Marcos 6
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA
1 Nãskata Jesús nãnoax kani ãfe maikõi ano. A aõxõ tãpimisfori afe fonifo.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nãskata pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani. Anoxõ Jesús ato yoiaito nikakani yorafo ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Aira nikakapo, ¿Fanĩxõ iskara tãpikĩ finakõiamẽ? Tãpikĩ finakõixõ afama mĩshtifo fai tsõa atiroma keskafai,” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 “¿Akka namamẽ a mĩsa famis? María fake Santiagonõ Josénõ Judasnõ Simónnõ ãto ochi. ¿Akka mã õimamẽ afe chikofori nono nofe ikafo? Nãskakẽ nõ nikapaiyaitoroko,” fanifo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Askafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mai tio anoxõ a Niospa meka yoimis nikakõitirofo aõnoa yoisharakõiyanã. Akka ãfe maikõi anoxõ nikatirofoma, ãfe kaifofo feta afe yorakõifãfe.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Nãskakẽ arixõ afama mĩshti fapaifikĩ anima. Akka a isinĩ ikaifo fisti rasi ato ramãino sharai fetsenifo.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nãskata Jesús shinãni: “¿Afeskakĩ ea chanĩmara fakanimamẽ?” ixõ tsõa nikayamaino. Nãskakẽ pexe rasi chaima ano Jesús kafãsani ato tãpimafofãsafai.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Nãskata aõxõ tãpimisfo doce kenani. Ato kenaino akiki feafono rafe rasi faxõ ato nĩchini: “Eõxõ niafaka yõshi chakafo ato makinoa põtatakãfe,” ixõ ato yoini.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Nãskaxõ anã ato yoini: “Fãi kakĩ, mã afaa fokiki, akka mãto mẽsteti fisti mã fotiro. Mãto pishari mã fokiki a mã piairi mã fokiki mãto koriri mã fokiki.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Nãskax fotakãfe mãto sapato fistiya, mãto rapati fetsari mã fokiki.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Nãskaxõ ato yoini: “Mã pexe fetsa mẽra ikiax nãno nẽtekãfe, nã mã anoax kaitĩa.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Akka fatora pexe rasi anoxõ mato ifikaspayanã mato nikakaspaifono anoax tsekekãfe mãto taekinoa mapo taa taa ayanã. Mã askafaino tãpinõfo Nios atoki inimayamaino. Ẽ mato parakima yoi. Nã pexe rasi Sodoma anoafo feta Gomorra anoafãfe afara chakakõi fapaonifo. Nãskakẽ Niospa nã ato omiskõimanaitĩa ato omiskõimaxii. Akka nã mato nikakaspaifo nãfo ato omiskõimaki finakõixii,” ixõ Jesús ato yoini.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nãskakẽ Jesúsxõ tãpimisfo anoax fonifo yorafo yoifokani. “Mãto chaka xatekaxõ Nios Ifofakãfe,” ato fayanã.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ato makinoa ichapa niafaka chakafo potanifo. A isinĩ ikaifoya ato sharafayanã xiniyaxõ ato mãmãyanã.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Xanĩfo Herodes nikani Jesúsnoa yoiaifono aõnoa fanĩma mĩshtixõ yoifofãsafaifono. Nãskakẽ Herodes shinãkĩ iskafani: “Mã Juan Maotista otoita, nãskakẽ ãfe sharaõxõ ato sharafai,” ixõ shinãni.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Akka fetsafãfe yoikĩ iskafanifo: “Nã ato Niospa meka yoimis Elíaskĩa,” faifono, fetsafãferi yoikĩ iskafanifo: “Nato Niospa meka ato yoimis, nã afetĩama Niospa meka ato yoipaonifo keskafakĩ,” ixõ yoiaifono.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Nãskafakĩ yoiaifãfe nikai Herodes iskani: “Nãkĩa Juan, mẽ ato textemafiaitano mã anã otoa,” ixõ shinãni.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Herodes Juan reteyoamano yoikĩ iskafani: “Mĩ exto ãfi fĩayamafe,” faito nikakĩ, Herodes akiki õitifishkiki ãfe sorarofo yoini achikaxõ metexkere akaxõ karaxa mẽra ikimanõfo. Akka nã Herodías Felipe ãfe ãfi ini, nã Felipe Herodes ãfe exto ini. Akka nã Herodes Herodías fe fĩanãni.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Akka Juan Herodes yoini: “Na mĩ exto ãfi mĩ fĩatiroma,” ixõ yoiaino,
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 nãskakẽ Herodías Juan noikaspakõikĩ retepaini. Akka retepaifikĩ retetiroma ini.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Akka Herodes Juanki rateni mãmãi tãpiax Juanmãi feronãfake sharakõikẽ Nios Ifofasharakõia. Nãskakẽ kexesharakõini. Nãskakẽ ãfe ãfinĩ noikaspafiaito nikafikĩ, “¿Ẽ afeskaimẽ?” ixõ shinãta, Herodes Juan nikakõini.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Akka Herodías mã ato Juan retematiro ini, Herodes ãfe cumpleaños ikaino. Nãskakẽ Herodes fista akĩ afe xanĩfofoya soraro xanĩfofoya Galilea anoa xanĩfofori ato ichanãfani.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Nãskaifono Herodías fake xomaya fista ikaino ikikainax ares yorafãfe õinõfo mairani. Mairaito õikĩ Herodes inimani, a afeta piaifori inimanifo askafanifo. Nãskakẽ nã xanĩfãfe nã fake xomaya iskafani: “Ea yõkafe a mĩ fichipaiyai, ẽ mia mininõ,” fani.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Mã na yorafãfe õikani ẽ mia pãraima a mĩ fichipaiyai keskara ea yõkafe ẽ mia mininõ,” ixõ yoini.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Askafaino nã xomaya kãikaixõ afa yoini iskafakĩ: “¿Ẽ afaa xanĩfo yõkatiromẽ?” faito ãfa kemakĩ iskafani: “Juan textexõ ea ãfe mapo inãfe fafe,” fani.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nãskata nã xomaya anã ikikaixõ xanĩfo yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa sapaki rãtaxõ Juan Maotista textexõ ea ãfe mapo inãfe,” fani.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Askafaito nikai xanĩfo shinãmitsakõini, Juan shinãi. “Akka na yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ ato Juan textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nãskakẽ ãfe soraro nĩchini, Juan textexõ ãfe mapo fixotanõ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Nãskakẽ soraro karaxa mẽra kaxõ, Juan textexõ ãfe mapo sapaki feni. Nãskaxõ nã kẽro xomaya inãno, nãatori ãfe afa inãni.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Nãskakẽ Juan ãfe inafãfe nikanifo mã texteafono. Nãskakẽ ãfe yora fonifo maifaxikakĩ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Mã askano a aõnoa yoimisfãfe afe ichanãkaxõ yoinifo a atanaifo keskara ato tãpimayanã.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “Niri fekãfe tsõa istoma ano nores kaxõ nõ teneyonõ,” ato fani. Yorafo mẽxotaima atoki feaifono, nãskakẽ pitirofoma inifo.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimisfo fe kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano kani.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Akka mã fõkaxõ yorafãfe Jesús kaito õikakĩ tãpinifo. Nãskakẽ nã pexe rasi anoafo nã aõxõ tãpimisfo fe kai ari ichonifo. Jesús aõxõ tãpimisfo fe nokoamatai nokoi taenifo.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafã õia yõrafã rasi õini. Ato fichixõ ato shinãkõini, nã oa ovejafo ifomais keskara ato õikĩ. Nãskaxõ afama mĩshtifo ato yoisharakõini.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nãskakẽ mã yãtapakeaino aõxõ tãpimisfo akiki fõkaxõ yoinifo: “Mã yãtapakei kiki nono tsoa ikamakĩ. Na yorafo nĩchife pexe rasi ari yafi a pexe pasotai ikafo ari fokaxõ a piaifo fitanõfo,” faifono, akka Jesús ato kemani:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 “Askakakĩma mãroko ato pimakãfe,” ato faito, kemanifo iskafakakĩ: “¿Mĩ shinãimẽ na yorafo pimaxiki kaxõ a piaifo dos cientos kori exenẽ pãa nõ ato fixotanõ?” faifono,
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jesús ato yoini: “¿Afe tii mã pãayamẽ? Fokaxõ õiyotakãpo,” ato faito, mã fokaxõ õitakakĩ yoinifo iskafakakĩ: “Nãno cinco pãa yafi foe rafes,” fanifo.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nãskakẽ ato yoini: “Ichanãfaxõ na yorafo yoikãfe fasi ano tsaonõfo,” ato fani.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ato yoikĩ askafaifono keyokõi tsaoi fetsenifo, fetsa ano cien ini, fetsa ano cincuenta ini.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nãskata Jesús cinco pãa yafi foe rafe tsomainĩfofã, nai foisnĩfofã Apa Nios aicho fani. Nãskata mã pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni, yorafori ato inãnõfo. Askatari foe raferi keyokõi ato inãnifo pinõfo.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Nãskakẽ mã keyokõichi pikanax mãyakõinifo.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Nãskakẽ a chetefaafo pãa yafi foe doce fẽta fospikõiya ini.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 A cinco pãa piaifo cinco mil feronãfakefos inifo.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Mã yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe okiri ĩamãfã pokefaitaxikãki Betsaida ano rekẽ nokotaxikakĩ. Ẽ fenakaimakai, ẽ na yorafo nĩchiyonõ,” ixõ ato yoini.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mã yorafo nĩchita mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Mã fakishaino ĩamãfã nakirafe kanõanãfã ini. Akka Jesús kanima, ares fisti nẽteni.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jesús õini aõxõ tãpimisfãfe tõfeaifãfe nẽfefanẽ ato katima faino ĩamãfã pooiki mesenikõiaino, mã penaino. Nãskakẽ Jesús atoki kani ĩamãfã femãkĩa. Akka ĩamãfã femãkĩa kakĩ oa ato finõfainai keskara ini.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ĩamãfã femãkĩa kaito õikakĩ niafakara ixõ shinãkani. Tai tai inifo. Nãskakẽ keyokõichi õikani rateaifono. Akka Jesús ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskai mã rateimẽ? Ẽki rateyamakãfe,” ato fani.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Nãskata kanõanãfã mẽra naneinãkafã, nẽfefã nishpafani. Nẽfefã nishpafaito õikakĩ a aõxõ tãpimisfãfe, “¡Kee! ¿Afeskaxõ nẽfefã nishpafaimẽ?” fanifo.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Akka Jesúsnoa tãpiyonifoma, Jesús afama mĩshti fatiroxakĩ cinco pãa cinco mil feronãfakefo ato pimafiitano. Niospa Fake fiano ãto õiti mẽraxõ tsõa shinãnima, tãpiyonifoma.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Jesús aõxõ tãpimisfo feta ĩamãfã pokefainax Genesaret mai ano nokoni. Nãno ĩamãfã ketokonõ kanõanãfã nexanifo.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Nã kanõanãfã mẽranoax fotopakefofãnaifono, yorafãfe tãpinifo.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Mã tãpikanax pexe rasi pasotai ichoi fetsenifo. Nãskakaxõ a isinĩ ikaifo, rãtati kamaki rãtakaxõ ato efenifo Jesús ano.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Nã Jesús kai ari fanĩma mĩshtixõ, a isinĩ ikaifo fai nẽxpakĩa ato rãtanifo. Nãfãfe, “Noko ramãmafe nõ mia tari kexa ramãkanõ,” fanifo. Nã ramãifo tii sharai fetsenifo.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.