1 Samuel 25

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Samuyɛli yi faxa, Isirayila birin yi e malan a wugadeni. E a maluxun a dɔxɔdeni Rama yi. Na xanbi ra, Dawuda yi siga Paran tonbonni.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu para lamentar sua morte. Foi sepultado em Ramá, onde tinha vivido. Então Davi desceu para o deserto de Maom.
2 Nafulu kan gbeena nde yi Mayon taani naxan yi walima Karemele yi. Yɛxɛɛ wuli keden e nun sii wuli keden yi a yii, a yi ne nan xabene maxabama Karemele yi.
2 Havia um homem rico em Maom, que tinha propriedades perto da região do Carmelo. Possuía três mil ovelhas e mil cabras, e era época da tosquia das ovelhas.
3 Na xɛmɛn yi xili Nabali, a ɲaxanla xili Abigayili. Na ɲaxanla xaxinla yi fan, a yi tofan, koni a xɛmɛn yi yɛ xɔdɔxɔ, a ɲaxu. A yi Kalebi bɔnsɔnna nin.
3 O homem se chamava Nabal; sua esposa, Abigail, era uma mulher inteligente e bonita. Mas Nabal, descendente de Calebe, era um homem rude e perverso em tudo que fazia.
4 Dawuda yi a mɛ tonbonni a Nabali a yɛxɛɛne xaben maxabama.
4 Quando Davi soube que Nabal estava tosquiando as ovelhas,
5 A yi banxulan fu rasiga a ma, a a fala ne xa, a naxa, “Ɛ siga Nabali fɛma Karemele yi. Ɛ a xɔntɔn n xa,
5 chamou dez rapazes e lhes disse: “Subam ao Carmelo e vão a Nabal; enviem saudações em meu nome.
6 ɛ yi ito fala a xa, ɛ naxa, ‘Ala xa hɛrin fi i ma. Ala xa hɛrin fi i ya denbayaan ma. Ala xa hɛrin lu i yii seene birin yi!
6 E digam a ele: ‘Paz e prosperidade ao senhor e à sua família, e a tudo que é seu.
7 Dawuda bata a mɛ a yɛxɛɛ xabe maxabane i konni. E nun i ya xuruse rabane waxatin naxan birin tixi Karemele yi nxu fɛma, nxu mi sese ɲaxi liga e ra, e sese mi lɔxi ayi.
7 Disseram-me que é época da tosquia. Enquanto seus pastores estiveram entre nós perto do Carmelo, nunca lhes fizemos mal, e nada foi roubado deles.
8 I nɔɛ i ya walikɛne maxɔdinɲɛ, e a falɛ i xa. Nanara, Dawuda i maxandima, a naxa, “I ya fanna yita n ma banxulanne ra, amasɔtɔ nxu faxi sali lɔxɔn nan ma fe ra.” Nayi, n bata i maxandi, nxu tan, i ya walikɛne ki e nun i ya dii Dawuda, i nɔɛ naxan sɔtɛ.’ ”
8 Pergunte a seus homens, e eles lhe dirão que isso é verdade. Diante disso, pedimos que o senhor seja bondoso conosco, pois chegamos numa época de celebração. Por favor, reparta conosco e com seu amigo Davi o que puder dos seus mantimentos’”.
9 Dawuda fɔxɔrabirane to so, e yi na falane yɛba Nabali xa Dawuda xili xunna. Na xanbi ra, e yi e dundu.
9 Os rapazes transmitiram essa mensagem a Nabal em nome de Davi e esperaram pela resposta.
10 Koni Nabali yi Dawuda a walikɛne yabi, a naxa, “Nde Dawuda ra? Nde Yese a diin na? Konyi wuyaxi na to naxanye e gima e kanne konna ma.
10 “Quem é esse tal de Davi?”, perguntou-lhes Nabal. “Quem esse filho de Jessé pensa que é? Hoje em dia, há muitos servos que fogem de seus senhores.
11 Nanfera n tan n ma burun nun n ma igen nun suben tongɛ, n naxan nafalaxi n ma yɛxɛɛ xabe maxabane xa, n yi a so muxune yii n yɛtɛɛn mi naxanye kelide kolon?”
11 Devo pegar meu pão, minha água e a carne dos animais que abati para meus tosquiadores e entregar a um bando que vem não se sabe de onde?”
12 Dawuda fɔxɔrabirane yi xɛtɛ. E to so, e fa Nabali a falane birin dɛntɛgɛ.
12 Então os rapazes enviados por Davi voltaram e lhe contaram tudo que Nabal tinha dito.
13 Nayi, Dawuda yi a fala a fɔxɔrabirane xa, a naxa, “Birin xa a silanfanna singan a tagi xidin na.” E birin yi silanfanna xidi e tagi. Dawuda fan yi a gbeen tongo. Xɛmɛ kɛmɛ naanin ɲɔxɔn yi te a fɔxɔ ra. Kɛmɛ firin yi lu goronne fɛma.
13 “Peguem suas espadas!”, disse Davi, e pôs sua espada à cintura, e seus homens fizeram a mesma coisa. Quatrocentos deles partiram com Davi, enquanto duzentos ficaram para guardar a bagagem.
14 Nabali a walikɛ keden yi fa a fala Abigayili xa, a kanna a ɲaxanla, a naxa, “Dawuda bata xɛrane rasiga nxu kanna xɔntɔndeni sa keli tonbonni koni a e makonbixi nɛn ki faɲi!
14 Enquanto isso, um dos servos de Nabal foi até Abigail e lhe disse: “Davi enviou mensageiros do deserto para saudar nosso senhor, mas ele lhes respondeu com insultos.
15 Anu, muxuni itoe fan nɛn nxu ra ki faɲi, e mi fe ɲaxi yo liga nxu ra. Nxu waxatin naxan birin naba e dɛxɔn ma burunna ra, nxɔ sese mi lɔ ayi.
15 Os homens de Davi foram muito bons conosco e nunca nos fizeram mal. Nada foi roubado de nós durante o tempo em que estiveram conosco no campo.
16 Nxu waxatin naxan birin naba e fɛma xuruse rabadeni, e nxu kantan nɛn alo sansanna kɔɛ nun yanyin na.
16 Na verdade, dia e noite eles foram como um muro de proteção para nós e para as ovelhas.
17 Awa iki, i miri ki faɲi i lan i xa naxan liga, bayo tɔrɔn nan nagidixi en kanna ma e nun a denbayana ngaan ma. Fuyantenna na a ra, falan mi fa nɔɛ tiyɛ a xa.”
17 É bom que a senhora leve esses fatos em consideração e resolva o que fazer, pois haverá problemas para nosso senhor e para toda a sua família. Nabal é um homem tão cruel que ninguém consegue conversar com ele!”.
18 Abigayili yi a mafura, a buru kɛmɛ firin tongo e nun manpa kundi firin, yɛxɛɛ yitɔnxin suulun, se kɛsɛ gilinxin ligaseen yɛ suulun, bogise xare xɔnna ligaseen yɛ kɛmɛ e nun xɔdɛ bogi xaren ligaseen yɛ kɛmɛ firin. A yi e rate sofanle fari.
18 Sem perder tempo, Abigail providenciou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco cestos de grãos tostados, cem bolos de passas e duzentos bolos de figo. Colocou tudo em jumentos
19 A yi a fala a walikɛne xa, a naxa, “Ɛ dangu n yɛɛ ra, n xa bira ɛ fɔxɔ ra.” Koni, a mi sese fala a xɛmɛn Nabali xa.
19 e disse aos servos: “Vão adiante, e logo os seguirei”. Mas não contou a seu marido, Nabal, o que estava fazendo.
20 A yi dɔxi a sofanla fari, a godoma geyana nde lanbanni, Dawuda nun a fɔxɔrabirane yi fa a mabinni, a yi naralan e ra.
20 Quando Abigail entrava num desfiladeiro montada em seu jumento, avistou Davi e seus homens vindo em sua direção.
21 Dawuda bata yi a fala, a naxa, “N bata xɛmɛni ito yii seene kantan tonbonni fufafu! Sese mi lɔxi ayi, koni a bata n ma wali faɲin saren fi a ɲaxin na.
21 Davi tinha acabado de dizer: “De nada adiantou ajudarmos esse sujeito. Protegemos seus rebanhos no deserto, e nenhum de seus bens se perdeu ou foi roubado. Mas ele me pagou o bem com o mal.
22 Nayi, benun tila xɔtɔnni xa n Nabali a banxulanna nde lu a konni, Ala xa tɔrɔ gbeen nagidi n ma!”
22 Que Deus me castigue severamente se eu deixar um homem ou menino vivo na casa de Nabal até amanhã de manhã!”.
23 Abigayili to Dawuda to, a godo a sofanla fari mafurɛn, a a xinbi sin Dawuda yɛtagi, a yɛtagin yi lan bɔxɔn ma.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e se curvou diante de Davi com o rosto em terra.
24 A yi lu a san bun ma, a naxa, “Hakɛni ito goronna xa lu n tan nan xun ma n kanna, n keden pe! Yandi tin, n xa falan ti i xa! A ramɛ n naxan falama.
24 Caiu a seus pés e disse: “A culpa é toda minha, meu senhor! Por favor, ouça o que sua serva tem a dizer.
25 N kanna, i nama Nabali fuyantenna ramɛ. A luxi alo a xinla, a xili bunna nɛɛn ‘Kɔmɔna,’ seen nan soxi ayi. Koni, n tan i ya walikɛna, n mi banxulanne to n kanna naxanye rafa.
25 Nabal é um homem perverso; não dê atenção ao que ele disse. Ele é um insensato, como seu nome indica. Mas eu nem sequer vi os rapazes que o senhor enviou.
26 Iki, n kanna, n bata n kɔlɔ habadan Alatala yi e nun i fan niini, Alatala nan i ratangaxi gbalon ma, alogo i nama faxan ti, i yi i yɛtɛ gbeen ɲɔxɔ. Ala xa i yaxune birin liga alo Nabali e nun muxun naxanye birin waxi i tɔrɔ feni, n kanna.
26 “Agora, meu senhor, tenha certeza de que, tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, foi o S enhor que o impediu de matar e se vingar com as próprias mãos! Que todos os seus inimigos e os que procuram matá-lo acabem como Nabal!
27 Tin n ma finmaseene ra n faxi naxanye ra n kanna xa, e xa yitaxun i fɔxɔrabirane ra.
27 Aqui está um presente que sua serva trouxe para o senhor e seus companheiros.
28 N bata i mayandi, diɲa n ma fe kalaxine ma. N na a kolon a Alatala mangayaan fima nɛn i ya denbayaan ma, bayo n kanna Alatala a yɛngɛne soma. Ɲaxun nama taran i tan yi i siin birin yi.
28 Por favor, perdoe-me se o ofendi de algum modo. Que o S enhor lhe conceda uma dinastia duradoura, pois está lutando as batalhas do S enhor . Que ele o livre de fazer o mal durante toda a sua vida!
29 Adamadina nde bata keli i sagatandeni, a xa i faxa, koni Alatala, i ya Ala i kantanma nɛn, a i lu kɛndɛ muxune yɛ. Koni a yaxune niin nawolima ayi nɛn pon, alo a na a woli lantanna ra.
29 “Mesmo quando for perseguido por aqueles que procuram matá-lo, sua vida estará segura sob o cuidado do S enhor , seu Deus, protegida como um tesouro. Mas a vida de seus inimigos desaparecerá como pedras atiradas de uma funda!
30 Alatala na a fala faɲine birin nakamali a naxanye tixi n kanna xa, a i findima nɛn Isirayila yɛɛratiin na.
30 Quando o S enhor tiver feito tudo que prometeu e o tiver colocado como líder de Israel,
31 Na waxatini n kanna nama nimisa, a tɔrɔ a bɔɲɛni, bayo a bata faxan ti fuyanni, a a yɛtɛ gbeen ɲɔxɔ. Alatala na a fanna yita n kanna ra, a walikɛ ɲaxanla a fe xa rabira a ma.”
31 não haverá em sua consciência a tristeza e o peso de ter derramado sangue e se vingado sem necessidade. E, quando o S enhor tiver feito grandes coisas em seu favor, lembre-se de sua serva!”.
32 Dawuda yi a fala Abigayili xa, a naxa, “N barikan birama Alatala xa, Isirayilaa Ala, naxan i rafaxi to n nalandeni.
32 Davi respondeu a Abigail: “Louvado seja o S enhor , Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro!
33 N bata i fan ma xaxilimayaan matɔxɔ, n duba i xa. Bayo i tan nan n natanga faxa tiin ma, n mi n yɛtɛ gbeen ɲɔxɔ.
33 Graças a Deus por seu bom senso! Que você seja abençoada por me impedir de matar e me vingar com minhas próprias mãos.
34 Koni, n bata n kɔlɔ habadan Alatala yi, Isirayilaa Ala, naxan n natangaxi fe ɲaxin liga feen ma, xa i mi yi fa n nalandeni nun, benun tila xɔtɔnni Nabali a banxulanna keden mi yi luyɛ a nii ra.”
34 Pois, tão certo como vive o S enhor , o Deus de Israel, que me impediu de lhe fazer mal, se você não tivesse vindo depressa ao meu encontro, amanhã pela manhã não haveria nenhum homem ou menino vivo na casa de Nabal”.
35 Abigayili fa naxanye ra Dawuda yi tin ne ra, a a fala a xa, a naxa, “Xɛtɛ i konni bɔɲɛ xunbenli. A mato, n bata i xuiin namɛ, n yi i ya falan nasuxu.”
35 Então Davi aceitou o presente de Abigail e lhe disse: “Volte para casa em paz. Ouvi o que você disse e farei o que me pediu”.
36 Abigayili Nabali fɛman li waxatin naxan yi, a yi ɲaxaɲaxan nabama a banxini alo mangane a rabama kii naxan yi. Nabali yi sɛwaxi, a xunna kelixi dɔlɔn na han! Nanara, a mi sese fala a xa han xɔtɔnni.
36 Quando Abigail chegou em casa, viu que Nabal estava oferecendo um banquete digno de rei. Ele se divertia e já estava muito bêbado, de modo que ela só lhe contou sobre o encontro com Davi na manhã seguinte.
37 Koni xɔtɔnni, Nabali xunna to dɔxɔ, a ɲaxanla yi a fala a xa naxan danguxi. Nabali bɔɲɛn yi din a fatin yi faxa a ma.
37 Pela manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua esposa lhe contou o que havia acontecido. Como consequência, ele teve um mal súbito e ficou completamente paralisado.
38 Xii fu ɲɔxɔn to dangu, Alatala yi Nabali bɔnbɔ a yi faxa.
38 Passados cerca de dez dias, o S enhor o feriu, e ele morreu.
39 Dawuda yi a mɛ a Nabali bata faxa, a yi a fala, a naxa, “N barikan birama Alatala xa naxan n xun mayɛngɛxi marayarabini Nabali naxan sa n fari. A bata a walikɛɛn natanga ɲaxun ma, a Nabali a ɲaxun naxɛtɛ a yɛtɛ ma.” Dawuda yi xɛraan nasiga Abigayili ma, a a xa findi a ɲaxanla ra.
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: “Louvado seja o S enhor , que vingou o insulto que recebi de Nabal e me impediu de fazer o mal. O S enhor retribuiu a Nabal o castigo por seu pecado”. Então Davi enviou mensageiros a Abigail para pedir que se tornasse sua esposa.
40 Dawudaa walikɛne to Karemele li, e a fala Abigayili xa, e naxa, “Dawuda nan nxu rafaxi i fendeni alogo i xa findi a ɲaxanla ra.”
40 Quando os mensageiros chegaram ao Carmelo, disseram a Abigail: “Davi mandou buscá-la para que se case com ele”.
41 Abigayili yi a xinbi sin e yɛtagi, a yɛtagin yi lan bɔxɔn ma, a naxa, “N tan ni i ra i ya konyi ɲaxanla, n yitɔnxi findideni i ya walikɛɛn na, n yi i ya walikɛne sanna maxa.”
41 Ela se curvou com o rosto em terra e respondeu: “Eu, sua serva, ficarei contente em me casar com Davi e, como uma serva, lavar os pés de seus servos!”.
42 Abigayili yi keli mafurɛn, a te sofanla nde fari, sungutun suulun yi biraxi a fɔxɔ ra, e nun Dawudaa xɛrane yi siga, a findi a ɲaxanla ra.
42 Sem demora, Abigail montou num jumento e, levando consigo cinco moças que a serviam, voltou com os mensageiros de Davi. E assim se tornou esposa dele.
43 Dawuda bata yi Axinowami, Yɛsɛreli kaan fan tongo e birin yi findi a ɲaxanle ra.
43 Davi também se casou com Ainoã, de Jezreel, e ambas foram suas esposas.
44 Koni, Dawudaa ɲaxalan singen tan, Mikali, Sɔli a dii tɛmɛna, a baba bata yi a fi futun na Paliti ma, Layisi Galin kaana a dii xɛmɛna.
44 Nesse meio-tempo, Saul tinha dado sua filha Mical, esposa de Davi, a um homem de Galim chamado Palti, filho de Laís.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.