Lucas 7
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs VC
1 Mã Jesús yorafo yoikĩ xateax Capernaúm ano kani.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Nãno soraro xanĩfo romanõ ini. Nãato a yonoxomis fichisharapaikõimis yonaifinakõi nakerani.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Nãnoxõ nã soraro xanĩfãfe nikani Jesúsnoa yoaifono. Nãskaxõ judeo anifofo nĩchini Jesús yoixotanõfo a yonoxomis sharafaxoyonõ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ato askafaino mã fokaxõ Jesús yoinifo iskafakakĩ: “Oa soraro xanĩfãfe nofe yora yamafixõ noko axosharamis ikaxõ chikishta,” fanifo. “Noko keyokõi noikõimis nãato ichanãti pexe noko faxoni. Nãskakẽ ãfe ina mĩ sharafaxotiro,” judeofãfe Jesús fanifo.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Askafaifono Jesús ato fe kani. Akka Jesús mã pexe chaima faikaino, nã soraro xanĩfãfe afe rafeafo nĩchini yoitanõfo iskafakĩ: “Ifo, ẽ mia fekaxtefaima. Ẽkai afaama. Akka mĩ tsoa keskarama. Mĩ finakõiakĩ ẽfe pexe ano kayamafe.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Akka ẽkairoko afaax nãskakẽ ẽ mikiki kaama. Akka mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe nonoxõ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Akka eari ẽfe xanĩfãfe yonomamis. Ẽri sorafofo yonomatiro. ‘Katãfe,’ ẽ faino karisatiro. Askatari, ‘Ekeki ofe,’ ẽ faino ekeki orisatiro. Nãskakẽ a ea yonoxomisri afara ea axõfe ẽ faino ea axotiro. Akka mĩ afama mĩshti fatirokĩ. Mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe,” ixõ yoini.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Askafaito nikakĩ a afe foafo Jesús ato yoini: “Kee, nikakapo. Na feronãfake israeli yamafixõ ea chanĩmara fakĩ finakõi, fetsafo keskarama. Akka Israel anoafãfe ea iskafamisfoma chanĩmara fakakĩ,” ato fani.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ato Jesús askafaino a sororo xanĩfo fe rafeafo mã ãto pexe ano fokaxõ õiafo a yonaito õifainafo mã shara fichitoshinifo.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Mã askafata Jesús kani pexe rasi ãfe ane Nain ano. Ãfe inafo fe kaino yora ichapafori afe fonifo.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Mã pexe rasi chaima fãi kakĩ õini a naa iyoifofaifono maifaifokakĩ. Kẽro ifomafa nã ãfe fake fisti ini. Nã kẽro ifomafa fe yora ichapafo afe fonifo.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Nã kẽro ifomafa oiaito õikĩ, Jesús shinãkõikĩ yoini iskafakĩ: “Oiayamafe,” fata,
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Jesús kaxõ a kamaki rataxõ iyoi foaifo ramãni. Akka nã iyoi foaifo nãno nẽtenifo. Nãskata nã naita Jesús yoini: “Naetapa, ẽ mia yoi, fininĩkafãfe,” faino,
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 fininĩkafãni. Nãskakẽ a naita fininãkafã tsaota mekani. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Nakĩa, mĩ fake,” fani.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Nã naita Jesús otoa õikani. Yorafo ratei fetsenifo. Nãskakaxõ Nios yoisharakõinifo iskafakakĩ: “Epa Niosfi finakõiakĩ ãfe meka yoimis nokoki nokoa,” fanifo. Nãskatari yoikĩ iskafanifo: “Epa Nios nokoki nokokõia, afe yorafo kexesharaxiki,” fanifo.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Nãskakẽ Judea anoxõ keyokõi nikaketsanifo, aa kematai ixori nikaketsanifo a naita Jesús otofakẽ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Juan karaxa mẽraxõ nikani Jesús ato sharafaito Apa Niosxõ. Nãskaxõ ãfe ina rafe kenani.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Nãskaxõ ato nĩchini Jesús ano fotanõfo mã ato nĩchia fokaxõ yoinõfo iskafakĩ: “¿Mĩmẽ Cristo nã Epa Niospa nokoki nĩchiai, askayamai fetsa nokoki oiraka nã nõ manai?” ixõ yoitanõfo Juan ato nĩchini.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Mã Juan ato nĩchia fokaxõ Jesús yoinifo: “Juan Maotista noko nĩchia nõ oa mia yõkaiyoi, mĩmakĩ a Niospa nokoki nĩchia, askayamakĩ fetsa nõ manairaka,” fanifo.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Jesús anoxõ yora ichapa sharafapani, a isinĩ ikanaifo sharafata, a omiskõifinakõiafo sharafata, a niafaka chaka ato mẽra nanea ato makinoa potata, a fẽxofo ato fero sharafaxõaito õinifo.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Nãfo askafata Jesús ato kemani iskafakĩ: “Fokaxõ Juan yoitakãfe a mã õiyanã a mã nikafori. Yoitakãfe, mã fẽxofãfe sharakaxõ õisharakani kiki, askatari nã chatofori mã sharakanax niafoki, a rashkishiaifori mã sharafokĩ, a pastofãferi mã nikasharakani kiki, a namisfori mã otoafoki, a afaamaisfãferi Niospa meka shara nikakani kiki afeskaxõ Epa Niospa noko ifitiromakĩ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Akka a ea chanĩmara fasharakõia afara fetsa shinãtama ekeki inimakõitiro,” Jesús ato fani, Juan ina rafe.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Nã Juan ato nĩchia rafe mã foaifono Jesús yorafo yoikĩ taefani Juanoa, iskafakĩ ato yoikĩ: “¿Afeskakĩ tsõa istoma anoa Juan õifokani fonifomẽ? Juankai nã nẽfe tafa pei takka takka akai keskarama. Nãskarifiakĩ mã mã tãpia Juankai õiti ranãyama.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Õitsai, feronãfake rapati sharakõi safekẽ õikai mã kamisraka. Akka mã mã tãpia a rapati sharakõi safemisfo xanĩfofofãfe ãto pexe anoxõ rapati sharakõi safetirofo.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Nã Niospa meka yoimis õikai mã kamisraka. Akka chanĩma, nã Juan Niospa ina finakõia fetsafo keskarama.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Akka nã Juanoa yoikĩ Isaías kirika keneni iskafakĩ: Mĩ nai ariax mai ano fotoyoamano nã ẽfe meka yoimis ẽ nĩchiki taefai mĩõnoa ato yoiaino itipinĩsharakaxõ mia nikakõinõfo, ixõ keneni.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Akka ẽ mato yoi, ẽ mato pãraima. Tsõakai Juan finõama. Juan yoimis keskara meka shara noko tsõa yoimisma. Juanki Nios inimakõimis. Akka fetsafãferi afayamafikaxõ ea Ifofaifono Nios atoki inimakõi. Nãskakẽ Juan finõkõiafo Niospa ato õimis.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Keyokõichi Juan nikanifo, a xanĩfo Roma anoa kori fixomisfãferi nikanifo. Nãskakẽ Juan ato maotisafapani mãmãi tãpikõiafãfe Nioskairoko chanĩmiskẽ.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Akka nã fariseofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo afo maotisakaspanifo Juan yorafo maotisafapaino. Nã Niospa ato yoipaiyai keskara nikakaspanifo.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Nãskaxõ anã ato yoini: “Iskaratĩa na niyoafo afe keskarafomãkĩ ẽ mato yoinõ mã tãpinõ.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Nã fakefo ãto kaxeti anoax kaxekakĩ ãto yamafo kenatirofo tai tai iyanã. Akka mã ãto yamafo nokokanax a ato yamafãfe fichipaiyaifo keskai tsoa kaxesharayamaino ato yoitirofo iskafakakĩ: ‘Nõ nõko xaiti maneaino akka mã mairamisma. Askatari shinãmitsayanã nõ fanãikaino mã oiamisma,’ ixõ ato yoitirofo. Akka mãri nãskariai mã tsoaki inimamisma.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Akka Juan Maotista oni. Atokai pikĩ finapaimisma, askatari afaa pae ayamisma. Akka mã yoimis iskafakĩ: ‘Juan niafaka yõshi chakaya,’ mã famis.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Akka ẽ Niospa Fakekõi oni. Piyanã ẽ ayamis. Akka ea mã iskafakĩ yoimis: ‘Jesús ichapakõi piimis, askatari pae ayamis,’ mã ea famis. ‘Nãskax yora chakafo fe rafemis, a romanõ xanĩfo kori fixomisfo feri rafemis,’ mã ea famis.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Akka ẽ shara imis Niospa ea shinãmanaino. Juanri shara imis Niospa shinãmanaino. Yorafãfe noko õikĩ tãpitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Fariseo fistichi pikĩxiki Jesús iyoni. Afe Jesús kani ãfe pexe ano nãno mĩsa ano tsaoxõ piaino.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Nãnoa nã kẽro chotaferomato nikani nãno ato fe ixõ. Nã fariseo pexe anoxõ Jesús pii ano, nãno nã kẽro nokoni, manishomo oxokõiki pirofomã foikai.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Mã nokoax oiayanã Jesús ãfe tae resotai nitishota tsaopakekafãni. Tsaoax oiaino Jesús ãfe tae pichiki ãfe fẽotoshini. Nãskaxõ ãfe fõo otekere ayanã ãfe tae tsõokakata akiki pirofomã nachini.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Nã fariseo a Jesús iyoato na kẽro askaito õikĩ ãfe õiti mẽraxõ shinãni: “Na feronãfake Niospa meka yoikatsaxakitsi tãpi kiki na kẽro afe keskaramakĩ na ãfe tae ramãkai, nã kẽro chakakõi,” ixõ ãfe õiti mẽraxõ shinãni.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Nãskara ãfe õiti mẽraxõ shinãito Jesús yoini nã fariseo: “Simón, afara fetsa ẽ mia yoipai,” faito nã Simón fariseo kemani: “Ea yoife, Ifo,” fani.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Askafaito nikakĩ Jesús yoini feronãfake rafeõnoa meka fetsafaxõ: “Nã feronãfake rafeta a ato kori minimis niminifo. Fẽtsa nimini quinientos nã kori ane denarios. Fẽtsari nimini cincuenta.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Afeskaxoma kopifatiroma inifo. Akka nã ato kori minimisto ea kopifakãfe ato fanima. Ato shara fani nã rafe. Akka ea yoife fatoto noikĩ finasharakõimãkai,” faito,
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simón kemani: “Ẽtsa, nã ichapa nimiato noikĩ finakõi rakikĩa,” faito, Jesús yoini: “Ẽje, mĩ yoisharakõiaki.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nãskaxõ nã kẽro õiyanã Jesús Simón yoini: “¿Mã mĩ na kẽro õimẽ? Akka ẽ mĩ pexe mẽra ikikẽ mĩ ea faka inãma, ẽ aõ ochokomepanã. Akka na kẽromã oiayanã ẽfe taeki ãfe fẽo tosiyanã ea õchoa. Nãskaxõ ãfe fõo ea otekere aka.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Akka mã nõ feyai askafimisno, mĩ ea tamoki tsoo akama. Akka na kẽromã ikitoshixõ ẽfe tae pemãkĩa tsoo akĩ xateama.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Akka mã nõ feyai askafimisno mĩkai xinĩ ẽfe mapoki mĩa matekere akama. Akka na kẽromã ẽfe taeki pirofomã nachia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Akka ẽ mia yoi, na kẽro chaka finakõikẽ mẽ ãfe chaka soaxona, ea noikõiaito. Akka fẽtsari afaa chakafai finamano mẽ ãfe chaka pishta soaxofiano ea noisharaima,” ixõ Jesús yoini.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nãskaxõ a kẽro yoini: “Mẽ mia chaka soaxona,” fani.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 A ato feta piaifori nãno ato fe inifo. Nãskax aa ranã yoinãnifo. “¿Tsoamẽ na ato chaka soaxonai?” ikanax yoinãnifo.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Nãskaxõ afianã Jesús nã kẽro yoini iskafakĩ: “Ea mĩa chanĩmara faito ẽ mia chaka soaxonaki, kasharatãfe,” ixõ Jesús yoini.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.