Marcos 10

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskata Jesús Capernaúm anoax tsekekainax Judea mai ano kani. Nã Jordán faka ketokonõ, nãnoxõ anã yorafo ichanãfaxõ anã ato yoini, ato yoimis keskafakĩ.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ato yoikĩ askafaino fariseofo Jesús ano fenifo. Akiki fẽkaxõ chakafakĩ mekamapaikani. Nãskaxõ yõkanifo iskafakĩ: “Nõko xinifãfe Niospa meka yoikĩ kenenifo keskafakĩ, ¿feronãfãke ãfe ãfi enepaikĩ enetiromẽ?” ixõ yõkaifono,
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesús ato kemani: “Moisés mato kirika kenexokĩ, ¿fanĩri mato yoinimẽ?” ato faito, iskafakĩ yoinifo:
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 “Moisés kenekĩ iskafani: ‘Fẽtsa ãfe ãfi enepaikĩ taefakĩ kirika kenexotiro iskafakĩ: “Ẽ mia anã fiima, mĩ anã ẽfe ãfi ikima,” ’ ixõ mã yoitiro noko fani,” ixõ yoiaifono,
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Moisés iskafakĩ mato yoini: ‘Mãkai afaa tãpiama mãto õiti kerexkõi,’ ixõ mato yoini.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Akka taekõifakĩ, Niospa feronãfake yafi kẽro onifani.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Nãskakẽ feronãfake mã ãfiyax ãfe apa yafi ãfe afa makinoax paxkatiro ãfi fe fianãxiki. Nãskakẽ ãfe ãfi fe yora fisti keskara itirofo. Nãskakẽ anã yora rafema, yora fisti keskara ikani ãfe ãfi fe.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 — ausente —
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Nãskakẽ feronãfãke ãfe ãfi enetiroma Niospamãi ato fianãmano,” ixõ ato yoita,
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 mã pexe mẽra ikiano, anã a aõxõ tãpimisfãfe yõkanifo: “A mĩ yorafo rama yoiai keskara nokori yoife,” faifono,
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka fẽtsa ãfe ãfi enexõ kẽro fetsa fixõ afe ikĩ a fikĩ taefani chakafai.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Askatari feronãfake ãfe ãfi enexõ fetsa fixõ fetsa fe ikĩ ãfe ãfi chakafai,” ixõ Jesús ato yoini.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Askatari yorafãfe ãto fakefo Jesúski efenifo ato mãmãpakeyanã ato Epa Nios kĩfixonõ. Akka a Jesúsxõ tãpimisfãfe ato iskafanifo: “Mãto fakefo efexõ nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono,
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 nikakĩ Jesús ato iskafani: “Ato enekãfe na fakefo ekeki fenõfo, ato nẽtefayamakãfe. Ẽfe Epa Nios xanĩfo ika ari na fakefo keskarakõifoki,” ixõ ato yoini.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios xanĩfo ika ari mã katiroma,” ixõ ato yoita,
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 fakefo chishtoinĩfofã ato mãmãpakeyanã: “Epa Niospa, na fakefo sharafafe,” fani.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Mã askafata mã Jesús kaino feronãfake fetsa ichoax akiki nokoni. Mã akiki nokoxõ ratokonõ mai chachipakefofã yõkani iskafakĩ: “Maestro mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeskatiromakĩ Nios xanĩfo fe ipaxakĩ,” ixõ yõkaito,
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Niospa shinãmanaino a Moisés yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Ato reteyamakãfe, askatari mãto ãfima chotayamakãfe, askatari kẽromãri mãto fenema chotamayamakãfe, askatari atoki yometsoyamakãfe, askatari chanĩ yoiyamakãfe, askatari mã kaxpa ato pãrayamakãfe, askatari mãto epa yafi mãto efa nikasharakõikãfe,’ ” ixõ Jesús yoini.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Askafaito nã feronãfake kemani iskafakĩ: “Maestro, nã mĩa yoiai keskara mẽ nikamis yomexõ,” faito,
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 nikakĩ Jesús õiyanã aõ noiyanã iskafakĩ kemani: “Nãno afara fisti mĩ tãpiama. Kaxõ mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato inãketsatãfe. Nãskakẽ nai mẽranoax afama mĩshtifoya mĩ ixikai. Mã mĩ kori ato inãketsata anã oxõ ea Ifofasharafe,” ixõ yoini.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Askafaito nikai nã feronãfake shinãchakakõi tooxinima kori ichapayamãiyaxõ ato inãkaspai. Nãskax Jesús makinoax kani.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Nãskaito Jesús aa kemataima õiakexõ, aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta,” ixõ ato yoiaito,
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 nikakakĩ ãfe inafãfe: “Kee, ãfe meka nõ tãpitiroma,” ixõ tãpipainifo. Askaifono anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe fakefãfe, fekax pishta afama mĩshtifoya ikatsaxakĩ mã Nios Ifofapaia.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro, fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai, fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Askaifãfe õikĩ Jesús ato yoini: “Yorafokai ãa ifimetirofoma. Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshtifo fatiro, yorafãfe atiroma keskara,” ixõ ato yoini.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ato askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, fẽtsa eõxõ ẽfe meka sharaõnoa ato yoikakĩ ãfe pexe õifaini, ãfe onefetsafori õifaini, ãfe poifori õifaini, ãfe apari õifaini, ãfe afari õifaini, ãfe fakefori õifaini, ãfe tareri õifaini,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 nãato niyoxõ afama mĩshtifo fitiro, Niospa inãino, pexefoya ita, onefetsafoya ita, poifoya ita, afafoya ita, fakefoya ita, tarefoya ita itiro. Nãfo Niospa inãsharafiano omiskõixii. Nãskafiax chipo Epa Nios fe ipanaka.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Akka iskaratĩa yora ichapafãfe ato finõpaikani, nõ finakõiara ikaxõ, akka chipo fenotirofo. Akka a ato finõpaiyamaifo iskaratĩa Niospa ato finakõia imaino Nios fe ipanakafo,” ixõ ato yoini.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Askafakĩ ato yoita Jerusalén ari kani. Jesús rekẽ kaino aõxõ tãpimisfo acho fonifo. “Kee, ¿afeskai nõko Ifo Jerusalén ano kaimẽ?” ikanax ratekõinifo. Nãskaifono a aõxõ tãpimisfo tii ato kenaxõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa afaa afeskaimãkai ẽ mato yoinõ.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Mã mã õikai, iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo ea ato inãkani kiki. Anoxõ ea iskafakani: ‘Na Jesús ato chakafamiskĩ retekãfe,’ ixõ ea yoikãta, yora fetsafo ano ea iyokani afãfe ea retenõfo.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã, ekeki kemo mechoketsayanã ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiafono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Santiago fe Juan, Zebedeo fake rafe ini. Nã rafeta Jesús ano fõkaxõ iskafakĩ yoinifo: “Maestro, na nõ mia yoiai keskafakĩ noko axõfe, nõ mia yõkaikai,” faifono,
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 ato yõkani: “¿Ẽ mato afaa afeska faxotiromẽ?” ato faito,
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 anã yoinifo iskafakakĩ: “Mĩ xanĩfokõikĩ nokori xanĩfo imafe, nõ mefe xanĩfo inõ. Takai fetsa ẽ tsaofaino, takai fetsari ẽfe ochi tsaonõ,” faifono,
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mã ea yõkai keskara mã tãpiama. ¿Na ẽ omiskõiai keskai mãri mã omiskõitiromẽ?” ato faino,
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 kemanifo iskafakakĩ: “Ẽje, nõri nõ tenetiro,” faifono, Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩma, nã ẽ teneai keskafakĩri, mã tenetiro omiskõifinakõifikĩ.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Akka efe ketaxamei tsaopai tsoa efe ketaxamei tsaotiroma. Ẽfe Epa Nios fistichi tãpia. Nã Epa Niospa katoafo ano efe tsaotirofo,” ixõ ato kemani.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Askafaifãfe nikakani a aõxõ tãpimisfo diez atoki õitifishkinifo, Santiago yafi Juan mepaikani.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Askaifono akka Jesús ato kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã mã tãpia, yora fetsafo xanĩfokaxõ fãsikõi mekayanã ato yonomamisfo. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Akka mã ranã askayamakãfe. Askatamaroko fatora fetsa mã xanĩfo ipai, ato yonoxomis keskara mã itiro.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 — ausente —
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni. Satanás chaka ãto ifo inõma ẽ oni,” ixõ Jesús ato yoini.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nãskata Jericó pexe rasi ano nokonifo. Nãnoax mã Jesús tsekekainaino, aõxõ tãpimisfo fe yõrafã rasi afe fonifo. Fokãkĩ yora fẽxo fai ketokonõ tsaoa fichinifo, ãfe ane Bartimeo, Timeo fake ini. Nãno fai ketokonõ tsaoxõ ato kori yõkatiani ini.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Nãno fai ketokonõ tsaoxõ nã fẽxo nikani Jesús Nazarete anoa kafani faifãfe. Nãskafaifãfe nikai nã fẽxo fãsikõi fiisini, iskafakĩ yoini: “¡Jesús mĩfi David fenaki, ea shinãfe!” fani.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Askafaito, “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fanifo. Askafafiaifono fãsikõi fiisini, iskani: “¡David fenapa, ea shinãfe!” faito nikai.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Nãskakẽ Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea kenaxokãfe,” ato faino, kenanifo iskafakĩ yoiyanã: “Inimayanã fininãkafãfe, Jesús mia kenakĩ,” ixõ yoiaifono,
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 nikakĩ ãfe tari rashkita potata koshikõi niinãkafã ichotiri ichotiri ita Jesús ano oni.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Mã akiki oano Jesús yõkani: “¿Ẽ mia afeska fanõ ea mĩa yõkamẽ?” faito, nã fẽxo kemani: “Maestro, ẽfe fero ẽ sharafapai,” faino,
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Jesús yoini iskafakĩ: “Mã mĩ katiro, ea chanĩmara faax, mã mĩ sharaki,” fani. Naskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Mã sharaxõ Jesús fãi kaino chĩfafaini.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.