1 Crônicas 17

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dawuda to yelin soɛ a manga banxin kui, a yi a fala Nabi Natan xa, a naxa, “Banxin naxan nafalaxi suman wudin na, n na nan kui, koni Alatalaa Layiri Kankiraan mɔn bubun nan kui.”
1 Quando Davi se instalou em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que moro numa casa de cedro e a arca da aliança do Senhor está debaixo de uma tenda.
2 Natan yi Dawuda yabi, a naxa, “I rafan feene birin liga, bayo Ala i xɔn.”
2 Natã respondeu: Faze o que teu coração te sugere, porque Deus está contigo.
3 Na kɔɛɛn na, Ala yi a fala Natan xa, a naxa,
3 Mas, na noite seguinte, a palavra de Deus foi dirigida a Natã, nestes termos:
4 “Siga, a fala n ma walikɛɛn Dawuda xa fa fala Alatala ito nan falaxi, a naxa, ‘I tan mi batuden tima n xa n luma dɛnaxan yi.
4 Vai e dize a Davi, meu servo: Eis o que diz o Senhor: Não és tu que me construirás a casa em que habitarei.
5 N yɛtɛɛn munma lu n batu banxi kui singen, xabu n na Isirayila kaane ramini lɔxɔni Misiran fari ma han to, koni n yi bubun nan kui yiren birin yi.
5 Nunca habitei numa casa, desde o dia em que fiz sair Israel do Egito até hoje, mas tenho estado de tenda em tenda, de morada em morada.
6 N siga dɛnaxan birin yi nxu nun Isirayila kaane, n yɛɛrati wuyaxi dɔxɔ nɛn n ma yamana Isirayila xun na alogo e xa n ma yamaan masuxu. Koni, na waxatin birin yi, n mi a fala muxu yo xa, n naxa: Nanfera, i mi suman wudi banxin tixi n xa?’ ”
6 Durante todo o tempo em que viajei com todo o Israel, jamais propus esta questão a algum dos juízes de Israel, aos quais encarregara de apascentar meu povo: Por que não me edificais uma casa de cedro?
7 “Nanara, i mɔn xa a fala n ma walikɛɛn Dawuda xa, i naxa, ‘Alatala Sɛnbɛn Birin Kanna ito nan falaxi, a naxa: N tan nan i baxi xuruseene fɔxɔ ra kantan tideni alogo i xa findi n ma yamana Isirayila yɛɛratiin na.
7 Agora dirás a meu servo Davi: Eis o que diz o Senhor dos exércitos: Eu te tirei dos campos de pastagens e do pastoreio das ovelhas, para seres o chefe de meu povo de Israel;
8 I siga yiren naxan birin yi n lu nɛn i xɔn, n yi i yaxune birin faxa i yɛtagi, n yi i findi xili gbee kanna ra alo muxu gbeen naxanye bɔxɔ xɔnna fari.
8 em toda parte a que foste, estive contigo, exterminei diante de ti teus inimigos e dei-te um nome igual ao dos grandes da terra.
9 N yiren soma nɛn n ma yamana Isirayila yii e dɔxɔma dɛnaxan yi. E luma nɛn na, gaxu yo mi e suxɛ. Muxu ɲaxi yo mɔn mi fa e ɲaxankatama alo bodeni,
9 Dei um lugar a meu povo de Israel, e o fixei. Ele está estabelecido, e não será mais inquietado, e os iníquos não mais o oprimirão, como outrora,
10 n kitisane dɔxɔ n ma yamana Isirayila xun na waxatin naxan yi. N ni i yaxune birin sa i sanna bun. N naxan falama i xa, Alatala nan banxin tima i xa naxan findima i yixɛtɛne ra mangayani.
10 como nos dias em que estabeleci juízes sobre Israel, meu povo. Humilhei todos os teus inimigos. Eu te anuncio que o Senhor há de fundar para ti uma casa.
11 I na faxa waxatin naxan yi, i siga i benbane fɛma, n yi i yɛtɛna diina nde sugandi a ti i ɲɔxɔni mangayani, n yi a sɛnbɛn xun masa.
11 Quando teus dias se acabarem e tiveres ido juntar-te a teus pais, levantarei tua posteridade após ti, num de teus filhos, e firmarei seu reino.
12 Na nan n batu banxin tima n xa, n yi a mangayaan nasabati habadan.
12 É ele que me construirá uma casa e firmarei seu trono para sempre.
13 N findi a fafe ra, a fan yi findi n ma diin na. N mi n ma hinanna masigama a ra alo n naxan liga manga singen na.
13 Serei para ele um pai, e ele será para mim um filho; e nunca retirarei dele o meu favor como retirei daquele que reinou antes de ti.
14 N na a findima nɛn n ma yamana mangan na, a mangayaan mi kalɛ habadan.’ ”
14 Eu o estabelecerei na minha casa e no meu reino para sempre, e seu trono será firme por todos os séculos.
15 Ala naxan birin fala Natan xa fetoni alo xiyena, a na birin yɛba Dawuda xa.
15 Natã referiu a Davi todas as palavras que tinha ouvido em visão.
16 Na xanbi ra, Manga Dawuda yi siga, a sa dɔxɔ Alatala yɛtagi, a yi a fala, a naxa, “Marigina Alatala, n na a kolon a n tan nun n ma denbayaan mi lan nxu na birin sɔtɔ i naxan fixi nxu ma.
16 Então Davi foi e se apresentou diante do Senhor e disse: Quem sou eu, Senhor Deus, e que é minha casa, para que me façais chegar ao que sou?
17 Koni, Ala, i tan yɛɛ ra yi, sese mi na ra! I bata dɛ xuine tongo lan i ya walikɛna denbayana tila ma. Marigina Alatala, i bata n yatɛ alo muxu fisamantenna.
17 E é ainda pouco a vossos olhos, ó Deus! Falastes da casa de vosso servo para os tempos longínquos, e olhastes para mim como a um homem de alta dignidade, ó Senhor Deus.
18 N tan Dawuda, n nɔɛ nanse falɛ i xa xunna kenli ito a fe ra i naxan fixi i ya walikɛɛn ma? I tan yɛtɛna i ya walikɛɛn kolon.
18 Que mais poder-vos-ia dizer Davi sobre a honra que fazeis ao vosso servo? Vós conheceis o vosso servo.
19 Alatala, i bata fe gbeeni ito ragidi i ya walikɛna fe ra fata i sagoon na alogo i xa i sɛnbɛ gbeen mayita.
19 Senhor, é por causa de vosso servo e segundo o impulso de vosso coração que executastes todas estas grandes coisas para lhas revelar.
20 Alatala, i ɲɔxɔn mi na, ala gbɛtɛ mi na ba i tan na. Nxu bata na kolon.
20 Senhor, ninguém é semelhante a vós, e, conforme tudo que ouvimos dizer, não há outro Deus além de vós.
21 Siya gbɛtɛn mundun dunuɲa yi naxan luxi alo i ya yamana Isirayila, Ala naxanye raminixi konyiyani? I e xunba nɛn Misiran kaane nun e alane sɛnbɛn bun, i yi e findi i ya yamaan na, i siya gbɛtɛne kedi i ya yamaan yɛɛ ra, i kabanako fe magaxuxine raba e yɛtagi alogo i xa i xinla makɛnɛn.
21 Há sobre a terra outra nação comparável ao nosso povo de Israel, o qual seu Deus veio redimir para dele fazer seu povo, para vos fazer célebre, por meio de milagres e prodígios, repelindo nações diante de vosso povo que redimistes do Egito?
22 I yi Isirayila findi i ya yamaan na habadan. Alatala, i yi findi nxɔ Ala ra.”
22 De Israel, fizestes vosso povo para sempre, e vós, Senhor, tornastes-vos seu Deus.
23 “Iki, Alatala, i dɛ xuiin naxan tongoxi n tan, i ya walikɛɛn nun n ma denbayaan xa, na xa rakamali habadan. Na liga alo i a falaxi kii naxan yi.
23 E agora, Senhor, possa a palavra que pronunciastes acerca de vosso servo e de sua casa subsistir eternamente! Fazei como o dissestes.
24 Na rakamali alogo i xinla xa binya han habadan. Muxune a falama nɛn nayi, e naxa, ‘Alatala Sɛnbɛn Birin Kanna, Ala naxan Isirayila xun na, a findixi Isirayilaa Ala nan na.’ Sɛnbɛn xa lu i ya walikɛɛn Dawudaa denbayaan xa i yɛtagi.
24 Que ela subsista; então vosso nome será eternamente exaltado e dir-se-á: o Senhor dos exércitos é o Deus de Israel; é um Deus para Israel. E que seja sólida diante de vós a casa de vosso servo Davi.
25 N ma Ala, i bata i miriyaan yita n na a i n yixɛtɛne findima nɛn mangane ra n ɲɔxɔni. Nanara, i ya walikɛɛn bata susu fɛ i yɛtagi i maxandideni.
25 Porque fostes vós mesmo, ó meu Deus, que revelastes a vosso servo que lhe constituiríeis uma casa; eis por que vosso servo ousa dirigir-vos esta prece.
26 Alatala, i tan nan Ala ra. Iki, i bata fala faɲini ito ti i ya walikɛɛn xa.
26 Agora, Senhor, vós sois Deus, e dissestes a vosso servo essa palavra agradável.
27 I bata a ragidi a i xa barakan sa n ma denbayani alogo n bɔnsɔnna xa lu mangayani i yɛtagi habadan. Bayo, i tan, Alatala nan barakan nagidixi n ma denbayaan ma, barakan luma nɛn a fɔxɔ ra habadan.”
27 Dignai-vos, portanto, abençoar a casa de vosso servo, para que ela subsista perpetuamente diante de vós; porque, o que abençoais, Senhor, é para sempre bendito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.