João 19

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nãskaxõ Pilato ato yoiano Jesús iyonifo sorarofãfe koshatinĩ koshaxikakĩ.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Askano sorarofãfe moxa chainipafo maiti fakaxõ maimanifo. Akiki kaxepaiyanã nãskatari tari õshi nana safemanifo.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Nãskax akiki kaxepai kakĩ iskafanifo: “Aicho. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfoki. Mĩ mẽxotaima nipanakaki,” iyanã fepasketsanifo.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Askafaifono Pilato Jesús pexe xaki mẽranoa kãimani õinõfo. Jesús tari õshi nana safeax kãikaini, moxari maiti fakaxõ maimanafono. Nãskaxõ Pilato ato yoini: “Õikapo na feronãfakekai afaa chakafaa ẽ nikama ẽ chakafapanã,” ato fani.
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 — ausente —
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ato askafaito judeofãfe ãto xanĩfoyaxõ a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fãsikõi mekafanifo: “¡Mastafe! ¡Mastafe!” faifono, “Mã iyokaxõ mastatakãfe. Ẽkai aõnoa afaa chaka ẽ nikama ẽ chakafapanã,” Pilato ato fani.
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Ato askafaino judeofãfe kemanifo: “Akka na feronãfãke noko yoimis: ‘Ẽfi Niospa fakeki,’ noko famis. Akka nõko xinifãfe yoini: ‘Ẽ Niospa fakera ikai natiro,’ fanifo. Nãskakẽ na feronãfake nayamaima,” fanifo.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Askafaifãfe nikai Pilato ratekõini.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Nãskaxõ ãfe pexe mẽra Jesús anã iyoni. Iyoxõ yõkani: “¿Fanĩamẽ mĩ?” faino, Jesús kemanima.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilato anã Jesús yoini: “¿Ea mĩa kemaimamẽ? ¿Ea mĩa tãpiamamẽ ẽ xanĩfo? Ẽ mia kãimatiro, askayamai ẽ mia ato mastamatiro,” Pilato askafaino,
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jesús kemani: “Niospa mia xanĩfo imayamainokai mĩ ea afeska fakeranama. Akka mĩ ea ato mastamanax mĩ chaka iki. Akka nã ea mikiki efea nã chakafinakõi iki mĩ ea reteano,” Jesús fani.
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Askafaito nikakĩ Pilato Jesús kãimapaini. Kãimapaiyaino nikakani fãsikõi judeofo mekainĩfofãkata yoinifo: “Fatora fetsa xanĩfo ipaikĩ nãato César xanĩfo chakafai. Akka na Jesús xanĩfo ipai. Akka mĩ Jesús kãimaxõ mĩ anã nõko xanĩfo César tanaima,” fanifo.
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Askafaifãfe nikakĩ afianã Pilato Jesús pexe mẽranoa kãimani. Nãskax Pilato a xanĩfãfe tsaoti ano tsaoni. Nã xanĩfãfe tsaoti pexe emãiti ini tokiri sapa kamaki ãfe tsaotiki tsãoni. Nã tokiri hebreofãfe ãto mekapa anemisfo Gabata fakakĩ.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Mã Pascua fista ikaino xini keya Pilato tsaoxõ ato yoini mã Jesús kãimaxõ, “Nakĩa õikapo mãto xanĩfo,” ato fani.
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Ato askafaino fãsikõi mekainĩfofãkata yoinifo: “¡Iyoxõ mastatãfe ifi cruz ikikakĩnoax nanõ!” faifono, “¿Mã õipaimẽ ẽ mãto xanĩfo mastanõ?” ato Pilato faino, “César fisti nõko xanĩfokõi. Anã ano nõko xanĩfo fetsama,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Askafaifono Pilato ato Jesús nĩchixoni iyoxõ mastatanõfo.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Nãskano sorarofãfe Jesús iyonifo. Iyoaifono ãakõi ifi cruz ika Jesús iyaxõ foni. A mastaifo ano nokoni. A mastaifo nãno ãfe ane ini: “Mapo Xao,” fanifo anekakĩ. Judeofãfe mekapa Gólgotara fapaonifo.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Nãskata Jesús yafi yometso raferi mastanifo. Takai rafe yometso rafe mastanifo. Akka Jesús nẽxpakĩa anifo.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Mã Jesús mastakaxõ ãfe mapo mãnãori kenenõfo Pilato ato yoini. “Jesús Nazarete anoa judeofãfe ãto xanĩfokõi,” fanifo kene kakĩ.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Jerusalén ano yora fetsafo osiafo ichapakõifo inifo. Nãnoxõ Jesús Jerusalén chaimashtaxõ mastafo ini. Nãnoxõ Pilato meka fetsa fetsatapafo ato kenemani Jesús judeofãfe ãto xanĩfokẽ tãpinõfo. Judeofãfe ãto meka keneta, griegofãfe ãto meka keneta, romanõfãfe ãto mekari kenenifo.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Nãskax judeofãfe ãto xanĩfofo Pilato ano fonifo yoi fokani: “Jesús nõko xanĩfoma. Nãskakẽ ato kenemayamafe iskafakĩ: ‘Jesús judeofãfe ãto xanĩfokõi,’ askara ato kenemayamafe. Akka, ‘Jesús yoimis, “Ẽ judeofãfe xanĩfora” imis.’ Nãnori mĩ ato kenematiro,” faifãfe,
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Pilato ato yoini: “Nã ẽ ato kenemana keskara ẽ ato kenemani. Ẽkai anã afaa fetsa ẽ ato kenematiroma,” Pilato ato fani.
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Sorarofãfe Jesús mastaifono ãfe rapati fĩanifo. Nãskax paxkanãi fetsenifo Jesús ãfe rapati soraro cuatropa Jesús rapati finifo. Nãskata nã ãfe tari chainipari fĩanifo.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Nãskax yoinãnifo: “Nã tari nõ faxteimãkai fetsakanãyamaxikĩ. Nãskara memashara nõ finõ,” inifo. Nãskax ãfe tariya kaxenifo ãto kaxetiya. “Na finõmanato Jesús ãfe tari fii kiki,” inifo. Nãnori Niospa meka yoikakĩ keneyonifo. A Jesús inõpokoai yoikakĩ keneyonifo. Iskafakĩ kenenifo: “Ẽfe rapati paxkanãxikani. Askata ẽfe tari chainipayari ãto kaxetiya kaxexikani. Nã finõmanato ẽfe tari fixii,” ixõ kirika keneyonifo. Nãskakẽ sorarofo Jesús ãfe tariya kaxenifo.
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Nãskano nã Jesús mastafo ano chaimashta Jesús ãfe afa nini. Ãfe afa fetsari nãno nini. Nã Cleofaspa ãfe ãfinõ María Magdalenanõ nãno chaimashta ninifo.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Nã aõxõ tãpimis fisti ãfe yamakõi a Jesús noikõipaoni afa fe ketaxamei nikẽ Jesús õini. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Na feronãfakefi mĩ fakeki,” fani.
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Nãskata nã feronãfakeri Jesús yoini: “Nafi mĩ efaki,” fani. Askafaino nikakĩ María ãfe pexe ano iyoni kexesharaxikĩ.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Jesúsnoa yoikĩ Niospa meka keneyonifo keskakõini. Mã Jesús tãpixõ yoini: “Ẽ nõamãiki,” ato fani.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ato askafaino fimi ene kacha ocha mefetiki tsaoano nã mĩxa fikaxõ fimi ene kachaki momokaxõ Jesús ayamapainifo tafa xatekĩ rõtati fakaxõ.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Mã fimi kacha ayaxõ Jesús yoini: “Keyokõi ẽfe Ẽpa ea yoia keskara mẽ aka,” ato fani. Ato yoita nãskax nai tepopakekafãni.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Mã Pascua fista ikaino Jesús yafi yometso rafe ifi cruz ikakĩnoa judeofãfe õikaspanifo. Nã fistatĩa ato pena tenetitĩa ini. Nãskax mã fista ikaino Pilato ano fonifo yoi fokani iskafakakĩ: “Mã penama nõko fista iki kiki. Nã Jesús yafi nã yometso rafe ãto fitax xao tẽkerisa fanõfo koshi nanõfo ato yoife. Mã penama nõko fista iki kiki nã ato mastafo ano anã inõfoma nõko fistatĩa,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Nãskafaifono Pilato sorarofo yoini iskafakĩ: “Ãto fitax xao ato tẽkerisa fakãfe koshi nanõfo.” Ato askafaino fokaxõ õiafo yometso rafe naafoma inifo. Naafomano ãto fitax xao ato tãkenifo nanõfo.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Akka Jesúski fokaxõ õiafo mã Jesús naa õinifo. Nãskakẽ tsõa ãfe fitax xao tẽkenima.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Akka soraro fistichi ãfe ãshi ãfe pishi nãmã chachiaino ãfe imi fakaya siini.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Ẽkĩa Juan na kirika ẽ keneai nã ẽ õimis keskara ẽ mato yoi na kirika kenekĩ mã chanĩmara fanõ. Ẽfi chanĩmakõi mato yoi.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Niospa meka yoimisto a Jesús inõpokoai yoikĩ kirika keneni iskafakĩ: “Ãfe xaokai tsõa tẽkexikanima,” ixõ kirika keneyonifo.
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Askatari, “A ãfe pishi chachiaifono õixinõfo,” a Niospa meka yoimisto nãnorikõi kirika keneyoni.
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Nãskano José Arimatea ano ikax Pilato ano kani. Kaxõ Jesús ãfe yora yõkani: “Ifi cruz ikakĩnoa ẽ Jesús fotomapai maifaxikĩ,” José faito, “Atãfe,” Pilato fani. Nã José Jesús Ifofamis ini. Jesús Ifofafiaxõ ato yoinima. Judeofãfe ãto xanĩfofoki mesekĩ ato yoinima.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Nicodemo feta José Jesús ifi cruz ikakĩnoa fotomanifo maifaxikakĩ. Nã Nicodemo Jesúski fakishi kaxõ yõkayoni. Nãato ãfe pirofomã shara treinta kilo feni Jesús ãfe yora raish axiki fena pisiyamanõ. Fetsa ãfe ane mĩrra ini. Fẽtsa aneri áloes ini. Nã rafe osia ini.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Askano José feta Nicodemo sama oxo shara pirofomã raish axõ aõ rakonifo. Judeofãfe ãto kaifo maifakĩ askara feyafamisfo ini.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Nã ifi shara mĩshti mapoa anoxõ chaimashtaxõ Jesús mastanifo. Nãnori mafa kini fena, tsoa a mẽra maiyomisma ini.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Mã judeofãfe ãto pena teneti chaimashta ikaino mã xini kaino Jesús maifanifo. Nãskakẽ nã mafa kini chaimashta nã mẽra Jesús maifanifo.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.