Lucas 10

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nu n‑yaꞌa ntdaa xijan, te n‑kaxí Jesús uni diko uxi ntuku seyɨɨ. N‑tundaꞌa‑ia‑s xa ku jɨꞌɨn ndɨ uu ndɨ uu‑s ñuu naꞌnu, ñuu kuechi nuu ñu ini‑ia xa jɨꞌɨn‑ia.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Jɨꞌɨn koio‑n, te kunaꞌa koio‑n xa kuenda kɨu tkolelu xee meꞌñu kɨt kuu lobo ka kuu‑n.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Maxku kaneꞌe koio‑n tvini. Maxku kaneꞌe koio‑n jayate. Maxku kaneꞌe koio‑n ɨnka tayu ndixa‑n. Maxku naꞌa ku ndatnuꞌu koio‑n xiꞌin ñayiu nanitnaꞌa xiꞌin‑n ichi juaꞌan koio‑n.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Hora na kɨu koio‑n ɨɨn veꞌe, juñaꞌa‑n nuu ñayiu io veꞌe jan: “Na kutuu vii kutuu vaꞌa koio‑n.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Nux ijan io ñayiu juini xa kutuu vii kutuu vaꞌa‑i ná juini Ianyuux, te kutuu vii kutuu vaꞌa‑i ná n‑jaꞌan‑n. Nux ñaꞌa, ma kutuu vii kutuu vaꞌa‑i.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Veꞌe ndoo koio‑n kax koꞌo koio‑n xa taxi ñayiu ijan chi io yaꞌu ɨɨn se kidatniu. Maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Davaꞌa nga ñuu kɨu koio‑n, nux na kunini ñayiu ñuu ijan xa jaꞌan‑n, kaxi koio‑n xa na taxi‑i.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ndadavaꞌa koio‑n ñayiu ka kuꞌu, te juñaꞌa koio‑n nuu‑i: “Vax kuyatni kɨu taxnuni Ianyuux nuu‑n.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Nux ma xe ini ñayiu ɨɨn ñuu xa jaꞌan koio‑n, jɨꞌɨn koio‑n ichi kaꞌnu yuꞌu ñuu jan, te kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n, te xee jaꞌan koio‑n:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Kɨdɨ‑da xeꞌe‑da xa maxku kɨꞌɨ ñuyaka ñuu‑n chi ñatu ka xe ini‑n xa n‑ka jaꞌan‑da. Juini ña n‑ka xe ini‑n xa n‑jaꞌan‑da, ko kidayɨka‑i xa kunaꞌa‑n xa vax kuyatni kɨu taxnuni Ianyuux nuu‑n.” Xaꞌa juñaꞌa koio‑n nuu ñayiu jan.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Kɨu na ndixi juexi, ndaꞌu ka yaꞌa ñuu ijan dada ñayiu n‑xio Sodoma —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 —Ndaꞌu yaꞌa mee‑n, ñayiu Corazín. Ndaꞌu yaꞌa ndoꞌo, ñayiu Betsaida. Nuu n‑kida‑r kueꞌe milagru Tiro xiꞌin Sidón ná n‑kida‑r ñuu mee‑n, xa n‑kunaꞌa n‑ka natu ini ñayiu jan xa n‑ka kida‑i kuechi, te kuiꞌno‑i daꞌma ndayu te kunukoo koio‑i nuu yaa n‑kuu xa n‑ka natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ndaꞌu ka yaꞌa mee‑n, ñayiu Corazín xiꞌin ñayiu Betsaida, dada ñayiu Tiro xiꞌin Sidón hora na ndadandaa Ianyuux kuechi ñayiu ñuñayiu.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Te ndoꞌo, ñayiu Capernaum, ma jɨꞌɨn koio‑n andɨu chi keé koio‑n andea.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 —Ñayiu kunini xa jaꞌan koio‑n, kuenda kɨu xa jaꞌan mee‑r kunini koio‑i. Ñayiu ma xe ini ñaꞌa, kuenda kɨu mee‑r ma xe ini ñaꞌa koio‑i. Ñayiu ñatu xe ini ñaꞌa mee‑r, ña xe ini‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 N‑ka kee se n‑tundaꞌa‑ia; ka xeꞌen‑s. Nu n‑ka nangondita‑s nuu Jesús, te n‑ka kudɨ ini‑s. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Kunaꞌa koio‑n xa kada‑r xa ndaku‑n nuu Kuiꞌna, te juini na jueñi niꞌno‑n koo a tduꞌan, ña tuu nax yaꞌa koio‑n.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Kudɨ ini koio‑n, ko ñadu xaxeꞌe xa ka jandixa ñaꞌa xaloko kudɨ ini koio‑n, chi kudɨ ini koio‑n xaxeꞌe xa andɨu yodotnuni dɨu‑n —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Nu n‑teku Jesús tnuꞌu n‑ka jaꞌan‑s, te n‑kidadɨ ini ñaꞌa Espíritu Ianyuux. Ijan dada n‑jaꞌan Jesús nuu Ianyuux:
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se xyuku ijan:
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ijan dada n‑ndonenuu‑ia xa kundeꞌa‑ia uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Kueꞌe se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin se n‑kunxaꞌnu n‑ka juini xa jini koio‑s xa kida‑r. N‑ka juini‑s xa jini‑s xa xndeꞌa‑n vitna, ko ñayo‑s n‑xini. N‑ka juini‑s xa kunini koio‑s tnuꞌu xnini‑n, ko ña n‑kuu xa teku‑s —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ɨɨn vuelta nujuiin ɨɨn se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés meꞌñu ñayiu xyuku nuu dakuaꞌa Jesús ñayiu xa kototnuni‑s‑ia. N‑xijan tnuꞌu‑s‑ia:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Te xiaꞌan‑s:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 N‑juini‑s xa kani ini Jesús xa ña tuu na kuechi kida‑s, xijan kuu xa xiaꞌan‑s:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Xiaꞌan Jesús:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ijan dada n‑kendita ɨɨn dutu nuu katuu‑s. N‑xini‑s xa katuu se ijan, te n‑xiko nduu‑s ɨnka xio yuꞌu ichi.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 N‑kuyatni ɨɨn se kuu levita nuu katuu se n‑tnukueꞌe jan. N‑xini ñaꞌa‑s, te n‑xiko nduu‑s ɨnka xio yuꞌu ichi.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Dɨuni n‑kendita ɨɨn se Samaria. N‑xini‑s se n‑tnukueꞌe jan, te n‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑s.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 N‑xetuꞌa‑s‑sɨ, te n‑xodo‑s aciti xiꞌin vinu nuu n‑tnukueꞌe‑s. N‑duku‑s nuu n‑tnukueꞌe‑s, te n‑dakaa ñaꞌa‑s yata kɨtɨ‑s. Ndeka ñaꞌa‑s juaꞌan mesón. Ijan n‑ñunuu ñaꞌa‑s.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Kɨu kuu uu n‑tava‑s uu denario, te n‑chiyaꞌu‑s se ndee mesón jan, te xiaꞌan‑s nuu‑sɨ: “Junuu‑n‑sɨ te nux nadaa ka na njuꞌun‑n, te kɨu na kuiko‑da nataxi‑da tvini‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 ¿Nax kachi‑n? ¿Ndeda ndruni‑s n‑kida na io xa kada‑ro ñanitnaꞌa‑ro? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Te xiaꞌan‑s nuu‑ia:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Dani, dani juaꞌan Jesús xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ichi juaꞌan Jerusalén. N‑kɨu‑ia ɨɨn ñuu luchi, te n‑jaꞌan ñaꞌa ɨɨn dichi nani Tmarta veꞌe‑i.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Kuꞌu Tmarta kuu María. Nukoo María nuu nukoo Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Nɨni nini María xa jaꞌan‑ia, kida Tmarta tniu veꞌe‑i, te yo ndu ini‑i. Xijan kuu xa n‑xetuꞌa‑i Jesús, te n‑jaꞌan‑i nuu‑ia:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 ko ñatu kida ndɨꞌɨ‑n xa io xa kada‑n, ko María, vaꞌa kida‑i xa nini‑i xa jaꞌan‑r, te ma ndunaa‑i.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.