Mateus 27

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nãskata mã penaino keyokõi a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe judeo anifofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús retetiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Nãskakaxõ metexkere akaxõ Jesús iyonifo Pilato ano. Nã Pilato ãto xanĩfo yora fetsa Roma anoa ini.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Judaspa Jesús ato achimaxõ reteaifãfe õikĩ shinãmitsayanã ato treinta kori exe inãni, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofoya judeo anifofo.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Ato iskafayanã: “Ẽ chakafaa, Jesús afaa chakafayamafiamiskẽ. Paraxõ ẽ ato achimana retenõfo,” ato faito kemanifo: “Nõkai aõnoa afaa shinãchakaima. Mĩa mĩ shinãchakakõi,” fanifo.
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Askafaifãfe nikai nã Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato nãmã kori exe saafaini kaax ãari tenexemeax Judas nani.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe anã kori finifo iskayanã: “Na kori exe imi foano mã chakanaki. Nãskakẽ a kori fati mẽra nõ nanetiromaki,” ikax yoinãnifo.
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Nãskakanax yoinãnifo: “A na kõri nõ mai finõ ano yora fetsafo maifaxiki. Nã neo kesho fakakĩ neo fimisfo anoa nã mai nõ finõ,” ikanax yoinãnifo.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Nãskakẽ nã mai anekĩ fetsafanifo. “Imi Mai,” fanifo. Akka iskaratĩari, “Imi Mai,” famisfo.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Nãskakẽ nã Niospa meka yoimisto Jeremías a inõpokoai yoikĩ kirika keneni keskakõini. Iskafakĩ yoikĩ keneni: Kori exe treinta fixikani nã israelifãfe yoinifo keskafakĩ.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Nãskakẽ nã kõri kesho faxii mai fimisfo anoa nã mai finifo nã Niospa ea yoiyoni keskafakĩ, ixõ Jeremías keneni.
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Jesús iyonifo Pilato xanĩfo ano. Mã iyoafono nãnoxõ yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” faito Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” fani.
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Akka nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta judeo anifofofãfe, “Mĩ chakakõi famis,” pãrakĩ fanifo. Askafaifono Jesús ato kemanima.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Nãskakẽ Pilato yõkani: “¿Mĩ nikaimamẽ mia chakafakĩ mekafaifãfe?” fani.
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Askafaito nikakĩ, Jesúskai pishta kemanima. Nãskakẽ xanĩfo Pilato, “Kee, ¿afeskai ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Akka Pascua fistatĩa xanĩfo Pilato yora fisti karaxa mẽranoa kãimapaoni. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Akka nã karaxa mẽra ika feronãfake chakakõi ini, ãfe ane Barrabás ini.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Nãskakẽ yorafo ichanãfono Pilato ato yõkani: “¿Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ? ¿Barrabás iyamai Jesús nã Cristo nã Niospa nĩchini ẽ kãimatiromẽ?” ato fani.
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Akka mã Pilato tãpia ini judeo xanĩfãfe shinãchakaito nõ anã xanĩfo itiromara ixõ, a ano Jesús iyoaifono.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Nã xanĩfãfe tsaoti kamaki tsaoxõ Pilato shinãino, ãfe ãfinĩ ãfe ina nĩchini Pilato yoitanõ: “Mĩ ãfinĩ ea yoia ẽ mia yoinõ iskafakĩ: ‘Na feronãfãke afaa chakafamismakĩ afeska fayamafe. Ẽfe namapa aõxõ chakakõi ẽ namakĩ,’ mia faa,” ãfe inapa fani.
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Akka nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeo anifofofãfe ãfe yorafo ato yoinifo iskafakakĩ: “Jesús kãiyamanõ. Akka Barrabás kãinõ. Jesús ato retemanõ Pilato yoikãfe,” ato fanifo.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Askaifãfe xanĩfo Pilato anã ato yõkani: “Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ ea yoikãfe,” ato faito, “Barrabás kãimafe,” fanifo.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Anã Pilato ato yõkani: “Akka, ¿ẽ Jesús nã Cristo famisfo ẽ afeska faimẽ?” ato faito, keyokõichi kemanifo: “¡Ifi cruz ikaki mastamafe!” fanifo.
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Askafaifãfe nikakĩ Pilato ato yoini: “Akka, ¿naato afaa chakafamẽ?” ato fani. Ato askafaito nikakakĩ fãsikõi yoinifo: “¡Mastafe!” fanifo.
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Akka Pilato õia tsõa nikakanima inifo. Yorafã rasi fãsikõi mekanifo. Nãskakẽ ãfe ina faka fixotanõ nĩchini. Askata mechokomeni yorafãfe ferotaifi õinõfo ato iskafakĩ yoiyanã: “Ẽkai afaamaki na feronãfake ẽ retepanã. Mã mã apaikai akãfe. Eõnoax naima kiki. Matoõnoax nai kiki,” ato fani.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Ato askafaito yorafãfe kemanifo: “Akka nõ akikai retekĩ nõ tenetiroma nokoõnoax nai. Nõko fakefoõnoaxri nai,” fanifo.
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Nãskakẽ Pilato Barrabás ato kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata ifi cruz ikaki mastatanõfo ato yoini.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Askata sorarofãfe Jesús iyonifo xanĩfãfe pexefã ano. Nãnoax sorarofo ichanãkanax Jesús kemataima niakenifo.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, xanĩfãfe tari keskara.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Nãskatari moxa chainipafo maiti fãkaxõ maimanifo. Ãfe mẽke kaiyakai aõriri ifi chati tsomamanifo. Nãskakaxõ ãfe ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofã ãto xanĩfo feyakanakõi keskarakaxõ kaxemetsamakõi fanifo, iskafakĩ: “Mĩ sharakõi. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo,” fanifo kaxefakakĩ.
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Nãskakata akiki kemo mechokata, afia ifi xate tsoma fĩakaxõ aõ mapoki koshanifo.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Mã kaxemetsama fakaxõ, tari õshi fĩakata, Jesús ãfe rapatikõi safemakaxõ iyonifo mã mastai fokakĩ.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Anoax fõkakĩ, feronãfake fisti fichinifo ãfe ane Simón. Nã Simón Cirene anoa ini. Nãskaxõ yoinifo: “Na Jesús ifi cruz ika foxõi afe,” fanifo.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Nãskakata nokonifo machi ãfe ane Gólgota ano. (Nã ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.)
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Nãnoxõ fimi ene moka osia Jesús ayamapainifo. Akka Jesús mã meexõ ayakaspani.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Nãskata mã Jesús mastakaxõ ãfe rapati fĩanifo. Sorarofãfe makex tokoronõ tsakaketsakaxõ nãskakaxõ sakka sakka anifo kanãnõnãkakĩ. Nã kanãto Jesús tari fõani. Nãskaxõ Jesús rapati fetsa fĩanifo.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Mã Jesús mastakanax nãno tsaonifo anoxõ kexexikakĩ.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Nãskaxõ ãfe mapo mãnãori tafaraki kenexõ mastanifo. Mã retekaxõ kenekĩ iskafanifo: “Jesúsfi judeofãfe xanĩfoki,” ikaxõ kenenifo.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Jesús yafi yometso rafe mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafeanifo.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Iskafakĩ yoinifo: “Mĩ yoimis ẽ Nios kĩfiti pexefã pãofaxõ ẽ tres nia oxata ẽ anã axii pexefã fakĩ mĩ imiski, akka mĩ ifimetiromãkĩ mĩa ifimefe. Mĩ Niospa Fakemãkĩ na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” fanifo.
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Nãskariakani akiki kaxemetsamanifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo a judeofãfe ãto xanĩfofori ãa ranã yoinãnãkani iskanifo:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Naato fetsafo ififitiroxakĩ, akka ãakai ifimeima. A nafi israelifãfe ato xanĩfokĩ, akka ifi cruz ikakinoax fotoano nõ chanĩmara fai.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 A naato Nios shinãmis. Mẽxotaima noko yoimis: ‘Epa Nios ẽfe Epakõira,’ noko famis. Akka chanĩmamakĩ Niospa noikĩ ifimãkai nõ õinõ,” ixõ mekafakĩ chakafanifo.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Nãskaxõ nã yometso rafeya mastafono fẽtsa chakafakĩ mekafakĩ ĩchani.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõi itani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Nãskata mã penano Jesús fãsikõi ãfe mekapa kenai iskani: “Elí, Elí, ¿lema sabactani?” Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, Ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩa ea potamẽ?” fani.
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Nãskaito nikafaini fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki aõ nẽtaxõ ayamapaini.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Askafaito ranãrito yoinifo: “Enefe. Elías nai mẽranoax fotoxõ ifimãkai nõ õinõ,” fanifo.
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Anã Jesús fãsikõi ea ini. Nãskax nani.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Mã Jesús natanaino, sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax. Nãskatari mai naya naya ini. Tokirinĩfãfori kaxkei fetseni.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Nãskakẽ a maiafo anoax kini fepekemetani. Akka a Nios Ifofaafo nakatsaxakakĩ otoinĩfofãnifo.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Nãskakata maiafo anoax fonifo. Mã Jesús otoitano, Jerusalén ano fonifo. Nãnoxõ yora ichapafãfe õinifo.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Nãskata soraro xanĩfãfe a afeta Jesús kexeafo feta õinifo mai naya naya ikaito afarafori afeskara ikaito. Nãskakẽ ratekõiyanã yoinãnifo iskayanã: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika,” fanifo.
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Kẽrofãferi chaimashta nikaxõ õinifo. Kẽro ichapafãferi Jesús fe fopaonifo Galilea anoax ato afara axosharamisno.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Nã tiixõ Jesús õinifo. María Magdalena ikaino María fetsari ikaino, nã María Jacobo feta José ãto afa ini. Askatari kẽro fetsari ini Zebedeo ãfe ãfi. Ãfe fake rafe Santiago fe Juan ini. Keyokõichi Jesús õinifo chaimashta nikaxõ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Akka mã fakishaino feronãfake kori ichapaya fisti kani ãfe ane José. Nã José Arimatea mai anoa ini. Nãatori Jesús Ifofamis ini.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Nã José xanĩfo Pilato ano kaxõ Jesús ãfe yora yõkani maifai axiki. Nãskakẽ Pilato ato yoini Jesús ãfe yora inãnõfo.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Nãskata José mã Jesús yora fixõ, sama oxosharakõipa rakoni.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Nãskaxõ makex kini a tsoa maiyomisma mẽra ratani. Nã makex kini fakĩ José ayoni. Nãskata nã Jesús maifaa ano makex kini tokirinĩfanẽ fepofaini kani.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Akka María Magdalena fe María fetsa nãno nẽtekanax a Jesús maia ano tsaokaxõ õinifo.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Mã askaitano, judeofo ãfe pena tenetitĩa a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe fariseofo fonifo Pilato õifokani.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Mã fõkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Xanĩfo, mã nõ shinãi na feronãfake chanĩmisto nayoxoma yoikĩ iskafamis: ‘Ẽ naax tres nia oxata ẽ otoxii,’ ixõ yoimis.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Nãskakẽ mĩ sorarofo nĩchife a maia ano kexeyonõfo tres nia aõxõ tãpimisfo fakishi fẽkaxõ ãfe yora fiyamanõfo. Fĩakaxõ yorafo yoitirofo iskafakĩ: ‘Mã Jesús otoaki,’ ato fatirofoki. Akka ẽ otoxira ikax a chanĩmiskĩ. Nãskakẽ mã otoara ikaxõ ato parakĩ finakõitirofoki,” fanifo.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Askafaifono Pilato ato yoini: “Nakĩa sorarofo. Ato iyotakãfe. Fokaxõ mafa kini kexesharatakãfe nã mã apaiyai keskafakĩ,” ato fani.
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Nãskakanax fonifo. Mã fõkaxõ itipinĩ fanifo nã mafa kini. Nãskata nã aõ fepoa tokirinĩfã sichopa marakka fanifo. Nãskakaxõ ano sorarofo nĩchitakani fenifo anoxõ kexesharanõfo.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.