Hebreus 12
Yagua NT (YAD_TBL) vs NVI
1 Jiryatiy vuryi̱ro̱ riy jivye rajuuvay tu̱chuvay Ju̱denumu tuva̱chodanchiy, ramuni̱tiy vurya̱ jiriryi̱ siicheda Ju̱denu nú̱va. Vu̱chiichedamu vurya̱ma̱ jatyachiy vuryimusirya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy jiinra vuryimura, vu̱jyuuchuveda jarye jiryatiy raruparyu̱y vu̱ñiy, vurya̱tidye siichiy tapimusiy Ju̱denu nú̱va, jiryatiy sabay vu̱chiiyadaju̱ra.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Vurya̱ma̱ jnu̱y sana̱cho̱ju̱ Jesús ni̱tiy ju̱dejadara vu̱tyuva̱choda, sito̱tadeda varintyirya. Ni̱ni̱ ji̱ta jachi̱nitya̱dara crusitya̱sa batyeda, sa̱viryu̱tya̱da varirya riva jádasa̱da, jiryatiy sadatya̱da yajiju̱ra yichana̱yada, sama̱sa̱da variy Ju̱denu nutyityudamyuju̱.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Jirya̱ma̱ jachipiya̱ sanijyu̱ Jesús jiryatiy sajachi̱nitya̱da tapimusirya juuchatavay jiyaro̱doda, jiryeñuma jdiva̱, jiryeñuma paru̱ryu̱y riva jichiityari̱jada.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Ne jiryetyotiyada juuchuveda jcho̱ju̱ yindarubeda sa̱ra̱ju̱ didye.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Jiryejechipumya̱ vidyerya Ju̱denu niquejada day, jiryatiy su̱teda nu̱tyu jidyedyeñumiy jiryiva:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 — ausente —
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Jirya̱ma̱ jachi̱niy jivyasenusa̱damuyu, jiryatiy savichenichara Ju̱denu nu̱tyu jidyedyeñu jirye. ¿Mi̱ deramu̱y ne vasenusi̱ jijye̱myusiy, mi̱?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Netimyu̱ ne sa̱vasenusara Ju̱denu jirye nu̱tyu savasenusaratiryi jidyedyeñu vasevajyu̱ nu̱tyu ridyetyasaratiy ti̱ta̱ju̱ Ju̱denu dadyeñu, ne jirye̱cha variy si̱tenu sadadyeñu, jirye̱cha ji̱ta variy riicho dadyeñu day.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Vu̱ryityi tuva̱choda simu vu̱jye̱ jirya mucadimu vichi̱, ni̱tiy vasedoda vu̱y, vurya̱ma̱ saboniy jaryivya̱ju̱ saju̱ Vu̱jye̱ jarichumu vichi̱ vu̱y, vurya̱tidye jnu̱jeya̱sara variy ta̱rijyu̱.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Vu̱jye̱vyeda jiyu vichavay rañi vasedoda taraquideju̱ vu̱y, daryatiy samiy jvadichara ridyiyara. Vu̱jye̱ jarichumu vichi̱ ji̱ta rañi vasenu samiy vu̱vyicha̱daju̱ vu̱y, vurya̱tidye vichasara vu̱ñi̱ru̱yadamu juuchajsa̱ vatajuu sisa̱.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Diyedera vu̱dyi riva vasedoda nu̱tyu yivatya̱, rivasiy ji̱ta rajontachara samiy vichasa̱da vu̱jyu̱ jiryatiy vu̱dyetyatityi ramusiy.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Vu̱ryityi paru̱ryu̱y riva Ju̱denu nú̱va rupiyada, vurya̱ma̱ vanu̱tyaniy ju̱na̱ntyirya vu̱jyomutu so̱taryi̱rantiy, vu̱dyuse jdiva̱jnura jarye risa̱ju̱.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Vurya̱ma̱ ma̱ntya vase nú̱ vurya̱jiju̱ vu̱ñuma tadityaniy riva vu̱y, vu̱tye̱ryo̱ ji̱ta vuryi̱bivaju̱ varintyi vu̱tyuva̱chodamu.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Vurya̱ma̱ jiryiri̱ra samiy vichasa̱da rusa̱ nijya̱nvay ti̱ta̱ju̱, vurya̱ma̱ jantyasara jiintya̱da Ju̱denuju̱ vu̱y, jiryatimyu̱ ne vana̱y ti̱ dichara siva, jiryatimyu̱ ne savichasara jiintyi̱ saju̱.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, vu̱ñuma su̱tye Ju̱denu jantyutya̱damusiy. Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, rañuma dipuvay, nu̱tyu cariitu jnutijyu̱u̱ nta, jivyara jachipiya̱jada vu̱quebyimu, jiryatiy ra̱jarupanu varirya vu̱vyicha̱da, rirya̱mi̱vachara variy rajuuvay ru̱co̱siy.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y sañuma vicha vanu cadnavu̱ vu̱quebyimu, varimyata datyi̱sa̱ nu̱tyu Esavúbatyi vichanu̱yada darya, ni̱tiy ta̱ryu̱tya̱da taraqui jibyeda murichiryara jiyaru̱yasara jijye̱ barya.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Vu̱dyetya daryaju̱ jiryatiy sani va̱ta̱danumatiy rana̱cho̱ jiyaru̱ryantiy, sarrachoda saja̱y ra̱jisiyu dañuma sani yasanta̱da yina̱ya̱danube sivara. Ne vana̱y sasaryedara sa̱tidye paru̱y saja̱y riva jirrachoda, tii mitya.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Ne vuryiti̱ nu̱tyu vu̱myunatyavatyi jti̱jada ja̱mu musiquimu vurya̱tidye tuva̱chura Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyisésibemyusirya. Riñi jti̱jada musiquimu jiryatiy radacutyadeda rajiruju̱ryanube jasiy, jiiday quivaya̱ra jarye risa̱ju̱, jiryatiy ja̱mu riicho jaryedora.
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 Rityuva̱choda varirya natutya̱ suuyada, niquejada jarye jiryatiy rara̱yada nupocudinubesiy. Rityi tuva̱chodara niquejada, riñi jiyasanta̱da variñi̱ Muyisésibe: “Sa̱numa paru̱y Ju̱denu riva niquejada nu̱ñe̱cho̱.”
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Ne rijechi̱nityaru̱yada daryaju̱ra su̱teda:
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Jiryatiy ravichanu̱yada jaryi suvu̱chara daryaju̱, jiryatiy ridyiñu̱yada riva, su̱teda Muyisésibe variy:
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Ne vuryiti̱ nu̱tyu vu̱myunatyavatyi jti̱jada musiquimuju̱ jiryatiy jirya mucadimura. Vuryiti̱ma̱ ji̱ta vinu Siyó̱ musiquimuju̱ day, na̱vay vichi̱ Ju̱denu vicha̱damuju̱, jiryatiy jarichumu vicha̱da darya, Jerusarí̱ jtyatara. Vuryiti̱ma̱ ji̱ta ruumu rajuuvay Ju̱denu tuunu vichavay jiryatiy rintye̱ryaniy jchana̱tyavayu; ruumu jarye jiryatiy sanatuchara Ju̱denu jidyedyeñu munatyavajyu̱ riy, jiryatiy nu̱chavay jarichumu vicha̱daju̱ riy. Vuryiti̱ma̱ ja̱mu cadnadumuntiy, ni̱tiy vichasara Vuryi̱ndenu ti̱ta̱ju̱, ruumu jarye jiryatiy diiñu bayanumiryi, jiryatiy saja̱vyechoda Ju̱denu munatya ta̱riy samivyeryi.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 — ausente —
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Vuryiti̱ma̱ simu vuryeyada rá̱ñu Jesúsntiy, jiryatiy Ju̱denu vadi niquejada jmu̱tyi̱ni̱, sandaja̱muntiy jiryatiy ju̱resara vu̱pyu̱cha̱daju̱ra. Sandaja̱ ji̱ta tu̱chusara vuryiva samivya̱ju̱ ramusiy jiryatiy jachiñu̱ryara Abénubay nudaja̱ yivacha̱da murichirya.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Vu̱ryi jnu̱tya dyetya vu̱y, vu̱ñuma rrachuni̱ Ju̱denu jiryatiy saniquesara vu̱y. Netimyu̱ ne riryamitya̱da vu̱myunatyavarya Ju̱denu murichenutadeda, jiryatiy rirrachodara saniquejada jirya mucadimu niquesara, ne vinu vu̱y ra̱ramityára, vu̱ryityi janumitye sa̱jisiy ni̱tiy niquesara vu̱jyuuchuveda murichenusa̱danchiy jarichumusivyu̱y.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Saniquejadanumatiy musiquimu ta̱riy, samuchutyetyadedara mucadi jiñiquejadata. Diye ji̱ta su̱tay:
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Jiryatiy su̱tedara “Daraju̱jyu̱ tamitya” jidyityadoda yitedamusiy jiryatiy sa̱parutamu̱rya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy su̱ndejada ja̱ta̱daju̱ra, ra̱tidye ma̱cho̱jaya̱sara ti̱ta̱ju̱ jiryatimyu̱ ne vana̱y muchutyetyaniya̱sarára.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Ramuni̱tiy, jiryatiy vuryi̱mutya̱sara Ju̱denumusirya yinsu̱jyo jiryatimyu̱ ne vana̱y muchutyetyaniya̱sarára, vurya̱ma̱ jchana̱tyani̱, vurya̱tidye vichasara siityeevay vu̱chuvu̱yadanube saju̱, jiryatiy vu̱tyuva̱chusara simu.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Tapi Vuryi̱ndenu ji̱ta jiiday nu̱ya̱ra day.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.