Marcos 12

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anã Jesús ato yoini meka fetsafaxõ iskafakĩ: “Feronãfake fẽtsa ãfe tare ano uva fanani. Fanaxõ akiki keneakeni. Akiki keneakexõ mai põkini a mẽraxõ uva tsinĩxiki. Askatari pexe keya fani anoxõ kexexiki tsõa mẽeyamanõ. Mã askafakĩ fetsaxõ a ano yonofaifo ato inãyoni. Nãskafata mai fetsa ari kayoni.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Nã fimimistĩa mã ãfe fana pachiaino, ãfe ifãfe a yonoxomis nĩchini, a kexexonafo ato yõkaxõ ãfe fana fimifo fixotanõ nã ãfenã tiiri.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Akka ãfe kaifo fichikaxõ nã fana kexeafãfe achikaxõ seteketsakaxõ, afaa inãkaxoma afaamaiskõi nĩchinifo.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Nãskata nã tare ifãfe anã a yonoxomis fetsa nĩchini. Akka nãri ĩchaketsayanã tokirinĩ mapoki tsakakĩ imi tofeketsafono oni.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Nãskano afianã fetsari nĩchiano nãa retenifo. Mã reteafono ranãfaxõ ato nĩchini, nãfori ato seteketsayanã, ranãri ato retenifo.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Mã ato askafafono, nãno ãfe fake fisti ini, nã aõ noikõiai. Nãskakẽ chipokõi fakĩ ãfe fake nĩchini: ‘Ẽfe fake nikatirofokĩ,’ ixõ.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Akka mã ãfe fake nĩchia kaito fichikanax nã tare kexemisfo yoinãnifo iskakani: ‘Nato ãfe apa naano na fanafo fixii kiki, a nari nõ retenõ na tare nõkonã inõ,’ ” ikanax yoinãnifo.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Nãskakẽ achikaxõ mã retekaxõ tare pasotai potanifo.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “Akka, ¿a tare ifãfe ato afeska fatiromẽ? Kaxõ a tare kexemisfo ato retekĩ mitoxõ fetsafo ãfe tare inãtiro afãfe kexexonõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 “Akka, ¿a kirika kenekĩ iskafanifo mã anemismamẽ?: Tokiri pexe fapaikakĩ nã pexe famisfãfe na tokiri chakara ixõ potafono, fetsafãfe fichixõ na tokiri sharakõi ikaxõ akiki pexe fatirofo. Nãskarifiakĩ xanĩfofofãfe, ‘Nakai afama,’ ikaxõ Niospa Fake õikaspamisfo. Askafafiaifono Niospa ãfe Fake katoni nõko Ifo inõ. Nãskakẽ nõ akiki inimakõi, ixõ kirika ano kenenifo,” Jesús ato fani.
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Nãskakẽ Jesús achikaxõ karaxa mẽra ikimapainifo, mã tãpikaxõ meka fetsafaxõ atoõnoa yoiaito. Akka achipaifikani yorafoki mesekani a makinoax fonifo.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Nãskakẽ chipo fariseofãfe Herodes feta afe yorafo Jesús ano nĩchinifo, fanĩrira Jesús ato yoiaito afãfe yõanõfo ãto xanĩfofo yoikakĩ.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Nãskakẽ mã akiki fẽkaxõ nãfãfe yõkanifo iskafakakĩ: “Maestro, mã nõ tãpia a mĩ yoiai anori chanĩmakõi mĩ yoimis. Epa Niospa noko shinãmapaiyai anorikõi mẽstekõi mĩ noko yoimis. Afara yoipai mĩ ranomisma, afarikai mĩ fomãmisma, na yorafãfe yoiaifo anori mĩ nikatama, a shinãifo anori mĩ shinãmisma. Askatamaroko Epa Niospa meka shara mẽstekõi mĩ yoimis. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” ixõ yõkaifono,
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Jesús tãpini feparapaiyaifãfe, nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ mã ea feparapaimẽ?” ato fata, “Ea kori exe fisti fẽxokãfe, ẽ õinõ,” ato faino,
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 kori exe fisti fẽxofafono, nã kori exe õiyanã Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ato faino, kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” faifono,
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ato faino, “¡Kee! ¡Nikakapo! Ãfe meka finakõia tsõakai finõtiroma,” ikanax rateyanã yoinãnifo.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nãskakẽ saduceofo Jesús õifokani fonifo. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ yoimisfo. Nãskakẽ mã fokaxõ yõkanifo iskafakakĩ:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Maestro, Moisés noko kirika kenexoni iskafakĩ yoikĩ: ‘Feronãfake fetsa ãfiyax natiro afeta fake akamax, akka nã kẽro ifomafa onefẽtsa fitiro, afeta fake axiki nã fake nã onefetsa naitanã inõ.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Akka nã nane tii siete feronãfake inifo. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni, mã ãfiyax afeta fake akamax nani.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Nãskata nãa chipoko fẽtsa nã kẽro ifomafa fini. Nãskarifiai nãari nani afeta fake akamax. Afianã chipoko fẽtsari fini, nãari nani afeta fake akamax.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nãskakẽ nã siete feronãfakefãfe nã kẽro fĩpakanax, afeta fake akanamax nai keyonifo. Chipokõitani nã kẽrori nani.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 “Nãskakẽ mã otokaxõ, ¿fatoto nã kẽro fiximẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkaifono,
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Na Niospa meka yoikĩ kenenifokairoko mã õikatsaxakĩ. Niospa ãfe sharaõnoari mã õimisma.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Yorafo nakanax mã anã otokanax, anã ãfiyatirofoma, anãri ãto ãfi feta fake atirofoma. Askatamaroko nã ãjiri nai mẽranoafo keskara itirofo.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Akka, ¿a yorafo nakanax anã otoxiaifoõnoa yoikĩ Moisés kirika kenekĩ yoiniõnoa mã anemismamẽ? Niospa fana koofai mẽraxõ Moisés yoini iskafakĩ: ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ãto Nioskõi, Abraham ikaino, Isaaca ikaino, Jacobo ikaino,’ ixõ Niospa yoini. Akka Niospa naafoma keskara ato õi, aõnoax keyokõi niafono. Akka mãkai afaa tãpiama mã mã chanĩmis,” ixõ Jesús ato yoini.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 — ausente —
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis Jesús ano nokoni, Jesús anoax ato fe yoinãino mãmãi tãpixõ Jesúsmãi ato kemasharakõiaino. Nãskaxõ akairi yõkani: “Akka, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” ixõ yõkaito,
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Niospa yoini iskafakĩ: ‘A sharafinakõia ẽ mia yoinõ nikapo. Nã israelifo nikasharafe, nõko Ifo Nios fisti nõko Ifokĩ anã ano fetsamaki.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Nõko Ifo Nios noisharakõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko yõshi sharafoyaxori noikãfe. Nõko mapo mẽraxori shinãsharakãfe, nõko kerex sharafoyaxõ,’ ixõ nã meka shara Moisés keneni.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarari nãno fetsari. ‘Nã mato chaima nikari noisharakõikãfe a mã mã noimesharakõiai keskafakãfe.’ Na meka rafe sharafinakõia Niospa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Naskafaito a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisto yoini iskafakĩ: “Mĩ yoikõi. Maestro, chanĩmakõi mĩ yoimis. Nãno Nios fisti, anã ano a keskara fetsama.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Askatari iskafakĩ mĩ yoia, mãto õitifoyaxõ Nios noikõikãfe, mãto shinã sharafoyaxori askafakãfe, mãto yõshi sharafoyaxori askafakãfe, mãto kerexfoyaxori askafakãfe, a mato chaima nikafori noisharakõikãfe, a mã mã noimeai keskafakĩ askatari a afarafo nõ Nios inã, nãfo nõ finõinĩfofana sharakõikĩ. A nõ afara koakĩ nõ Nios inãfori nãfori nõ finõinĩfofana nõko õitifoyaxõ nõ Nios noikõikĩ,” ixõ mĩ yoia fani.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Askafakĩ yoisharaito nikakĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Epa Niospa afe yorafo imasharai keskara mĩri mĩ tãpiax mĩ afe nĩpanaka,” ixõ yoiaito, nikakakĩ tsoa anã tooxinima. Askata anã tsõa yõkanima.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jesús Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato tãpimayanã ato yõkani iskafakĩ: “Akka, ¿afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe na Cristo David ãfe fenara fakanimẽ?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Akka Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nã David yoini iskafakĩ: Epa Niospa ẽfe Ifo yoini iskafakĩ: ‘Mĩ efe xanĩfokõi ĩpanakaki. Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩ nãmã nĩchikai.’ ixõ Niospa yoinino David keneni.
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” Nãskakẽ yõrafã rasi inimanifo Jesús ato yoiaito nikakani.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Nãskano Jesús ato yoiyanã iskafakĩ ato yoini: “Õisharakakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo tari chainipa safekanax fofãsamisfoki, askatari nafãfe tãpikõiara noko fanõfora ipaikani. Yora ichapafo ano fofãsapaimisfo noko yoisharakõinõra ikanax, nãfo kakapaimisfo.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Nãfãfe ichanãti pexe mẽraxõ tsaoti sharakõi fenamisfo noko õinõfora ikaxõ. A piaifo anoaxri ano tsaopaikakĩ sharakõi ano tsaopaimisfo.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Nãskarafãfe kẽro ifomafafo ato pexe fĩamisfo, nõ mato Nios kĩfixonira ikaxõ chaikõi Nios kĩfimisfo atoki kaxemetsamapaiyanã. Nãfo omiskõi finakõixikani Epa Niospa ato omiskõimanaino,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Nãskata Jesús tsaoxõ õini yorafãfe a kori naneti mẽra kori naneaifãfe Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ. Akka nã afama mĩshti ichapayafãfe kori naneti mẽra kori ichapa nanenifo.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nãskafaifono nãno kẽro ifomafa nokoni. Nã kẽro ifomafa afaamais fixõ ãfe kori exe rafe nã kori naneti mẽra ãfe kori nanekĩ mitofaito Jesús õini.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Nãskafaito õikĩ Jesús aõxõ tãpimisfo kenaxõ iskafakĩ ato yoini: “Chanĩma ẽ mato yoikõi, nã kẽro ifomafa afaamaisfixõ fetsafo finõmainĩfofã ãfe kori exe rafe nã kori naneti mẽra nanea. Akka nã kori ichapayafãfe nã kori naneti mẽra mã ãto kori nanefikakĩ tsõa keyo naneama. Akka nã kẽro ifomafa afaamaisfixõ nã kori naneti mẽra ãfe kori nanekĩ mitokõia. Nãskakẽ a piai anã afanã fitiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 — ausente —
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.