1 Samuel 30

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Xi saxande lɔxɔni, Dawuda nun a fɔxɔrabirane yi sa Sikilaga li. A yi a li Amalɛkine bata yi yɛngɛn nakeli Yuda yiifari fɔxɔni e nun Sikilaga xili ma. E bata yi Sikilaga taan kala, e a gan.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, os amalequitas tinham feito uma incursão sobre o Negebe, e sobre Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo;
2 E bata yi ɲaxanle suxu e nun naxanye birin yi taani, muxudin nun muxu gbeena. E mi muxu yo faxa, koni e bata yi e birin xali, e kiraan suxu.
2 e tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Dawuda nun a fɔxɔrabirane to Sikilaga taan li, e yi a ganxin to. E ɲaxanle nun e dii xɛmɛne nun e dii tɛmɛne bata yi suxu.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram à cidade, eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Nayi, Dawuda nun a fɔxɔrabirane birin yi lu wugɛ xui yitexin na han fanga mi lu e ra sɔnɔn e wuga.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que não ouve neles mais forças para chorar.
5 Dawudaa ɲaxalan firinne bata yi xali, Axinowami Yɛsɛreli kaana e nun Abigayili Karemele kaana, Nabali a kaɲa gilɛna.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, o carmelita.
6 Dawuda yi lu sɔxɔlɛni, bayo a fɔxɔrabirane yi a magɔlɔn feen falama. Xɔlɔn yi birin niini, birin ma dii ɲaxanle nun e dii xɛmɛne e fe ra. Koni Dawuda yi fangan sɔtɔ Alatala yi, a Ala.
6 Também Davi se angustiou; pois o povo falava em apedrejá-lo, porquanto a alma de todo o povo estava amargurada por causa de seus filhos e de suas filhas. Mas Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 Dawuda yi a fala saraxarali Abiyatari xa, Aximeleki a dii xɛmɛna, a naxa, “Fa saraxarali domaan na n xɔn ma. Ala xa maxɔdin.” Abiyatari yi fa a ra.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Dawuda yi Alatala maxɔdin, a naxa, “N birɛ ganli ito fɔxɔ ra ba? N na a suxɛ ba?” Alatala yi a yabi, a naxa, “Bira a fɔxɔ ra, i e suxuma nɛn yati, i yi muxu suxine xunba.”
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? alcançá-la-ei? Respondeu-lhe o Senhor: Persegue-a; porque de certo a alcançarás e tudo recobrarás.
9 Dawuda nun a fɔxɔrabira kɛmɛn sennin yi kiraan suxu. E Besori Baan li waxatin naxan yi, nde yi lu xanbin na mɛnni.
9 Ao que partiu Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que tinham ficado para trás.
10 Bayo muxu kɛmɛ firin yi taganxi naxanye mi yi nɔɛ Besori xudeni gidɛ. Dawuda nun muxu kɛmɛ naaninna yi sagatanna ti.
10 Mas Davi ainda os perseguia, com quatrocentos homens, enquanto que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 E Misiran kaana nde li xɛɛn ma, e a xali Dawuda fɛma. E donseen so a yii e nun igena.
11 Ora, acharam no campo um egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão a comer, e água a beber;
12 E yi xɔdɛ xarena nde so a yii e nun ɲaxundan xaren tɔnsɔn firin. A to yelin ne donɲɛ, a xaxili sɔtɔ, bayo a bata yi yanyi saxan kɔɛ saxan ti a mi ige min a mi donse don.
12 deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas. Tendo ele comido, voltou-lhe o ânimo; pois havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Dawuda yi a maxɔdin, a naxa, “I kanna nde ra, i kelixi minɛn yi?” A yi a yabi, a naxa, “Misiran kaan nan n na, Amalɛkina nde a konyina. N kanna bata n furaxin nabeɲin a xii saxanna nan to.
13 Então Davi lhe perguntou: De quem és tu, e donde vens? Respondeu ele: Sou um moço egípcio, servo dum amalequita; e o meu senhor me abandonou, porque adoeci há três dias.
14 Nxu bata yi fu Keretine bɔxɔn yiifari fɔxɔn ma, e nun Yuda bɔxɔna, e nun Kalebi bɔxɔn yiifari fɔxɔna. Nxu yi Sikilaga taan gan.”
14 Nós fizemos uma incursão sobre o Negebe dos queretitas, sobre o de Judá e sobre o de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 Dawuda yi a fala a xa, a naxa, “I nɔɛ n xalɛ ganla yireni?” A yi a yabi, a naxa, “I na i kɔlɔ n xa Ala yi a i mi n faxɛ e nun i mi n soɛ n kanna yii, n na e yiren yitɛ i ra nɛn.”
15 Perguntou-lhe Davi: Poderias descer e guiar-me a essa tropa? Respondeu ele: Jura-me tu por Deus que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e eu descerei e te guiarei a essa tropa.
16 Nayi, xɛmɛn yi Dawuda xali han Amalɛkine dɛnaxan yi. E yi e li xuyaxi ayi bɔxɔn birin yi, e e dɛgema, e e minma, e ɲaxanxi, na yɛngɛ yi se tongoxine fe ra e naxanye tongo Filisitine nun Yuda yamanani.
16 Desceu, pois, e o guiou; e eis que eles estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, bebendo e dançando, por causa de todo aquele grande despojo que haviam tomado da terra dos filisteus e a terra de Judá.
17 Dawuda yi e yɛngɛ keli subaxan ma han na xɔtɔn bode ɲinbanna, e sese mi a yimini, fɔ banxulan kɛmɛ naaninna naxanye nɔ e giyɛ ɲɔgɔmɛne fari.
17 Então Davi os feriu, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos mancebos que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Amalɛkine naxanye birin suxu Dawuda yi ne xɔrɔya, katarabi a ɲaxalan firinne ma.
18 Assim recobrou Davi tudo quanto os amalequitas haviam tomado; também libertou as suas duas mulheres.
19 Muxu yo mi yi luxi, a xurin nun a xungbena, dii xɛmɛn nun dii tɛmɛna, e nun yii seene, e naxanye birin tongo, na sese mi lu. Dawuda yi fa e birin na.
19 De modo que não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem filhos nem filhas, nem qualquer coisa de tudo quanto os amalequitas lhes haviam tomado; tudo Davi tornou a trazer.
20 A mɔn yi Amalɛkine yɛxɛɛne nun e ɲingene tongo. Naxanye yi na xuruseene xalima ne yi a falama, e naxa, “Dawuda yii se suxine ni i ra.”
20 Davi lhes tomou também todos os seus rebanhos e manadas; e o povo os levava adiante do outro gado, e dizia: Este é o despojo de Davi.
21 Dawuda yi fa mɛnni xɛmɛ kɛmɛ firinne yi dɛnaxan yi naxanye yi taganxi, e lu xanbin na Besori Baan dɛ. E siga Dawuda nun yamaan nalandeni naxanye yi a fɔxɔ ra. Dawuda nun a fɔxɔrabirane yi maso e ra, a yi e xɔntɔn.
21 Quando Davi chegou aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não tinham podido segui-los, e que foram obrigados a ficar ao pé do ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e Davi, aproximando-se deles, os saudou em paz.
22 Ɲaxuden nun fuyantenna naxanye yi yamaan yɛ Dawuda fɔxɔ ra, ne yi falan tongo, e naxa, “Bayo e mi faxi en fɔxɔ ra, yɛngɛ yi seen naxanye xunbaxi sese mi yitaxunma e ra. Koni birin ma ɲaxanla nun a diine yi so a yii, e e xali, e siga.”
22 Então todos os malvados e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: Visto que não foram conosco, nada lhes daremos do despojo que recobramos, senão a cada um sua mulher e seus filhos, para que os levem e se retirem.
23 Koni Dawuda yi a fala, a naxa, “Ngaxakedenne ɛ nama a liga na kiini Alatala kiseene ra, a naxan fi en ma. Bayo a bata en kantan, a ganla so nxu yii naxan fa en xili ma.
23 Mas Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou e entregou nas nossas mãos a tropa que vinha contra nós.
24 Nayi, nde ɛ xuiin namɛma feni ito yi? Naxan godoxi yɛngɛni e nun naxan dɔxi goronne dɛxɔn, e birin gbeen yɛlanma nɛn.”
24 E quem vos daria ouvidos nisso? pois qual é a parte dos que desceram à batalha, tal será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes.
25 Na lɔxɔni Dawuda yi na findi sariyan na Isirayila xa. Na sariyan mɔn na han to.
25 E assim foi daquele dia em diante, ficando estabelecido por estatuto e direito em Israel até o dia de hoje.
26 A to Sikilaga li, Dawuda yi yɛngɛ yi seen fɔxɔ kedenna rasiga Yuda fonne ma, a xɔyine. A falani ito ti e xa, a naxa, “Ɛ gbeen ni i ra, seen naxanye tongoxi Alatala yaxune yii.”
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou do despojo presente aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós um presente do despojo dos inimigos do Senhor;
27 A a rasiga fonni itoe birin ma:
27 aos de Betel, aos de Ramote do Sul, e aos de Jatir;
28 naxanye Aroyeri nun Sifimoti
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, e aos de Estemoa;
29 naxanye Rakali yi
29 aos de Racal, aos das cidades dos jerameelitas, e aos das cidades dos queneus;
30 naxanye Xoroma nun Bori-Asan
30 aos de Horma, aos de Corasã, e aos de Atace;
31 naxanye Xebiron yi,
31 e aos de Hebrom, e aos de todos os lugares que Davi e os seus homens costumavam freqüentar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.