Mateus 9
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑ndeé‑ia barcu te n‑nangondita‑ia, te n‑nxee‑ia Capernaum.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Te xndeka tɨtnɨ seyɨɨ ɨɨn se kaa nuu xito n‑xiꞌí xeꞌe n‑xee nuu‑ia. N‑xini‑ia xa ka kukanu ini‑s Ianyuux, te n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑xiꞌí xeꞌe jan:
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia, n‑ka ndatnuꞌu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. N‑ka xani ini‑s, “Dadavatnaꞌa se yaꞌa xiꞌin Ianyuux.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 N‑kutnuni ini‑ia xa ka xani ini se ijan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Ka xini‑n xa ndvaꞌa se yaꞌa nux na jaꞌan‑r: “Ndokoo. Kaka”, ko ñatu jandixa‑n xa kuaꞌa‑r xa taxkanu ini‑r kuechi n‑kida‑s.
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Kunaꞌa koio xa ruꞌu xa kuu‑r Ia kuu ñayiu, taxkanu ini‑r ñayiu n‑ka kida kuechi —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Hora ijan ni n‑ndokoo‑s, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Kueꞌe ñayiu xyuku ijan n‑ka xini xijan, te n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka ndadakaꞌnu‑i Ianyuux xaxeꞌe xa n‑kida‑ia xa duꞌa kuaꞌa Jesús xa kada‑ia.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Ijan dada n‑xee Jesús nuu nukoo daña Steu, se xijan tvini nandajan gobierno. N‑jaꞌan‑ia:
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia veꞌe‑da xiꞌin dava ka se dakuaꞌa‑ia. Dɨuni n‑ka xee kueꞌe se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu yo kueꞌe kuechi ka kida xa kaxdini koio‑s ijan. Dani n‑ka xee se fariseu.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Nu n‑ka xini se fariseu se xtuu ijan, te ka xiaꞌan‑s nuu se ka dakuaꞌa ñaꞌa Jesús:
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Nu n‑teku Jesús xa n‑ka jaꞌan‑s, n‑jaꞌan‑ia:
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Io xa kutnuni ini koio‑n nax kuu xaꞌa: “Juini‑r xa kundaꞌu ini‑n ñayiu, ñadu juini‑r xa doko‑n ɨɨn xa jandodo‑n nuu altar.” Ñadu n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu vaꞌa xa nkuitandijun ñaꞌa‑i, chi n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu ka xini xa kueꞌe kuechi ka kida‑i xa nkuitandijun ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Nu n‑xika kɨu, te n‑ka xee se dakuaꞌa ñaꞌa Sua Bautista. N‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús:
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Te n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu kandee nuu‑s:
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Ñayo ñayiu dandee daꞌma xee daꞌma n‑kutuꞌu, chi nu nakate‑ro nandɨyɨ daꞌma xee jan, te nadataka‑i daꞌma n‑kutuꞌu jan, te ndata. Kuenda kɨu tnuꞌu jaꞌan‑r kuu daꞌma xee jan.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Dɨuni ñayo ñayiu dakeé vinu xee bolsa ñɨɨ n‑kutuꞌu chi ndata vinu xee bolsa ñɨɨ jan, te katu ntdantuꞌu vinu, te ma jiniñuꞌu ka bolsa ñɨɨ jan. Ñayo daa kida, chi dakeé‑ro vinu xee bolsa xee, te ma datɨu‑ro, ni vinu, ni bolsa —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Nɨni jaꞌan Jesús xijan, n‑xee ɨɨn se kida veñuꞌu nuu‑ia. N‑xe juiin xiti‑s. N‑jaꞌan‑s:
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 N‑ndojuiin Jesús, te n‑xe kuitandijun‑da xiꞌin‑ia se ijan.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Nu ñayiu xndijun ñaꞌa yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. N‑xe ndeꞌe‑ña yata‑ia, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑ña, “Diko ni na tnɨɨ‑ro xeꞌe daꞌma‑ia te ndvaꞌa‑ro.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Te n‑ngokoo Jesús xa kundeꞌa‑ia ñá ijan. Te xiaꞌan‑ia:
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Ijan dada n‑xee Jesús veꞌe se kida veñuꞌu, te n‑kɨu‑ia. N‑teku‑ia xa ka tɨu‑s tnuyoo. N‑teku‑ia xa yo ka kuvaa ñayiu.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Te n‑jaꞌan‑ia:
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Nu n‑kee ñayiu yata veꞌe, te n‑tnɨɨ Jesús ndaꞌa‑i te n‑nadandoto‑ia‑i.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 N‑ndee Jesús ijan te ntdaa ñuu ijan n‑daxandodo xa n‑nadandoto‑ia‑i.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 N‑ndee Jesús ijan, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa uu se kuaa. Ka kana‑s. Ka xiaꞌan‑s:
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Nu n‑naxee Jesús veꞌe‑ia, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa nduu se kuaa jan, te n‑jaꞌan‑ia:
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 N‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 N‑ka nukondeꞌa‑s, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Juini daa n‑jaꞌan‑ia, ko kueꞌe ka ñayiu ntaka ñuu xndaxio yatni xiꞌin ñuu ijan n‑ka teku xa n‑kida Jesús xa n‑ka nukondeꞌa‑s xaxeꞌe xa n‑ka daxa niꞌni tnuꞌu‑s.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Nɨni n‑ka ndee‑s, n‑ka xee ka ñayiu nuu Jesús. Xndeka‑i ɨɨn se ña kuu jaꞌan ñuꞌu xaloko anu‑s.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 N‑kineꞌe Jesús xaloko jan anu‑s. Nu n‑yaꞌa xa kineꞌe‑ia xaloko, te n‑kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s. Te n‑ka yuꞌu ñayiu xyuku ijan. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑i:
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Nu n‑ka teku se fariseu te n‑ka jaꞌan‑s:
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 N‑ka xikonuu‑da xiꞌin Jesús ntaka ñuu naꞌnu xiꞌin ñuu kuechi io ijan. N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu ntaka veñuꞌu kuechi Israel. N‑jaꞌan‑ia nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni Ianyuux nuu‑i. N‑xo ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka tnaꞌa davaꞌa nga kueꞌe.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Nu n‑xini Jesús ñayiu xyuku nuu‑ia, n‑kundaꞌu ini‑ia‑i, chi yo ndaꞌu ka yaꞌa‑i. Ka kuu‑i ná ka kuu tkachi n‑ka tnukueꞌe te n‑ka xite niꞌno‑tɨ chi ñayo xtoꞌo‑tɨ ñunuu ñaꞌa.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da ntdaa‑da:
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Xijan kuu xa kajan taꞌu koio nuu Ianyuux xa na tundaꞌa ka‑ia ñayiu xa nataxtnaꞌa‑i trɨu jan.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.