Lucas 18

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús anã ato yoini meka fetsafaxõ ato tãpimaxiki, Epa Nios mẽxotaima kĩfikani xokenãyamanõfo.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ato yoikĩ iskafani: “Nã pexefã rasi anoxõ xanĩfãfe Nios shinãtama yorafori noimisma.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Nã pexefã rasi anori kẽro ifomafa ika ini. Nãskakẽ nã kẽro ifomafa mẽxotaima a xanĩfoki kapaoni yoikĩ iskafaikai: ‘A ea noikaspamisto ea chakafai kiki ea yoixõfe ea anã chakafayamanõ,’ ixõ yoifiaito,
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 nã xanĩfãfe nikakaspayanã tooxanima. Nã kẽro ifomafa fekaxtefafiaino akka nãskaxõ xanĩfãfe shinãni iskakĩ: ‘Ẽ Nios shinãima, yorafori ẽ noima.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Akka na kẽro ifomãfa ea fekaxtefai kiki, ẽ yoisharaxonõ anã a chakafaito fekaxtefayamanõ, mẽ yoixonano anã ea fekaxtefaima kiki,’ ixõ xanĩfãfe yoini.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Iskafakĩ Jesús ato yoini: “A xanĩfo chakapa yoini keskara nikasharakãfe. Chakafixõ nã kẽro ifomafa fekaxtefaito axosharaniki.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Akka Nioskai nã xanĩfo chaka keskarama. Akka, ¿Niospari ãfe yorafo ato afara axosharatiromamẽ? Noko nikaikai fekaxtetiroma penachãi yafi fakishchãi kĩfiaifono ato nikakaspatiroma. ¿Askayamakĩ, ‘Ea manayokãfe,’ ixõ ato yoitiromẽ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Maa. Akka ẽ mato yoi mã manamiskẽ koshi mato afara shara faxoxii. Akka a mato chakafamisfo ẽ ato omiskõimaxii. Akka, ¿ẽfe Epa ariax anã ẽ nãmã fotoaitĩa ea chanĩmara faifãfe ẽ õitoshiximẽ?” ixõ Jesús ato yoini.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jesús meka fetsafaxõ ato yoini ato tãpimaxiki. “Ẽfi sharaki, ẽkai afaa chakafamisma yora fetsafokai ea keskarama,” ixõ shinãmisfoõnoa Jesús ato yoini iskafakĩ:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Feronãfake rafe fonifo Nios kĩfiti pexefã mẽra anoxõ Nios kĩfi fokani. Fetsa fariseo ini. Fetsari ãfe xanĩfo kori fixomis ini.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Nã fariseo arese nĩxõ kĩfikĩ iskafani: ‘Epa Niosi, ẽ fetsafo keskarama. Akka fetsafo yometsomisfo, chakakõifo, askatari ato ãfima chotamisfo. Akka ẽkai nã ãfe xanĩfo kori fĩxomis keskarama. Nãskakẽ ẽ mia aicho fai.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Na semãnã tiifi ẽ foni tenekĩ rafefa fafafãini mia shinãkĩ. Akka nã ẽ fiairi ẽ mia paxkaxõ fafãini,’ ixõ fariseo Epa Nios kĩfini.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Akka a ãfe xanĩfo kori fĩxomis ori chai nini. Nãri chai nĩxokai nai foispainima. Askatamaroko shinãmitsayanã Epa Nios yoini iskafakĩ: ‘¡Ooa! Epa Niospa, ẽ mia chakafamiski. Eõ noikĩ ea sharafafe ẽ chakakĩ,’ fani.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ẽ mato yoi nã ãfe xanĩfo kori fixomis ãfe pexe ano oni mã Niospa ãfe chaka soaxonano. Akka nã fariseo ãfe chaka soaxonima. Nãskarifiai fetsa ãa anoi yoimesharai: ‘Ẽ sharara,’ imiskẽ chipo Niospa afaa imatiroma. Akka fẽtsa shinãkĩ iskafai: ‘Ẽfi afarafo chakafamiski,’ ixõ shinãito nã keskara yora Niospa chaka soaxotiro afe ĩpaxanõ,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Nãskatari yorafãfe ato fake mĩshti Jesúski efenifo ato mãmãpakeyanã ato Epa Nios kĩfixonõ. Akka nã Jesúsxõ tãpimisfãfe ato iskafanifo: “Mãto fakefo efexõ nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato fanifo. Ato askafaifono Jesús ato yoini: “Ato enekãfe na fakefo ekeki fenõfo. Ato nẽtefayamakãfe. Ẽfe Epa Nios xanĩfo ika ari na fakefo keskarakõifoki,” ixõ ato yoini.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios ika ari mã katiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Xanĩfo fetsa Jesús ano oxõ yõkani iskafakĩ: “Maestro, mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeska fatiromãki Nios xanĩfo fe ipaxaki,” ixõ yõkaito,
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A Niospa yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Mĩ ãfima chotayamafe; askatari yora reteyamafe; askatari yometsoyamafe; askatari chanĩyamafe mã kaxpa ato pãrayamakãfe. Nãskaxõ mãto epa yafi mãto efa nikasharakãfe,’ ” ixõ yoiaito,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 nã feronãfake yoini iskafakĩ: “Nã mĩa yoiaifo keskara mẽ nikamis naetapaxõ,” faito,
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 askafakĩ yoiaito nikakĩ Jesús kemani iskafakĩ: “Nãno afara fetsa fisti mĩ tãpiama. Akka mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato minife. Nãskax nai mẽranoax mĩ afama mĩshtifoya ixikai. Nãskafata efe koofe,” ixõ yoiaino,
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 akka nã feronãfake Jesús askafaito nikai, shinãchakakõi tooxinima, afama mĩshti ichapayax.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Shinãmitsaito õikĩ Jesús ato yoini: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesús ato kemani: “Akka yorafokai ãa ifimetiroma, Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshti fatiro. Tsõakai afama mĩshti fatiroma, Nios fistichi atiro,” ato faito,
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato yoikõi, fẽtsa Nios xanĩfoõxõ ato yoikakĩ ãfe pexe õifaita ãfe apa yafi ãfe afa õifaita ãfe onefetsafo õifaita ãfe ãfi õifaita ãfe fakefo õifaita ixõ,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 nãato afama mĩshtifo fixii. Nãskatari mã naax Nios fe ipanaka,” ixõ Jesús ato yoini.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Jesús aõxõ tãpimis tiis doce kenani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa mã nõ Jerusalén ano kaikai. Nãnoax nã Niospa meka yoimisfãfe eõnoa yoikĩ kenenifo keskakõi kaikai ẽ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Nãnoxõ yora fetsafo ea ato achimakani kiki. Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã ea ĩchakani kiki ekeki kemo mechoketsayanã.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiaifono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ato askafakĩ yoiaitokai tsõa tãpinima. Mã nikafikakĩ tsõa tãpisharanima, Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmayoamano.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Mã chaima Jesús Jericó ano nokoi kakĩ, yora fẽxo fai ketokonõ tsaokẽ fichini, anoxõ ato kori yõkaito.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nãnoxõ nã fẽxo fai ketokonõ tsaoxõ nikakĩ yorafã rasi fofãnaifãfe ato yõkani: “¿Afaa afeskafakanimẽ?” ato faito,
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 yoinifo: “Jesús Nazarete anoa kafani,” fanifo.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Askafaifono nikai fãsikõi kenani iskai: “Jesús mĩfi David fenakĩ, ea shinãfe,” fani.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Askafaito nã rekẽ foaifãfe iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fafiaifono, akka nã fãsikõi kenai iskani: “¡David fenapa, eõ noife!” faito nikai,
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea ifixotakãfe oaiskai kenariai,” ato faito ifixotanifo. Mã oano Jesús yõkani iskafakĩ:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “¿Ẽ mia afeskafatiromẽ?” faito, nã fẽxo kemani iskafaki: “Ifo, ẽ oĩsharapai afeskaxõ ẽ õisharatiroma,” faito,
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Jesús yoini iskafaki: “Ea mĩa chanĩmara faax mã mĩ shara. Nãskaxõ mã mĩ õisharai,” fani.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Nãskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Nãskax Jesús fe kakĩ, “Aicho mã ea Niospa sharafaki, Nios fãsi sharakõikĩ,” ikax afe kaino yorafãfe õikakĩ akairi, “Nios fãsi sharakõi,” ikanax akiki inimakõinifo.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.