1 Crônicas 21

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Setana yi keli Isirayila xili ma, a yi Dawuda radin a xa Isirayila kaane tɛngɛ.
1 Levantou-se Satã contra Israel, e excitou Davi a fazer o recenseamento de Israel.
2 Dawuda yi a fala Yowaba nun a sofa kuntigine xa, a naxa, “Ɛ siga, ɛ sa Isirayila kaane tɛngɛ, keli Bɛriseba ma, sa dɔxɔ Dan yamanan na. Ɛ fa na yatɛn dɛntɛgɛ n xa.”
2 Disse Davi a Joab e aos chefes do povo: Ide, fazei o recenseamento dos israelitas desde Bersabéia até Dã e fazei-me um relatório, para que eu saiba o número deles.
3 Yowaba yi a yabi, a naxa, “Alatala xa Isirayila yamaan nawuya ayi dɔxɔ kɛmɛ. Mangana, n kanna, i ya walikɛne xa mi ne birin na ba? Nanfera i fe sifani ito maxɔdinxi? Nanfera i waxi a xɔn ma Isirayila yamaan xa yulubin tongo?”
3 Respondeu Joab: O Senhor multiplique seu povo cem vezes mais! Não são todos eles, ó rei, meu senhor, os servos de meu senhor? Por que, no entanto, exige meu senhor isso? Por que sobrecarregar Israel de um pecado?
4 Koni, mangan xuiin mi yi matandɛ. Nanara, Yowaba yi mini, a yi Isirayila bɔxɔn birin yisiga, a fa xɛtɛ Yerusalɛn yi.
4 Mas o rei persistiu na ordem que dera a Joab. Joab partiu e percorreu todo o Israel, depois retornou a Jerusalém.
5 A yi yamaan yatɛn fala Dawuda xa. Isirayila kaane yatɛn ni i ra: xɛmɛ silanfan kanna miliyɔn keden wuli kɛmɛ. Yuda kaane yatɛn ni i ra: xɛmɛ silanfan kanna wuli kɛmɛ naanin muxu wuli tonge solofere.
5 E entregou a Davi a lista do recenseamento do povo: havia em todo o Israel um milhão e cem mil homens aptos para o manejo da espada, e, em Judá, quatrocentos e setenta mil.
6 Koni, Yowaba mi Lewi nun Bunyamin bɔnsɔnna muxune tɛngɛ, bayo mangana yamarin mi yi rafanxi a ma.
6 Não fez o recenseamento da tribo de Levi nem de Benjamim, porque a ordem do rei lhe repugnava.
7 Yamarini ito yi raɲaxu Ala ma. A yi Isirayila ɲaxankata.
7 Deus não viu isso com bons olhos e feriu Israel.
8 Dawuda yi a fala Ala xa, a naxa, “N yulubi gbeen nan ligaxi ito ra. Iki, n bata i mayandi, i xa diɲa n tan, i ya walikɛɛn yulubin ma. N bata xaxilitareyaan liga.”
8 Davi disse a Deus: Pequei gravemente agindo de tal maneira. Agora dignai-vos perdoar a iniqüidade de vosso servo, porque agi em completa insensatez.
9 Alatala yi a fala Manga Dawudaa fetoon Gadi xa, a naxa,
9 Então o Senhor dirigiu-se a Gad, vidente de Davi, nesses termos:
10 “A fala Dawuda xa, i naxa, ‘Alatala ito nan falaxi, a naxa: Fe saxan ni i ra. Keden sugandi, n xa na liga i ra.’ ”
10 Vai dizer a Davi: Eis o que diz o Senhor: Eu te proponho três coisas; escolhe uma delas e eu ta farei.
11 Gadi yi siga Dawuda fɛma, a yi a fala a xa, a naxa, “Alatala ito nan falaxi i xa, a naxa,
11 Gad foi ao encontro de Davi e lhe disse: Eis o que disse o Senhor:
12 ‘Ɲaxankatan mundun lan a xa sa i ma: ɲɛɛ saxan fitina kamɛna, hanma yaxune yi ɛ halagi silanfanna ra kike saxan, hanma Alatala xa a halagi ti malekan nafa ɛ ma, naxan Isirayila yamaan naxɔrima Alaa silanfanna nun fure ɲaxin na xii saxan.’ Iki, a fala n xa n lan n xa sa naxan fala n kanna xa naxan n xɛxi.”
12 Escolhe: ou três anos de fome, ou três meses durante os quais fugirás de teus inimigos e serás atingido por sua espada, ou ainda três dias em que a espada do Senhor ou a peste maltratarão a terra, e o anjo do Senhor devastará todo o território de Israel. A ti compete ver agora que resposta devo dar àquele que me enviou.
13 Dawuda yi Gadi yabi, a naxa, “N bɔɲɛn sunuxi han! A lan n xa n yɛtɛ lu Alatala yii bayo a kininkininna gbo, na fisa benun n xa lu adamadiine sagoni.”
13 Estou, respondeu Davi, numa cruel angústia. Ah! Caia eu nas mãos do Senhor, porque imensa é sua misericórdia; mas que eu não caia nas mãos dos homens!
14 Alatala yi fure ɲaxin nadin Isirayila yamaan ma han muxu wuli tonge solofere yi faxa Isirayila yamanani.
14 E o Senhor mandou a peste a Israel. Em Israel tombaram setenta mil homens.
15 Ala yi malekan xɛ Yerusalɛn yi, a xa sa na kala. A yi na kalama waxatin naxan yi, Alatala yi a to, a yi nimisa na halagina fe ra. A yi a fala na malekan xa naxan yi a kalama, a naxa, “Na bata lan. E lu na fa.” Alatalaa malekan yi tixi Oronan, Yebusu kaana lonna nan ma.
15 Deus enviou a Jerusalém um anjo para destruí-la. Enquanto ele a assolava, o Senhor, que olhava, compadeceu-se desse mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Retira agora tua mão! Ora, o anjo do Senhor achava-se perto da eira de Ornã, o jebuseu.
16 Dawuda yi a yɛɛ rakeli, a Alatalaa malekan to tixi kuyen nun bɔxɔn lan tagini, a silanfanna baxi a tɛɛni, a yɛɛ rafindixi Yerusalɛn ma. Dawuda nun fonne yi kasa bɛnbɛli dugin nagodo e ma sununi, e yi bira, e yi e yɛtagin lan bɔxɔn ma.
16 Davi, tendo levantado os olhos, viu o anjo do Senhor que estava entre o céu e a terra, com uma espada desembainhada em sua mão, dirigida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, prostraram-se com o rosto por terra.
17 Dawuda yi a fala Ala xa, a naxa, “N tan xa mi yamarin fixi ba a Isirayila yamaan xa tɛngɛ? N tan nan yulubin ligaxi, n tan nan fe kobini ito ligaxi. Yamaan tan nanse ligaxi? Alatala, n ma Ala, n tan nun n ma denbayaan halagi, i ya yamaan lu na.”
17 E Davi disse a Deus: Não fui eu que mandei fazer o recenseamento do povo? Fui eu que pequei, fui eu que fiz esse mal. Mas essas ovelhas, que fizeram elas? Senhor, meu Deus, que vossa mão caia, portanto, sobre mim e sobre a casa de meu pai para castigar, mas não sobre vosso povo.
18 Alatalaa malekan yi a fala Gadi xa, a a xa a fala Dawuda xa, fa fala a xa sa saraxa gandena nde rafala Alatala xa Oronan Yebusu kaana lonna ma.
18 O anjo do Senhor mandou Gad dizer a Davi que subisse à eira de Ornã, o jebuseu, para lá levantar um altar ao Senhor.
19 Dawuda yi siga mɛnni alo Gadi a fala a xa kii naxan yi Alatala xinla ra.
19 Davi lá subiu, de acordo com a ordem dada por Gad da parte do Senhor.
20 Oronan yi murutu bɔnbɔni lonna ma, a yi a firifiri, a yi malekan to. A dii naaninne yi e luxun.
20 Ornã, voltando-se, viu o anjo, e ele com seus quatro filhos esconderam-se: estava, naquela ocasião, debulhando trigo.
21 Na waxatini, Dawuda fan yi a maso. Oronan to a to, a yi keli lonna ma, a sa a xinbi sin Dawuda bun ma, a yɛtagin yi lan bɔxɔn ma.
21 Quando Davi chegou perto de Ornã, este o viu; saiu da eira e se prosternou diante de Davi, com o rosto contra a terra.
22 Dawuda yi a fala Oronan xa, a naxa, “Lonni ito so n yii alogo n xa saraxa ganden nafala Alatala xa. N na a saren dɛfexin soɛ i yii alogo fure ɲaxin xa ba yamaan ma.”
22 Davi disse-lhe: Cede-me o terreno de tua eira, para nela construir um altar ao Senhor; cede-o a mim pelo seu valor em dinheiro, para que o flagelo se retire de cima do povo.
23 Oronan yi Dawuda yabi, a naxa, “Mangana, a tongo. N kanna xa a rafan feen liga a ra. N bata ɲingeni itoe fan so i yii, e xa findi saraxa gan daxin na. Ɲingena xɛɛ ra bɔnbɔ seene yi findi saraxan gan yegen na, murutuni ito fan xa findi bogise saraxan na. N bata ito birin fi i ma.”
23 Ornã respondeu: Toma-o; que meu senhor, o rei, faça o que lhe parecer bom. Vê: dou os bois para o holocausto, os carros para lenha, e o trigo para a oblação; tudo te dou.
24 Koni, Manga Dawuda yi a fala Oronan xa, a naxa, “Ɛn-ɛn, n waxi a sara feni a saren dɛfexin nan na. N mi seen bama saraxan na Alatala xa n mi naxan saraxi. N mi nɔɛ saraxa gan daxin bɛ n mi naxan sare fixi.”
24 Não, respondeu Davi, quero comprá-lo pelo seu inteiro valor em dinheiro; não tomarei o que te pertence para dar ao Senhor, e não oferecerei um holocausto que não me custe nada.
25 Nayi, Dawuda yi xɛmaan kilo solofere so Oronan yii na lonna fe ra.
25 Davi deu a Ornã um peso de seiscentos siclos de ouro pelo terreno.
26 Dawuda yi saraxa ganden nafala mɛnni Alatala xa, a fa saraxa gan daxine nun bɔɲɛ xunbeli saraxane ba. A yi Alatala maxandi, Alatala yi a yabi tɛɛn na naxan godo saraxa ganden ma keli kore.
26 E Davi construiu lá um altar ao Senhor; ofereceu holocausto e sacrifícios pacíficos. Invocou o Senhor que lhe respondeu enviando o fogo do céu sobre o altar de holocusto.
27 Nayi, Alatala yi falan ti malekan xa, a yi silanfanna raso a tɛɛni.
27 Então o Senhor falou ao anjo, e este meteu a espada na bainha.
28 Na waxatini, Dawuda yi saraxane bama Oronan Yebusu kaana lonna nan ma, bayo a bata yi a kolon a Alatala a yabima mɛnna nin.
28 Nesse momento, vendo Davi que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali sacrifícios.
29 Na waxatini, Musa Alatala Batu Bubun naxan nafala tonbonni, na yi na taan kideni Gabayon yi, e nun saraxa gandena, saraxa gan daxine yi bama dɛnaxan yi.
29 O tabernáculo do Senhor que Moisés construíra no deserto e o altar dos holocaustos se encontravam, nesse tempo, no lugar alto de Gabaon.
30 Koni, Dawuda mi yi sigɛ mɛnni Ala maxɔdindeni, bayo a yi gaxuxi Alatalaa malekana silanfanna yɛɛ ra.
30 Mas Davi não pôde dirigir-se a esse altar, para rogar a Deus, tão aterrado ficara ao ver a espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.