2 Samuel 14
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ACF
1 Yowaba, Seruyaa dii xɛmɛn bata yi a kolon a Abisalomi xɔnla bata yi mangan suxu.
1 Conhecendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Nayi, Yowaba yi ɲaxalan fe kolonna nde fen Tekowa taan kui. A yi a fala a xa, a naxa, “A liga alo i sunuxin na a ra. I saya dugine so, i nama latikɔnɔnna sa i ma, i yɛtɛ liga alo ɲaxanla naxan faxa muxun wugama xabu a rakuya.
2 Enviou Joabe a Tecoa, e tomou de lá uma mulher e disse-lhe: Ora, finge que estás de luto; veste roupas de luto, e não te unjas com óleo, e sê como uma mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 I siga mangan fɛma, i falani itoe ti a xa iki.” Nayi, Yowaba yi a fala a xa a lan a xa naxan fala.
3 E vai ao rei, e fala-lhe conforme a esta palavra. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ɲaxanla naxan kelixi Tekowa taani, na yi siga fala tideni mangan xa. A bira bɔxɔni, a yɛtagin yi lan bɔxɔn ma, a sɔnxɔ, a naxa, “Mangana, n mali!”
4 E a mulher tecoíta falou ao rei, e, deitando-se com o rosto em terra, se prostrou e disse: Salva-me, ó rei.
5 Mangan yi a maxɔdin, a naxa, “I waxi nanse xɔn ma?” A yi a yabi, a naxa, “Kaɲa gilɛn nan n na, n ma xɛmɛn bata faxa.
5 E disse-lhe o rei: Que tens? E disse ela: Na verdade sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Dii xɛmɛ firin n yii, e bata yɛngɛ xɛɛn ma boden yi boden faxa, bayo muxe mi yi na yi, a yi e tagi ba.
6 Tinha, pois, a tua serva dois filhos, e estes brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; assim um feriu ao outro, e o matou.
7 Na ma, xabilan muxune birin bata keli n xili ma, e yi a fala n xa, e naxa, ‘Naxan faxan tixi, na so nxu yii. Nxu xa a faxa a ngaxakedenna fe ra a naxan faxaxi. Nxu waxi kɛ tongon nan faxa fe yi.’ Yigidi kedenna naxan luxi n xa, e na kalama nɛn, e yi n ma xɛmɛn xinla ralɔ ayi, sese mi lu bɔxɔ xɔnna fari.”
7 E eis que toda a linhagem se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, por causa da vida de seu irmão, a quem matou, e para que destruamos também ao herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Mangan yi a fala ɲaxanla xa, a naxa, “Siga banxini. N yamarin fima nɛn i ya fe yi.”
8 E disse o rei à mulher: Vai para tua casa; e eu mandarei ordem acerca de ti.
9 Ɲaxanla naxan kelixi Tekowa taani na yi a fala mangan xa, a naxa, “Mangana, n kanna, n tan nan kalan tixi e nun n babaa denbayana. Na yulubin nama lu mangan nun a mangayaan fari.”
9 E disse a mulher tecoíta ao rei: A injustiça, rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e o rei e o seu trono fique inculpável.
10 Mangan yi a fala, a naxa, “Xa muxuna nde falan ti i ma, fa na kanna ra n fɛma. A mi fa na ɲɔxɔn ligɛ sɔnɔn.”
10 E disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 A yi a fala, a naxa, “Mangan xa dɛ xuiin tongo n xa a Marigina Ala xinli, alogo gbeeɲɔxɔ tiin nama kalan nadangu ayi, n ma dii xɛmɛn naxan luxi a yi na fan faxa.” A yi a fala, a naxa, “N bata n kɔlɔ habadan Alatala yi, i ya diin xun sɛxɛ keden peen mi birɛ bɔxɔni.”
11 E disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que os vingadores do sangue não prossigam na destruição, e não exterminem a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um dos cabelos de teu filho.
12 Ɲaxanla yi a fala, a naxa, “Tin, i ya walikɛ ɲaxanla xa fala keden peen ti i xa, i tan, n kanna, mangana.” A yi a fala, a naxa, “Falan ti.”
12 Então disse a mulher: Peço-te que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. E disse ele: Fala.
13 Ɲaxanla yi a fala, a naxa, “Nanfera i feene rabama kiini ito yi Alaa yamaan xili ma, i falan tima alo i baxi naxan ligade iki, i bata i yɛtɛ findi yulubi kanna ra, bayo i mi faxi Abisalomi ra sa keli yamanani a luxunxi dɛnaxan yi.
13 E disse a mulher: Por que, pois, pensaste tu uma tal coisa contra o povo de Deus? Porque, falando o rei tal palavra, fica como culpado; visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Lɔxɔna nde en birin faxan nɛn, en luxi nɛn alo igen na bɔxɔn, a mi fa makɔɛ. Anu, Ala mi mafura muxun niin bɛ, a feene yitɔnma alogo naxan bata kedi, na mɔn xa a maso.
14 Porque certamente morreremos, e seremos como águas derramadas na terra que não se ajuntam mais; Deus, pois, lhe não tirará a vida, mas cogita meios, para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Iki, n fa ito birin falaxi mangan xa nɛn, bayo yamaan bata yi n magaxu. Nayi, n yi a fala, n naxa, ‘N na a falama nɛn mangan xa, nayi waxatina nde n naxan falama, a na ligama nɛn.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; dizia, pois, a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 A tinma nɛn naxan waxi nxu raxɔri feni Alaa yamani, a yi nxu ba na yii, n tan nun n ma dii xɛmɛna.’
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir juntamente a mim e a meu filho da herança de Deus.
17 Iki, n tan, i ya walikɛ ɲaxanla naxa, ‘N kanna, mangana falan xa xaxilisaan fi n ma. Bayo n kanna, mangan luxi nɛn alo Alaa malekan naxan a faɲin nun a ɲaxin kolon. Alatala, i ya Ala xa lu n xɔn ma.’ ”
17 Dizia mais a tua serva: Seja agora a palavra do rei meu senhor para descanso; porque como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para ouvir o bem e o mal; e o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Mangan yi a fala ɲaxanla xa, a naxa, “I nama sese luxun n ma n naxan maxɔdinma i ma.” Ɲaxanla yi a yabi, a naxa, “Mangana, n kanna, falan ti.”
18 Então respondeu o rei, e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. E disse a mulher: Ora fale o rei, meu senhor.
19 Mangan yi a maxɔdin, a naxa, “Yowaba xa mi ito birin falaxi i xa ba?” A yi a yabi, a naxa, “N bata n kɔlɔ mangan siini, mangana, n kanna, ɲɔndin na a ra. I ya walikɛɛn Yowaba nan n yamari, a falani itoe ti n xa n lan n xa naxanye fala i xa.
19 E disse o rei: Não é verdade que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? E respondeu a mulher, e disse: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem falado: Porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras:
20 I ya walikɛɛn Yowaba ito ligaxi nɛn alogo feene xa liga kii gbɛtɛ yi. Koni n kanna xaxinla luxi nɛn alo Alaa malekana, a kolon naxan birin ligama bɔxɔ xɔnna ma.”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto; porém sábio é meu senhor, conforme à sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Mangan yi a fala Yowaba xa, a naxa, “Nayi, n waxi na liga feni, siga, i sa fa banxulanna Abisalomi ra.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que fiz isto; vai, pois, e torna a trazer o jovem Absalão.
22 Yowaba yi bira, a yi a yɛtagin lan bɔxɔn ma, a duba mangan xa. A mɔn yi a fala, a naxa, “Mangana, n bata a kolon fa a i bata i ya fanna yita n na, amasɔtɔ i bata tin a ligadeni n naxan falaxi i xa.”
22 Então Joabe se prostrou sobre o seu rosto em terra, e se inclinou, e agradeceu ao rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Yowaba yi keli, a siga Gesuri yi. A sa fa Abisalomi ra Yerusalɛn yi.
23 Levantou-se, pois, Joabe, e foi a Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Koni mangan yi a fala, a naxa, “A xa xɛtɛ a konni. A nama fa n yɛtagi.” Nayi, Abisalomi yi siga a banxini, a mi fa mangan yɛtagi.
24 E disse o rei: Torne para a sua casa, e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não viu a face do rei.
25 Isirayila birin yi, xɛmɛ tofaɲi mi yi na alo Abisalomi, keli a sansonle ma han a xun tagi, fɛ yo mi yi a ra.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão belo e tão aprazível como Absalão; desde a planta do pé até à cabeça não havia nele defeito algum.
26 A yi a xunna maxabama ɲɛɛ raɲanne nin bayo a yi binyama ayi nɛn. A xun sɛxɛne binyen yi dangu kilo firin na.
26 E, quando tosquiava a sua cabeça (e sucedia que no fim de cada ano a tosquiava, porquanto muito lhe pesava, e por isso a tosquiava), pesava o cabelo da sua cabeça duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Abisalomi dii xɛmɛ saxan nan sɔtɔ e nun dii tɛmɛ keden naxan yi xili Tamari, a yi tofan han.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Abisalomi yi lu Yerusalɛn yi ɲɛɛ firin, a mi fa mangan yɛtagi.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Lɔxɔna nde, a yi Yowaba xili, a xa siga a ra mangan fɛma, koni Yowaba yi tondi sigɛ a konni. Abisalomi mɔn yi a maxɔdin a firindeni, koni Yowaba mi wa siga feni.
29 Mandou, pois, Absalão chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém não quis vir a ele; e enviou ainda segunda vez e, contudo, não quis vir.
30 Nayi, Abisalomi yi a fala a walikɛne xa, a naxa, “Ɛ bata Yowabaa funde xɛɛn to n gbeen dɛxɔn ma, ɛ sa tɛɛn so a ra.” Abisalomi a walikɛne yi sa tɛɛn so xɛɛn na.
30 Então disse aos seus servos: Vedes ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao pedaço de campo.
31 Mafurɛn, Yowaba yi siga Abisalomi konni, a yi a maxɔdin, a naxa, “Nanfera i tɛɛn soxi n ma xɛɛn na?”
31 Então Joabe se levantou, e veio a Absalão, em casa, e disse-lhe: Por que puseram os teus servos fogo ao pedaço de campo que é meu?
32 Abisalomi yi Yowaba yabi, a naxa, “Bayo n bata yi a fala i xa nun a i xa fa, koni i mi tinxi. N yi waxi i rasiga feni mangan nan ma xɛrayani ito ra, fa fala ‘Nanfera n kelixi Gesuri yamanani? A yi lan nun n lu na yi mɔn.’ N waxi mangan yɛtagin to feni fa, xa fɛna n na, a xa n faxa.”
32 E disse Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há ainda em mim alguma culpa, que me mate.
33 Yowaba yi siga Abisalomi a xɛrayaan nalideni mangan ma. Mangan yi Abisalomi xili, a fa a fɛma, a yi a xinbi sin a yɛtagi, a yɛtagin yi lan bɔxɔn ma. Mangan yi Abisalomi sunbu.
33 Então foi Joabe ao rei, e assim lho disse. Então chamou a Absalão, e ele se apresentou ao rei, e se inclinou sobre o seu rosto em terra diante do rei; e o rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.