Marcos 14

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mã chaima oxa rafeta ãto fista Pascua ikaino, nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo, nã Niospa ãjirinĩ Ejipto anoxõ ãto fake iyoafo rẽtenima shinãkakĩ. Nãskaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, afeskaxoma Jesús pãrapainifo pãrakaxõ retexikakĩ.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Akka achixõ retepaifikani, iskanifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo Jesús retepaifikani.
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Akka Jesús Betania ano ini, Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo. Nãato pexe ano Jesús mĩsa kamaki tsaoano, nãno akiki kẽro fisti oni manishomo “alabastro” foikai. Na manishomo mẽra xinia pirofomã osia nanea nakas sharakõi ini, ãfe ane “nardo.” Nã pirofomã kopipaekõi ini, na manishomo ãfe fepoti fepexõ maneakefofã Jesús ãfe mapoki nachini, nã kẽromã.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Askafaito õikani nã anoafo õitifishkiyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Afeskakĩ na kẽromã na pirofomã sharakõi chakanafaimẽ?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Ato minixõ, aõxõ kori ichapa fixõ a afaamaisfo ato inãkerana,” ikaxõ nã kẽro feratenifo.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Askafaifãfe õikĩ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Enekãfe. ¿Afeskafakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharakĩ,” ato fani.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo, fatora penata mã ato sharafaxopaikĩ mã ato sharafaxotiro. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ea sharafa. Ẽ nayoamano taefakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Nãskafakĩ Jesús ato yoiaino nã afe rafemis fetsa nã docefo anoa, nã Judas Iscariote a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe mekaikai kani. Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afe tii mã ea kopifatiromẽ ẽ mato Jesús achixonõ?” ato faito,
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 nikakani inimakõiyanã yoikĩ iskafanifo: “Nõ mia kori ichapa inãikai,” faifono, nãskakẽ Judaspa shinãni: “Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ,” ixõ shinãni.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Akka nã fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Afia penatari Pascua fistatĩa ovejanã fake retexõ pinifo. Nãskano aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo. “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” ixõ yõkaifono,
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 nãskakẽ Jesús aõxõ tãpimis rafe nĩchini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fisti mã fichikaikai keshoki faka tetsaomexõ foikaino, nã feronãfake fe fõtakãfe.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Akka nã feronãfake ikiai ano afe ikixõ, nãnoa pexe ifo yõkakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Maestro noko yoikĩ iskafaa: “Nã pexe ifo yõkakãfe, ¿Fato kene mẽraxõ Pascua fistatĩa eõxõ tãpimisfo feta yãtapake ẽ pitiromãkĩ?” ixõ yõkakãfe.’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Mã askafakĩ yõkaito pexe kene efapa fomãkĩanoa mato ispai kiki mã itipinĩkõia. Nãno noko itipinĩsharafaxokãfe,” Jesús aõxõ tãpimisfo rafe fani.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ato askafaino aõxõ tãpimis rafe fonifo. Mã fokanax pexe rasi ano nokonifo. Mã nokokaxõ nã Jesús ato yoia keskarakõi fichitoshinifo. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Mã fakishaino Jesús aõxõ tãpimis docefo fe nokonifo.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Mã fokaxõ mĩsa ano tsaoxõ piaifono Jesús ato yoini. “Ẽ mato pãraima fatora na mã efeta piai fẽtsa mã ea ato achimafainaka,” ato faino,
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 nikakani shinãmitsakõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskakanax ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Tsoamẽ, ẽraka?” Fetsari iskani: “Õitsai, ẽraka,” iki fetsenifo.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Askaifono Jesús ato kemani: “Nã mã docefo anoafãfe, nã mã efeta sapaki piai fẽtsa mã ea yõaikai ea achinõfo.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Nã Niospa meka yoiki, eõnoa yoikĩ kenenifo keskai ẽ askakõi. Akka na feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka na feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã. Apa Nios kĩfiki aicho fata, mã kaxkepakexõ ato inãni, iskafakĩ ato yoiyanã: “Na ẽfe nami keskaraki pĩkãfe,” ato fani.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Nãskata mã Apa Nios aicho faxõ, kecho tsomainĩfofã ato inãni. Nãskakẽ mã ato inãno keyokõichi ayanifo.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Nãskaxõ ato yoikĩ iskafani: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Mẽ naino ẽfe imi foxii. Keyokõi yorafãfe afara chakafamisfono ẽ atoõnoax naikai. Ẽ askaino Niospa ato potapakenakama. Ẽ ato naxõi ãto chaka ato soaxoxiki.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ẽ mato pãraima. Ẽ mato yoikõi ẽ anã mato feta na fimi ene ayaima. Mẽ nai mẽra kai. Nã ẽfe Epa Nios xanĩfokõi ika anoxõ ẽ anã mato feta na fimi ene shara ayaxii,” ixõ ato yoini.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Nãskata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nãskata Jesús ato yoini iskafakĩ: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmakĩ fetsei. Akka kirika ano kenekĩ iskafakĩ yoinifo: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika ano kenenifo,” ato fani.
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 “Akka ea retefiafono mẽ otoax Galilea ano ẽ nokoi taexii mã nokoamano,” ixõ ato yoini.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ato askafaito nikakĩ Pedro kemani. “Akka keyokõi shinãmakifiaifono ẽkai mia shinãmakima,” ixõ yoiaito,
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 nikakĩ akka Jesús yoini iskafaki: “Ẽ mia pãraima na fakish fistichi takara keoi rafeyamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ato fai tres fakĩ.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani. “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani. Pedro askafaito nikakakĩ keyokõichi askafakĩ fetsanifo.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Nãskakata nã ifi mapoa ãfe ane Getsemaní ano nokonifo. Nãnoxõ Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Nono tsaokãfe. Ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Akka Pedro iyota, Santiagoiyota, Juan iyota ato fani. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxtekõiaito,
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 nãskakĩ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsakõi napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe, akka mã oxaki,” ato fani.
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Nãato askafata ori chaimashta Jesús ares kani. Nãnoxõ ratokonõ mai chachipakefofã Apa Nios kĩfikĩ iskafani: “Epa, ea mĩa kexetiromakĩ ea kexefe ea reteaifono ẽ omiskõinõma.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Epa, mĩ keyokõi tãpiakĩ. Ea mĩa ifipaikĩ ea mĩa ifitiro ẽ omiskõinõma. Akka nã ẽ apaiyai keskafakĩma nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” Apa fani.
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Nãskata mã aõxõ tãpimisfo ano oxõ õia oxafo ato fichitoshini. Nãskaxõ Pedro yoini: “Simón, ¿mã mĩ oxamẽ? ¿Afeskakĩ mĩ pishta oxa tenetiromamẽ?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ixõ Jesús Pedro yoini.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai a yoitana keskafakĩ.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono, a Jesús ato yoiai keskara tãpikaxoma tsõa kemanima.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Nãato askafata anã ato makinoax kani orishtaxõ Apa Nios kĩfikai. Mã Apa Nios kĩfitani oxõ ato yoitoshini iskafakĩ: “¿Ai mã oxamẽ tenekõiyanã? Moikãfe. Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efe ikiki.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe, a xanĩfo fetsafãferi ato nĩchiafono.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Judaspa nã ato efeaito iskafakĩ ato yoiyoni: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ koshi achirisafaxikãki metexkere axõ iyotaxikãki,” ixõ ato yoini.
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Nãskata Judas mã Jesús ano nokoxõ iskafakĩ yoini: “¿Maestro, mĩmẽ?” ixõ kokotoshini.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Nãskafaito õikakĩ nã Judas fe foafãfe Jesús achinifo.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Nãskakẽ Jesús yorafo yoini iskafakĩ: “¿Afeskai kenofoya ifi xatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma. Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ato askafaino aõxõ tãpimisfo Jesús õifaikani. Ichoi fetsenifo a makinoax.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Akka naetapa fistichi sabanãnã rakoxõ Jesús chĩfafainaito õikakĩ achinifo.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Akka achiaifono ãfe sabanã potafaini chitoria ichoni.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Nãskakẽ Jesús achikaxõ iyonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe ano. Nãskakẽ keyokõi anofistiax ichanãnifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Akka Pedro acho kakĩ chai ixõ õifoni. Nãskata a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti nokoni. Nãnoax a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo fe chii ketefax ato fe yooni.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe a ãto xanĩfofinakõiafo fe iskai yoinãnifo: “Afeskaxomãi nõ pãranõ na Jesús afara chakafara ixõ retexiki. Akka afaakai chakafa nõ nikaima,” inifo.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Nãskaifono yora ichapafãfe, “Na Jesús afara chakafaito nõ õia,” ixõ pãraketsanifo. Askafafiakakĩ anoris yoiketsanifoma. Ãa chanĩ fetsenifo.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Askafaifono ranãri fininĩfofãkãta ãa mekafakakĩ chakafakĩ fetsanifo iskafakakĩ:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Nõ nikaino na feronãfake iskaita: ‘Na Nios kĩfiti pexefã yorafãfe akafo ẽ pãofaxii. Nãskata tres nia oxata ẽ anã fetsafaxii, anã yorafãfe efeta akanima, eres fisti ẽ aki,’ ixõ yoiaito nõ nikaita.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Askafakĩ yoifikakĩ tsõa anoris yoinifoma, ãa chanĩ fetsenifo.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Nãskafaifono a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ato nẽxpakĩa niinãkafã iskafakĩ Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Askafaino akka Jesús tooxinima, pishtakai kemanima. Afianã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe iskafakĩ yõkani: “¿Mĩmẽ Cristo? ¿Nã Nios nipanakato ãfe Fakemẽ, mĩ?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Ẽje, ẽkĩa Niospa Fake. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Askafaito nikakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni fetsafãfe tãpinõfo nã xanĩfo õitifishkikaito. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ.
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Mã mã nikakĩ na feronãfake ãfe mekapa Nios chakafakĩ mekafaito. Akka, ¿nõ afeskafaimẽ?” ato faito keyokõichi, “Nanõki,” fanifo.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Nãskakata mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo iskafakĩ yoiyanã: “Tsõa mia koshamakĩ tãpipo noko yoixiki,” faifono, a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fepasketsanifo.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Pedro pexefã emãiti ato fe tsaoano, nãno akiki a xanĩfo yonoxomis xomaya nokoni. Nãno ato fe chii ketefaax tsaoax yooaito õikĩ, iskafakĩ yoini: “Mĩri Nazarete anoax Jesús fe kafãsamis,” faino,
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 — ausente —
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 akka Pedro iskafakĩ kemani: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fata, pexefã kãiti ano Pedro nasteinĩfofãnaino, takara keonãkafãni.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Afianã nã xanĩfo yonoxomis xomayato Pedro õiki, nãnoafo iskafakĩ ato yoini: “A na feronãfake Jesús fe rafemis õikapo, a nã Jesús Nazarete anoa fe kafãsamis,” fani.
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Akka Pedro anã iskani: “Maa, ẽkai Jesús fe rafemisma,” ini. Nãskaino nã anoafãfe anã Pedro yõakakĩ iskafanifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis. Mĩri Galilea anoakĩ mĩ mekai nã Jesús mekai keskarakĩ,” faifono,
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 akka Pedro ato yoikĩ iskafani: “Ẽ mato pãraima, ẽ chanĩaito ea Niospa omiskõimatiro. Niospa tãpia chanĩmakõi ẽ mato yoi. Ẽkai na Jesús õimisma tsoaraõnoa mã yoi,” Pedro ato fani.
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Pedro nãskaino anã takara keoinãkafãni. Nãskaino Pedro shinãtani nã Jesús iskafakĩ yoita keskara: “Taeyoi takara keofi rafeamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea faxii tres fakĩ,” ixõ yoitano, nã shinãtani Pedro shinãmitsai oiakõini.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.