Atos 5

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Akka feronãfake fetsa ãfe ane Ananías ini. Ãfe ãfinĩ ane Safira ini. Nãato ãfe tare ato minini kori fixii.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Nã feronãfake ãfe ãfi feta shinãkaxõ ranãri kori finifo. Ranãri a Jesúsnoa ato yoimisfo inãnifo keyokõi mã noko inãfo ixõ shinãnõfo.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Nãskaito Pedro yoini iskafakĩ: “Ananías, ¿afeskai mĩ mẽra Satanás naneamẽ mĩ Niospa Yõshi Shara feparapainõ ranãri mã mĩ kori fifiaxõ mĩ tareõxõ?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Akka, ¿taeyoi mĩ tare iyoamamẽ? Akka mã mĩ ato minia, akka, ¿na kori mĩnãmamẽ? Nãskakẽ nã mĩ apaiyai keskafatiro. Akka atiri mekepaikĩ mĩ noko yoia shara ikerana. Askatamaroko mĩ noko fomãpai. Mĩkai noko pãraima, akka Nios mĩ pãrapai,” ixõ Pedro yoini.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Askafaifãfe nikai Ananías koshikõi nani. Askaito nikakani yorafã rasi ratei fetsenifo.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Nãskakẽ naetapafo fẽkaxõ Ananías rakonifo mã nakẽ. Nãskafakãta maifaifokakĩ iyonifo.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Mã askai samarakano ãfe ãfiri ikitoshini, afaa tãpiamax.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Nokotoshiaito Pedro yõkani iskafakĩ: “Ea yoipo mã tare minixõ afe tii mã kori fiamãki,” ixõ Pedro yõkani. Kemani a kẽroma iskafakĩ: “Nã noko inã tii nõ mato inã,” faito,
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pedro yoikĩ iskafani: “¿Afeskakĩ mĩ fene feta mã shinãxõ nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara mã feparapaimẽ? Mã mĩ fene nakẽ maifatakani a pexe kachiori fekani. Õipo, iskaratĩari mia iyoi fokani,” ixõ Pedro yoini.
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Askafaito nikai Safira koshikõi nãtani. Pedro nia nãmã pakeni. Naetapa tiito mã fene maifatakani ikiferakakĩ õiafo mã ãfe ãfiri naa fichitoshinifo. Ari ififainifo maifaifokakĩ, fene ketaxamei.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Askaito nikakani a Jesús Ifofamisfo ratenifo. Yora fetsafori askanifo nikakani akairi ratei fetsenifo.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Tsõa atiroma keskafakĩ nã Jesúsnoa yoimisfoõxõ afama mĩshtifo fanifo yorafãfe õinõfo. Nãskakanax keyokõi ichanãnifo pexe kene ãfe ane Salomón anoax.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Atiri a Nios Ifofaafoma a Nios Ifofaafo fe ato fe rafenifoma. Akka ato askafafiaifono yorafãfe, “Na Nios Ifofaafo isharakõiafo,” ato fanifo.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ato askaifaifono yorafãfe nõko Ifo nikakõinifo, feronãfakefo feta kẽrofãfe. Nãskax ichapakõi inifo.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Nãskakata a isinĩ ikaifo xafakĩa ato kãimanifo ãto rakatiki ato ratakaxõ fãi kesemẽ, “Pedro ãfe yõra ato fakish faafofãnaino sharatirofora,” ikaxõ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Nãskakata a chaima ikafori yora kaya Jerusalén ano fonifo. A isinĩ ikaifo ato efeyanã a niafaka chakata ato mẽra nanexõ ato fekaxtefaifori ato efenifo. Nãfo a Jesúsnoa ato yoimisfãfe ato sharafapanifo.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 A Nios ato kĩfixomis xanĩfo fe saduceofo afe ikanax õitifishkinifo, afeskakĩ noko nikakanimamẽ ikanax.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Nãskakaxõ a Jesúsnoa ato yoimisfo ato achikaxõ karaxa mẽra ato ikimanifo.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Akka Niospa ãfe ãjiri fakishi oxõ karaxa ãfe fepoti fepexõ ato kãimani iskafakĩ ato yoiyanã:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Nonoax kãifaikaxõ a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoitakãfe afeskaxõ nõko Ifo Jesús ato ĩkitiromãkĩ,” ato fani.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nã ãjirinĩ ato yoiaito nikafo keskakani penakaiama Nios kĩfiti pexefã mẽra ikifainifo, anoxõ ato yoixikakĩ. Nãskaifono a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe, a afe ikafoya israeli xanĩfofo ato kenani, ano fistiax ichanãi fenõfo xanĩfo finakõia anoax, anoxõ a Jesúsnoa yoimisfo ato ifitanõfo ato fe ichanãi fenõfo.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Mã ato nĩchiafono a ato kexemisfo fokaxõ õiafo a karaxa mẽra tsoa inima. Nãskakẽ anã ato yoifekani fenifo.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Iskafakĩ ato yoinifo: “Kaxõ nõ õia karaxa fetaoxikõina nõ fichitoshia, sorarofãfe kexekõiafono kãiti ano. Akka a mẽra ikikaixõ nõ õia ano tsoa ikama,” ato faifono,
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 nikakani a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãfe a ato xanĩfofo fe, a ato Nios kĩfixomisfo xanĩfokõifo ãa ranã yoinãnifo: “¡Aira! ¿Afeskax tsekeafomẽ?” ikanax ratenifo.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Askaifono feronãfake fetsa atoki oxõ ato yoini iskafakĩ: “Nikakapo a mã ato karaxa mẽra ikimanita feronãfake rafeta, a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ato yoikani,” ato faino,
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 a ato kexemisfãfe ãto xanĩfo ãfe inafo fe kani ato ifikai. Akka mã fokaxõ ato efenifo. Nãskaxõ ato afeska fanifoma yorafoki mesekakĩ tokirinĩ noko tsakatirofora ikaxõ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mã fokaxõ ato iyonifo a xanĩfo finakõia ano. Nãnoxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe ato yoini iskafakĩ:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Mã nõ mato yoita, ‘Anã ato Jesúsnoa yoiyamakãfe,’ nõ mato faita, akka, ¿afeskakĩ Jesúsnoa mã ato yoirifaimẽ? Jerusalén anoafo mã ato yoiki mã mã ato tãpimakõia. Nãskaxõ mã noko pãrapai nafãfe Jesús reteitafora mã noko fapai, noko chakafapaikĩ.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ato askafaifono Pedro a afe rafeafo feta ato kemani: “Akka nõfi Nios nikaikai. Yorafokai nõ nikapaima.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nõko xinifãfe ãto Niospa Jesús otoaita, mã mã retefitano ifi cruz ikaki mastaxõ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Nãskaxõ Niospa Jesús a keskara xanĩfofinakõi imani yorafo ato ifixõ ato ĩkikõipakexanõ. Nãskakẽ israelifãfe keyokõichi Nios chanĩmara fanõfo, a afara chakafamisfono ãto chaka ato soaxonõ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Chanĩma mã nõ õimis, askatari Niospa Yõshi Sharapa mã tãpia. Akka a nikaifo Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea,” Pedro ato fani.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Ato askafaito nikakakĩ akiki õitifishkiyanã ato retepainifo.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Akka nã xanĩfofo fe fariseo ãfe ane Gamaliel ato fe ini. Nãato a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Yorafãfe aõnoa yoisharakõimisfo. Nãato niinãkafã ato yoini iskafakĩ: “Xafakĩa ato kãimayokãfe,” ato fani.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Nãskaxõ ato kãimaxõ a xanĩfo fetsafo yoini: “Efe yorafãfe israelifãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Mãfi na feronãfake rafe retepaikãi, ¿afeskaito mã ato retepaimẽ? Shinãsharakãfe. Ato retepaikakĩma,” ato fani.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Nãskata anã ato yoini: “Shinãkapo, oa feronãfake Teudas xanĩfo iyoni. Xanĩfo finakõia ipaiyaito cuatro cientos yorafãfe chĩfafainifo. Akka nã mã yora fetsafãfe retenifo. Mã reteafono ãfe inafo paxkanãi fetsenifo. Nãskakanax ariax keyonifo.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Askatari chipo ãto anefo kenekakĩ censo akaifono, Judas fetsa. Galilea anoa ini. Xanĩfo ipaikĩ ato yoini yorafãfe chĩfafãinõfo. Askafafiaino nãri retenifo. Nãskakẽ ãfe inafori paxkanãi fetsenifo.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nãskakẽ ẽ mato yoi na feronãfake rafe ato enekãfe ato afeska fakakĩma. Akka a Niospa shinãi anori ato yoiyamakakĩ, ãa ato yoikakĩ kaxpa ato yoitirofo. Nãskakanax keyotirofo.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Akka Nios ato fe ikano mã ato afeska fatiroma. Mãroko kexemesharakãfe ato chakafayanã Niosri mã chakafatiroki,” ixõ Gamaliel ato yoiaito nikanifo.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Ato askafaito nikakakĩ, a Jesúsnoa yoimisfo ato kenakaxõ ato koshakata, “Anã Jesúsxõ mã afaa yoiki,” ato fakaxõ ato nĩchinifo.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Nãskakẽ a Niosnoa yoimisfo xanĩfofo anoax tsekekani inimakõinifo, Niosnoaxmãi omiskõikanax Jesúsnoa meka shara ato yoikani.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Nãskakẽ pena tii nõko Ifo Cristo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. A Nios kĩfiti pexefã anoxõ ato yoita pexefo anoxori ato yoifofãsafanifo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.