João 11
Yagua NT (YAD_TBL) vs NTLH
1 Savichanu̱yada ti̱qui nijya̱mi̱ jdiva̱jni̱, Dásaru jtyati̱bay. Savichanu̱yada Betániyamu vichi̱, jiryatiy Maríyabay vichanu̱yada jasiy, sataryatu Mártabay jarye yisa̱ju̱.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Jiñu Maríyabay jva̱da Jesús numutuvara vu̱rudija̱, sadsa̱jada ji̱ta yino̱jasitya varintyirya. Ni̱ni̱ Maríyabay núni sani̱cha̱da jdiva̱jni̱, Dásaru jtyati̱.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Nani̱pa̱jada ji̱ta jdiva̱jni̱ jtyamutuju̱ñi̱ tu̱chu̱ Jesúsmu: “Jivya̱tasi̱ jdiva̱jni̱, Nutyityu̱.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra, su̱teda ji̱ta: “Jirya jdiva̱jada ne ráni̱cha sadiitya̱ju̱. Ju̱denu vandadodamuju̱ ji̱ta dárya su̱diva̱jada day, sa̱tidye vandanu ramusiñi̱ jidyenu.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesús va̱tanu̱yada jaryiñi̱ Mártabay, sataryatubay jarye, Dásarubay jarye nadisa̱ju̱.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Satuva̱chodanumatiy Jesús: Jdiva̱jni̱ ni̱, sama̱cho̱jada ji̱ta variy jasiy darundaju̱cha̱ra̱ju̱.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Jadchiy ji̱ta su̱teda ruuva yisa̱ datyavavyedabantyi: “Vurya̱jatyi jiya̱da Judéyamuju̱ntiy.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Sisa̱ datyavavyedabay jteda variy yiva: “Ne ta̱riy raramiy didye jiryatiy riñi va̱tasíy Judíyuveda jijechedaju̱ ji, Datyanu̱, rirya̱tidye jachiy ravichu̱ta ji. ¿Ya̱tintye jatyi jiya̱da rumuntiy, ya̱?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Su̱mutya̱jada Jesús variryi: “¿Neviy vu̱yaju̱y jóra tara tarundaqui day, daraju̱y jóra ranchaju̱? Sarupityi nijya̱mi̱ jna̱rya, ne sacasunu̱ya̱ taranchasiy variy, jiryatiy sadiy jiñi̱damusiy ti̱ta̱ju̱ tariva.
9 Jesus respondeu:
10 Varityi sarupi nupora, sacasunu̱ya̱sara ji̱ta variy taranchasiy, jiryatimyu̱ ne vanda daryaju̱ saju̱.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jadchiy ji̱ta su̱teda Jesús ruuva yisa̱ datyavavyedabantyi: “Sama̱mya̱ vu̱jemyicyu Dásaru. Ray ji̱ta ra̱jiya si̱dyosedana̱cho̱.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ru̱teda ji̱ta sisa̱ datyavavyedabay variy yiva: “Sama̱tyi, sa̱ndyetya mi̱sasara varintyi.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Sani jteda Jesús Dásarubay diiyadanchiy, sisa̱ datyavavyedabay ji̱ta jachipiya̱jada mitya dyetya su̱teda sama̱yadanchiy.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Su̱teda ji̱ta Jesús variy si̱tenu: “Sadiimya̱ Dásaru.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ri̱chana̱y ji̱ta jiryeyadaju̱, jiryatimyu̱ ne ravyicha̱siy daryaju̱ jasiy, jirya̱tidye tuva̱chosiy variy rimu. Vurye̱jiya simucu̱.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tumásabay ji̱ta, jiryatiy ru̱tachara Páruna̱siñi̱, sani jteda variy ruuva jityevay: “Vañú rumuntidye, mityijyityidye vurya̱batye sisa̱ju̱.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jadchintyi saya̱da ji̱ta Jesús, sito̱jada ji̱ta jmuchodabivaju̱, daryundaju̱yunuma variy mucojaridyeñi̱ Dásarubadye.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ne ripyade jaryirya Betániya Jerusarí̱musiy, taraqui jóradeni̱ rani̱cha rupiyadaju̱.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Rajuuvay Judíyuvedabay jiya̱da variy jañu̱vye Mártabamyu, sataryatu Maríyabamyu jarye, rirya̱tidye jnu̱tya nadisa̱ni̱ yidni̱babyi.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Satuva̱chodanumatiy Mártabay: Jativyenumani̱ Jesús, saya̱da ji̱ta variy si̱dcho̱ju̱. Vinu Maríyabañuma ma̱cho̱jada jimya̱sajomu, jiryorimyu.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Su̱teda ji̱ta Mártabay variy siva Jesús: “Jiyutiy jiryichasíy, Nutyityu̱, ne saryi diichiy raydni̱ variy.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ray ji̱ta datya, sa̱sa̱y Ju̱denu ji, ratiy jijechiñu̱y ti̱ta̱ju̱ siva.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Su̱teda Jesús variy siva: “Sa̱day mi̱sa̱sumiy yinni.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Su̱teda ji̱ta Mártabay variy: “Rañi datyama̱ sa̱day mi̱sa̱sumiy tamitya runda mi̱sa̱subedamu.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Su̱teda ji̱ta Jesús variy sivantiy: “Rañi rañi̱cha diiyadamusiy mi̱sani̱, si̱tenu jnu̱tya̱ jarye risa̱ju̱ ray. Ni̱tiy tuva̱chusara rimu, dañuma sadiiy, sa̱jnu̱chara varintyi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Rityi jnu̱jeya̱sara rimusiy ti̱ta̱ju̱, daryaday rityuva̱chusara variy rimuntiy, ne rirya̱diichara variy rivasiy, mitya. ¿Jityuva̱chusaravidye ramu?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Su̱mutya̱jada Mártabay variñi̱: “Joonu, Nutyityu̱, ratyu̱va̱chuma̱ ji̱ta jiryatiy jiñi̱cha Ju̱denu jaryeti̱, sadenu, ni̱tiy jti̱sara mucomu.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Saniquemu̱yadanumatiy Mártabay daryá, saya̱da ji̱ta jadchiy, sanatuyada ji̱tani̱ jityeryatu Maríyabay. Mitya dutya̱damusiy su̱teda siva: “Jiyunumani̱ Datyanu̱. Sanatutyaniy ji.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Satuva̱chumu̱yadanumatiy Maríyabarya, varicha̱ra̱ju̱ sanubesubeda, saya̱da variy simu Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ne sajayada Jesús vicha̱damu didye. Sama̱cho̱jada ji̱ta daryaju̱ variy rumu, rumutiy sasaryejada Mártabay munatya jasiñi̱.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Judíyuvedabay ji̱ta jiryatiy ru̱nu̱tya̱da sisa̱ Maríyabay jiryorimyu, ridyiyadanumatiy siva, jiryatiy sanubesubeda vani̱ra jichipyatedaju̱, richiityari̱jada variñi̱, jiryatiy ru̱teda daryaju̱: “Bapyomu dyetya saya, sa̱tidye ju̱na̱y jasiy.”
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Jadchiy ji̱ta sito̱jada Maríyabay simu Jesús. Sadiñuvejadanumatiy siva, sara̱yada variy sanumututuunu, su̱teda ji̱ta siva: “Jiyutiy jiryichasíy, Nutyityu̱, ne saryi diichiy raydni̱ variy.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Sadiyadanumatiy Jesús siva Maríya jna̱ñu, Judíyuveda jarye ju̱na̱cha̱niy sisa̱ju̱, sanique̱yada variy yintumu, samuchutyeya̱jada variy.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Sitaja̱doda variryi: “¿Tera jiryebejeñi̱, te?” Nani̱teda ji̱ta siva: “Vañú, Nutyityu̱, vurya̱tiy jnu̱y.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Su̱na̱yada ji̱ta Jesús variy.
35 Jesus chorou.
36 Judíyuveda ji̱ta jteda variy yiva: “¡Jirya̱jnu̱y, ta̱ jaryiñi̱te sava̱tanu̱chiñi̱!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Rityevay ji̱ta jteda day: “Samuttasirya ni̱sipyuryi ni̱siy. ¿Ne vana̱y sivaajetye tara Dásarubay diiyadajisijyu̱u̱?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jadchiy ji̱ta sanique̱yadanumatiy Jesús jivyimuntiy, siti̱jada bapyomu. Bapyo vicha̱da nubañuco̱vimu, jiryatiy ravichu̱ta mutanusara darya.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Su̱teda ji̱ta Jesús ruuva: “Jirya̱batya jadchiñi̱ ravichu̱.” Su̱teda ji̱ta diibyibay jtyamutu ma̱cho̱nu Mártabay variy siva Jesús: “Sapotiye̱ñuma day, Nutyityu̱, jiryatiy daryundaju̱yuju̱numa daryaju̱ dañi̱.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Su̱teda Jesús variy siva: “Nu̱tyu rañi jtesimya̱ yiva, jiryityi tuva̱chu Ju̱denumu, jiryi diy variy riva sadá.”
40 Jesus respondeu:
41 Ribetya̱da ji̱ta jadchiñi̱ ravichu̱ variy. Sapiradeda Jesús variy na̱vajyu̱, su̱teda ji̱ta variy siva jijye̱: “Yentyumya̱te riva, Ye̱ye̱, jityuva̱chuma̱ daryaju̱ra rajechiñu̱yada.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Radyetya ji̱ta jityuva̱chusara rimu, nu̱tyu rañi jtadye nijya̱nvay jiyadaju̱, jiryatiy riryaniy ri̱ro̱, rirya̱tidye datya samiy jiryatiy yipa̱jada ray.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Jadchiy ji̱ta sanatuyasubeda jaryi: “Dásaru, ya̱numa sipyatay bimuju̱.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Sasipyateda ji̱ta diibyi variy, ti̱ta̱ju̱ mo̱siichara sajomutu sujajyuuta, sanumutu risa̱ju̱. Samo̱ jarye vicha̱da mo̱siichara pa̱a̱ñi̱ta. Jesús jteda variy nijya̱nvavya: “Jirya̱vitani̱, sa̱tidye jiya̱siy.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Jadchiy ji̱ta rajuuvay Judíyuveda tevabe jiryatiy ru̱nu̱tya̱da sisa̱ Maríyabay, ru̱mu̱tya̱da variy nuvayadajisiñi̱, ridyiyadanumatiy riva Jesús mi̱sadeda, rityuva̱choda variy simu.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ti̱ni̱ jiya̱da Varyisévuvedabamyu day, satu̱choda variy ruuva: “Nu̱rya sivaayasiy Jesús.”
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Jadchiy ji̱ta riintye̱ryadeda caserdótevyeda nutyityu̱mibe, Varyisévuvedabatyayu, ru̱teda ji̱ta variy yiva: “¿Nu̱tyura vurye̱cha, nu̱tyu? Jiñu Jesús si̱tenu jvaarya rajuura mityamusiy dityadoda jiryatiy ti̱ttasara darya.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Vu̱ryityi paru̱y darya siva, ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay ra̱tuva̱chu variy simu. Jadchiy ji̱ta rirya̱jti̱ Róma ja̱nvay, rirya̱so̱vay variy vuryimusirya ne vinu Ju̱denu nijyu̱ jachipiya̱jo, vu̱myucadi jarye ti̱ta̱ju̱ risa̱ju̱ntiy.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ti̱qui rityenu jiryatiy Cayivásu ravicha̱da si̱tya, ni̱ni̱ vicha̱da caserdótevyeda nutyityu̱ variy. Su̱teda ji̱ta ruuva: “Ne jiryedyetya tara.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ne jiryejechipiya̱ru̱y tara nu̱tyu rani̱ ji̱ta rañi̱cha samirya jiryejyu̱, sa̱tidye batye ti̱qui vanu nijya̱nvay jiyadaju̱, riñuma parutay ti̱ta̱ju̱.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ne su̱teda Cayivásu jidyiryamusirya jirya. Jiryatiy savicha̱da caserdótevyeda ja̱mu nutyityu̱ tavaataquisa̱ra̱ju̱ variy, satu̱choda Ju̱denuju̱, jiryatiy saryi batyeda Jesús jiñijya̱nvay jiyadaju̱.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ne vinu Judíyuveda jiyadaju̱ saryi batyeda variy, daryaday sa̱ji̱tye̱ryaniy tajuuquiju̱ntiryi ti̱ta̱ju̱ jiryatiy ju̱ravyeryi Ju̱denu dadyeñu day.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Variryundamusiy rijyo̱ta̱da jachipiya̱jada Judíyuveda nutyityu̱miy sayaro̱ju̱ Jesús, riñi jteda ya̱jvay variñi̱.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ramuni̱ ne sarupiñe̱ya̱jada Jesús vijyo̱mujache Judíyuveda cabyivanu̱day. Sasipyateda ji̱ta Judéyamusiy Evurayí̱muju̱, mityatotuunuju̱. Savicha̱da variy yisa̱ datyavavyedabatya jasiy.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ne ta̱rijyu̱ ravicha̱da Pásco variñu̱day, Judíyuveda vichtya. Riya̱da ji̱ta rajuuvay nijya̱nvay yindivyasiy Jerusarí̱muju̱, rirya̱tidye jdutya vichtyamuju̱yu.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Rivya̱ta̱da ji̱ta Jesúsna̱cho̱ variy. Jiryatiy riryadeda Ju̱denu nijyu̱ jachipiya̱jomu, ruutaja̱doda nu̱ñi vajyuu variy jasiyu: “¿Nu̱tyura jiryejechipiya̱ day, nu̱tyura? ¿Sa̱vidye jvi̱ vichtyamu day, varimyatamu̱y ne?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Caserdótevyeda nutyityu̱miy ji̱ta, Varyisévuvedata riñi jteda daryaju̱, ti̱tiy datyara Jesús vichajo, saryi jtesiy vasera, rirya̱tidye ju̱rityaniy variy jasiñi̱.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.