Lucas 22

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mã chaima fista ikaino a Niospa ãjirinĩ Egipto anoxõ ãto fake iyoafo retenima shinãkakĩ pãa faraxatimais pipaonifo, Pascua fistatĩa.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Afia penata a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe afeskaxoma Jesús pãraxõ retepaikani yorafoki ratenifo.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Nãskaifono Judas mẽra Satanás ikini. Nã Judasri Jesús ãfe ina ini. Ãfe ane fetsa Iscariote ini.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Nã Judas kani a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a anoxõ Nios kĩfiti pexefã kexemisfo xanĩfofo yoikai. Anoxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskaxõ ẽ mato Jesús achimatiromẽ?” ixõ ato yõkani.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Akiki inimayanã yoikĩ iskafanifo: “Aicho, nõ mia kori inãi mĩ noko ato Jesús achimaxonõ,” ixõ Judas yoiaifono,
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 “Ia. Ẽ mato achixonõ,” ixõ ato yoini. Nãskaxõ Judaspa shinãni afetĩa ẽ ato Jesús achixotiromẽ ini. Yorafã rasichimãi naki faafono afeskaxõ achitiroma ini.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Akka nã fista Pascuatĩa pãa faraxatimais pinifo. Afia penatari oveja fake retexõ Nios inãpaonifo ãto xinifãfe anifo keskafakĩ. Akka mã fista pakeano,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Jesús Pedro yafi Juan nĩchini ato yoikĩ iskafayanã: “Fokaxõ itipinĩsharafatakãfe fistatĩa nõ pinõ,” ato faito,
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 kemanifo: “¿Fanĩxõ nõ itipinĩsharafaikaimẽ?” faifono,
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Jesús ato kemani: “Mã mã pexefã rasi ano nokoxõ feronãfake fisti mã fichi kaikai keshoki faka tetsaomexõ foikaino. Nã chĩfafaitakãfe fato pexe mẽra ikikaimãkai õixikakĩ.
10 Jesus lhes explicou:
11 Nãnoxõ nã pexe ifo yoikĩ iskafaxikakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoikĩ iskafakĩ: “Fato pexe kene mẽraxõ eõxõ tãpimisfo feta fistatĩa ẽ pitiromãki ixõ yõkatakãfe nõko Ifãfe noko faa,” mã faito,
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 nãato mato ispai kiki pexe keya kene efapaya itipinĩsharakõia. Nãno itipinĩsharafakãfe anoxõ nõ pinõ,’ ” Jesús ato fani.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Nãskata mã fokaxõ fichinifo nã Jesús ato yoia keskarakõi. Nãskaxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Mã itipinĩshara faafono, Jesús a aõxõ tãpimisfo fe kaax, mĩsa ano tsaoni.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Nãskaxõ tsaoafono Jesús ato yoini: “Ẽ mato feta pipaitiani na fista Pascuatĩa ẽ nayoxoma.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Akka ẽ mato yoikõi ẽkai anã mato feta Pascua fistatĩa pifainakama. Akka nã mã Epa Nios xanĩfo ano nokoaitĩa ẽ mato feta pixii inimayanã.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nãskata kecho tsomainĩfofã Apa Nios kĩfikĩ, “Aicho,” fata, ato yoikĩ iskafani: “Na mato tiito ayakãfe.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Ẽ mato yoikõi ẽ anã mato feta na fimi ene ayaima. Akka nã ẽfe Epa Nios fe ẽ xanĩfo ixõ keyokõi ẽ yorafo ĩkixõ na fimi exe ẽ anã ato feta ayaxii,” ixõ ato yoini.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Nãskaxõ anã pãa tsomainĩfofã, Apa Nios kĩfikĩ aicho fata, ato pãa kaxkexopakeyanã ato yoikĩ iskafani: “Nafi efe nami keskaraki. Matoõnoax ẽ nai. Nãskakẽ nã mã piaitĩa ea shinãfafãikãfe,” ixõ ato yoini.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Nãskarifiakĩ kecho tsomainĩfofã nã pixõ ato yoini iskafakĩ: “Na ayatiõxõ ẽ mato afara fenashara yoi iskafakĩ: Ẽfe imi foaino ẽ matoõnoax nai mã ẽfe Epa Nios fe ĩpaxanõ.”
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Akka nã efe mĩsa ano tsaoa fẽtsa ea ato achimani.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Akka nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi ẽ naikai. Akka nã ea ato achimanai akairi omiskõi finakõi,” ixõ Jesús ato yoini.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ato askafaito nikakani ãa ranã yoinãi fetsenifo: “¿Fatotokai nõ achimanimẽ?” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfo feratenãnifo fatokai sharafinakõiamẽ ikanax.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nãskaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã yora fetsafo xanĩfokaxõ ato ferateyanã ato yonomamisfo. Ato askafafiakakĩ nõko xanĩfo noko afara shara faxõ fafãini ixõ nokoõnoa yoikãfe, ato famisfo.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 “Akka mãri askayamakãfe. Askatamaroko nã sharafinakõia mãto exto chipoko keskara ikãfe. Nã chipokofãfe ãto iyoafo ato yonoxosharatirofo keskara ikãfe. Akka xanĩfo ipaikakĩ fetsafo sharafakãfe ato axosharaxikakĩ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Akka, ¿fatokaimẽ sharafinakõia, nã mĩsa ano tsaoxõ pimisraka, askayamai nã ato pimamisraka? Akka nã mĩsa ano tsaoxõ piai nã sharafinakõia. Akka ẽ mato fe ixõ ẽ mato yonoxomis keskara ẽ imis.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Akka mã efe itiani mã ea potamisma, na afara chakafãfe ea chakafafiaino.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nãskakẽ ẽri mato xanĩfo imaxii, ẽfe Epa Niospa eari xanĩfo imaino.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Akka mã efeta pita efeta ayata mã faxii ẽfe mĩsa ano tsaoxõ. Nãskakẽ mã mã xanĩfoxõ nã doce nõko kaifo israelifãfe mã ato ĩkixii,” ixõ Jesús a afe rafeafo yoini.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Nãskata nõko Ifãfe Simón yoini iskafakĩ: “Simón, õipo Satanás Nios yõkaxõ mato afara chakafamapai, mã ea potanõ.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Akka ẽ mia Epa Nios kĩfixoni mĩ ea nikakĩ xateyamanõ. Akka mã mĩ paxkafixõ mĩ ea anã Ifofakõixõ a mefeta ea Ifofaafo ato yoisharafe ea Ifosharafanõfo,” ixõ yoiaito,
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Simón kemani: “Ĩfo, ẽ mia potanakama. Mia karaxa mẽra ikimanaifono ẽri mefe kai. Mia reteaifonori ẽri mefe nai,” faito,
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesús kemani: “Pedro, ẽ mia yoi iskaratĩa takara fene keoyoamano mĩ ato yoi iskai: ‘Ẽ Jesús õimisma,’ ixõ mĩ ato yoikĩ tres fai,” Jesús fani.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Nãskafata Jesús anã ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato nĩchiyamea pishamais koriri mã foyameama, sapatori mã fotima. Akka ẽ mato nĩchia kaxõ ¿mã afaa yopatimẽ?” ato faito kemakakĩ iskafanifo: “Maa. Nõkai afaa yopatima,” fanifo.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Nãskata ato yoini iskafakĩ: “Akka iskaratĩa nã pishayato ãfe pisha foikanõ, ãfe koriyafi. Akka nã keno yamato ãfe rapati minixõ kori fixõ, nã kõri keno fetsa finõ.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Akka ẽ mato yoi nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskai mẽ askakõi. Ẽ askarayamafiano ea pãrakani yora chakafãfe, ‘Nato ato chakafamis,’ ea fakani. Nãskakẽ nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskara nẽ askakõi,” ixõ ato yoiaito,
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 a aõxõ tãpimisfãfe yoinifo: “Ifo, nono keno rafe,” faifono, ato kemani: “Nã rafe inõkĩ anã nõ yopaimakai. Nãskanõ,” ixõ ato yoini Jesús.
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Nãskata Jesús kani nã kamis keskai machi Olivos ano. Aõxõ tãpimisfori afe fonifo.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 A kamis ano mã nokoxõ ato yoini: “Epa Nios kĩfikãfe Satanás mato afara chakafamapaiyai keskara axikakĩma,” ixõ ato yoini.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ato askafata ato makinoax orishta kaxõ Apa kĩfini ratokonõ mai chachipakefofã.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Apa kĩfikĩ iskafani: “Epa, ea ifipaikĩ ea ifife ẽ omiskõinõma. Akka nã ẽ apaiyai keskafakĩma, nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” Apa faino,
42 dizendo:
43 ãfe ãjiri nai mẽranoax akiki nokorisatani mitsisipakõi imaxiki.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Shinãmitsai finakõiyanã, Jesús Apa kĩfini nã omiskõiai shinãyanã. Nãskaino ãfe nĩskaya ãfe imi mai ano tosini.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Mã Apa kĩfita fininãkafãta, aõxõ tãpimisfo ari kani. Kaxõ õia oxafo inifo shinãmitsai finakõikani ãto Ifo omiskõiaino.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Nãskaxõ ato yoini: “¿Afeskai mã oxaimẽ? Fininĩfofãkãfe Epa kĩfixikakĩ Satanás chakata mato afaa chakafamayamanõ,” ato fani.
46 E disse:
47 Jesús ato yoiaino yorafã rasi nokotoshinifo. Nã ãfe ane Judas, nãri Jesúsxõ tãpimis iyopaoni, nã Judas rekẽ oaino acho yorafã rasi fenifo. Nã Judas Jesús ari kani kokoikai.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Askafaito Jesús yoini iskafakĩ: “¿Judas, ea mĩa kokoxõ mĩ ea ato achimanimẽ?” fani.
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Askafaito õikakĩ a aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “¿Ĩfo, nõ ato kenopa rerapaketiromẽ?” ixõ yõkanifo.
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Nãskata fẽtsa nã ato Nios kĩfixomisto ãfe xanĩfãfe ina ãfe pacho kayakai aõri paxteni.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Askafaito õikĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Enefe. Nãskanõ,” fata afianã koshikõi xanĩfãfe ãfe ina ãfe pacho ramãkaxõ pacho tichixotani.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Nãskaxõ ato yoini a Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Nios kĩfiti pexefã kexemis xanĩfofo, nã anifo tiiri mã ifi feafono ato yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma. Akka na fakishi mã ekeki oa Satanás mãto ifono,” Jesús ato fani.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Jesús achixõ iyonifo a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe pexe ano. Akka Pedro acho chipo kani.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Akka pexe emãiti chii ketefaax tsaoax yoaifono Pedrori nãno ato fe tsaoax yooni.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Nãno ato fe tsaoax yooaino xanĩfo yonoxomis xomayato fichixõ yoini iskafakĩ: “A nari Jesús fe imiski,” faito,
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Akka Pedro iskani: “Ẽkai Jesús õimisma. Mĩ ea pãrai,” faito,
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 fẽtsari tãpixõ yoini iskafakĩ: “Mĩfi na Jesús fe imiski,” faito, Pedro kemani: “Maa. Ẽkai Jesús fe imisma,” fani.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Mã askafaafo samaraka pishtano, fetsari anã iskafani: “Chanĩma, a nafi Jesús fe imiski. A na feronãfake Galilea anoa,” faito,
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Pedro yoini iskafakĩ: “A mĩ yoiaiõnoa ẽ tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi ẽ tãpiama,” Pedro faino takara keoinãkafãni.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Pedro askaito Jesús texkeakekafã festani. Festanaino Pedro shinãtani nã ãfe Ifãfe yoia keskara. “A takara keoyoamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ ixõ mĩ ato yoi tres fakĩ,” Jesús faa nã Pedro shinãtani.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nãskakẽ nãnoax tsekekaini kaax Pedro shinãmitsai oiai finakõini.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Nãskakẽ nã kexeafãfe Jesús kaxemetsama fanifo koshaketsayanã.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Nãskata feopokaxõ yõkanifo: “Noko yoife tsõa mia koshamakĩ.”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Nãskakata ĩchaketsanifo afara fetsa yõkaketsayanã.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mã penano a judeofãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo. Nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofonõ, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe ichanãnifo. Nãskakaxõ Jesús iyonifo xanĩfo finakõia ano. Nãrixõ yõkanifo iskafakakĩ:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Noko yoife mĩmãkĩ Cristo.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ẽri mato yõkaito mã ea kemaima.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Akka iskaratĩa ẽfe Epa Nios ketaxamei ẽ tsaosharakõi. Nãmãi fasi finakõikẽ afama mĩshti atiro,” ixõ ato yoiaito,
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 keyokõichi yõkanifo: “Akka, ¿mĩmẽ Niospa Fake?” ixõ yõkaifono Jesús ato kemani: “Nã mã yoiai keskarakĩa ẽ,” ato fani.
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ato askafaito nikakakĩ anã yoinifo iskafakãkĩ: “¡Nikakapo! Nõkai anã aõnoa meka fetsa nõ nikapaima. Mã nõakõi nõ nika noko yoiaito,” ikanax yoinãnifo.
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.