Marcos 4
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF
1 Ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia ñayiu yuꞌu ndute kaꞌnu. Yo kueꞌe ñayiu n‑ka taka nuu tuu‑ia. Xijan kuu xa n‑keé‑ia ɨɨn barcu nuu ndute. Ijan nukoo mee‑ia, te xyuku ntdaa ñayiu nuu ñuꞌu yundute.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 N‑jaꞌan‑ia ɨɨn tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 —Kunini koio‑n. Ɨɨn se xajan trɨu, n‑kee‑s juan kate‑s trɨu.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Na xate‑s tata, te xaku tata n‑xino ichi, te n‑xee chilidaa, te n‑nachii‑tɨ tata.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Xaku ka tata n‑xino nuu ñuꞌu yadi nuu kaa kueꞌe yuú. Yachi n‑xite tata, chi ñuꞌu yadi kuu.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ko hora n‑ndii ngandii, te n‑kayu ditu trɨu kuechi. Xaxeꞌe xa ña n‑xika yoꞌo‑i, te n‑yichi‑i.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Xaku ka tata n‑xino nuu kaa iñu. Na n‑xite trɨu, te n‑xaꞌnu ka iñu dada trɨu. N‑chidaꞌu iñu trɨu, te ña n‑kee nuni yoko trɨu.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ko dava ka tata n‑xino nuu ñuꞌu kojon, te vaꞌa n‑xite te n‑xaꞌnu, te vaꞌa n‑kee nuni yoko trɨu. Dava yoko trɨu n‑kee oko uxi nuni, dava yoko trɨu n‑kee uni diko nuni, dava yoko trɨu n‑kee ɨɨn cientu nuni.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 ʼXandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ndɨꞌɨ ñayiu juan nuꞌu. Menga Jesús, xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia, xiꞌin ɨnka se ka kunduu xiꞌin‑ia, n‑ka ndoo. N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia nax juini kachi tnuꞌu n‑xiaꞌan‑ia.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 N‑xiaꞌan‑ia: —Kaxi jaꞌan Ianyuux nuu mee‑n. Kida‑ia xa kutnuni ini koio mee‑n nanda taxnuni mee‑ia ñuñayiu. Ko nuu ɨnka ñayiu meni tnuꞌu dakuaꞌa jaꞌan‑ia.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 ʼJuini xndeꞌa‑i xa xndeꞌa‑i, ko ma kutnuni ini‑i. Juini xnini‑i xa xnini‑i, ko ma taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 ʼNux ñatu kutnuni ini‑n tnuꞌu yaꞌa, ¿nanda kutnuni ini‑n dava ka tnuꞌu dakuaꞌa?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ná kuu se xajan trɨu, da kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux nuu ñayiu.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Ná kuu tata n‑xino ichi, da kuu dava ñayiu. Hora teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xee Satanás, te dita‑i tnuꞌu Ianyuux anu ñayiu jan.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu yuú, da kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i tnuꞌu, te kuvete‑i.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ko kuu‑i ná kuu trɨu chachi ña n‑xika yoꞌo. Nux kueꞌe vida yaꞌa‑i, o nux jini uꞌu ñaꞌa ñayiu xaxeꞌe xa jandixa‑i tnuꞌu Ianyuux, te ma kundee ini‑i xa jandixa ka‑i Ianyuux.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ná kuu tata n‑xite nuu kaa iñu kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Ko juini‑i xa kutuu vaꞌa‑i ñuñayiu. Juini‑i xa niꞌi‑i tvini, te kukajan ini‑i ntdaa xa io ñuñayiu. Duꞌa dandaꞌu‑i mee‑i, te ma kane tnuꞌu Ianyuux anu‑i.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Te ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu kojon, da kuu dava ñayiu. Teku‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i. Juini‑i xa kada‑i ntdaa xa juini Ianyuux. Ná kuu yoko trɨu neꞌe oko uxi nuni, a uni diko nuni, a ɨɨn cientu nuni ka kuu mee‑i.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 ʼKani ini koio candil koko. Ma chivaꞌa‑ro candil koko xiti maquila. Ni kaꞌa xito‑ro. Jandodo‑ro candil nuu dujun, na kuaꞌa xa kukanda vaꞌa.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ni ɨɨn xa yɨvaꞌa ma kɨvaꞌa, chi koo kanda. Ni ɨɨn xa naꞌi ma koo naꞌi, chi ketuu.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Xandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ʼChinuu nax kunini‑n. Nani chikuꞌa mee‑n, dani nachikuꞌa ñaꞌa Ianyuux. Te tax ka‑ia.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Ɨɨn ñayiu, nux nevaꞌa kueꞌe‑i, te xiaꞌan ka Ianyuux. Ɨɨn ñayiu ña tuu nax io, dita Ianyuux nde itaꞌu xa nevaꞌa‑i.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 ʼXa taxnuni Ianyuux kuu ná kuu xa xate ɨɨn seyɨɨ trɨu nuu ñuꞌu.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Kidi‑s. Ndokoo‑s. Nduu, xakuaa xite tata te xaꞌnu. Te ña xini‑s nanda xite, nanda xaꞌnu.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mee nuu ñuꞌu kee xa kaxi‑ro. Ditna ka xite trɨu kuii. Ijan dada xino yoko trɨu. Ijan dada kee nuni.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Na n‑yichi trɨu, xaꞌnde‑s trɨu xa nakueka‑s, chi xá n‑xee kɨu taꞌnde.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 ʼ¿Ndeda ɨɨn xa io dadavatnaꞌa‑r xiꞌin xa taxnuni Ianyuux?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ná kuu ndɨjɨn maxtaxa, da kuu xa taxnuni Ianyuux. Yava ka ndɨjɨn maxtaxa dada dava ka xa xate‑ro nuu ñuꞌu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Na n‑xite, ndeꞌe ka xaꞌnu dada dava ka kuꞌu. Ndeꞌe kee ndaꞌa maxtaxa, te xee chilidaa andɨu xa ndetatu‑tɨ kaꞌa maxtaxa.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Kueꞌe tnuꞌu dakuaꞌa n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu, nde nuu n‑xee xa kutnuni ini‑i.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu, ko hora n‑ndoo menga‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑dakuaꞌa‑ia mee‑s nax juini jaꞌan tnuꞌu jan.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Na vax kunee kɨu ijan, n‑xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia: —Na yaꞌa‑ro nde ɨnka lado yundute kaꞌnu.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 N‑ka dandoo‑s kueꞌe ñayiu jan, te xndeka‑s Jesús juaꞌan barcu. Dɨuni juaꞌan tɨtnɨ ka barcu tuku.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Yo n‑kane tachi ndeꞌe. N‑tuxndee ndute barcu, te vax chitu‑té xiti barcu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Xiti barcu, lado do nino, ijan kaa Jesús, kidi‑ia yɨꞌɨ almohada dɨkɨ‑ia. N‑ka dandoto ñaꞌa‑s ka xiaꞌan‑s: —¡Maestru! ¿Ña tuu nax viꞌi‑n xa vax nduxi‑ro nuu ndute a?
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 N‑ndokoo‑ia, te n‑kudeen‑ia nuu tachi. Te n‑jaꞌan‑ia nuu ndute: —Kadɨ yuꞌu‑n. Na nini. N‑kunaꞌi tachi, te ntdaa n‑kendoo vaꞌa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 N‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia: —¿Nax kuu xa yo ka yuꞌu‑n? ¿Ta jandixa ka‑n xa ñunuu ñaꞌa‑r a?
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s: —¿Na seyɨɨ kuu se yaꞌa, xa jandixa ñaꞌa tachi xiꞌin ndute?
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.