Romanos 9
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC
1 Jaꞌan ndaa‑da; ñatu jaꞌan vete‑da, chi kunduu‑da xiꞌin Cristu. Ñatu jaꞌan vete‑da. Xandaa xakuita xa yo vichi kukoꞌyo ini‑da xaxeꞌe daꞌya dana Israel. Ndaꞌu yaꞌa‑da hora najaꞌan‑da‑i. Dani jaꞌan Espíritu Ianyuux nuu‑da xa jaꞌan ndaa‑da tuku.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Date nuu n‑xio xaxeꞌe xa dandoo ñaꞌa Cristu nanitaꞌu ñayiu ñuu‑da xiꞌin yatnuꞌu‑da, diko kajan taꞌu‑da nuu Ianyuux xa na dandoo ñaꞌa‑ia n‑kuu.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel, ka kuu‑ro ñayiu n‑kudaꞌya ñaꞌa Ianyuux. Xixitna‑ro n‑ka kuu ñayiu n‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux mee‑ia na n‑koko‑ia nuu n‑ka xo yuku‑i. N‑kida‑ia xiꞌin‑i ɨɨn tratu. N‑xiaꞌan‑ia ley‑ia, te n‑jaꞌan‑ia janda kada‑i xa ndadakaꞌnu‑i‑ia, dɨuni n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa xá n‑taxi‑ia roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Yatnuꞌu‑ro n‑ka kuu daꞌya yɨɨ Israel. Uxi uu‑s xa ntdaa‑s. Ijan vaxi yatnuꞌu‑ro xiꞌin Cristu. Kuu‑ia Ianyuux te taxnuni‑ia nuu‑ro ntdaa‑ro xiꞌin nuu ntdaa xa io. Io xa ndadakaꞌnu‑ro‑ia nɨkava nɨkuita. Amén.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ñatuka io xa ku jaꞌan‑ro xa ka kuu naꞌi dava daꞌya dana Israel ñayiu Israel xaxeꞌe xa ñatu ka kida‑i na io xa kada‑i. Ñatu ka jandixa‑i Ianyuux, ko kida naꞌi Ianyuux xa n‑jaꞌan‑ia xa kada‑ia. Xetnaꞌa tnuꞌu‑ia.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Ñadu ntdaa daꞌya dana Abraham n‑jaꞌan Ianyuux xa ku kuu daꞌya dana‑s chi yodotnuni tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Diko ni daꞌya dana Isaac ku kuu daꞌya dana‑n.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Ña ntdaa ñayiu ka kuu daꞌya dana Abraham ka kuu daꞌya Ianyuux chi diko ni ñayiu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s xa ku kuu‑i daꞌya‑ia ka kuu daꞌya‑ia.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Te dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham tnuꞌu yaꞌa: “Kɨu n‑xantuu‑r xa kixi‑r, kixi ntuku‑r, te kɨu ijan kajan Sara ɨɨn daꞌya yɨɨ.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Ñadu ni Sara n‑xajan daꞌya chi dɨuni n‑xajan Rebeca daꞌya. Cuati n‑xajan‑ña, te Isaac n‑kuu taa daꞌya‑ña.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Na ta kaku ka cuati ñuꞌu xiti Rebeca, n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑ña: “Se juindodo nuu kaku junukuechi nuu se kandijun nga.” Juini ta kada ka‑s ɨɨn xavaꞌa a ɨɨn xaloko, xá ama n‑jaꞌan‑ia xijan. Dɨuni yodotnuni: “N‑xemani‑r Jacob te n‑xini uꞌu‑r Esaú.” Ñayiu kuu ini mee Ianyuux xa kutuu‑i xiꞌin‑ia kuu ñayiu kaxí‑ia xa kutuu‑i xiꞌin‑ia. Ñadu xaxeꞌe xa vaꞌa ñayiu kaxí‑ia‑i chi xaxeꞌe xa xa daa nga ñu ini‑ia xa kaxí‑ia‑i xa kutuu‑i xiꞌin‑ia, te kida‑ia xa teku‑i tnuꞌu‑ia xa na kuaꞌa nanitaꞌu‑i.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Maxku kachi‑ro xa ñatu kida Ianyuux ɨɨn xavaꞌa xaxeꞌe xa duꞌa kida‑ia. Ni ɨɨn kɨu maxku daa kani ini‑ro.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 N‑jaꞌan‑ia nuu Moisés: “Kundaꞌu ini‑r ñayiu kuu ini‑r xa kundaꞌu ini‑r. Tnau ini‑r xaxeꞌe‑i chi daa kuu ini‑r.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Ñayiu kundaꞌu ini Ianyuux kaxí‑ia xa kutuu‑i xiꞌin‑ia. Kaxí Ianyuux ñayiu ijan xaxeꞌe xa kundaꞌu ini‑ia‑i, ñadu xaxeꞌe xa ka kuu ini ñayiu ijan xa kaxí‑ia‑i, kaxí‑ia‑i. Ni ñadu xaxeꞌe xa ka ndukundee‑i xa kaxí ñaꞌa‑ia, kaxí‑ia‑i.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Dɨuni yodotnuni xa n‑jaꞌan‑ia nuu Faraón. Duꞌa n‑jaꞌan‑ia: “N‑kida‑r xa taxnuni‑n te n‑kida‑n xa n‑kida‑n na kuaꞌa jini ñayiu ñuñayiu xa kuaꞌa‑r kida‑r davaꞌa nga xa jaꞌan‑r xa kada‑r, te jaꞌan koio ñayiu ñuñayiu xa kuu‑r Ianyuux ndixa xaxeꞌe xijan.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Kundau ini Ianyuux ñayiu kuu ini‑ia xa kutuu xiꞌin‑ia xaxeꞌe xa daa kuu ini‑ia, te nux kuu ini‑ia xa ku kulilu naꞌi dava ka ñayiu, dani ku kulilu‑i.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Vaa ku jaꞌan koio‑n: “Nux duꞌa io ¿nakuenda jaꞌan‑ia xa io kuechi ñayiu ka kida kuechi? Kida Ianyuux xa kuu ini mee‑ia xa kada‑ia, te mayo ku dadaꞌan.”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 ¡Nuda xijan ku jaꞌan ndixi! Maxku yoo ñayiu ku jaꞌan xa nuu io vaꞌa xa kida‑ia a ñatu io vaꞌa. Ñatu jaꞌan ɨɨn kɨdɨ nuu se n‑kidavaꞌa: “¡Nuda duꞌa kaa n‑kidavaꞌa ñaꞌa‑n u!”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Kidavaꞌa ɨɨn se kidavaꞌa kɨdɨ ñuꞌu kɨdɨ kuu ini mee‑s. Idii ni ndeꞌyu kidavaꞌa‑s kɨdɨ vaꞌa kaa xiꞌin kɨdɨ ndaꞌu kaa.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Kiti ini Ianyuux nuu ñayiu ñatu n‑ka natu ini xa n‑ka kida‑i kuechi. Xaxeꞌe xijan io xa naa‑i. Ñatu n‑xo kida uꞌu ni‑ia‑i chi n‑xo xo ndetu kuee‑ia xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi. Kada uꞌu‑ia‑i na kuaꞌa na jini koio‑i xa kiti ini‑ia nuu‑i. Dɨuni juini‑ia xa jini ntdaa ñayiu xa taxnuni‑ia nuu‑i.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 N‑xo ndetu kuee‑ia chi dɨuni n‑juini‑ia xa natu ini roo, ñayiu n‑kundaꞌu ini‑ia xa n‑ka kida‑ro kuechi xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa jini‑ro xa kada‑ia xa ndukaꞌnu koio‑ro nuu tuu‑ia. Dɨuni n‑kidatniu‑ia anu‑ro xa n‑ka nduu‑ro ñayiu vaꞌa.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Ñadu ni roo xa ka kuu‑ro ñayiu Israel n‑kida‑ia xa teku‑ro tnuꞌu‑ia xa na kuaꞌa nanitaꞌu koio‑ro, chi dɨuni n‑kida‑ia xa teku ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel tnuꞌu‑ia.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Nani jaꞌan‑da ya, dani n‑jaꞌan Ianyuux nuu Oseas, te n‑chidotnuni‑s:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 — ausente —
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Duꞌa n‑jaꞌan se n‑xo nani Isaías te n‑chidotnuni‑s: “Kueꞌe daꞌya dana Israel io ná kueꞌe ñuꞌu kuchi io yuꞌu mar. Kueꞌe‑i io, ko xaku ni‑i nanitaꞌu.
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Vax kuyatni kɨu kada Ianyuux xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu ñuñayiu”.
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Dɨuni n‑jaꞌan Isaías te chidotnuni‑s:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini ñayiu Cristu, ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i, juini ñatu n‑ka xo kuu anu‑i xa jandixa‑i Ianyuux.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 N‑ka kuu ñayiu Israel xa jandixa ndɨꞌɨ‑i ley Ianyuux xa ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ñatu n‑ka ndaku‑i.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 N‑ka kuu‑i xa ndaku‑i xa jandixa koio‑i ley Ianyuux na kuaꞌa maxku kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ña yoo‑i ndaku xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kukanu ini‑i Ianyuux. Kuenda kɨu ñayiu ndeꞌe ka xe kɨꞌɨ yuú hora xndijun‑i ɨnka ñayiu, ka kuu‑i xa ñatu jandixa‑i‑ia.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Dɨuni yodotnuni tnuꞌu Ianyuux:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.