Atos 17

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pablo fe Silas mã fokakĩ, Anfípolis yafi Apolonia finõfãikanax, Tesalónica ano nokonifo. Nã Tesalónica ano judeofãfe ichanãti pexe ini.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pablo nã imis keskai pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Tres simãnã anoxõ ani, anoax ato fe feratenãyanã a kirika ano Niospa meka kenenifoõnoa ato yoiyãna.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Anoxõ ato yoini: “A Cristo omiskõiax nani. Mã nafiakẽ anã Epa Niospa otoani. Nã Jesúsnoa ẽ mato yoikai nãfi Cristoki,” ixõ Pablo ato yoini.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Ato askafaifãfe nikakakĩ atiri judeofãfe Jesús chanĩmara fanifo. Mã Jesús chanĩmara fakanax ato fe rafenifo. Askatari griegofãferi Nios chanĩmara fakaxõ Nios fãsi sharakõi fanifo, nã kẽrofo xanĩfofo feta.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Askaifãfe õikani judeofo noko anã nikakanimaraka ikanax, Pablo yafi Silas mepaikani õitifishkinifo. Nãskakaxõ a yora xani chakafo ato fenaifokani fonifo, Pablo yafi Silas chakafakakĩ mekafanõfo, fetsafãfe pexefo tii anoxõ ato nikanõfo. Nãskakanax Jasón pexe ano fonifo Pablo yafi Silas fenaifokani, ato kãimaxikakĩ yorafãfe ato omiskõimanõfo.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Akka Pablo yafi Silas anoa ato fichikaxoma, Jasón yafi a Nios Ifofamis fetsafo ato achikaxõ ãto xanĩfofo ano ato iyonifo. Mã ato iyokaxõ fãsikõi ato iskafanifo: “Na feronãfakefãfe fanĩma mĩshtixõ ato chakafafofãsafamisfo. Akka mã noko ano feafo.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Na Jasón ãfe pexe mẽra ato ikimana. Nafãfe a romanõ xanĩfãfe yoimis anori anã nikakanima. Akka nãno nõko xanĩfo fetsa ãfe ane Jesús ikani,” ixõ ato yoinifo.
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Ato askafaifãfe nikakani xanĩfofo õitifishkikĩ metsamanifo, noko anã nikakanimara ikanax.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Akka Jasón feta fetsafãfe a xanĩfofo ato kori inãfono ato kãimanifo.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Nãskakata fakishi Pablo fe Silas Berea ano fotanõfo koshikõi ato nĩchinifo. Mã Berea ano nokokanax judeofãfe ichanãti pexe mẽra ikifainifo.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Nã judeofãfe Pablo feta Silaspa ato yoiaifono ato nikakõipainifo, Tesalónica anoafo keskara inifoma. Ato nikasharapaikõikakĩ Niospa meka shara nikakõinifo. Nãskakata pena tii kirika fepekaxõ õinifo a ato yoiafo keskara chanĩmamãkĩ.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Nãskakẽ judeofãfe Jesúsnoa chanĩmara fakõinifo. Askatari griegofãferi chanĩmara fakõinifo. Kẽrofãferi nikakõinifo a feronãfakefãfe nikaifo keskafakĩ.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Akka judeofãfe Tesalónica anoxõ nikanifo Pablo Niosnoa meka shara Berea anoafo ato yoiaito. Nãskakanax Berea ari fonifo, mã ari fokaxõ ato yoinifo Pablo mekafakĩ chakafanõfo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Ato askafaifono, akka a Jesús Ifofamisfãfe Pablo koshikõi katanõ nĩchinifo fakafã kesemẽ ano. Akka Timoteo fe Silas fonifoma. Berea ano nẽtenifo.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Akka a Pablo fe fofaifo, afe fonifo pexe rasi Atenas ano. Nãnoax anã feaifono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Timoteo yafi Silas ea ato yoixotakãfe koshi ekeki fenõfo,” ixõ ato yoini.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Pablo Timoteo yafi Silas Atenas anoxõ ato manayanã õia Atenas anoxõ afarafo ichapakõifo onifakaxõ, “Na nõko niosra,” faifãfe õi. Ãfe õiti mẽraxõ shinãchakakõini.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Nãskakẽ Pablo nã judeofãfe ichanãti pexe mẽranoax judeofo fe a judeofoma fe a Nios sharara faifo fe yoinãni. Nãskatari a pexe emãiti niax yoinãifo mẽxotaima Pablo Jesúsnoa ato yoini.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ato yoiaino yora fetsafo akiki fenifo afe feratenãxikaki. Nãfãfe shinãnifo iskakakĩ: “Nã nõ apaiyai keskafakĩ nõ atiro noko inimamanõ,” ixõ shinãnifo. Nãfãfe ãto anefo epicureofo. Ranãri iskanifo: “Afara afeskara afiaino nõ tenetiro,” ixõ shinãnifo. Nãfãfe ãto anefo estóicofo. Nãfo epicureofo fe estóicofo Pablo fe feratenãnifo. Iskafakĩ yoinifo: “Na mekakĩ finamisto ¿afaa noko yoipaimẽ?” ixõ yoiaifono, fetsafãferi iskafanifo: “Nios fetsafoõnoa noko yoipai rakikĩa,” ixõ yoinifo. Nãskafakĩ fetsanifo. Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoifiaito, mã Jesús nafiax anã otoyamea ixõ ato yoifiaito nikakaspakakĩ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Nãskakaxõ Areópago ano Pablo iyonifo a anoax mẽxotaima ichanãkaxõ afarafo yoimisfo ano. Nãnoxõ yõkanifo iskafakakĩ: “Nõ tãpinõ na mĩ yoiai anori meka fenakõiki noko yoife.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Na mĩ noko yoiai anori nõ nikamismaki. Afaa ikamãkĩ noko yoife nõ tãpinõ,” fanifo.
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Nã Atenas anoafo feta yora fetsafãfe anoxõ õikakĩ nikapaikõinifo a nikaifo keskara ato yoixikakĩ.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Nãskaxõ nã ichanãmisfo ãfe ane Areópago anoxõ Pablo ato nẽxpakĩa niinãkãfe ato yoini: “Atenas anoafãfe, ea nikakapo, mẽ mato õi mã Niosnoa nikapaikõiaito tãpipaikõiyanã.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Nã mã nios kĩfimis ano kafasakĩ mẽ õia. Nãnoa ẽ fichia na nõko niosra ixõ mã afara onifanixakĩ mã akiki kenekĩ iskafakẽ: ‘Nõ na nios õimisma,’ ixõ mã aõnoa yoikĩ keneni. Nã nios õikatsaxakĩma mã kĩfimis, nãõnoa ẽ mato yoi.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 “Nã Niospa keyokõi onifani, afama mĩshtifo nai mẽranoafoya mai anoafo onifani ato Ifo ixikĩ. Nã Nios yorafãfe pexe faafo mẽra ikama.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Askatari ea afaa axokãfe ikima. Akka nãato keyokõi noko nima. Nõ xakainõ noko nefefaxoni, afara fetsafori ani.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 “Askata feronãfake fisti onifakĩ taefani, nãnoax nã maniafo tii kainõfo, nã mai tio ano ipaxakakĩ. Nãskaxõ ato yoini, afe tii xinia akanimãkai fanĩra ikaxõ.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Nãskakẽ Niospa yorafo onifani keyokõichi fenanõfo tãpipaikakĩ. Akka fenakĩ fichitirofo. Chanĩma, Nios chai ikama, noko chai faama.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Akka Niosnoax nõ nia. Akka Niosyamakẽkai nõ nikeranama. Akka nã mato tãpimamisfãfe kenenifo iskafakakĩ: ‘Nõ Niospa fenakõifo,’ ixõ yoinifo.
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Akka nõ Niospa fenafofiaxõ, nõ shinãtiroma Nios na yorafãfe afarafo onifaafo keskara inõ, ãa shinãxõ yorafãfe onifaafo keskara.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Askafiaifonokai Niospa ato afeska fanima. Akka iskaratĩa keyokõi ato yoi ãto chaka xatekaxõ chanĩmara fanõfo.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Nãskakẽ Niospa tãpiyoni afetĩa ato ichanãfaimãkai, a ato omiskõimanaitĩa, fatofo sharafomãkĩ askayamai fatofori chakafomãkĩ. Nã feronãfake katonioxõ ato askafaxii. Akka mã nafiakẽ Ãpa otofaito keyokõichi õinifo,” ato faito,
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 a Jesús naax otoita nikakani, akiki kaxemetsamanifo. Ranãrito yoikĩ iskafanifo: “Mã nõ nikakĩ a mĩ noko yoiaito, anã pena fetsa noko yoifaixãfe,” fanifo.
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Askafaifono a ichanãfo anoax Pablo kani.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Akka Pablo mã kaino atiri afe fonifo Jesús chanĩmara fakanax. Dionisiori nãno ato fe ini, nã Dionisio Areópago anoxõ ato fe ichanãxõ ato yoimis ini. Kẽrori nãno ato fe ini, ãfe ane Dámaris, kẽro fetsafori ano ato fe inifo.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.