2 Samuel 10

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Na dangu xanbini, Amonine mangan yi faxa, a dii xɛmɛn Xanun yi dɔxɔ a ɲɔxɔni.
1 Algum tempo depois, o rei dos amonitas morreu, e seu filho Hanum foi o seu sucessor.
2 Dawuda yi a miri, a naxa, “N hinanma nɛn Naxasi a dii xɛmɛn Xanun na, alo a fafe hinan n na kii naxan yi.” Dawuda yi xɛrane rasiga alogo e xa sa a fafe sayaan xɔntɔn. Dawudaa xɛrane to sa so Amonine yamanani,
2 Davi pensou: "Serei bondoso com Hanum, filho de Naás, como seu pai foi bondoso comigo". Então Davi enviou uma delegação para transmitir a Hanum seu pesar pela morte do pai. Mas, quando os mensageiros de Davi chegaram à terra dos amonitas,
3 Amonine kuntigine yi a fala Xanun xa, e kanna, e naxa, “I laxi a ra a Dawuda muxune rafaxi i fafe saya xɔntɔnden nan tun yi ba? E mi faxi kɔtɛn xan na ba alogo e xa taan nakɔrɔsi, lɔxɔna nde e yi nɔ a suxɛ?”
3 os líderes amonitas disseram a Hanum, seu senhor: "Achas que Davi está honrando teu pai ao enviar mensageiros para expressar condolências? Não é nada disso! Davi os enviou como espiões para examinar a cidade e destruí-la".
4 Nayi, Xanun yi Dawudaa xɛrane suxu, a yi e dɛ xabene fɔxɔ kedenna bi, a yi e domane raxaba e xɔrɛne yilanni, a yi e raxɛtɛ.
4 Então Hanum prendeu os mensageiros de Davi, rapou metade da barba de cada um, cortou metade de suas roupas até as nádegas, e os mandou embora.
5 E fa xɛrane fe dɛntɛgɛn sa Dawuda xa, a xɛra gbɛtɛye rasiga e ralandeni, bayo e yi yagixi han! Mangan yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ lu Yeriko yi han ɛ dɛ xabene yi mini. Na xanbi ra, ɛ fa so be.”
5 Quando Davi soube disso, enviou mensageiros ao encontro deles, pois haviam sido profundamente humilhados, e lhes mandou dizer: "Fiquem em Jericó até que a barba cresça, e então voltem para casa".
6 Amonine yi a to a e bata raɲaxu Dawuda ma alo se kunxin xirina. Nayi, e yi sofa wuli mɔxɔɲɛ tongo Arami kaan naxanye yi kelixi Beti-Rexobo nun Soba yi, e yi wuli keden tongo Maka mangana sofane yɛ, e nun wuli fu nun firin Tobo kaane yɛ.
6 Vendo que tinham atraído sobre si o ódio de Davi, os amonitas contrataram vinte mil soldados de infantaria dos arameus de Bete-Reobe e de Zobá, e mais mil homens do rei de Maaca e doze mil dos homens de Tobe.
7 Dawuda yi na mɛ, a yi sofa kuntigin Yowaba nun a sofa kɛndɛne birin nasiga e yɛngɛdeni.
7 Ao saber disso, Davi ordenou a Joabe que marchasse com todo o exército.
8 Amonine yi mini, e ti yɛngɛ so xinla ma e taan so dɛɛn na. Arami kaan naxanye yi kelixi Soba nun Rexobo yi e nun Tobo nun Maka sofane fan yi sa e malan fɔxɔ kedenni burunna ra.
8 Os amonitas saíram e se puseram em posição de combate na entrada da cidade, e os arameus de Zobá e de Reobe e os homens de Tobe e de Maaca posicionaram-se em campo aberto.
9 Yowaba to a kolon a yɛngɛn yi a yɛɛ ra, a yi a xanbi ra, a yi Isirayila sofa kɛndɛna ndee sugandi Arami kaane yɛngɛ xinla ma.
9 Vendo Joabe que estava cercado pelas linhas de combate, escolheu alguns dos melhores soldados de Israel e os posicionou contra os arameus.
10 A yi sofa dɔnxɛne lu a tada Abisayi a yamarin bun ma Amonine yɛngɛ xinla ma.
10 Pôs o restante dos homens sob o comando de seu irmão Abisai e os posicionou contra os amonitas.
11 Yowaba yi a fala a tada xa, a naxa, “Xa Arami kaane sɛnbɛn gbo n xa, i fa n mali. Xa Amonine fan sɛnbɛn gbo i xa, n fan yi sa i mali.
11 E Joabe disse a Abisai: "Se os arameus forem fortes demais para mim, venha me ajudar; mas, se os amonitas forem fortes demais para você, eu irei ajudá-lo.
12 I tunnafan, en na en wɛkilɛ, en yi en ma yamaan xun mayɛngɛ e nun en ma Alaa taane, naxan nafan Alatala ma, a xa na liga.”
12 Seja forte e lutemos com bravura pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que o Senhor faça o que for de sua vontade".
13 Yowaba nun a ganla yi e maso Arami kaane yɛngɛdeni, koni ne yi e gi e yɛɛ ra.
13 Então Joabe e seus soldados avançaram contra os arameus, que fugiram dele.
14 Amonine to a to, a Arami kaane bata e gi, e fan yi e gi Yowaba tada Abisayi bun. E yi sa so e taani. Nayi, Yowaba yi Amonine yɛngɛ feen dan, a xɛtɛ Yerusalɛn yi.
14 Quando os amonitas viram que os arameus estavam fugindo de Joabe, também fugiram de seu irmão Abisai e entraram na cidade. Assim, Joabe parou a batalha contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Arami kaane to a to, a Isirayila bata e nɔ, e yi e sɛnbɛn malan.
15 Ao perceberem que haviam sido derrotados por Israel, os arameus tornaram a agrupar-se.
16 Arami kaan naxanye yi Efirati baan kidi ma, Hadadeseri yi xɛrane rasiga ne ma. E yi fa Xelama yi. Hadadeseri a sofa kuntigin Sofaki nan yi e xun na.
16 Hadadezer mandou trazer os arameus que viviam do outro lado do Eufrates. Estes chegaram a Helã, tendo à frente Soboque, comandante do exército de Hadadezer.
17 Dawuda to na mɛ, a yi Isirayila kaane birin malan, a Yurudɛn baan gidi, a siga Xelama yi. Arami kaane yi ti yɛngɛ so xinla ma Dawuda yɛɛ ra. E yɛngɛ.
17 Informado disso, Davi reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão e chegou a Helã. Os arameus estavam em posição de combate para enfrentá-lo,
18 Arami kaane yi e gi Isirayila kaane yɛɛ ra, Dawuda nun a ganla yi yɛngɛ so wontoro sofa muxu kɛmɛ solofere faxa e nun soo ragi wuli tonge naanin, a mɔn yi sofa kuntigin Sofaki fan yɛngɛ, a yi a faxa mɛnni.
18 mas acabaram fugindo de diante de Israel. E Davi matou setecentos condutores de carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria dos arameus. Soboque, o comandante do exército, também foi ferido e morreu ali mesmo.
19 Mangan naxanye birin yi Hadadeseri a nɔɔn bun ma, ne to a to a Isirayila bata e nɔ, e dɛ fanna fen e ra. E yi lu Isirayila kaane nɔɔn bun ma. Xabu na dangu, Arami kaane mi fa susu Amonine maliyɛ.
19 Quando todos os reis vassalos de Hadadezer viram que tinham sido derrotados por Israel, fizeram a paz com os israelitas e sujeitaram-se a eles. E os arameus ficaram com medo de voltar a ajudar os amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.