Mateus 20
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC
1 ʼKuenda kɨu ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu kueꞌe kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nuu ñayiu ñuñayiu. Se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan, neꞌe datne n‑xe nduku‑s se kadatniu koio nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 N‑jaꞌan‑s xiꞌin‑s xa chiyaꞌu‑s‑sɨ ɨɨn denario xa kadatniu‑s ɨɨn kɨu te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s; juaꞌan‑s nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Kaa ɨɨ́n datne n‑kee ntuku‑s. Juaꞌan‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s kueꞌe se xnii ni.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio. Kadatniu‑n nuu ñuꞌu tnu uva‑r, te taa‑r yaꞌu‑n.”
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Juan kadatniu se xnii nuu yaꞌu jan nuu ñuꞌu‑s. Kaa x‑uu n‑xeꞌen ntuku‑s nuu yaꞌu, te dani n‑kida‑s. N‑xeꞌen ntuku‑s naxa kaa uni xañini. Te dɨuni daa n‑kida‑s.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Naxa kaa oꞌon xañini juaꞌan ntuku‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s se xnii ni ijan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “¿Nakuenda diko ni xnii‑n n‑kuu nyaka? ¿Nakuenda ña ka kidatniu‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 N‑ka jaꞌan se ijan nuu‑s: “Xaxeꞌe xa ñayo taxi tniu.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio nuu ñuꞌu tnu uva‑r te kadatniu koio‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Nu n‑ñini, n‑jaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu se ñunuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu tnu uva‑s: “Kana se n‑ka kidatniu nuu‑r te chiyaꞌu‑sɨ. Kiꞌna ka se danduu nga n‑ka kɨu, chiyaꞌu. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa uni xañini. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa x‑uu. Danduu nga chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kiꞌna nuu.” Kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s nuu se ijan.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu naxa kaa oꞌon xañini, ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s. Dani n‑ka niꞌi se n‑ka kɨu kaa uni xañini, se n‑ka kɨu kaa x‑uu xiꞌin se n‑ka kɨu kaa ɨɨn du.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu kiꞌna nuu, te n‑ka xani ini‑s xa kueꞌe ka tvini niꞌi‑s, ko dɨuni ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Nu n‑tnɨɨ‑s tvini‑s, n‑ka jan kuechi‑s nuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Ka xiaꞌan‑s: “Se danduu nga n‑ka kɨu, idii ni hora n‑ka kidatniu‑s, te unu n‑chiyaꞌu ñaꞌa‑n ntdaa‑da xiꞌin‑s. Yo ndeꞌe n‑ka kidatniu‑da. Yo ndeꞌe iꞌni te n‑ka kundee ini‑da nyakanyaa”, kuu‑s, ka xiaꞌan‑s.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Te xiaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu ɨɨn‑s: “Ña tuu nax uꞌu n‑kida ñaꞌa‑r ndoꞌo chi n‑kida ɨnuu‑ro xa chiyaꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn denario.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Nakueka tvini‑n te juan nuꞌu, chi daa kuu ini‑r xa chiyaꞌu‑r se danduu nga n‑ka kɨu nani n‑taxi‑r ndoꞌo.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ¿A ña io vaꞌa xa kada‑r xiꞌin tvini‑r ná kuu ini‑r a? ¿Kukuedi ini‑n xaxeꞌe xa vaꞌa‑r a?”, kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Daa yaꞌa ñayiu io vitna. Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ te kunuu ka‑i —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 N‑ka tnɨɨ‑da xiꞌin Jesús ichi juaꞌan Jerusalén. Kueꞌe ñayiu juaꞌan xiꞌin‑da. N‑kineꞌe dɨɨn ñaꞌa‑ia uxi uu daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 —Kunaꞌa koio xa jɨꞌɨn‑ro Jerusalén te diko ñaꞌa ɨɨn se nación‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu, nuu dutu ka taxnuni ka xiꞌin nuu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. Tekuechi neñuu ñaꞌa‑s, te kaꞌni ñaꞌa‑s.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Diko ñaꞌa‑s nuu se ñatu kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa se ijan, te janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Katakaa dika ñaꞌa‑s nuu curuxi te kɨu kuu uni nadandoto ñaꞌa Ianyuux —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 N‑xee dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin Sua, se ka kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo nuu xyuku‑da, te n‑xe tuꞌa‑ña‑ia. N‑xe juiin xiti‑ña nuu‑ia xa jaꞌan‑ña nuu‑ia ɨɨn xa jaꞌan‑ña.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 N‑jaꞌan‑ia nuu‑ña: —¿Nax juini anu‑n? Xiaꞌan‑ña nuu‑ia: —Juini‑da xa na kunukoo ɨɨn daꞌya yɨɨ‑da diñi kuaꞌa‑n te ɨnka‑te diñi datni‑n na taxnuni‑n nuu ñayiu —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ijan dada xiaꞌan Jesús nuu nduu se ka kuu daꞌya yɨɨ‑ña: —Ka xani ini lilu‑n xa daa ka xani ini‑n. ¿Nakuenda xa daa ka xani ini‑n? ¿Kundee ini‑n nduu‑n xa ndaꞌu yaꞌa koio‑n ná ndaꞌu yaꞌa ruꞌu a? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu‑s. Ka xiaꞌan‑s: —Joon, vatuka.
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ndaꞌu yaꞌa koio‑n, ko ñadu ruꞌu kaxi se kunukoo lado kuaꞌa‑r xiꞌin lado datni‑r chi Taa‑ro Ianyuux xá n‑kaxi se kunukoo diñi‑r.
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Nu n‑ka teku uxi ka daña se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xaꞌa te n‑ka kiti ini‑da nuu nduu se kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo jan.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Te n‑kana ñaꞌa Jesús ntdaa‑da te n‑jaꞌan‑ia: —Xnaꞌa‑n xa se ka taxnuni nuu ñayiu, ndeꞌe taxnuni‑s. Dɨuni ndeꞌe ka taxnuni se ka taxnuni nuu‑s.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ñadu xijan kada koio‑n chi nux ndeda‑n juini xa taxnuni‑n, io xa junukuechi‑n nuu ñayiu.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Se juini xa kunuu‑s, na kadatniu duꞌa‑s nuu dava ka‑n.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Ná kuu ruꞌu, Ia kuu ñayiu, ñatu vaxi‑r xa junukuechi koio‑n nuu‑r, chi n‑kixee‑r xa junukuechi‑r nuu‑n xiꞌin nuu dava ka ñayiu. N‑kixee‑r xa kuú‑r xaxeꞌe‑n. Mudu yaꞌa chiyaꞌu‑r kuechi n‑ka kida‑n, te dakaku ñaꞌa‑r —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Dani ka kixi‑da xiꞌin‑ia ichi vaxi Jerusalén. N‑ka kexio‑da xiꞌin‑ia ñuu Jericó, te kueꞌe ka ñayiu n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Yuꞌu ichi Jericó jan xtuu uu se kuaa. N‑ka teku‑s xa yaꞌa Jesús ijan, te xee n‑ka kana‑s: —Maestru, se kuu daꞌya dana David, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n.
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Te n‑ka kudeen ñayiu juaꞌan koio xiꞌin‑da nuu nduu se kuaa jan. N‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑ka kana‑s: —Maestru, se kuu daꞌya dana David, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n.
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 N‑nujuiin Jesús te n‑kana‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —¿Nax ka juini‑n xa kada ñaꞌa‑r?
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Maestru, kada‑n xa na nukondeꞌa‑da.
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 N‑kundaꞌu ini‑ia‑s, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s. Danaa n‑ka nukondeꞌa‑s nduu‑s, te n‑ka xe kuitandijun‑s‑ia.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.