João 4
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs VC
1 Fariseofãfe nikanifo Juan yorafo maotisafapaito. Akka yora ichapa Jesús maotisafapaito fariseofãfe nikanifo. Akka Jesúskai ato maotisafapanima, nã aõxõ tãpimisfãfe ato maotisafapanifo. Aõnoa yoinifo keskai mã Jesús tãpiax aõxõ tãpimisfo fe Judea anoax Galilea ano kani.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Judea mai anoax Galilea ano kakĩ Jesús Samãria finõfaini.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Askata Samãria ano Jesús nokoni. Nãno nã pexe rasi ãfe ane Sicar ano nokoni. Nãno chaimashta Jacobo ãfe tare ipaoni. Nã tare ãfe fake José inãni mãmãi anifoxõ.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Nãnori Jacobo kini fani nã kini mẽranoa faka fixikĩ. Nã faka fiti ano xini keya Jesús nokoni. Chai inoaxmãi oax xokenãi Jesús nãno tsaoni.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Jesús teneyoaino, a aõxõ tãpimisfãfe a piaifo pexe rasi anoa fiifokani fonifo. Mã foafono nãno kẽro samãritanõ akiki nokoni faka fiyoi. Faka fiti ketokonõ Jesús tsaoano akiki nokoni. Nãskaxõ Jesús a kẽro yoini: “Ea faka fexõfe ẽ ayanõ,” fani.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Judeofo fe samãritanõfo õikaspa faatanãmisfo. Ato fetakai pimisfoma. Nãskakẽ nã kẽromã Jesús yoini: “Mĩfi judeoki. Ẽfi samãritanõki. ¿Afeskakĩ mĩ, ‘Ea faka fexõfe,’ mĩ ea faimẽ?” faito,
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús kemani: “Niospa mia inãpaiyai mĩ tãpiama mĩ eari tãpiama. Akka mĩ ea yõkaito ẽ mia faka shara inãkerana. Nã faka sharapa yorafo nimasharatiro,” Jesús fani.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Nãskafaito kẽromã Jesús kemani: “Mĩ keshoyata mĩ risfi yama. Kini chaikõi, ¿afeskafaxõ mĩ faka kini mẽranoa fiimẽ a noko nimasharatiro a mĩ ea yoiai keskara?” kẽromã fani.
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nãskata anã kẽromã yoini: “Nõko xini Jacobo kini faxõ faka fixõ ayapaoni. Ãfe fakefãferi ayapaonifo. Ãto inafori ayamapaonifo. Nõri nã faka ayai. ¿Mĩ nõko xini Jacobo finõamẽ?” kẽromã fani.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Askafaito Jesús kemani iskafakĩ: “Na faka kini mẽranoa ayax chipo afianã mã nõamã iki.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nãskafixõ na faka ẽ ato ayamani anã nõamãkiyamanõfo. Chanĩmakõi, nã faka ayakanax isharapakexanõfo,” fani.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Askafaito kẽromã kemani: “Mĩ feronãfake shara. Na faka shara ea inãfe ẽ ayax anã ẽ nõamãkiyamanõ ẽ afianã nonoa faka fiyamanõ,” fani. (Jesús fakakiri keparanãkĩ yoiaito nã kẽromã tãpinima.)
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Nãskaxõ Jesús yoini: “Mĩ fene ifitãfe afianã nẽtekaini kaxõ mĩ fene ifitãfe afe oxikĩ,” faito,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 “Ẽkai feneyama,” faito, “Mĩ chanĩmakõi yoi. Mĩkai feneyama,” Jesús fani.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 “Mĩ fene cincoya mia fimisfo mĩ fenefo. Akka iskaratĩa mĩ fetsa fe ika a mĩ fenema fe. Ea mĩa yoikõi mĩ feneyama,” ixõ Jesús yoiaino,
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 “Ẽ iskaratĩa ẽ mia tãpia mĩ Niospa meka ato yoimis.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Nõko xinifãfe na machi anoxõ Nios kĩfipaonifo. Akka mĩ kaifo judeofãfe yoimisfo iskakakĩ: ‘Jerusalén anoxõ nõ Nios kĩfitiro,’ ixõ yoimisfo,” faito,
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 “Ẽ mia yoinõ, ea chanĩmara fafe. Na machi fisti anoxos nõ Nios kĩfitiroma. Jerusalén fisti anoxori nõ Nios kĩfitiroma. Akka fanĩma mĩshtixõ nõ Nios kĩfitiro.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Mãfi samãritanõfoki. Nios kĩfifikĩ nõko Epa Nios mã tãpisharama. Akka nõfi judeofoki. Nõ nõko Epa Nios tãpikõia. Niospa noko tãpimani afeskaxõ yorafãfe ãto chaka soatirofomãki Epa Nios fe ipaxakakĩ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Chipo afetĩara nõ Nios kĩfikõikẽ, ãfe Yõshi Shara fistichi noko tãpimatiro nõ kĩfisharanõ. Ãfe Yõshi Sharaõxõ nõ Epa Nios kĩfikõiaito nãskara Niospa fichipai.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Nios yorama. Niosfi fero mẽsho keskara sharaki. Nãskakẽ ãfe Yõshi Sharaõxõ nõ Nios kĩfitiro,” Jesús fani.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Askafaito kẽromã kemani: “Mẽ tãpia a Niospa nĩchia chipo nokoki nokoxii. Nã ãfe ane Cristo. Nãato afama mĩshti noko tãpimaxii,” faito,
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 “Ẽfi Cristoki, ẽ mefe mekai,” ixõ Jesús yoini.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Askata Jesús kẽro fe mekaino aõxõ tãpimisfo fenifo. Fẽkaxõ õiafo Jesús a kẽro samãritanõ fe mekaito õikani ratenifo. Nãskax yoinãnifo: “ ‘¿Afeskai mĩ na kẽro fe mekaimẽ?’ nõ Jesús faima,” fanifo. Nãskata shinãnifo: “Nã kẽro samãritanõ mĩ yoia keskarari nokori yoife, nõkai faima,” inifo.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Askata nã kẽromã ãfe kesho potafaini ãfe pexe rasi ano kakĩ. Ãfe pexe ano kaxõ ãfe yorafo yoini: “Oa feronãfake ekeki nokoxõ ea yoia. Nã ẽ afama mĩshti ẽ chakafamis mã ea kãimaxõa. Nãraka Cristo, õifokãfe,” ixõ ato iyoni.
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Nikakata nã pexe rasi anoax Jesúski fenifo.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Mã kẽro kaano aõxõ tãpimisfãfe Jesús yoinifo: “Maestro, piyofe,” faifono,
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 “Ẽ aya a ẽ piai. Nã ẽ piai mã tãpiama,” ato fani.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ato askafaito nikakani yoinãnifo: “Kee. ¿Tsõa a piai inãfanamẽ?” ikanax yoinãnifo.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Askata Jesús ato yoini: “Ẽfe Epa Niospa ea nĩchini ẽ ãfe yono shara yonoxonõ. Nãato ea amapaiyai keskara ẽ apai. Nã ẽ piai keskara,” Jesús ato fani. (“Mã nõ piax nõ anã fonãikima, nõ shara iki. Nãskarifiai Niospa noko amapaiyai keskara nõ iki nõko õiti sharakõi iki. Nãskara noko amapaiyai nõ aki, a nõ piai keskara,” ato fani.)
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Anã Jesús ato yoini: “Mãfi iskamiski: ‘Mã nõko tarepanoax mã nõko xiki choshiaki. Mã cuatro oxe akaki nõ finõ,’ mã imis. ¿Nãskarifiakĩ mã shinãimẽ: ‘Nõ Jesúsnoa yorafo Niospa meka yoiano chipo chanĩmara faxikani,’ ixõ mã shinãimẽ? Akka ẽ mato yoi: ‘Õikapo, mã iskaratĩa itipinĩsharakõiafo Nios Ifofaxikakĩ,’ ato fani.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Akka fẽtsa ãfe yama ãfe tare kexexotiro, ãfe xiki topixoxiki. Chipo kopifaxinõ, tare ifãfe. Nãskarifiakĩ fẽtsa taefakĩ yorafo Niospa meka yoitiro. Ato yoifiaino chanĩmara fayokanima. Askatari chipo fetsa oxõ ato yoiaito chanĩmara fakani. Nã rafe Niospa ato shara imapakenaka nã rafetamãi Niospa meka ato yoimisfono.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Nãskakẽ chanĩkima mã yoimis iskakĩ: ‘Fẽtsa xiki fanano chipo fẽtsa nã xiki fimi fitiro.’ Nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka yoikĩ taefaano fẽtsari chipo rama oxõ nãatori ato chanĩmara famatiro.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Akka mã taefakĩ ato yoimisma iskaratĩa ẽ mato nĩchia mã ato chanĩmara famanõ. Taefakĩ fetsafãfe Niospa meka ato tãpimani, mã ato tãpimayoamano. Mã ato tãpimayoxoma koshikõi mã ato chanĩmara famatiro mãmãi taefakĩ ato yoiyomisfono,” ixõ Jesús ato yoini.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Nãskata Jesús aõxõ tãpimisfo yoiaino nã kẽro samãritanõ ãfe kaifo yoikai kani pexe rasi ano. Kaxõ ato yoini: “Oa feronãfãke mã ea tãpixõ ea yoia nã ẽ afara amis keskara. Ea õiyamafikatsaxakĩ mã ea tãpia,” ato fani. Ato askafaino Jesús fisti rasichi chanĩmara fanifo.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Askata nã kẽro nikakanax Jesúski fonifo ãfe meka nikakani. Akiki nokoxõ yoinifo: “Nofe nono iyofe,” fanifo. Askafaifono nikata Jesús ato fe oxa rafeyoni.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ãfe meka nikakaxõ yora ichapato chanĩmara fanifo.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Askata chanĩmara fakaxõ yorafãfe nã kẽro yoinifo: “Mĩ Jesúsnoa noko yoia fisti nõ chanĩmara faima. Nõakõi mã nõ ãfe meka nikakõia. Nãskakẽ iskaratĩa nõ chanĩmara fai. Nãato na yorafo ikafo tii ato ifitiro afe ĩpaxanõfo.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Askata mã oxa rafeta Jesús nã samãritanõfo anoax Galilea ano kani.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Jesús Galilea anoax yosini, nãnoxori yonopaoni. Afe yorafo nãno inifo. Askata Jesús ato yoini iskafakĩ: “A afe pexkonifãfe a ato Nios yoixomis yoikakĩ iskafatirofo: ‘Akai tsoama, afi nofe pexkoniki,’ fatirofo,” ixõ ato Jesús yoini.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Askata Jesús Galilea ano nokoni. Jerusalén anoax Galilea ano Jesús nokoamano yorafo Galilea anoax Jerusalén ano fonifo fista aki fokani. Nãnoxõ tsõa atiroma keskara Jesús Niosxõ ani. Nã afama mĩshti Jesús anoxõ akaito õinifo. Nãskakẽ Galilea ano Jesús atoki nokoano akiki inimanifo: “Aicho, mã mĩ oaki,” Galilea anoxõ fanifo.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Askata nã pexe rasi ãfe ane Caná ano Jesús nokoni nã Galilea mai ano. A ãfe mekapa faka fetsafani ano fimi ene keskara fakĩ nãno Jesús nokoni. Nãnoa xanĩfo fẽtsa Jesús õiyoi oni. Nã pexe rasi ãfe ane Capernaúm anoax oni. Nãnoax xanĩfãfe fake isinĩ ini.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Askata xanĩfãfe nikani Jesús Judea anoax oano Caná ano nã Galilea mai ano. Nikata akiki oxõ yoini: “Xanĩfo, ẽfe fake isinĩ iki nai kiki. Ẽfe fakeshta ea õixoni ope ẽfe fake ea sharafaxoxikĩ,” ixõ iyopaini.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 “¡Ooa! Tsõa atiroma keskara ẽ fayamakẽ mã ea chanĩmara fakeranama,” ixõ Jesús ato yoini.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Afianã nã xanĩfãfe Jesús yoini: “Xanĩfo, efe kayoikape ẽfe fake nayamanõ,” ixõ iyopaini.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Askafaito Jesús kemani: “Mĩ fake namaki. Katãfe. Iskaratĩa mĩ fake niaki,” Jesús fani. Jesús askafaito nikafaini kani.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mã nokoi kaino ãfe inafo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mĩ fake mã shara, anã isinĩ ikima,” fanifo.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Askafaifãfe ato yõkani: “¿Fanĩ xini rakano ẽfe fake sharamẽ?” ixõ ato yõkaito, “Xini keya mĩ fake ãfe yona matsita,” fanifo.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Yoiaifãfe nikata ãpa shinãni: “Chanĩma, Jesús ea yoita xini keya, ‘Mã mĩ fake sharaki katãfe,’ ea Jesús faita,” ixõ xanĩfãfe shinãni. Nãskata na xanĩfonõ ãfinõ afe yorafoyaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Nãskata Jesús Judea anoax Galilea ano nokoxõ afianã tsõa atiroma keskara fakĩ ato õimani. Ato õimakĩ rafe fani.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.