2 Coríntios 12
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Akka ẽa ẽ yoimesharai. A ẽa ẽ yoimesharai keskarakai akai afaama. Nãskafekẽ nõko Ifo Jesús ea õimana keskara ẽ mato yoinõ. Nã ẽfe namapa ẽ õiai keskara ea õimana. Nã tsõa nikamisma ea tãpimani. Nãnori ẽ mato yoi.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Mã catorce xinia finõa a Niospa ea ifirisafayoni, ẽ Cristo fe rafeaito õikĩ. Ẽkai tãpiama ẽfe fero mẽsho fisti nai mẽra kani rakikĩa, askayamai ẽfe yora kani rakikĩa. Nios fistichi tãpia a ẽ ini keskara.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ẽ nã õia keskara ẽ fetsafo yoipaima iskafakĩ: “Niospa ea fisti nã ika ari ea õimani,” ixõ ẽ yoitiroma. Ẽ anori yoipaima. Anori ẽ yoi kakapaimis ẽ itiro. Ẽkai ẽa ẽ yoimesharapaima. Ereskai ẽ afaa fatiroma. Nãskakẽ nã fisti ẽ yoimis inimakĩ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Akka ẽa ẽ yoimesharai ẽ yoimetiro. Ẽ anori yoi nã yora afaa tãpiamafãfe yoimisfo keskara ẽ yoima. Chanĩmakõi eõnoa ẽ yoimesharatiro. Akka ẽakai eõnoa ẽ yoimesharapaima eõnoa shinãkĩ finakõinõfoma. Mã ea õimis ẽ afe keskaramãkĩ, askatari mã ea nikamis ẽ afe keskara yoimismãkĩ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Akka Epa Niospa a ika ari ea õimani keskara tsõa õimisma. Akka Niospa ea õimaniõnoax ẽa ẽ yoimesharapaitiro ẽ tãpikõiara ikax. Nãskakẽ Niospa nẽtefayamano Satanás ea isinĩ imani nã nõ moxaki chachiano noko mõxa fekaxtefai keskafakĩ ẽa ẽ yoimesharayamanõ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Nãskakẽ ẽ kĩfikĩ iskafani: “Ifo, ea sharafafe,” ixõ tres ves fakĩ ẽ yõkani.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ẽ askafaito nõko Ifãfe ea kemakĩ iskafani: “Ẽ mia noi. Askafixõ ẽ mia sharafaima. Cristo mia axotiro na pae mĩ tenenõ ẽ mefe rafekakaini. Mĩ mitsisipayamafikẽ ẽ mĩõxõ ẽ ato õimatiro ẽ afama mĩshti fatiro,” ixõ ea kemani. Nãskakẽ ẽ isinĩ ifiai ẽ inimasharakakaini.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nãskakẽ ẽ mitsisipayamafiax Jesucristoõnoax ẽ inimakõi. Nãskaxõ ea ĩchaifono ẽ tenemis, afaayayamaxri ẽ inimakõimis ea omiskõimanaifonori ẽ tenemis. Nãskatari afarafo fekaxkõifekẽ ẽ tenemis. Ẽ askafakĩ ẽ mitsisipayamafixõ Jesucristoõxõ ẽ afama mĩshti fatiro.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Akka nã yora afaa tãpiamafo ãa yoimetirofo keskarax ẽa ẽ yoimea. Akka mã eõnoa afaa yoisharama. Akka mã ea õisharakĩ, “Nã Pablo sharakõi,” ixõ mã eõnoa yoiano nã sharakõi ikerana. Nãskakẽ ẽa ẽ yoimesharakõi fetsafãfe ea tãpinõfo ẽ afe keskaramãki. Akka ẽakai ẽ afaa asharatiroma. Ẽkai afaama. Nãskafekẽ nã eõnoa afara chaka mato yoimisfãfe ea finõkanima.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Jesucristo ea nĩchini aõxõ ãfe meka ẽ mato yoinõ. Nãskakẽ tanaimakõi ẽ yonomis fena fenakima. Nãskara ẽ yonofaino Niospa afama mĩshti amis eõxõ mã tãpinõ Jesucristo ea nĩchinikẽ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Akka, ¿afeskakĩ mã iskafakĩ shinãimẽ? “Pablo nã Nios chanĩmara faa fetsafo ato shara fai keskafakĩ nokori shara faima,” ixõ mã eõnoa yoitiroma. Akka nã Nios chanĩmara faa fetsafori ẽ ato shara fai keskafakĩ, nãskarifakĩ ẽ mato sharafa fafafãini. Ẽkai mato afaa fĩapaimisma. Askatari ẽ mato fekaxtefamisma. Ea pimakape ea rapati safemayanã ẽ mato famisma. Õitsai, ẽ mato afaa fĩapaikima ẽ mato chakafaamakĩ ea raefakãfe.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Mẽ mato ari kai rafea. Akka iskaratĩa mẽ itipinĩsharax anã ẽ mato ari kai. Ẽ mato amis keskafakĩ anã ẽ mato yõkakĩ fekaxtefaima. Ẽ mato afaa fĩapaitama ẽroko mato shinãfafãini. Shinãkapo. Fakefãfekai apa yafi afa pimatiroma. Akka afa fetaroko apa fakefo pimatiro. Akka mãfi ẽfe fakekõifo keskarakĩ. Akka ẽ mato Niospa meka tãpimasharakõia eõnoax mã isharanõ.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Akka ẽ afarafo fikĩ mẽ kori potakĩ keyokõia, askafafiaxõ ẽ shinãchakaima, askatari ẽakõi ẽ inãmei mã Niosnoax isharakõinõ. Akka ẽ mato noikĩ finasharakõifianokai õitsai mã ea noikĩ finasharakõimisma rakikĩa.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Akka ẽ mato afaa yõkamisma. Akka fetsafãfe mã Corinto anoafãfe eõnoa yoimisfo iskafakakĩ: “Akka mã nõ tãpia Pablo mato afaa yõkamisma. Askafixõ mato pãraxõ mato kori fĩamis, Judea anoafo ẽ ato foxotanõra,” ixõ.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Nã feronãfakefo ẽ matoki nĩchinioxõ ẽ mato pãramẽ ẽ mato kori fĩaxiki? Maa.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ẽ Tito yoini iskafakĩ: “Corinto ano katãfe,” ixõ ẽ yoini. Nã nõko Ifo chanĩmara faa fetsafori ẽ matoki nĩchini. Akka, ¿Titopa mato pãramẽ mato afara fĩaxiki? Maa. Mẽ tãpia Titopakai mato afaa fĩapaimisma. Nã ẽ mato fe imis keskai ari mato fe imis. Noko rafeta nõ mato yoimis. Nãskara fisti nõ mato afara shara faxopai noko rafe nõ mato fe imis.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Mã shinãiraka ẽ mato yoiai keskara mã eõnoa shinãsharanõ. Maa. Anorikaima. Epa Niospa nã ẽ yoiai keskara ea nikamis Cristo ea shinãmanaino. Efe yora mĩshtichi, nã ẽ mato yoiai keskafakĩ ẽ mato shara fapai Jesús shinãi keskafakĩ mãri mã shinãsharanõ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Akka ẽ tãpiama, õitsai, ẽ ari nokoxõ õia a ẽ yoiai keskai mã isharayamakẽ ẽ mato fichikai. Askatari ẽ matoki nokoaino õitsai, mã ekeki inimaima rakikĩa nã mã shinãi keskai. Akka ẽ matoki nokoxõ õipai mã mã chaka xatexõ mã Jesús Ifofasharaino. Akka ẽ matoki nokoxõ õia mã chaka xateyamano ẽ shinãmitsatiro. Mã fochishpanã faatanãta, fẽtsa fiaiti mãrifi mã fipaita, fetsa mekafata, õitifishkita, mares fisti mã fipaita, mã chanĩta, fetsafo mekafata, nõ tsoa keskarama ita, isharayamata, mã askaito ẽ mato õipaima.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Nãskatari ẽ shinãchakakõi, shinãyanã õitsai Niospa atoõxõ ea rãfimaniraka ixõ ẽ shinãi mã isharayamaino. Mã askaino ẽ matoki nokoax ẽ rãfikõixii mã afara chakafaino. Akka ranãri mã isharapaonima. Mãto ãfima fe mã oxapaoni. Askatari kẽrofori ãto fenema fe oxapaonifo. Nãskatari afara chakafo fetsa fetsatapafo mã apaoni. Akka mã xateyamaino ẽ nokoax ẽ mato õi ẽ shinãmitsakõixii, rãfikõiyanã.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.