Lucas 8

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu n‑yaꞌa xijan, n‑yaꞌa‑ia xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xian tnuꞌu‑ia ñayiu nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Nani n‑xeꞌen‑ia ñuu kuechi, dani n‑xeꞌen‑ia ñuu naꞌnu.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin ñá n‑ndadavaꞌa‑ia. Dava‑ña n‑ka tnaꞌa kueꞌe, te dava‑ña n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko. Dɨuni n‑kunduu‑ia xiꞌin kueꞌe ka ñadɨꞌɨ. Ɨɨn‑ña nani María Magdalena. Ñá yaꞌa n‑ñuꞌu ñaꞌa uxa xaloko.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ɨnka‑ña nani Juana. Ñadɨꞌɨ Chuza, se n‑xo netniu xa n‑yɨndaꞌa‑s xaxii Herodes kuu‑ña. Ɨnka‑ña nani Susana. N‑ka xo xiaꞌan‑ña Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa n‑ka ndoñuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Kueꞌe ñuu n‑ka taka nuu Jesús. Te n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu kandee. Xiaꞌan‑ia:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 —N‑xio ɨɨn se n‑xo xitu trɨu. Juan dadaꞌu‑s trɨu‑s. Dava trɨu n‑dadaꞌu‑s jan n‑ndava ichi, te n‑xeñi niꞌno ñayiu. N‑ka xee chilidaa, te n‑ka xaxi‑tɨ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Dava trɨu jan n‑ndava nuu kaa yuú. N‑ka xite, te n‑yichi chi ña tuu na koꞌyo io nuu ñuꞌu.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Dava trɨu jan n‑ndava nuu yuku iñu, te ntdaa n‑ka xite, ko ña n‑xejoon yuku iñu jan xa kueꞌnu ka trɨu jan, te n‑ka kudichi kuiñi‑i.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Te dava trɨu n‑xe kava nuu ñuꞌu kojon. N‑xaꞌnu, te n‑kuaꞌa. Ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn yoko trɨu ñuꞌu ɨɨn ɨɨn cientu nuni. N‑jaꞌan ka Jesús, te xee n‑jaꞌan‑ia: —Xaxeꞌe xa xnini‑n xa jaꞌan‑r, xijan kuu xa kunini vaꞌa‑n xa na kutnuni ini koio‑n.
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ijan dada juaꞌan dɨɨn Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu ñaꞌa‑s nax kuu xa dijan n‑najani‑ia.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Te xiaꞌan‑ia: —Kida Ianyuux xa kutnuni ini‑n ɨɨn ɨɨn‑n ɨɨn xa mee ni‑ia xini. Xa kakuneꞌe‑ia kuu xa taxnuni‑ia nuu‑n, ko nuu dava ka ñayiu n‑jaꞌan‑r tnuꞌu kandee xa ma kutnuni ini‑i xa n‑jaꞌan‑r. Xijan kuu xa kundeꞌa koio‑i, ko ma kutnuni ini‑i. Teku koio‑i, ko dani ma kutnuni ini‑i.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Xaꞌa kuu xa n‑najani‑r. Trɨu kuu ná kuu tnuꞌu Ianyuux.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Ichi nuu n‑ndava trɨu jan kuu dava ñayiu ka teku tnuꞌu‑ia. Xee Kuiꞌna nuu‑i, te dadaꞌu ini‑i‑yɨ xa maxku kukanu ini ñaꞌa koio‑i, te ma nanitaꞌu‑i.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Nuu kaa yuú nuu ndava dava trɨu jan kuu ná kuu dava ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux. Ka kudɨ ini‑i, te ka jandixa‑i tnuꞌu jan. Ña tuu na yoꞌo trɨu jan n‑xika. Xaku ni kɨu ka jandixa‑i xijan, te hora kuiꞌa ka kida ñaꞌa dava ñayiu, ka dandoo‑i xa n‑ka jandixa‑i.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Nuu ñuꞌu nuu ndava trɨu meꞌñu yuku iñu te n‑kida yuku iñu xa n‑kuchachi trɨu jan, kuu ñayiu xnini tnuꞌu jan, te ka chi ini‑i nuu nax yaꞌa koio‑i. Dɨuni yo ka kukajan ini‑i xa nkotuu kuika‑i. Yo ka jun ini‑i xa kada koio‑i xa ka kukajan ini anu‑i.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Nuu ñuꞌu vaꞌa nuu n‑ndava trɨu, xijan kuu ná kuu ñayiu kida xa vaꞌa chi vaꞌa anu‑i. Ka teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te idii ni vuelta ka xajan‑i anu‑i xa ka jandixa‑i tnuꞌu‑ia, te ka teyɨka‑i mee‑i xa ka kida‑i xavaꞌa.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 ʼÑayo ñayiu natnuu candil, te chindeyu‑i candil jan kɨdɨ a ku jantuu‑i kaꞌa xito. Ñayo daa kida chi jandodo‑ro ɨɨn nuu dujun xa na koo kanda nuu ñayiu kɨu xiti veꞌe‑ro.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Xa naꞌi kida ñayiu vitna, xijan kundeꞌa koio ñayiu na xee kɨu. Xa naꞌi ka jaꞌan ñayiu vitna, teku koio ñayiu na xee kɨu.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Chinuu koio xa na kutnuni ini‑n nax ka teku‑n chi ñayiu ka kutnuni ini, kutnuni koio ka ini‑i. Te ñayiu itaꞌu ni ka kutnuni ini, ka tu ini‑i xa yo vaꞌa ka kutnuni ini‑i, ñayiu ijan ndunaa koio xa n‑ka kutnuni ini‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ɨɨn vuelta n‑xee dɨꞌɨ Jesús xiꞌin ñani‑ia veꞌe nuu tuu‑ia, te ña n‑kuaꞌa xa kɨu koio‑ña veꞌe jan chi kueꞌe ñayiu xyuku.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Te n‑xian tnuꞌu ɨɨn se n‑xian tnuꞌu Jesús: —Ndetu ñaꞌa dɨꞌɨ‑n xiꞌin ñani‑n yata veꞌe ya xa ndatnuꞌu koio‑ña xiꞌin‑n.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Ñayiu xnini tnuꞌu Ianyuux te ka jandixa‑i‑ia, ka kuu dɨꞌɨ‑r, ñani‑r, kuꞌa‑r tuku.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ɨnka kɨu n‑keé Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xiti ɨɨn barcu, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Na jɨꞌɨn‑ro ɨnka lado yuꞌu mar. N‑ka nandaxi‑s barcu, te n‑ka dakaka‑s xa juaꞌan koio‑s xiꞌin‑ia.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Nu n‑ka kudava‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia. N‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe. Vax chitu ndute xiti barcu. Io n‑kuu.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 N‑ka xe dandoto ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s: —Maestru, Maestru, vax nduxi‑ro nuu ndute. N‑ndokoo‑ia te n‑kudeen‑ia nuu tachi xiꞌin nuu ndute xekandava. Nanii nga n‑kuu. N‑nujuiin tachi xiꞌin ndute.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Te xiaꞌan Jesús: —¿Ña ka kukanu ini ñaꞌa‑n a? N‑ka yuꞌu‑s te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: —¿Jundu kuu se yaꞌa xa taxnuni‑s nuu ntdaa xa io? Nde tachi xiꞌin ndute jandixa ñaꞌa.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ijan dada juaꞌan naꞌi‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara, nuu ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Galilea.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 N‑ka nane‑s xiꞌin Jesús barcu, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn se Gadara xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑kunaꞌa ña niꞌno‑s daꞌma. Io vichi‑s. Ña ndoo‑s veꞌe‑s chi n‑xo ndoo‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Kueꞌe vuelta n‑ka keé ñaꞌa xaloko, te n‑ka xo duku ñaꞌa ñayiu cadena. N‑ka xo duku ñaꞌa‑i yoꞌo. Te n‑xo ndee ñaꞌa‑i xa na ñaꞌa kunu‑s, ko n‑xo xaꞌnde‑s cadena jan xiꞌin yoꞌo jan, te n‑ka xo kandeka ñaꞌa xaloko jan n‑ka xo xeꞌen nuu ñatu nga juun dau, te ñayo ñayiu io. N‑xini‑s Jesús, te xee n‑kana‑s, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia. Xiaꞌan‑s: —Jesús, Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, Ia taxnuni ka. ¿Nax juun ñaꞌa‑n? Xijan taꞌu‑da nuu‑n xa maxku yo ndeꞌe kada uꞌu ñaꞌa‑n —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Te n‑taꞌu tniu Jesús xa kee xaloko jan se ijan.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús: —¿Nax nani‑n? Xiaꞌan‑s: —Yo kueꞌe dɨu‑da io. Duꞌa xiaꞌan‑s chi yo kueꞌe xaloko xñuꞌu anu‑s.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Te n‑ka xijan taꞌu xaloko xñuꞌu anu‑s nuu Jesús xa maxku taꞌu tniu‑ia nuu‑i xa keé koio‑i nua ña xe ndɨꞌɨ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Kueꞌe kuchi xñuꞌu xeꞌe yuku io ijan. N‑ka jaꞌan xaloko jan xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i kuchi jan. Te n‑xejoon‑ia.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 N‑ka kee xaloko jan anu se ijan, te n‑ka keé‑i kuchi jan, te ñama n‑ka kendava‑t ɨɨn nuu ndichi. N‑ka kekava‑t nuu mar, te n‑ka xiꞌí‑t.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s jan xa najani koio‑s nax n‑kuu nuu ñayiu ñuu‑s xiꞌin nuu ñayiu io yuku.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Juan ndeꞌa koio ñayiu ñuu jan xa n‑kuu, te n‑ka xee‑i nuu Jesús. N‑ka xini‑i xa n‑ndvaꞌa se n‑xo kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xini‑i xa nukoo‑s nuu nukoo Jesús. Niꞌno‑s daꞌma, te n‑naniꞌi‑s xaxtnuni‑s. N‑ka yuꞌu anu ñayiu n‑ka xini‑sɨ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ñayiu n‑ka xini xa n‑ka kee xaloko n‑ñuꞌu anu se ijan n‑ka najani xa n‑yaꞌa nuu ñayiu n‑ka xee nuu Jesús.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Te kueꞌe ñayiu ñuu nadukunduu Gadara n‑ka xee. N‑ka jaꞌan‑i nuu Jesús xa na ndee‑ia ijan chi yo ka yuꞌu‑i. N‑jaꞌan se n‑ndvaꞌa jan nuu Jesús xa na kandeka ñaꞌa‑ia jɨꞌɨn. Te xiaꞌan‑ia: —Juan nuꞌu veꞌe‑n, te najani nax n‑kida ñaꞌa Ianyuux nuu ñayiu xtuu veꞌe‑n. Ijan dada n‑ndee Jesús barcu, te n‑nangondita‑ia. Se n‑ndvaꞌa jan, juan nuꞌu‑s veꞌe‑s, te n‑najani‑s nuu ntdantuꞌu ñayiu ñuu‑s nax n‑kida ñaꞌa Jesús.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 — ausente —
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Nu n‑nxee Jesús yuꞌu ndute nuu n‑kee‑ia, te n‑ka kuvete ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xo ñu ini‑i xa kuiko‑ia.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ijan n‑xee ɨɨn se nani Jairo. Se kida veñuꞌu kuu‑s. Idii ni daꞌya dɨꞌɨ‑s io. Xika‑i uxi uu kuia. N‑xe juiin xiti‑s nuu Jesús, te n‑jaꞌan‑s nuu‑ia xa na jɨꞌɨn‑ia veꞌe‑s chi kuꞌu daꞌya dɨꞌɨ‑s. Viꞌi nga ndetnɨɨ anu‑i. Ijan juaꞌan Jesús, te diko ka chitaꞌi ñaꞌa koio ñayiu xndijun ñaꞌa juaꞌan.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 — ausente —
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Nuu ñayiu xndijun ñaꞌa jan yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. Ntdaa tvini n‑xo nevaꞌa‑ña n‑xetniu‑ña xa n‑xo xeꞌen‑ña nuu setatna xa kada tatna ñaꞌa koio‑s, ko ñayo setatna jan n‑kuaꞌa n‑ndadavaꞌa ñaꞌa‑s.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 N‑xe ndeꞌe‑ña yata Jesús, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. Hora ijan ni n‑yichi ñaꞌa nɨñɨ.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Te n‑xijan tnuꞌu Jesús ñayiu xndijun ñaꞌa jan: —¿Jundu n‑xe juꞌun ñaꞌa? N‑ka jaꞌan ntdaa ñayiu jan xa ñayo‑i n‑xe juꞌun ñaꞌa. Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia: —Maestru, kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa; diko ka chitaꞌi ñaꞌa koio‑i xa kueꞌe‑i.
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Xiaꞌan ntuku Jesús ɨnka vuelta: —N‑xe juꞌun ñaꞌa ɨɨn ñayiu chi n‑tuu‑r xa n‑kida‑r ɨɨn xa n‑kida‑r.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Nu n‑tu ini ñá ijan xa ma kuu xa chidaꞌu‑ña xa n‑kida‑ña, te n‑nɨꞌɨ‑ña. N‑xe juiin xiti‑ña nuu Jesús chi mee‑ña n‑xe juꞌun ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia. N‑najani‑ña nuu ntdaa ñayiu ijan nakuenda n‑xe juꞌun‑ña daꞌma‑ia, te janda n‑kuu xa danaa n‑ndvaꞌa‑ña.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Te xiaꞌan Jesús nuu‑ña: —Xaxeꞌe xa kukanu ini ñaꞌa‑n, xijan kuu xa n‑ndvaꞌa‑n. Juaꞌan xiꞌin xavii xavaꞌa.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nɨni duꞌa jaꞌan Jesús, n‑xee ɨɨn se xinokuechi nuu se kida veñuꞌu jan. N‑jaꞌan‑s nuu‑s: —N‑xiꞌí daꞌya dɨꞌɨ‑n. Maxku dakuita‑n tiempo maestru ya.
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Nu n‑teku Jesús, te xiaꞌan‑ia nuu se kida veñuꞌu jan: —Maxku tnau ini‑n. Diko ni kukanu ini Ianyuux, te ndvaꞌa daꞌya dɨꞌɨ‑n.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nu n‑xee‑ia veꞌe se ijan, ka ndaꞌi xa ka ndaꞌi koio ñayiu xyuku ijan. Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑i: —Maxku ku ndaꞌi koio‑n chi ña n‑xiꞌí‑i, diko ni tachi‑i juaꞌan. N‑ka xakundee ñaꞌa ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xini‑i xa n‑xiꞌí‑i. Diko ni Spedru, Sua, Jacobo xiꞌin tadɨꞌɨ dichi kuu ndɨyɨ jan, n‑xejoon‑ia xa kɨu koio‑s xiꞌin‑ia veꞌe nuu kaa‑i; ñatu n‑xejoon‑ia xa kɨu ka ɨnka ñayiu. N‑xetuꞌa‑ia‑i
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 te n‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑i, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i: —Ndokoo, Lungo.
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 N‑nandoto‑i. Danaa n‑ndokoo‑i, te n‑taꞌu tniu Jesús xa na juñaꞌa dɨꞌɨ‑i xa kaxi‑i.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ‑i, te n‑jaꞌan‑ia xa maxku nde ku jaꞌan ñayiu xyuku ijan xa n‑yaꞌa; mee ni‑i na kunaꞌa.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.