Marcos 4

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nãskata anã Jesús ato tãpimani ĩa kesemẽxõ. Nãskakẽ yora ichapa ichanãnifo Jesús ano. Nãskaifono Jesús kanõa ĩa ketokonõ rakano aõ naneinĩkafanax tsaoni. Akka yorafo ĩa ketokonõ tsaonifo.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Nãskaxõ Jesús ato tãpimani afama mĩshti meka fetsafaxõ. Ato yoikĩ iskafani:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ea nikakãfe ẽ mato yoinõ,” Jesús ato fani. “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Akka ranãri fimi exe moxafo mẽra pakeni. Nãskakẽ moxafo foaikĩ namani. Nãskakẽ fimi exe foaikax fimiyamax nani.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa treinta fimiya ini. Fetsa sesenta fimiya ini. Fetsari cien fimiya ini.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Nãskaxõ Jesús ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Mã yora ichapa rasi foaifono Jesús ares nẽteni, akka nã foafãfema a aõxõ tãpimisfo docefo fe nẽteafãfe yõkanifo. “¿Afaa mĩ noko yoipaiamẽ meka fetsafaxõ?” faifono,
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jesús ato kemani, “Epa Niospa a ika anoxõ afe yorafo ato ĩkinãi afe keskaramãkĩ ẽ mato xafakĩa yoinõ. Akka fetsafo meka fetsafaxõ ẽ ato yoiaki. Akka õifikakĩ tãpikanima nikafikakĩri nikasharakanima. Nios Ifofakaspakani. Nãskakẽ Niospari ato chaka soaxotiroma.”
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 — ausente —
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Nãskata ato yoini: “¿Nã ẽ ato meka fetsafaxõ yoiai mã tãpiamamẽ? Akka, ¿afeskakĩ fẽtsa nikatiromẽ?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nã fimi exe fanamis, nã Niospa meka yoimis keskara.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Akka ranãri yora fetsafo fimi exe fai nẽxpakĩa pakea keskarafo Niospa meka nikafikani. Akka Niospa meka mã nikafiaifono Satanás ato xĩtitiro peyafãfe fimi exe pitiro keskafakĩ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Fetsafo nã fimi exe tokirifo mẽra pakeax foaipaiyai keskarafo. Niospa meka nikai akiki inimakõikĩ nikayotiro.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Akka nã fimi exe foaikax ãfe tapo mai mẽra ikikẽma xinĩ namatiro keskafakĩ. Nãskarifakĩ fẽtsa taefakĩ Niospa meka nikai inimayotiro. Akka afara chaka nokoaino anã inimatiroma anã Nios Ifofatiroma, Niospa meka anã ãfe shinã mẽra nanekema.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Akka atiri fimi exe moxafo mẽranoax foaikax yositiroma keskarafo. Nãskariatirofo Niospa meka shara nikasharakanaxma. Akka fẽtsa afarafo shinãkĩ ãfe shinã mẽraxõ shinãchakakõitiro. Nãskaxõ kori ichapakõi noikĩ, ‘Ẽ kori ichapayax ẽ inimakõitiro,’ ixõ shinãkĩ Niospa meka anã shinãima. Nãskakẽ Niospa meka nikafikĩ afara fetsafo shinãino afaa Niospa axotiroma.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax fimi ichaya ini. Ãfe fimi treinta ini, fetsari afe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi cien ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro, fetsari nikasharakõikĩ nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikasharakõikĩ nã fimi exe cien keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Nãskatari ato yoini. “Akka tsõa rãpari otaxõ kafo mẽra nanetiroma, askatari a ika nãmã tsãotiroma chaikairoko chaxanõ. Akka nõ rãpari fomãkĩa tsãofaano chai chaxatiro. Nãskakẽ õisharakõitirofo.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Nãskarifiakĩ nõ afaa pishta onetiroma, nõ onefiano keyokõichi tãpitirofo. Nãskarifiakĩ a fomãyomisfo Niospa xafakĩa faxii.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Nãskaxõ anã ato yoini. “Nikakapo, ẽ mato yoinõ. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai, Niospa tãpimasharakõi.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Akka nã tãpia nã Epa Niospa tãpimakĩ finasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Nãskata Jesús anã ato yoini. “Epa Nios xanĩfãfe noko ĩkinã iskaraki. Nã feronãfãke fimi exe mai shara ano fana keskaraki. Mã fanax oxatiro fakishi, akka penata yonotiro. Nãskakẽ ifãfe õiyamaino ares fimi exe yositiro. Nãskakẽ mai mẽranoax fimi exe ãfe tapo foaikax yositiro. Mã yosiax efapa itiro, nãskata chipo fimitiro. Nãskata mã fana fimi pachiano, ifãfe topitiro mãmãi pachiano,” ixõ Jesús ato yoini.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 — ausente —
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 — ausente —
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 — ausente —
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Askata anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nã mostaza exe yõra ãfe tarepa fanatiro. Akka nã fimi exe pishtakõi fetsafo keskerama.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Akka nã fimi exe fanax, mã yosiax efapakõi itiro fana fetsafo keskarama. Nãskakẽ mã teshpapafai fetseano peyafãfe ãfe teshpafo ano naa fatiro. Nãskarifiakĩ taefakĩ ichapatoma Nios Ifofayotirofo. Akka chipo ichapafãfe Ifofakõitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nãskatari meka fetsafaxõ Jesús ato tãpimani Niospa meka shara keyokõi tãpikanimãkai.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni. Akka nã aõxõ tãpimisfo xafakĩakõi ato yoipaoni.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Mã yãtapakeaino nã pena fisti Jesús aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainikanõ, fokãfe,” ato fani.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nãskata nãno yorafo nĩchifainifo, Jesús iyoifokakĩ. Nãskakanax kanoãnãfã mẽra nanefainifo. Mã foaifono kanõanãfã fẽtsari fokãkĩ yorafãfe ato chĩfafainifo.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ĩamãfã pokefainaifono nãno atoki nẽfefãkõi nokoni. Atoki nẽfefãkõiaino ĩamãfã pooiyanã kanõanãfã faka fospikõini.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Akka Jesús oxano kanõanãfã chipo kamaki rakax, ãfe tẽkesati kamaki tẽkesameax. Oxakẽ aõxõ tãpimisfãfe mõinifo iskafayanã: “¿Ifo, mĩ noko shinãimamẽ mã nõ ãsaikai?” faifono,
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesús fininĩkafãta, “Nẽfe, nishpafe,” fata, “Ĩamã nishpafe,” fani. Nãskafaino nefe nishpani anã feroinima ĩa fe nefe.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Nãskata chipo Jesús aõxõ tãpimisfo yoini. “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara fasharamamẽ?” ato fani.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ato askafaino, akka aõxõ tãpimisfo ratekõiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.