Lucas 24
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB
1 Akka nã pena teneti safaro mã finõfaano nomĩkonõ fakishparikõi fonifo a Jesús maia ano. Pirofomã foifokani mã itipinĩshara fakaxõ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Mã nokokaxõ õiafo a kini a aõ fepoitafo tokirinĩfã mã fepekemea ini.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Akka ikifaikakĩ õiafo ãto Ifo Jesús ãfe yora ano inima.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nãskai ratekõiyanã afeskamẽ ikaxõ shinãpaiyaifono, feronãfake rafe ato ketaxamei nĩtani, ãto rapati fafekõiyanã.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Nãskaifono kẽrofo ratekõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskaifono nã ãjiri rafeta ato yoini: “¿Afeskakĩ nã yora nia mã fenaimẽ na yora nakẽ maifamisfo mẽranoa?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Anãkai nonoma, mã otokaina. Akka shinãkapo a Galilea ano iyoxõ mato yoimis keskara.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘¿A yora chakafãfe ea achikaxõ ea mastafono tres nia oxata ẽ anã otoxira,’ mato faito mã nikamismamẽ?” ixõ ãjiri rafeta ato yoini.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Ato askafaino a Jesús ato yoimis anori shinãnifo.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Nãskakata nã Jesús maita anoax anã fekakĩ, nã once aõxõ tãpimisfoya nã fetsafori ato yoitoshinifo nã õitanaifo keskara.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Akka nã Jesúsnoa ato yoimiski chanifofãifo tii, María Magdalena ikaino Juana ikaino Santiago ãfe afa María ikaino kẽro fetsafori inifo.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Akka a aõxõ tãpimisfãfe, “Ãa chanĩkanira,” ato fanifo. Ato nikakaspanifo.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ato askafaifono nikai Pedro fareke kaini, a Jesús maita ano õikai. Kaxõ õia kini mẽra a aõ rakoita sabanã fisti mania ini. Nãskax anã Pedro pexe ano oni, “Kee, ¿afeskaitamẽ?” ikax.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Afia pena fistichi Jesús fe rafemisfo rafe pexe rasi ãfe ane Emaús ano fonifo. Jerusalén fe Emaús once kilometro ini.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Fokakĩ yoifonifo a Jesús reteitafo.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Yoinãfofãifono Jesús atoki nokoax ato fe fãi kani.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Akka mã õifikakĩ tsõa tãpinima, Niospa ato onãtimafaino.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Askafofãifono Jesús ato kemani: “¿Tsoaõnoa mã yoifokaimẽ fãi kakĩ?” ato faino tsoa tooxinima nãno nẽtenifo shinãmitsakõiyanã.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Nãskaito nã ãfe ane Cleofás kemani: “¿Meres fisti mĩ Jerusalén ano ixõ, mĩ tãpitamamẽ na rama iskaita?” faito,
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Jesús kemani: “¿Afaa afeskaitamẽ?” ato faito yoinifo: “Jesús Nazarete anoa nõ yoi, nãatofi Niospa meka yoimiskĩ. Nãskakẽ yorafo akiki inimakõimisfo, Niosri akiki inimakõimis. Niospa ãfe sharaõxõ noko yoimis Niosxõ afama mĩshti noko faxomis. Ãfe mekapa yorafo sharafata afara sharafo noko axomis.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Nãskafiaito a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta nõko xanĩfofofãfe achikaxõ ato inãitafo retekaxõ mastanõfo.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Akka nã nõko kaifo israelifo romanõfo anoa ifimis ipainõra nõ famis nõko xanĩfo ixiki romanõfãfe anã noko afeskafanõfoma. Akka mã tres nia finõa a naita.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Akka nã kẽrofo nofe ikafãfe noko yoikakĩ noko ratekõiafo. Fakishparikõi a maia ano õifokaxõ õiafo ãfe yora ano ikama.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Ano ãfe yorakẽma õitakani pexe ano anã feafo. Nãskaxõ yoiafo a ãfe ãjiri rafeta atoki nokoxõ ato yoiafo keskara iskafakĩ: ‘Jesús naama, iskaratĩa nia,’ ato faafono.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nãskakẽ nofe yora rafe chipo a maia ano fokaxõ õiafo nã kẽrofãfe yoiafo keskarakõi ika. Akka Jesús ãfe yora ano ikama.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Nãskafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Kee, mãkai afaa tãpiama, mã tatimakõi. Akka a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskarakai mã chanĩmara faima.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Akka kenenifo iskafakĩ: ‘A Niospa nĩchia Cristo omiskõikõifiax, chipo Apa Nios fe xanĩfokõi ixii,’ ixõ aõnoa kenenifo,” Jesús ato askafani.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nãskaxõ ato yoikĩ taefani a aõnoa yoikĩ kenenifo, a Moisés aõnoa yoikĩ keneni yoita, a Niospa meka yoimisfãfe aõnoa yoikĩ kenenifori; nãfo ato fe kakĩ ato yoifoni.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mã chaima pexe rasi ano nokokakĩ nã rafeta shinãnifo: “Noko finõfainikaira,” ikaxõ.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Akka nã rafeta nẽtefanifo iskafakĩ yoiyanã: “Kayamafe. Nono nofe nẽtefe mã yãtapakei kiki. Mã fakishaki,” faifono Jesús nãno ato fe nẽteni.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nãskata mã mĩsa ano tsaoafono pixakakĩ Jesús pãa tsomainĩfofã, Apa Nios kĩfikĩ. “Aicho,” fata, nãskaxõ pãa kaxkepakexõ ato inãni pinõfo.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ato askafaito nãskakẽ koshikõi Jesús tãpinifo. Akka mã tãpiafono ato makinoax yamarisatani. Nãskakẽ anã tsõa õinima.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Nãskakẽ ãa rafe yoinãnifo: “No fe fãi okĩ a Niospa mekaõnoa yoikĩ kenenifo keskara noko yoifeaito nõ mea nõko õiti fepeisharakõia. Ãfe meka sharakõi,” ikanax yoinãnifo.
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Nãskakanax Jerusalén ano anã fenifo. Mã fẽkaxõ ato fichitoshinifo, nã Jesúsxõ tãpimisfo once a ato fe rafeafo fe ĩchanãkaxõ,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 iskafakĩ yoiaifono: “Chanĩma, mã nõko Ifo otoa, mã Simón õimana,” ixõ yoinifo.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Nãskaifono nã rafetari ato yoinifo nã Jesús ato fe fãi kaito õitanaifo: “Mã nõ õia noko pãa torexopakeaito,” ixõ ato yoinifo.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Nã ato yoiaifono, Jesús ato nakirafekõi nirisatani. Nãskaxõ ato yoisharakõini iskafakĩ: “Inimakõikãfe,” ato fani.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ato askafaino ratekõinifo, “Niafaka chaka nokoki nokoara,” ikanax.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Askaifono Jesús ato yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Afeskakĩ mãto õiti mẽraxõ mã chanĩmara fatiromamẽ?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Õikapo ẽfe mẽke yafi ẽfe tae. Ẽkĩa. Ea ramãkapo. Akka õikapo na rãfo tsefefo. Akka niafakakai namiyata xaoyama, nã mã ea õiai keskara,” ixõ ato yoini.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Ato askafakĩ yoiyanã, ãfe mẽke toa yafi ãfe tae toa ato ispani.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ato askafakĩ yoiaino ãto õiti mẽraxõ shinãnifo: “Jesúsmara,” ikaxõ. Nãskaxõ chanĩmara fakeratama akiki inimakõinifo. Nãskaifono Jesús ato yõkani: “¿Nono mã afaayamamẽ ẽ pipanã?” ato faito,
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 foe xoia pishta inãnifo.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Mã fixõ ãto ferotaifi pini.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Nãskaxõ afianã ato yoini: “Mẽfi mato yoiyomiskĩ mato fe iyoxõ eõnoa yoikĩ Moisésnõ nã a Niospa meka yoimisfonõ, eõnoa fanãiti kenenifo keskai nẽ askakõi,” ixõ Jesús ato yoini.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nãskakẽ ãfe shinãmã a kenenifo keskara ato shinãmanaino tãpikõinifo.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ato yoikĩ iskafani: “Eõnoa yoikĩ kenekĩ iskafanifo: ‘Cristo a Niospa nĩchia mã nafiax tres nia oxata anã otoxii,’ ixõ eõnoa yoikĩ kenenifo.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Akka ẽfe aneõxõ ato yoikãfe. Jerusalén anoxõ ato yoikĩ taefakãfe. Nãskaxori nã maniafo tii anoafori ato yoifofãsafakãfe ãto chaka xatekaxõ anã Nios nikasharakõinõfo, nãskaifono ãto chaka ẽ ato soaxonikai.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Akka nã ẽ mato yoiaito, mã õiai a mã nikaifori fetsafo yoipakexakãfe.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Akka ẽfe Yõshi Shara ẽ matoki nĩchi ẽfe Epa yoiyoni keskafakĩ. Akka mã nono Jerusalén ano nẽteyokãfe, ẽfe shara matoki nĩchiyonõ nai mẽraxõ nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mã fetsafo eõnoa mã ato yoinõ,” ixõ Jesús ato yoini.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nãskaxõ Jesús ato iyoni Jerusalén anoxõ Betania pasotai. Nãnoxõ Jesús mẽshainãkafã Apa Nios yoini iskafakĩ: “Epa Niospa, eõxõ tãpimisfo ato kexesharapakexafe.”
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Nãskafakĩ yoiyanã ato makinoax Jesús Apa Nios ari kani.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Akka a aõxõ tãpimisfãfe iskafakĩ yoinifo: “Jesús, mĩ nõko Ifo sharakõi, nõ mĩo noikõi,” ixõ yoikanax chipo Jerusalén ano fonifo inimakõiyanã.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Nãskakẽ mẽxotaima Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ Nios yoisharapaonifo. Nã tii.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.