João 10

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 (Askata Jesús ato tãpimani nãatomãi ãto kexekatsaxakĩ. Oveja kexemisto ãfe ovejafo kexemis keskari fakĩ nãskarifiakĩ Jesús ato kexemis.) Nãnori Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Yõra ovejafo kenexotiro ãfe kene mẽra inõfo, faki fofãsanõma. Nãskata yora yometsopai ovejafo ãfe kãiti ano ikitiroma, fomãkĩari ikitiro.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Akka nã ovejafo kexemis nã oveja kãitinĩ ikikaitiro.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Kãiti ano nokoano feronãfake nã kãiti kexemisto fepoti fẽpexonano oveja kexemis ikitiro. Nã oveja kexemis ikiano ãfe ovejafãfe ãfe oi tãpikatirofo. Nãskaxõ ãfe ovejafo ãfe anẽ ato kenaito ãfe ovejafãfe chĩfafãitirofo.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Nã ovejafo kexemis rekẽ kaino ãfe ovejafo ãfe kene mẽranoax kãiferatirofo. Mãmãi ãfe oi tãpikanax nãskaxõ chĩfafaitirofo.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Akka a kexeamatokai iyotiroma, ãfe oi tãpikatiro, a ato kexemisto ãfe oikairoko askarakẽ. Nãskakẽ a makinoax ichotirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús nã ovejafoki keparanãkĩ ato yoini. Ato yoiaito tsõa tãpinifoma.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Nãskano Jesús afianã ato yoini: “Ẽ chanĩmakõi mato yoinõ. Nã ovejafo kene mẽra ikikani nã kini fisti mẽra ikitirofo. Ẽfi na oveja kini keskaraki. Nã Epa Nios ano ikipaikani eõnoax fisti ikitirofo.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ẽ matoki nokoamano fetsafãferi mato yoikĩ iskafakani: ‘Ẽfi Cristoki. Ẽ mato tãpimatiro afeskax mã Epa Nios ari nokotiromãki afe ipaxakĩ,’ ixõ anori yoikani ãa chanĩmisfo. Yometso keskarakõifo. A Nios chanĩmara faifo ato pãrapaikani: ‘Noko fisti nikanõfora,’ ikaxõ. Nãskakẽ Niospa fakefãfe ato nikakanima, ‘Noko fisti nikanõfora,’ ixõ ato pãrapaiyaifono.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Akka ẽfi na kini kãiti keskaraki. Nã ẽfe Epa Nios ika ano ikipaikani eõnoax ikitirofo afe ipaxakakĩ. Nãskatari eõnoax isharatirofo anã fekaxtetirofoma.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Akka fetsafãfe efe yorafo ato pãrapaikani: ‘Ea ifofakãfe. Ẽ mato tãpimasharanõ,’ ixõ ato yoifikakĩ anorima ato pãrakani. Nãskakaxõ emakinoa ato ifipaikani. Yometso keskarakõifo. A ea chanĩmara faafo ato kexesharapaikanima. Ato chakafata ato retepaikani. Akka ẽ askarama. A ea Ifofamisfo ẽ ato kexesharai efe isharapakexanõfo, nono nãmãnoaxri isharapakexanõfo. Nãskax ẽ nono nãmã oni ato kexesharaxikĩ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “A ea chanĩmara faifo ovejafo keskarafo. Ẽfi nã oveja kexesharamis keskaraki. Nãskakẽ ẽ efe yorafo ẽ ato nãxoxii. Oveja ifãfe feronãfake fetsa kori inãtiro ãfe oveja kexexonõ. Nãskaxõ mã kori inãno nã feronãfãke oveja kexesharatamaroko, kori fisti shinãtiro. Nãskakẽ poomã oaito fichiax ovejafo kexetama ichotiro. Nãskaxõ shinãi iskakĩ: ‘Na poomã mesekõi. Na ovejafo ẽfenãkõima, aa poomãnã pinõ ẽfenãkõimakĩ. Nãskakẽ ẽ ichoikai ea poomãnã afeska fanõma,’ ixõ shinãtiro. Akka ovejafãfe ifokõi askarama. Ãfe oveja kexesharai. Poomã oaito fichixõ ato kexesharatiro, poomãnã ato afeska fanõma. Nãskaxõ shinãtiro iskakĩ: ‘Ẽfe ovejafoõnoax ẽ natiro afokai afeskatiroma,’ ixõ shinãtiro.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 — ausente —
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Ẽfi nã ovejafãfe ifo keskara sharakĩ. Ovejafo ãfe ifãfe ato tãpia atomãi kexesharakatsaxakĩ. Ẽri nã ea chanĩmara faafo ẽ ato kexesharamis. Ẽfe Epa Niospa ea tãpikõia. Ẽri ẽfe Epa ẽ tãpia. Nãskarifiakĩ a ea chanĩmara faafo ẽ ato tãpia. Afãferi ea tãpiafo. Nãskax ẽ atoõnoax naxii.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Yora fetsafãferi ea chanĩmara faxikani. Afokai nono ikafoma. Mai fetsa ano ikafo. Nãfãfe ea nikasharaxikani. Nãfo ẽfe Epa ika ano ẽ ato iyotiro. Akka nã yora fetsafãfe a nono ikafãferi ea chanĩmara fakanax yora fisti keskara ixikani. Nãskax Epa Niospa yorakõifo ixikani. Eres fisti ẽ ato kexesharai.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Ẽ ato kexeax ẽ atoõnoax naxii. Nãskaito ẽfe Epa Niospa ea noi. Naax ẽ anã otoxii.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 A ea chanĩmara faafoõnoax ẽakõi ẽ nai, ea tsõa retekeranama. Ẽfe Ẽpa ea yoini keskara ẽ atoõnoax naikai. Ẽfe Epa Niospa ea yoini keskara ẽ atoõnoax nafiax ẽ anã otoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Nikakaxõ judeofãfe chanĩmara fanifo. Akka atirifãfe chanĩmara fanifoma.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Atirifãfe yoini iskafakakĩ: “Nĩafaka yõshi chaka a mẽra nanea. Afaa tãpiama. Noko yoiai nõ tãpitiroma. ¿Afeskakĩ na feronãfake nõ nikatiromẽ?” ixõ yoinifo.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Akka atirifãfe yoinifo: “Niafakakai a mẽra naneama. Niafaka a mẽra naneanokai iskara meka shara yoikeranama. Nĩafakakai feronãfake fẽxo õimatiroma,” ixõ yoinifo.
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Askafafono Jesús kani judeofãfe ãto Nios kĩfiti pexefã mẽra Jerusalén ano mã mechakaino. Nãno tapas keskara ini pexe kachiori. Ano Jesús kani. Nã tapas ãfe ane Salomón. Nãskatari judeofãfe ãto fista anifo. Nã fistatĩa shinãnifo a Niospa pexe onifani.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 — ausente —
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Judeofãfe ãto xanĩfofo Jesúski fenifo yõkai fekani: “¿Mĩmẽ Cristoki? Noko yoife. ¿Afeskakĩ mĩ noko yoisharaimamẽ? ¿Afetĩakairoko mĩ noko xafakĩa yoimẽ?” faifãfe,
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 “Ẽ mato yoifimiskẽ mã ea chanĩmara faima. Ẽfe Epaõxõ a yorafãfe atiroma keskara fakĩ mẽ mato ispa ẽmãi Niospa Fakexõ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Akka mãkai ea chanĩmara faima mãkairoko Ẽpa Niospa yorafoxõ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 A ea chanĩmara faifãfe ea nikasharatirofo. Mẽ ato tãpia a ea Ifofakõinafo.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 A ea Ifofaafoma omiskõipakenakafo mẽra fokani. Akka a ea Ifofamisfokai ari fokanima. Askatamaroko ẽ ato imasharapakenaka. Epa Niospa atoya ea rafemani. Epa Niospa keyokõi ato finõkõia. Ẽ ẽfe Epa Nios fe nã yora fisti keskara. Nãskakẽ a ea Ifofamisfo emakinoa tsõa ato ifitiroma, ẽfe Epa makinoari tsõa ato ifitiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 — ausente —
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 — ausente —
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nikakaxõ judeofãfe ãto xanĩfofofãfe anã tokiri fikaxõ aõ Jesús tsakapainifo retepaiyanã.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Nãskafaifãfe Jesús ato yoini: “Epa Niosxõ afama mĩshti ẽ mato ispa tsõa atiroma keskafakĩ. Akka, ¿afaõxokai mã ea tokirinĩ tsakaimẽ?” ato faito,
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 “Akka na afama mĩshti mĩ noko ispaõxokai nõ mia tokirinĩ tsakaima. Akka nã mĩ meka chakaõxõ nõ mia tokirinĩ tsakapai, ẽ Nios keskarara mĩ ikaito. Anã ano Nios fetsama. Mĩri noko keskara yora. Akka mĩ noko yoia: ‘Ẽri Nios keskara,’ iki. Akka mĩ Nios chakafai. Nãskakẽ nõ mia tokirinĩ tsakai,” faifãfe,
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Mã iskai: ‘Anã ano Nios fetsama,’ mã imis. Akka nã Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: ‘Ẽ mato yoi mãfi Nios keskarakõifokĩ. Niospa mato nĩchia,’ ixõ kirika keneni, Niospa meka yoikĩ. Akka nã meka tsõa chanĩra fatiroma.
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Akka Niospa anori yoifiano ¿afeskakĩ mã ea yoimẽ ẽ Nios chakafai? Akka Niospa ea nai mẽraxõ nãmã nĩchini. Nãskakẽ ẽ mato yoitiro ẽfi Niospa Fakeki.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 — ausente —
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Mãkai ea nikapaima. Ẽfe Epa Niospa aka keskara ẽ ayamakẽ, ãa chanĩra mã ea fakerana. Akka ẽfe Epa akai keskara ẽri akaito mã yoikerana: ‘Chanĩma Epa Niospa atiro keskara Jesús aki,’ ixõ mã yoikerana. Nãskakẽ a ẽ afama mĩshti akaõxõ ea chanĩmara fakãfe. Ẽfe Ẽpa akai keskara ẽri akaito mã ea tãpitiro ẽfe Epa fe ika,” ixõ Jesús ato yoini.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 — ausente —
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Nikakaxõ anã Jesús achipaifiaifono, ato makinoax kaitokai tsõa tãpinima. Nãskakẽ tsõa achinima.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Ato makinoax kai, faka Jordán ari kani nã Juan yorafo maotisafapaoni ano. Nãno chaimashta Jesús nẽteni faka kesemẽ.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Nãskakẽ yorafo akiki fẽkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Jesús Niosxõ afama mĩshti fakĩ noko ispa. Juankai askafapaonima. Askafixõ Juan Jesúsnoa noko yoini chanĩmakõi,” ikanax yoinãnifo.
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Nãskakaxõ yora ichapato Jesús Niospa fakera fakaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.