Atos 23

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A xanĩfofo õikĩ Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, nã Epa Niospa ea yoikĩ taefani keskai, nẽ askakõimis. Ẽfe õiti mẽraxõ ẽ Nios shinãkõiyanã ẽ sharakõimis,” ixõ ato yoini.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Akka Ananías ato Nios kĩfixomis ãfe xanĩfo ini. Nãato a Pablo ketaxamei nia yoini Pablo apasnõ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Askafaito õikĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Epa Niospa mia koshai mĩkai afaa tãpiama. Mĩ ano tsaoxõ mĩ ea pãrai a Moisés yoini keskara nikaimara ixõ. Akka mĩroko a Moisés yoini keskara nikakaspakĩ, mĩ ea ato apasmana,” ixõ Pablo yoiaino,
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 a anoxõ õiaifãfe Pablo iskafanifo: “¿Afeskakĩ a ato Nios kĩfixomis xanĩfo mĩ chakafakĩ mekafaimẽ?” faifono,
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽ tãpiama nato ato Nios kĩfixomis xanĩfofiano. Akka kirika ano kenekĩ iskafanifo: ‘Mãto xanĩfo chakafakĩ mekafayamakãfe,’ ixõ yoinifo,” ixõ Pablo ato yoini.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nãskaxõ mã tãpixõ ano fisti ichanãfono saduceofoya fariseofo fãsikõi Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽri fariseo, ẽfe kaifofori fariseofo. Akka ea chakafakĩ mekafakani, yora naax anã ototirora ixõ ẽ chanĩmara faino.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Pablo ato yoikĩ askafaito nikakani, fariseofo fe saduceofo ãa ranã feratenãnifo. Nãskakanax ichanãkanax paxkanãnifo.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Akka saduceofãfe yoimisfo: “Naax nõ anã ototiroma,” famisfo. Askatari anokai ãjirima anorikai nõko yõshima famisfo. Akka fariseofãfe keyokõi chanĩmara famisfo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nãskakanax fãsikõi mekainĩfofãnifo, akka nãno ranãri inifo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo. Nãfo fariseofo inifo, nãfãfe niinĩfofãkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na feronãfakekai afaa chakafama. Õitsai, yõshi sharapa yoiyamãki Niospa ãjirinĩ yoia rakikĩa,” ixõ yoinifo.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ato askafaino fãsikõi mekai xatenifoma. Nãskakaxõ Pablo achikaxõ nini nini akanaifono nã soraro xanĩfo ratekõini. Nãskakẽ ãfe sorarofo kenamani, ato anoa ifixõ anã ãfe pexe ano iyoikaxiki.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Nã fakishi Pabloki nõko Ifo nokoxõ iskafakĩ yoini: “Pablo, inimafe. Na Jerusalén anoafo eõnoa mĩ ato yoimis keskafakĩ na Roma anoafori ato yoife,” fani.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Nãskata pena fetsa ranãri judeofo yoinãnifo Pablo retexikakĩ. “Nõ Pablo retexoma nõ foni tenekĩ taefanõ, afaa piamata afaari nõ ayaimakai, noko Niospa retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pixikai,” ikanax yoinãnifo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Cuarenta feronãfakefo anori yoinãnifo.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Nãskakata nã feronãfakefo fonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo ikafo ano. Iskafakĩ ato yoifokani: “Nõ yoia iskafakĩ: ‘Pablo reteyoxoma, nõ foni teneyoi nõ afaa piyamata afaari nõ ayaima. Nõ askayamaino Epa Niospa noko retetiro,’ ixõ nõ yoia,” fanifo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 “Akka iskaratĩa mã na xanĩfo fetsafo feta, na soraro xanĩfo yoikãfe mato ano penama Pablo efenõ. Feparaxõ yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõ Pablo yõkasharapaikai noko nĩchixõfe nõ yõkanõ afaa aõnoa yoiafomãkĩ,’ ixõ yoikãfe. Oaito õikĩ nõ achixõ reterisafanõ,” fanifo.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Nãskaifono Pablo ãfe pĩaka nikani nõ Pablo retenõ ikaifono. Nãskax sorarofo mẽra kani anoa ãfe koka Pablo yoikai.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Mã Pablo nikaxõ, soraro xanĩfo fetsa kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na naetapa xanĩfokõi ano iyotãfe, afara yoipai kiki,” fani.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Nã soraro xanĩfãfe ãfe xanĩfokõi kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na karaxa mẽra ikato Pablo ea kenaxõ ea yoia na naetapa ẽ mikiki efenõ afara mia yoipai kiki,” faito,
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 nã xanĩfokõichi nã naetapa mẽtsofaixõ a fisti iyoxõ orixõ yõkani: “¿Afaa mĩ ea yoipaimẽ? Ea yoife,” faito,
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 nã naetãpa yoini iskafakĩ: “Mã judeofo yoinãfo, mia yoixikakĩ mĩ penama a xanĩfofo ichanãfo ano mĩ ato Pablo iyoxonõ. Mia feparapaikani nõ Pablo yõkasharapai aõnoa nõ nikasharapai mia fai fekani.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Akka mia askafaifono ato nikayamafe. Cuarenta feronãfakefo fai nẽxpakĩa kexekaxõ ẽfe koka manafoki achikaxõ retexikakĩ. Nõ Pablo retexii nõ foni tenekĩ taefanõ afaa piyamata afaari nõ ayaimakai. Nõ askayamaito Epa Niospa noko retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pikai ikax yoinãfo, mã itipinĩkõikaxõ mia manafo mĩ ato afafaimãkai,” ixõ nã naetãpa yoini.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Askafaito nikakĩ a soraro xanĩfãfe nã naetapa nĩchini, “Na ea mĩa yoiai anori tsoa yoiyamafe,” fayanã.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Nãskaxõ a soraro xanĩfokõichi afe xanĩfo rafe kenaxõ ato yoini dos cientos sorarofo yoixõ nĩchinõfo, askatari setenta kamayonõ fotanõfo, askatari dos cientos sorarofo ashifoya fotanõfo Cesarea ari fõkani fakishi.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nãskata kamayori ato itipinĩfamani a kamaki Pablo tsaoax kanõ. Nãskaxõ ato yoini kexesharata iyotanõfo xanĩfo Félix ano.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nãskaxõ kirika kenexõ ato inãni a xanĩfo Félix foxotanõfo iskafakĩ kenexõ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Efe xanĩfo Félix, ẽkĩa Claudio Lisias, ẽ mia kirika kenexõ fomai mia yoisharayanã.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Na feronãfake judeofãfe achixõ retepaiyaifono, akka ẽ nikaita ẽri romanõki ikaito, nãskaito nikakĩ ẽfe sorarofo fe kaxõ ẽ ifita.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Afaa chakafaamakĩ ẽ tãpipaikĩ, judeo xanĩfofo ichanãfo ano ẽ iyoita.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Anoxõ ea yoiaifãfe ẽ nikaita, na Pablo a Moisés yoini keskara shinãima ea faifãfe. Akka afaakai chakafama retepanãfãfe, askatari karaxa mẽra ikimapanãfãfe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Akka mẽ tãpia judeofãfe ea feparapaiyaifãfe Pablo retepai kakĩ. Nãskakẽ ẽ mikiki nĩchi. A Pablo chakafaifori nãfori ẽ mia ari nĩchi, afaa Pablo chakafamãkĩ mia yoinõfo. Nã tii ẽ mia yoi efe xanĩfãfe, ixõ keneni.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ãto xanĩfãfe ato yoia keskafakĩ kexesharakõixõ, fakishi Pablo iyonifo Antípatris ano.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Askata pena fetsa sorarofo atiri nẽteferakani ãto pexe ano fenifo a tãe foaifo. Akka a kamayonõ foaifo Pablo fe fonifo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Mã Cesarea ano nokokaxõ xanĩfo ano Pablo iyonifo, a ãto xanĩfãfe kirika kenexõ manamana, nã xanĩfo Félix inãnifo.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Mã a kirika kene anexõ, nã xanĩfãfe Pablo yõkani: “¿Mĩ fanĩamẽ?” faito, “Ẽ Cilicia anoa,” Pablo faito nikakĩ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 anã yoini iskafakĩ: “A mia mekafakĩ chakafaifo mã fẽkaxõ mĩõnoa yoiaifãfe ẽ nikanõ mia afaa fakanimãkai ẽ ato manayonõ,” ixõ yoini. Nãskaxõ sorarofo yoini Herodes xanĩfo ika ano iyoxõ Pablo kexesharakõinõfo.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.