Atos 1
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARC
1 Teófilo, ẽ mia anã kirika kenexoni mia yoikĩ. Ẽfi Lucaski, mia kirika fomai. A Jesús nai mẽra kayoxoma afama mĩshtifo fayanã ato tãpimapaoni keskara yoikĩ ẽ mia kirika kenexõ fomayoni, mĩ tãpinõ.
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 Mã Jesús retefiafono oxa rafeta anã otoni. Mã otoxõ aõxõ tãpimisfo ato ifixõ ato tãpimani Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino akairi fetsafo tãpimanõfo. A metasitafo ato ispaketsani a aõxõ tãpimisfo. “Nafo ea metasitafokĩ õikapo,” ato fani õikakĩ tãpisharanõfo. Mã anã nia afia ipaoni keskara ixõ tãpinõfo ato yoisharani nai mẽra kayoxoma. Cuarenta nia oxata ato tãpimasharani chipo katãxiki ato yoipakeyoni a Nios xanĩfoõnoa ato yoisharapakeni. Nãskax Apa Nios ari kani nai mẽra.
2 até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 — ausente —
3 aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias e falando do que respeita ao Reino de Deus.
4 Nai mẽra kayoxoma anã pena fetsa aõxõ tãpimisfo yoisharani iskafakĩ: “Nonoax fakifoyoyamakãfe. Ẽ mato yoisharayonõ, mã nikasharanõ. Ẽfe Epa ãfe Yõshi Shara matoki nĩchixii kikĩ a ẽ mato yoimis keskafakĩ. Mã mã nikafafainakĩ ẽ mato yoiaito. Nãskakẽ na Jerusalén anoxõ manayokãfe, ẽfe Epa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneyonõ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que (disse ele) de mim ouvistes.
5 Juan mato maotisafakĩ faka mẽra ikimapakeni Niospa mãto chaka mato soaxonano mã ato õimanõ. Nãskafakĩri samama fatora penata Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneaino mã shinã sharaya ixii.”
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Anã ano fisti Jesús fe ichanãkaxõ yorafãfe yõkanifo iskafakakĩ: “¿Ifo, iskaratĩa nõko kaifo israelifãfe ãto xanĩfo mĩ ikimẽ? ¿Anã nafa nõko xanĩfo ixiimamẽ?” fanifo yõkakakĩ.
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Askafaifãfe Jesús anã ato yoini iskafakĩ: “Tsõa tãpiama. Epa Nios fistichi tãpia. Afetĩara inõpokoi mã tãpitiroma.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Mã tãpiyamafitirono Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneano aõxõ mã afama mĩshti tãpitiro. Nãskakẽ mã eõnoa ato yoitiro mẽstekõi. Taefakĩ nã Jerusalén anoafo yoita, nã Judea anoafo yoita, nã Samãria anoafo yoita, keyokõi nã maitio anoafo eõnoa mã ato yoitiro,” ixõ Jesús aõxõ tãpimisfo yoini.
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Nãskata mã ato yoita Apa Niospa ifiaino nai mẽra kani. Aõxõ tãpimisfãfe õiaifono fininãkafã kani. Mẽstekõi mãpeinĩfofani nai kõi mẽra ikikainaito aõxõ tãpimisfãfe anã õinifoma mã kaano.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Nai mẽra foisaifono feronãfake rafe ato ketaxamei nĩtanifo rapati oxo shara safekanax ato yoinifo iskafakĩ:
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois varões vestidos de branco,
11 “¿Na Galilea anoafãfe, afeskakĩ mã nai mẽra foisimẽ? Mã Jesús nai mẽra kaa. Afetĩara anã matoki oxii. Fatora penata afia mã kaito õia keskara oxii kiki,” ixõ feronãfake rafeta ato yoini.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 A mãchifanẽ ãfe ane Olivos anoax Jesús ronoinãkafã nai mẽra kaito õikata anã anoris fenifo Jerusalén ano chaima. Un kilometro Olivos fe Jerusalén nã tiixõ rafe ini.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Jerusalén ano nokokata pexe mẽra ikifaikata fomãkĩa mãpeinĩfofãkata a ikafo ano ikifainifo. Ano ikifaikanax ano fistiax ichanãnifo. Pedro ikaino, Jacobo ikaino (nã Jacobo ãfe ane fetsa Santiago ipaoni), Juan ikaino, Andrés ikaino, Felipe ikaino, Tomás ikaino, Bartolomé ikaino, Mateo ikaino, Jacobo Alfeo fake ikaino, Simón Celote ikaino, Judas Santiago fake ikaino, Jesús onefetsafo ikaifono, Jesús ãfe afa María ikaino, a kẽro fetsafori ikaifono ano fisti ichanãnifo Nios kĩfikani. Nãnoxõ pena tii Nios kĩfifafãinifo.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 — ausente —
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Askata pena fetsa yora rasi ciento veinte ichanãnifo. Askaifono Pedro niinãkafã ato yoini
15 E, naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas), disse:
16 iskafakĩ: “Efe yorafãfe, ea nikakõisharakãfe ẽ mato yoinõ. Na Judaspafi yorafo iyoita Jesús achifonõfo. ‘Fato Jesúsmãkĩ noko yoife,’ faifãfe, ‘Nakĩa,’ ato faito õikakĩ achitafo. Afia Niospa shinãmanaino nõko xini David yoikĩ kirika kenepaoni keskafakĩ Judaspa ato yoita.
16 Varões irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Na Judas nofe rafemis noko akai keskari fakĩ Jesús ifini. Nãskakẽ nofeta yonoxofikatsaxakĩ mã chakafakĩ yorafo ato achimanita,” ixõ Pedro ato yoini.
17 porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 (Ato askafaito kori inãitafo ãa anofi chakamenõ. Kori inãfiafono anã anoris xanĩfofo inãita. Nã kõri xanĩfofofãfe mai fiitafo. Askata Judas ãa tenexemeta ifiki nexeax ronoinãkafãita. Ronoax ariax xetaori pakei mã nafaraxikax ãfe poko napakemeita.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniquidade e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Askaito nikaitafo Jerusalén anoxõ. Anoax ãfe imi fokẽ nã mai aneitafo “Acéldama” ixõ aneitafo. Nõko mekapa nõ yoitiro iskafakĩ: “Imi Mai” fakĩ.)
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém, de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Askata anã Pedro ato yoini iskafakĩ: “Nõko xini David a inõpokoai yoikĩ kirika Salmos ano keneni a Judasnoa yoikĩ iskafakĩ: A yõra ãfe mai ano tsoa inõma, yoikĩ keneni. Nãskata anã yoini iskafakĩ: Feronãfake fetsa a yonomis ano ikiakẽkafanõ, ixõ anori yoikĩ noko kenexoni.
20 Porque no Livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu bispado.
21 “Nãskakẽ iskaratĩa a feronãfake fetsa nõ ifinõ, a nofe Judas ipaoni keskara inõ. Fatora fetsa nõ ifinõ, a Jesús fe taefenai kafãsapaoni keskara nofe inõ.
21 É necessário, pois, que, dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 Nã nofe ixõ õini Juan Jesús maotisafakĩ faka mẽra ikimanaino, nãskakẽ mẽxotaima nofe imis, akka mã Jesús nai mẽra kaito nofeta õitakĩ, nãskakẽ nõ ifinõ nofeta ato yoimis inõ. Nofe rafexõ Jesúsnoa iskafakĩ yoinõ: ‘Mã Jesús nayofiax mã anã otofaa,’ ixõ ato yoinõ,” Pedro ato fani.
22 começando desde o batismo de João até ao dia em que dentre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Ato askafaino José Barsabás fe Matías nãno inifo. Nã rafe ato ifipaikĩ, “¿Fato nõ ifimẽ?” ixõ shinãnifo. Nã José Barsabás ãfe ane fetsa Justo.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Askata a rafe ifipaifikakĩ fisti ifinifo. Nãskakẽ Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niospa, ¿fato nõ ifimẽ? Epa, mĩ nõko Ifoki. Keyokõi nõko õiti mẽra mĩ tãpikõiaki. Nãskakẽ noko tãpimafe fato mĩ ifiamãki nofeta mĩõnoa yoimis inõ.
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor do coração de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 Judaspa Jesús ato achimaita. Nãskakẽ Judas naax omiskõipakenaka. Nãskakẽ Judaspa anã mĩõxõ yonotiroma nofeta. Noko tãpimafe fato a Judas ipaoni keskara itiromãkĩ mĩõxõ ato yoimis inõ,” ixõ Nios kĩfinifo.
25 para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Nãskakata ãto ane rafe tokiriki kenexõ kesho mẽra nanexõ napakefofãnaifono fisti pakeaito õikakĩ nã ifinifo. Matías ãfe ane ini. Nãskakẽ Matías ifiafono nã feronãfake oncefo feta Jesúsnoa yoimis ini.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E, por voto comum, foi contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.