1 Samuel 16
Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs ACF
1 Alatala yi a fala Samuyɛli xa, a naxa, “Han waxatin mundun yi i luyɛ sunuxi Sɔli a fe ra? N tan yɛtɛɛn bata n mɛ a ra alo mangana Isirayila xun na. I ya ture sa fenna rafe, n bata i rasiga Yese konni, Bɛtɛlɛmi kaana. N bata mangana nde sugandi a dii xɛmɛne yɛ.”
1 Então disse o SENHOR a Samuel: Até quando terás dó de Saul, havendo-o eu rejeitado, para que não reine sobre Israel? Enche um chifre de azeite, e vem, enviar-te-ei a Jessé o belemita; porque dentre os seus filhos me tenho provido de um rei.
2 Samuyɛli yi a fala, a naxa, “N sigama di? Sɔli a feen mɛma nɛn, a yi n faxa.” Alatala yi a fala, a naxa, “Ɲinge gilɛna nde xali i yii, i yi a fala, i naxa, ‘N faxi saraxa baden nin Alatala xa.’
2 Porém disse Samuel: Como irei eu? pois, ouvindo-o Saul, me matará. Então disse o Senhor: Toma uma bezerra das vacas em tuas mãos, e dize: Vim para sacrificar ao Senhor.
3 Yese xili saraxa bani, n na a yitɛ i ra i lan i xa naxan liga. N na naxan yita i ra, i yi na kanna masusan a sugandi feen na mangan na.”
3 E convidarás a Jessé ao sacrifício; e eu te farei saber o que hás de fazer, e ungir-me-ás a quem eu te disser.
4 Alatala naxan fala, Samuyɛli yi na liga a siga Bɛtɛlɛmi yi. Taan fonne birin yi fa a ralandeni e xuruxurunma gaxuni. E a maxɔdin, e naxa, “I faxi fe faɲin nan na ba?”
4 Fez, pois, Samuel o que dissera o Senhor, e veio a Belém; então os anciãos da cidade saíram ao encontro, tremendo, e disseram: De paz é a tua vinda?
5 A yi a fala, a naxa, “Ɔn, hɛrin na a ra. N faxi saraxa baden nin Alatala xa. Ɛ ɛ rasariɲan, ɛ fa n fɛma saraxa badeni. A yi Yese fan nun a diine rasariɲan a e xili saraxa bani.”
5 E disse ele: É de paz, vim sacrificar ao Senhor; santificai-vos, e vinde comigo ao sacrifício. E santificou ele a Jessé e a seus filhos, e os convidou ao sacrifício.
6 Ne fa waxatin naxan yi, Samuyɛli to Eliyabi to, a yi a miri, a naxa, “Alatala a tan nan sugandixi yati!”
6 E sucedeu que, entrando eles, viu a Eliabe, e disse: Certamente está perante o Senhor o seu ungido.
7 Koni Alatala yi a fala Samuyɛli xa, a naxa, “I nama i miri a tofanna ma hanma a kuyana, bayo n mi a tan sugandixi. Alatala mi feene yatɛma adamadiine naxanye yatɛxi. Adamadiine a yɛtagin nan matoma, koni Alatala muxun bɔɲɛn nan matoma.”
7 Porém o Senhor disse a Samuel: Não atentes para a sua aparência, nem para a grandeza da sua estatura, porque o tenho rejeitado; porque o Senhor não vê como vê o homem, pois o homem vê o que está diante dos olhos, porém o Senhor olha para o coração.
8 Yese yi Abinadabo xili a a radangu Samuyɛli yɛtagi. Samuyɛli yi a fala, a naxa, “Alatala mi ito sugandixi.”
8 Então chamou Jessé a Abinadabe, e o fez passar diante de Samuel, o qual disse: Nem a este tem escolhido o Senhor.
9 Yese yi Sama radangu. Samuyɛli yi a fala, a naxa, “Alatala mi ito fan sugandixi.”
9 Então Jessé fez passar a Sama; porém disse: Tampouco a este tem escolhido o Senhor.
10 Yese a dii soloferene radangu Samuyɛli yɛtagi, koni Samuyɛli naxa, “Alatala mi itoe sese sugandixi.”
10 Assim fez passar Jessé a seus sete filhos diante de Samuel; porém Samuel disse a Jessé: O Senhor não tem escolhido a estes.
11 Samuyɛli mɔn yi Yese maxɔdin, a naxa, “Banxulanna se mi fa be?” Yese yi a yabi, a naxa, “Xurimaan nan luxi, koni a sa xuruse rabadeni.” Nayi, Samuyɛli yi a fala Sɔli xa, a naxa, “A xa sa fen, en mi donse donna fɔlɔma a xanbi.”
11 Disse mais Samuel a Jessé: Acabaram-se os moços? E disse: Ainda falta o menor, que está apascentando as ovelhas. Disse, pois, Samuel a Jessé: Manda chamá-lo, porquanto não nos assentaremos até que ele venha aqui.
12 Yese yi muxuna nde xɛ, a sa fa a ra. A fatin yi gbeeli, a yɛtagin yi rayabu, a ti kiin yi fan. Alatala yi a fala Samuyɛli xa, a naxa, “Keli, i yi a masusan a sugandi feen na, bayo a tan na a ra.”
12 Então mandou chamá-lo e fê-lo entrar (e era ruivo e formoso de semblante e de boa presença); e disse o Senhor: Levanta-te, e unge-o, porque é este mesmo.
13 Samuyɛli yi ture sa fenna tongo a Dawuda xunna masusan a tadane tagi. Fɔlɔ na lɔxɔni, Alatalaa Nii Sariɲanxin yi godo Dawuda ma sɛnbɛni. Samuyɛli yi keli, a siga Rama yi.
13 Então Samuel tomou o chifre do azeite, e ungiu-o no meio de seus irmãos; e desde aquele dia em diante o Espírito do Senhor se apoderou de Davi; então Samuel se levantou, e voltou a Ramá.
14 Alatalaa Nii Sariɲanxin bata yi mini Sɔli yi, yinna ɲaxin yi lu a tɔrɛ fata Alatala ra.
14 E o Espírito do Senhor se retirou de Saul, e atormentava-o um espírito mau da parte do Senhor.
15 Sɔli a walikɛne yi a fala a xa, e naxa, “Ɲinan ɲaxin nan i tɔrɔma keli Ala ma.
15 Então os criados de Saul lhe disseram: Eis que agora o espírito mau da parte de Deus te atormenta;
16 Nxu kanna xa falan ti. I ya walikɛne i sagoni. Nxu xɛmɛna nde fenɲɛ naxan fatan kondenna maxɛ. Ɲinan ɲaxin na so i yi keli Ala ma, maxaseen yi maxa, na yi i bɔɲɛn nafan i ma.”
16 Diga, pois, nosso senhor a seus servos, que estão na tua presença, que busquem um homem que saiba tocar harpa, e será que, quando o espírito mau da parte de Deus vier sobre ti, então ele tocará com a sua mão, e te acharás melhor.
17 Sɔli yi yabin ti, a naxa, “Awa, ɛ maxase maxa faɲina nde fen n xa, ɛ yi fa a ra.”
17 Então disse Saul aos seus servos: Buscai-me, pois, um homem que toque bem, e trazei-mo.
18 Walikɛ keden yi a fala, a naxa, “N bata Yese Bɛtɛlɛmi kaana dii xɛmɛ keden to naxan fatan kondenna maxɛ. Sofa kɛndɛn na a ra, a wɛkilɛ han! A falan tima ki faɲi, a mɔn tofan. Alatala a xɔn.”
18 Então respondeu um dos moços, e disse: Eis que tenho visto a um filho de Jessé, o belemita, que sabe tocar e é valente e vigoroso, e homem de guerra, e prudente em palavras, e de gentil presença; o Senhor é com ele.
19 Sɔli yi xɛrane rasiga a faladeni Yese xa, a naxa, “I ya dii xɛmɛn Dawuda rafa n ma naxan xuruseene fɔxɔ ra.”
19 E Saul enviou mensageiros a Jessé, dizendo: Envia-me Davi, teu filho, o que está com as ovelhas.
20 Yese yi sofali keden tongo, a burun nate a fari, e nun manpa kundi keden nun sii keden, a yi e birin so Dawuda yii Sɔli xa.
20 Então tomou Jessé um jumento carregado de pão, e um odre de vinho, e um cabrito, e enviou-os a Saul pela mão de Davi, seu filho.
21 Dawuda yi fa a ti Sɔli yɛtagi, a rafan a ma han a findi a yɛngɛ so se maxanla nde ra.
21 Assim Davi veio a Saul, e esteve perante ele, e o amou muito, e foi seu pajem de armas.
22 Sɔli yi xɛraan nasiga Yese ma, a naxa, “Tin, i xa Dawuda lu n yii, bayo a rafan n ma.”
22 Então Saul mandou dizer a Jessé: Deixa estar a Davi perante mim, pois achou graça em meus olhos.
23 Nayi, yinnan na yi so Sɔli yi keli Ala ma waxatin naxan yi, Dawuda yi kondenna tongoma nɛn a a maxa. Na yi Sɔli mafisama nɛn, a dundu, yinna ɲaxin yi mini ayi.
23 E sucedia que, quando o espírito mau da parte de Deus vinha sobre Saul, Davi tomava a harpa, e a tocava com a sua mão; então Saul sentia alívio, e se achava melhor, e o espírito mau se retirava dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.