Atos 28

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mã nõ keyokõi fãkafã kesemẽ nokoxõ, nõ tãpini nã fãkafã nẽxpakĩa mai toomãfã ãfe ane Maltakẽ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nãnoxõ keyokõi noko ifisharakõinifo. Nãnoax nokoki oi ikaino, matsikõi ini. Nãskakẽ anoxõ chii ketefakaxõ, “Yoofẽkãfe,” noko fanifo.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pablo nãnoxõ karoya shano ikõferani chii ketefakĩ. Mã chii ketefaino chii xanamei shano kãikerani oxõ mifiki chachini. Mã mifiki chachiax aõ neetani.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Pablo ãfe mifi shano ronokẽ õikani ãa ranã iskai fetsenifo: “A na feronãfãke ato retemis rakikĩa. Fakafã anoax nokosharafiaino, mã Niospa shano chachimana nai rakikĩa,” ikanax yoinãnifo.
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Akka Pablo metashkiri itakĩ shano chii nẽxpakĩa potani. Shanopa chachifiano Pablo paemenima.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nãskakẽ keyokõichi õiketsanifo faraxinãkafanax naira ikaxõ. Akka faraxiyamaito õikakĩ, iskafanifo: “Nakai retemitsamisma, nafi nioski,” ikanax yoinãnifo.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Anoxõ shinã nã xanĩfo Publio chaima ika ini. Nãnori yorafo afe ikafo ini. Nã xanĩfãfe ãfe pexe anoxõ noko ifisharakõixõ noko pĩchasharakõixoni, tres nia ano nõ oxaino.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Nãnoax Publio ãfe apa isinĩ iki rakani, yonayanã chixoi. Nãskaino Pablo õikai kaxõ Epa Nios kĩfixota ãfe mĩfi mãmãsharani.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Pablo sharafaito nikakanax a isinĩ ikaifori nã ika anoax feafono Pablo ato sharafapani.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ato askafaito õi kakĩ anoxõ afama mĩshtifo noko inãketsanifo. Nãskata mã nõ ato makinoax kai kanõanãfã mẽra nõ naneikainaino, anã afama mĩshtifo noko inãnifo a nõ kakĩ pifoikai.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Nãskata anoxõ mã nõ tres oxe akax, kanõanãfã mẽra nõ naneinãkafãni. Nã kanõanãfãnẽ nã mai anoxõ mechaka finõmani. Nã kanõanãfã Alejandría anoa ini. Nã kanõanãfã recho koki afarafo tsaoxõ fonifo na nõko niosra ikaxõ, fetsa ãfe ane Castor ini, fetsari Pólux ini.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nãskax nõ nokoni Siracusa fai fotoa ano, nãno nõ tres nia oxayoni.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Nãnoax kanõanãfãnẽ nõ anã kai fakafã ketokonõ pishtakõi nõ kaax Regio ano nõ nokoni. Nãnoxõ pena fetsa nẽfefãnẽ noko ani a xini oaikirinoaxma oxõ. Nãskakẽ nãnoax kaax pena fetsa nõ nokoni Puteoli ano.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Nãnoa a Jesús Ifofaafo nõ ato fichini nãfãfe noko yoikĩ iskafanifo: “Nono nofe oxa ranãyokãfe,” noko fanifo. Nãskata nãnoax ato makinoax kaax chipo Roma ano nõ nokoni.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Mã nõ kaino nõ Roma ano nokoyoamano a Jesús Ifofamisfãfe Roma anoxõ nikaketsanifo. Nãskakẽ nokoki nokoifekani fenifo. Atiri pexe rasi Foro de Apio anoax fenifo, atiri pexe rasi Tres Tabernas anoax nokoki nokonifo. Askaifãfe õikĩ Pablo Epa Nios kĩfikĩ iskafani: “Aicho Epa Niosi, mĩ yorafo ekeki nĩchiaki,” fani inimakõiyanã.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Mã nõ Roma ano nokoano, xanĩfãfe ato yoini pexe fetsa mẽra ares Pablo inõ, anoxõ soraro fistichi kexenõ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Mã nokoitaxakakĩ ano tres nia ixõ, Pablo judeofo xanĩfofo Roma anoa ato kenamani fenõfo. Mã fekanax ichanãfono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Ẽkai judeofo chakafakĩ mekafamisma. A nõko xinifo ipaonifo keskarari ẽ chakafakĩ mekafayamafiakẽ, ea achikaxõ Jerusalén anoxõ romanõfo ano ea nĩchinifo.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Nãnoxõ mã ea yõkakaxõ, ea nĩchipainifo, ẽkairoko afaa chakafakẽ ea retexikakĩ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ea askafaifono, akka judeofãfe ea iskafayameafo: ‘A chaka kãimayamafe,’ ea faifono, ẽ xanĩfofo yoini iskafakĩ: ‘Ẽ xanĩfokõi César ano kapai ato ea yoinõ, ẽ afaa chakafayamafiakẽ efe yorafãfe eõnoa yoiafo keskara,’ ixõ ẽ ato yoini.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ẽ mato kenamana mato fe yoinãxiki. Akka mã mã nikai ẽfe kaifo israelifãfe, nã noko nimamis Niospa Fake nõ manamis. Nãskakẽ mã mã ea õi nonoxõ ea metexkere akafono,” ixõ Pablo ato yoiaito,
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 nikakakĩ iskafanifo:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 A mĩ yoiai keskara nõ tãpipai, akka mã nõ nikamiski, a maniafo tii anoxõ a Jesús Ifofamisfo chakafakĩ ato mekafamisfokĩ,” ixõ ea yoinifo.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Nãskakata, “Pena fetsa nõ mefe ichanãfainakaki,” fanifo. Nãskakẽ yora ichapakõi a Pablo ika ano fenifo nikai fekani. Mã feafono Pablo ato yoikĩ yãtafani, Nios xanĩfoõnoa ato yoikĩ. Afeska faxoma Jesúsnoa ato nikamapaikõini, a Moisés keneniõnoa ato yoita, a Niospa ato shinãmanaino kenenifoõnoari ato yoini.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pablo ato yoiaito ranãrito nikanifo, akka ranãritori nikakaspanifo.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Nãskakẽ ãa ranã fochishpanã faatanãnifo ares shinãkanima. Nãskakata mã fopaiyaifono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Isaías chanĩmakõi ato yoipaoni Niospa shinãmanaino. Nãõxõ Niospa Yõshi Sharapa mãto xinifo yoini, iskafakĩ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Kaxõ mĩ kaifo yoitãfe iskafakĩ: ‘Mã mã nikakõifikĩ mã nikasharaima; mã mã afara sharafo õifikĩ mã õisharaima.’
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Mã na yorafãfe nikafikakĩ shinãsharakanima, ãto õiti fẽstokõi. Mã õifikakĩ tãpipaikanima, na ẽ yoiai keskara chanĩmakõi õifikakĩ. Askatari nikakõiafoma ẽ ato chaka soaxopanã efe nĩpaxanõfo,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Na ẽ mato yoiai keskara tãpikãfe, Epa Niospa noko nimapaiyai keskara mã nikayamaino a judeofoma ẽ ato yoi afãfe ea nikakõixikani,” ixõ Pablo ato yoini.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Pablo ato yoikĩ askafaino, judeofo mã fokani ãa ranã feratenãfonifo.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Anoxõ Pablo xiniya rafe ani. A pexe ifo Pablo kori inãni a mẽra ixiki. Nãnoxõ ato ifisharapaoni õikai fofaifono ato yoisharayanã.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Nãnoxõ ranotamakõi ato yoini afeskaxõ Epa Nios xanĩfãfe noko ĩkitiromãki. Nõko Ifo Jesucristoõnoari ato yoiaito tsõa xatematiroma ini. Nã tii.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.