2 Crônicas 2
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARA
1 Manga Sulemani yi muxu wuli tonge solofere sugandi goron maxanle ra, gɛmɛ sonle muxu wuli tonge solomasɛxɛ, muxu wuli saxan kɛmɛ sennin e kantan tiine ra.
1 Resolveu Salomão edificar a casa ao nome do Senhor , como também casa para o seu reino.
2 Sulemani yi xɛraan nasiga Tire mangan Xurami ma, a naxa, “I naxan liga n fafe Dawuda xa, na liga n fan xa, i fɔfɔne rasiga naxan ma alogo a xa banxin ti a yɛtɛ xa.
2 Designou Salomão setenta mil homens para levarem as cargas, oitenta mil, para talharem pedras nas montanhas e três mil e seiscentos, para dirigirem a obra.
3 N waxi banxin ti feni Alatala xa, n ma Ala, a xinla binya feen na alogo nxu xa saraxane rali a ma, e nun wusulan xiri faɲi gan daxine a yɛtagi, e nun burun nalixina a yɛtagi, e nun saraxa gan daxine xɔtɔnna nun ɲinbanna ra, e nun Matabu Lɔxɔne yi, e nun kike nɛnɛn sanle ma, e nun Alatala en ma Alaa sali lɔxɔne birin yi. Na nan daxa a liga Isirayila yamanani waxatin birin.
3 Salomão mandou dizer a Hirão, rei de Tiro: Como procedeste para com Davi, meu pai, e lhe mandaste cedros, para edificar a casa em que morasse, assim também procede comigo.
4 N waxi Ala Batu Banxin naxan ti fe yi, a lanma nɛn a findi banxi gbeen na, amasɔtɔ nxɔ Ala gbo alane birin xa.
4 Eis que estou para edificar a casa ao nome do Senhor , meu Deus, e lha consagrar, para queimar perante ele incenso aromático, e lhe apresentar o pão contínuo da proposição e os holocaustos da manhã e da tarde, nos sábados, nas Festas da Lua Nova e nas festividades do Senhor , nosso Deus; o que é obrigação perpétua para Israel.
5 Koni nde nɔɛ banxin tiyɛ a xa? Hali kore xɔnna nun a gbona, a mi nɔɛ xanɲɛ a yi. Nde n tan na naxan a ligɛ n tan yi banxin ti a xa? N saraxa ganden nan tun tima a xa.
5 A casa que edificarei há de ser grande, porque o nosso Deus é maior do que todos os deuses.
6 Nayi, yiirawanla nde rafa n ma, naxan fatan xɛmaan nun gbeti fixɛn nun wuren nafalɛ. A mɔn fatan gɛsɛn wurundunɲɛ, a fatan dugi mamiloxin nun dugi gbeela nun dugi makadanxine rafalɛ. A xa fa sa n ma yiirawanle fari n fafe Dawuda naxanye sugandi Yerusalɛn taan nun Yuda yamanani.
6 No entanto, quem seria capaz de lhe edificar a casa, visto que os céus e até os céus dos céus o não podem conter? E quem sou eu para lhe edificar a casa, senão para queimar incenso perante ele?
7 I mɔn xa Liban sumanne rafa n ma e nun fɔfɔne nun xarinne, bayo n na a kolon a i ya walikɛne fatan Liban wudine sɛgɛ. Nayi, n ma walikɛne nun i ya walikɛne nɔɛ walɛ nɛn e bode yi,
7 Manda-me, pois, agora, um homem que saiba trabalhar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em obras de púrpura, de carmesim e de pano azul; que saiba fazer obras de entalhe juntamente com os peritos que estão comigo em Judá e em Jerusalém, os quais Davi, meu pai, empregou.
8 e yi wudi wuyaxi yitɔn n xa, bayo n waxi banxi gbeen nan ti fe yi Ala Batu Banxin na.
8 Manda-me também madeira de cedros, ciprestes e sândalo do Líbano; porque bem sei que os teus servos sabem cortar madeira no Líbano. Eis que os meus servos estarão com os teus,
9 I ya walikɛɛn naxanye wudine sɛgɛma e yi e yibolon, n murutu fuɲin kilo wuli sennin nan soma ne yii e nun fundenna kilo wuli sennin e nun manpaan litiri kɛmɛ solomasɛxɛ e nun turen litiri kɛmɛ solomasɛxɛ.”
9 para me prepararem muita madeira; porque a casa que edificarei há de ser grande e maravilhosa.
10 Tire mangan Xurami yi Sulemani a falan yabin sɛbɛ kɛdini, a naxa, “Alatala to a yamaan xanuxi, a bata i findi mangan na e xun na.”
10 Aos teus servos, cortadores da madeira, darei vinte mil coros de trigo batido, vinte mil coros de cevada, vinte mil batos de vinho e vinte mil batos de azeite.
11 Xurami mɔn yi a fala a xa, a naxa, “Binyen xa fi Alatala ma, Isirayilaa Ala, naxan bɔxɔn nun kore xɔnna daxi, a yi dii xaxilimaan fi Manga Dawuda ma naxan Alatala Batu Banxin tima e nun manga banxina a yɛtɛ xa.
11 Hirão, rei de Tiro, respondeu por uma carta que enviou a Salomão, dizendo: Porquanto o Senhor ama ao seu povo, te constituiu rei sobre ele.
12 Iki, n muxuna nde rasigama i ma naxan xaxili gbo, a fatan walɛ. Xirami-Abi nan na ra,
12 Disse mais Hirão: Bendito seja o Senhor , Deus de Israel, que fez os céus e a terra; que deu ao rei Davi um filho sábio, dotado de discrição e entendimento, que edifique casa ao Senhor e para o seu próprio reino.
13 a nga kelixi Dan bɔnsɔnna nin, Tire kaan nan a fafe ra. A fatan xɛmaan nun gbeti fixɛn nun sulan nun wuren nun gɛmɛn walɛ. A mɔn fatan dugi mamiloxin nun dugi gbeela nun dugi makadanxin nafalɛ. A mɔn fatan wanla sawuran sifan birin nafalɛ, a nɔɛ seene birin nafalɛ nɛn muxune naxanye maxɔdinɲɛ a ra. E nun i ya yii ra walikɛne xa sa wali e bode xɔn e nun i fafe Dawuda gbee muxu sugandixine.
13 Agora, pois, envio um homem sábio de grande entendimento, a saber, Hirão-Abi,
14 Iki, n kanna, tin i xa murutun nun fundenna nun turen nun manpaan nasiga i ya walikɛne ma, i naxanye fe falaxi.
14 filho de uma mulher das filhas de Dã e cujo pai foi homem de Tiro; ele sabe lavrar em ouro, em prata, em bronze, em ferro, em pedras e em madeira, em obras de púrpura, de pano azul, e de linho fino e em obras de carmesim; e é hábil para toda obra de entalhe e para elaborar qualquer plano que se lhe proponha, juntamente com os teus peritos e os peritos de Davi, meu senhor, teu pai.
15 Nxu sa Liban wudine sɛgɛma nɛn han i waxi xasabin naxan xɔn ma. Nxu yi e rasiga i ma igen xun ma han Yafa taani, i sa e tongo mɛnni, i siga e ra Yerusalɛn yi.”
15 Agora, pois, mande o meu senhor para os seus servos o trigo, a cevada, o azeite e o vinho de que falou.
16 Xɔɲɛn naxanye birin yi Isirayila yamanani, Manga Sulemani yi ne birin yatɛ alo a fafe Dawuda a liga kii naxan yi. Muxu wuli kɛmɛ wuli tonge suulun wuli saxan kɛmɛ sennin.
16 E nós cortaremos tanta madeira no Líbano quanta houveres mister e ta faremos chegar em jangadas, pelo mar, a Jope, e tu a farás subir a Jerusalém.
17 A yi muxu wuli tonge solofere sugandi goron maxanle ra, muxu wuli tonge solomasɛxɛ gɛmɛ masonle ra geyaan ma, muxu wuli saxan kɛmɛ sennin kantan tiine nun yamaan nawali muxune ra.
17 Salomão levantou o censo de todos os homens estrangeiros que havia na terra de Israel, segundo o censo que fizera Davi, seu pai; e acharam-se cento e cinquenta e três mil e seiscentos.
18 — ausente —
18 Designou deles setenta mil para levarem as cargas, oitenta mil para talharem pedras nas montanhas, como também três mil e seiscentos para dirigirem o trabalho do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.