Marcos 5

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te n‑ka xee‑s nde ɨnka lado yundute kaꞌnu, nuu katuu ñuu ñayiu Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Na n‑kane Jesús barcu, n‑nanitnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Se yaꞌa n‑kee‑s kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ, chi ijan tuu‑s. Ni cadena ña kuaꞌa ka xa tetnɨɨ ñaꞌa ni ɨɨn ñayiu.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ yoꞌo, ko xaꞌnde‑s yoꞌo, te kueꞌe vuelta n‑ka tetnɨɨ‑s‑sɨ cadena, ko xaꞌnde‑s cadena. Ni ɨɨn‑s ñayo ka ndaku nuu‑s.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Kɨu xiꞌin kɨu, nduu, xakuaa, n‑xikonuu‑s nua yuku. N‑xo kana xiin‑s, te xiꞌin yuú n‑xo datnukueꞌe‑s mee‑s.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nde ijan n‑xini xika‑s Jesús, te n‑kendava‑s juaꞌan‑s nuu tuu‑ia, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ndeꞌe n‑kana xee‑s: —Jesús, Daꞌya Yɨɨ Ianyuux taxnuni, maxku ñaꞌa kada ñaꞌa‑n. Na kada Ianyuux xa maxku kada uꞌu ñaꞌa‑n.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Duꞌa n‑jaꞌan tachi uꞌu, xaxeꞌe xa n‑taꞌu tniu Jesús xa kee‑i anu‑s.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 N‑xijan tnuꞌu‑ia‑i: —¿Nax nani‑n? N‑xiaꞌan‑i: —Nani‑da Ejército, chi kueꞌe‑da io.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kueꞌe n‑xijan taꞌu tachi uꞌu xa maxku tundaꞌa‑ia‑i jɨꞌɨn‑i.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Te yatni yuku ijan ka xaxi kueꞌe xa kueꞌe kuchi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 N‑ka xijan taꞌu tachi uꞌu: —Tundaꞌa ñaꞌa‑n nuu yuku kuchi de, xa na kɨu koio‑da anu‑tɨ.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 N‑xejoon Jesús. N‑ka kee tachi uꞌu anu se ijan, te n‑ka kɨu‑i anu kuchi. N‑ka kendava‑tɨ. N‑ka nuu‑tɨ nuu ndichi. N‑ka keé‑tɨ nuu ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka nduxi‑tɨ. Vaa naxa uu mil kuchi n‑ka xiꞌí nuu ndute.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Se xñunuu kuchi, n‑ka kendava‑s juan nuꞌu‑s ñuu‑s, ranchu‑s, xa juña tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kuu, te n‑ka kee kueꞌe ñayiu ka xe koto‑i.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 N‑ka xee‑i nuu tuu Jesús. N‑ka xini‑i se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s. Nukoo‑s, niꞌno‑s daꞌma‑s, te vaꞌa xani ini‑s. Se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, se nani Ejército, mee‑s kuu‑s. Te loko n‑ka yuꞌu ñayiu jan.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Se n‑ka xini nax n‑kuu se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s, n‑ka najani‑s nuu ñayiu jan ntdaa xa n‑ka xini‑s. Te dɨuni n‑ka najani‑s xa n‑ka yaꞌa kuchi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 N‑kixeꞌe ñayiu ijan xa kajan koio‑i nuu Jesús xa na kee‑ia ñuu‑i.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Na n‑ndeé Jesús barcu, te n‑xijan se n‑ñuꞌu tachi uꞌu anu‑s xa jɨꞌɨn‑s xiꞌin‑ia.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ko ña n‑xejoon‑ia. N‑xiaꞌan‑ia: —Juan nuꞌu veꞌe‑n nuu xtuu ñayiu kutnaꞌa xiꞌin‑n. Juña tnuꞌu nax n‑kida Xtoꞌo‑n xaxeꞌe‑n. Juña tnuꞌu xa n‑kundau ini ñaꞌa‑ia.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Juan nuꞌu‑s, te n‑xian tnuꞌu‑s ntdaa xa n‑kida Jesús xaxeꞌe‑s. N‑daxandodo tnuꞌu‑s nituꞌu distrito Decápolis, te n‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu ijan.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 N‑naxee Jesús xiti barcu ɨnka lado yundute kaꞌnu nuu n‑kee‑ia. Ijan n‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu nde nuu tuu‑ia. Nujuiin‑ia yundute jan.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ijan n‑xee ɨɨn se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, se nani Jairo. Na n‑xini‑s Jesús, n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Kueꞌe n‑xijan‑s: —Daꞌya‑da xá io‑i xa kuú‑i. Na jɨꞌɨn‑ro veꞌe‑da xa kajan ndodo‑n ndaꞌa‑n mee‑i, xa ndvaꞌa‑i te kutuu vaꞌa‑i.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Juaꞌan Jesús xiꞌin‑s. Kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa, xa diko ka dataꞌi‑i‑ia.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nuu ñayiu ijan tnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ. Xá n‑kuu uxi uu kuia xatu nɨñɨ‑ña.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 N‑ka xito ñaꞌa kueꞌe doctor, te kueꞌe vida n‑yaꞌa‑ña. N‑chiyaꞌu‑ña‑s ntdaa xaxii‑ña, ko dani ña n‑ndvaꞌa‑ña. Duꞌa n‑kukaꞌu ka‑ña.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Xá n‑tekutnuꞌu‑ña ntdaa xa n‑kida Jesús. Ndijun‑ña‑ia, naꞌi ni n‑tnɨɨ‑ña daꞌma‑ia.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Chi n‑jaꞌan‑ña: “Nux na xee‑ro xa tnɨɨ‑ro daꞌma ni‑ia, te ndvaꞌa‑ro.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Hora ijan ni n‑nujuiin xa xatu nɨñɨ‑ña, te n‑kutnuni ini‑ña xa n‑ndvaꞌa‑ña.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Te hora ijan ni n‑kutnuni ini Jesús xa xiꞌin xa taxnuni‑ia n‑ndvaꞌa ɨɨn ñayiu. Meꞌñu kueꞌe ñayiu ijan n‑konenuu‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑ia: —¿Jundu n‑tnɨɨ daꞌma‑r?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia: —Xini‑n xa kueꞌe xa kueꞌe ñayiu dataꞌi ñaꞌa, ¿te xijan tnuꞌu‑n jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa?
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ko dani n‑xo ndeꞌa Jesús nituꞌu lado xa jini‑ia jundu n‑tnɨɨ ñaꞌa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 N‑yuꞌu ñadɨꞌɨ jan, te n‑nɨꞌɨ‑ña, chi n‑kutnuni ini‑ña nax n‑kuu. N‑xee‑ña n‑nduandee‑ña nuu‑ia, te n‑naꞌma‑ña ntdaa xa n‑yaꞌa‑ña.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 N‑xiaꞌan Jesús: —Daꞌya, xaxeꞌe xa jandixa ñaꞌa‑n, te n‑ndvaꞌa‑n. Na kutuu vaꞌa‑n. Kueꞌe yaꞌa ma kuꞌu ka‑n.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nɨni jaꞌan ka Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan, te n‑ka xee se xinokuechi nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi. N‑jaꞌan‑s: —Xá n‑xiꞌí daꞌya dɨꞌɨ‑n. Maxku datnaꞌa ka‑n maestru.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 N‑teku Jesús nax n‑jaꞌan‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi: —Maxku yuꞌu‑n. Diko ni jandixa ñaꞌa‑n.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ña n‑xejoon‑ia xa kandijun ñaꞌa ntdaa ñayiu jan. Diko ni Spedru xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua ñani Jacobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 N‑ka xee‑s veꞌe se yɨndaꞌa veñuꞌu luchi, te n‑teku Jesús xa kuvaa xa kuvaa ñayiu n‑ka taka ijan. Ka ndaꞌi‑i xa ka ndaꞌi‑i, te ka kana xee‑i.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 N‑kɨu Jesús veꞌe, te n‑xiaꞌan‑ia: —¿Nax kuu xa da ka kuvaa‑n, te ka ndaꞌi‑n? Ña n‑xiꞌí dichi luchi, chi diko ni kidi‑i.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ñayiu xyuku ijan n‑ka xakundee‑i, chi xnaꞌa mee‑i xa n‑xiꞌí dichi luchi. N‑kineꞌe Jesús ntdaa ñayiu xyuku xiti veꞌe, te ndeka‑ia tadɨꞌɨ‑i xiꞌin uni se dakuaꞌa‑ia, n‑kɨu‑ia nde nuu kaa dichi luchi.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i: —Talita, cumi. (Tnuꞌu hebreu juini kachi: Dichi luchi, nuu mee‑n jaꞌan‑r. Ndokoo.)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Hora ijan ni n‑ndokoo‑i, n‑ndojuiin‑i, te n‑nakaka‑i. Uxi uu kuia io‑i. Te se n‑ka xo ndeꞌa nax n‑kuu, n‑ka yuꞌu‑s te n‑ka kuvete‑s.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ko n‑taꞌu tniu Jesús nuu‑s xa maxku juña tnuꞌu‑s nuu ñayiu nax n‑kuu. Te n‑jaꞌan‑ia xa na juñaꞌa koio‑s xa kaxi dichi luchi n‑nandoto.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.