Lucas 7

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús ntdaa xaꞌa, te juan nuꞌu‑ia Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ijan tuu ɨɨn centurión. Yo kaꞌu kuꞌu se kidatniu nuu‑s, diko nga xa kuú‑s. Yo mani n‑juini‑s‑sɨ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 N‑teku‑s xa ka ndatnuꞌu ñayiu xa kida Jesús, te n‑tundaꞌa‑s sexaꞌnu taxnuni nuu ñayiu Israel xa na kajan taꞌu koio‑s nuu‑ia xa na jɨꞌɨn‑ia veꞌe‑s xa na ndadavaꞌa‑ia se kuꞌu jan.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nu n‑ka xee‑s nuu Jesús, yo n‑ka xijan taꞌu‑s nuu‑ia xa na jɨn ndadavaꞌa‑ia se xinokuechi nuu se kuu centurión jan
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 xaxeꞌe xa mani juini‑s ñayiu Israel xiꞌin xaxeꞌe xa tvini mee‑s n‑dakaa‑s veñuꞌu ñuu‑i.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ijan dada juaꞌan Jesús xiꞌin‑s veꞌe centurión jan. Nu n‑kuyatni Jesús veꞌe‑s, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinitnaꞌa xiꞌin‑s xa jɨn tnaꞌa‑s Jesús. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia: —Dito, maxku dakuita‑n tiempo‑n chi kachi centurión: “Ñatu natau xa kixi‑ia veꞌe‑r chi ndandɨꞌɨ‑ia.”
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Dɨuni kachi‑s: “Ni ñatu natau xa jɨꞌɨn‑r nuu‑ia. Diko ni na jaꞌan‑ia xa na ndvaꞌa se xinokuechi nuu‑r, te ndvaꞌa‑s ne.”
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Te n‑jaꞌan ka‑s xa io ɨnka se taxnuni nuu‑s, te dɨuni taxnuni‑s tuku. Taxnuni‑s nuu se ka kuu soldado. Nux na jaꞌan‑s nuu ɨɨn‑s xa na jɨꞌɨn‑s ɨɨn nuu jɨꞌɨn‑s te xeꞌen‑s. Nux na jaꞌan‑s nuu ɨnka‑s xa xee‑s veꞌe‑s te xee‑s. Nux taꞌu tniu‑s nuu se xinokuechi nuu‑s xa na kada‑s davaꞌa nga xa juini‑s, te kida‑s —ka kuu‑s, n‑ka xiaꞌan‑s nuu Jesús.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nu n‑teku Jesús tnuꞌu se ijan n‑yuꞌu anu‑ia. N‑ngokoo‑ia xa kundeꞌa‑ia ñayiu xndijun ñaꞌa. Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i: —Ta uun ka jini‑r ɨɨn ñayiu Israel kukanu ini ñaꞌa ná kukanu ini ñaꞌa se yaꞌa.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 N‑ka naxee se n‑tundaꞌa centurión jan veꞌe‑s, te n‑ka xini‑s xa n‑ndvaꞌa se xinokuechi jan.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Kɨu kuu uu juaꞌan Jesús xiꞌin ñayiu dakuaꞌa‑ia Naín. Dɨuni xndijun ñaꞌa kueꞌe ka ñayiu juaꞌan.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nu n‑kuyatni Jesús xiꞌin ñayiu jan yeꞌe ñuu jan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ñayiu juan kuxi koio ndɨyɨ. N‑ndoo mee n‑ndoo ɨɨn dɨꞌɨ ndɨyɨ jan chi dɨuni n‑xiꞌí yɨɨ‑ña. Idii ni daꞌya‑ña daa n‑xio, te n‑xiꞌí‑s. Yo kueꞌe ñayiu xndeka tnaꞌa xiꞌin‑ña juaꞌan koio.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 N‑kundaꞌu ini Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ña ijan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña: —Maxku ku ndaꞌi‑n.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 N‑xe ndeꞌe‑ia xatnu ndɨyɨ jan, te n‑xajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia xatnu jan. N‑ka nujuiin se xndido ndɨyɨ jan. Te n‑jaꞌan‑ia nuu ndɨyɨ jan: —Ndokoo, Lungo.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 N‑ndokoo se n‑kuu ndɨyɨ jan, te n‑najaꞌan‑s. N‑xani Jesús‑sɨ nuu dɨꞌɨ‑s, te n‑nakueka ñaꞌa‑ña.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nu n‑xini ñayiu xyuku ijan xa duꞌa n‑kida‑ia n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka nakuetu‑i nuu Ianyuux. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑i: —N‑kixee se tuꞌa vaꞌa xa jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑ro. N‑kixee Ianyuux xa chindee ñaꞌa‑ia.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Te ntdandituꞌu Judea xiꞌin ñuu xndatuu nɨkanduu Judea jan n‑ka teku ñayiu xa n‑kida Jesús.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ntdaa xaꞌa n‑ka najani se dakuaꞌa ñaꞌa Sua nuu‑s. Xaxeꞌe xijan n‑kana‑s uu‑s.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Te n‑tundaꞌa‑s‑sɨ nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, xa kajan tnuꞌu koio‑s‑ia. Duꞌa xiaꞌan Sua xa na juñaꞌa koio‑s‑ia: “¿Dɨu ndixi kuu se n‑jaꞌan Ianyuux xa kixi‑n te kundetu koio‑da‑s a ɨnka‑s a?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nu n‑ka xee se ijan nuu Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Sua Bautista n‑tundaꞌa ñaꞌa xa vaxi‑da. Ɨɨn xa juini‑s xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑da. Jaꞌan‑s: “¿Dɨu ndixi kuu se n‑jaꞌan Ianyuux xa kixi‑s te kundetu‑da‑s a ɨnka‑s a?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Hora ijan ni n‑ndadavaꞌa ka‑ia kueꞌe ñayiu ka kuꞌu. Nudɨɨn kueꞌe n‑ka tnaꞌa‑i. N‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu xñuꞌu ñaꞌa xaloko. N‑ndadavaꞌa‑ia kueꞌe ñayiu kuaa.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Te n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑tundaꞌa Sua: —Juan nuꞌu koio, te najani‑n nuu Sua xa n‑ka xini‑n xiꞌin xa n‑ka teku‑n. Juñaꞌa koio‑n xa xndeꞌa ñayiu kuaa n‑ka kaku. Ka ndvaꞌa xeꞌe ñayiu yakua. N‑ka ndvaꞌa ñayiu n‑teꞌyu ñɨɨ. Ka teku ñayiu doꞌo n‑kaku. N‑ka nandoto dava ñayiu n‑xiꞌí. Te jaꞌan‑r nuu ñayiu ka kundaꞌu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i. Ɨɨn xavaꞌa kuu.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Naka taꞌu kuu ñayiu ña ka dangondita ñaꞌa juini ñatu kida‑r xa xñu ini‑i xa kada‑r, te xndijun ñaꞌa naꞌi‑i —kuu Jesús, n‑xiaꞌan‑ia nuu se n‑tundaꞌa ñaꞌa Sua.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nu n‑ka ndee se n‑tundaꞌa ñaꞌa Sua, te n‑kixeꞌe Jesús xa kakuneꞌe‑ia Sua. Xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku ijan: —¿Nax n‑ka xe ndeꞌa‑n nuu ñatu nga juun dau te ñayo io? Ñatu n‑ka xe ndeꞌa‑n ɨɨn se kuu ná kuu tnu ite xa juaꞌan vaxi‑tnu hora kane tachi xa kava uu kava uni anu‑s.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ñadu se niꞌno daꞌma vaꞌa te vita n‑ka xe ndeꞌa‑n chi se ndixndaꞌu ndixkee n‑ka xe ndeꞌa‑n. Se xniꞌno daꞌma vaꞌa te yaꞌu, xndaxio‑s veꞌe se taxnuni te xnevaꞌa‑s ndatniu yo yaꞌu.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu n‑ka xe ndeꞌa‑n. Xa ndaa xa ndandɨꞌɨ ka Sua dada dava ka se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Sua kuu se n‑kakuneꞌe ñaꞌa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux yodotnuni. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑r:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ruꞌu jaꞌan xa ndandɨꞌɨ ka Sua dada ɨnka ñayiu ñuñayiu, ko ñayiu kutuu nuu taxnuni Ianyuux andɨu, ndandɨꞌɨ ka‑i dada Sua vitna.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 N‑ka xiaꞌan tnaꞌa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu n‑ka teku xa daa n‑jaꞌan Jesús xa ɨɨn xavaꞌa kuu xa taꞌu tniu Ianyuux. Ka kuu‑i ñayiu n‑dajuendute ñaꞌa Sua.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ko se fariseu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, ña n‑ka kida‑s xa n‑ñu ini Ianyuux xa kada‑s, ni ña n‑ka xeꞌen‑s xa dajuendute ñaꞌa Sua.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Te xiaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Mee‑n, ñayiu io vitna,
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 ka kuu‑n ná ka kuu dichi kuechi xiꞌin sekuechi xtuu nuu yaꞌu. Xee n‑ka jaꞌan dava‑s nuu dava ka‑s: “N‑ka tɨu‑r tnuyoo, ko ñayo‑n n‑ka xataxeꞌe. N‑ka xita‑r yaa koꞌyo ini, ko ñayo‑n n‑ka ndaꞌi.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Xijan jaꞌan‑r nuu‑n chi Sua Bautista, ña xaxi‑s tila te ña xiꞌi‑s vinu, te ka jaꞌan‑n: “Xaloko ñuꞌu anu‑s.”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Mee‑r, Ia kuu ñayiu, davaꞌa nga xa xaxi‑r. Dɨuni xiꞌi‑r vinu, te ka jaꞌan‑n xa kuu‑r se ndeꞌe xiꞌi. Dɨuni ka jaꞌan‑n xa kuu‑r se ndeꞌe xaxi. Ka jaꞌan‑n xa kumani‑r xiꞌin se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu ka kida kueꞌe kuechi.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ka xini‑ro nuu xavaꞌa a ɨɨn xa uꞌu dakuaꞌa ɨɨn maestru ñayiu hora xndeꞌa‑ro xa ka kida ñayiu ijan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 N‑jaꞌan ɨɨn se kuu fariseu Jesús xa kaxdeꞌñu‑s xiꞌin‑ia, te juaꞌan‑ia. N‑kɨu‑ia veꞌe‑s, te n‑nukoo‑ia xa kaxdeꞌñu‑ia.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ñuu ijan io ɨɨn ñadɨꞌɨ kueꞌe kuechi n‑kida. N‑teku‑ña xa tuu Jesús veꞌe se fariseu, te neꞌe‑ña frascu alabastro ñuꞌu perfume n‑xee veꞌe ijan.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 N‑xee‑ña nuu nukoo Jesús, te n‑xe juiin xiti‑ña yatni xeꞌe‑ia. Ndaꞌi‑ña, te n‑todo ndute nuu‑ña xeꞌe‑ia. N‑nadayichi‑ña xeꞌe‑ia xiꞌin idi dɨkɨ‑ña. Tɨtnɨ vuelta n‑teyuꞌu‑ña xeꞌe‑ia. Dɨuni n‑xajan‑ña perfume xeꞌe‑ia.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nu n‑xini se n‑jaꞌan Jesús xijan, te n‑xani ini‑s: “Nu se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu se yaꞌa, ¿nakuenda ña xini‑s xa ñá kida kueꞌe kuechi kuu ñá yaꞌa?”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —Simón, ɨɨn xa juini‑r xa jaꞌan‑r. —Io vaꞌa ni, Maestru —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 —N‑xio uu se n‑ka xo tau nuu ɨɨn se daxa nuu tvini. Ɨɨn‑s n‑xo tau oꞌon denario. Ɨnka‑s n‑xo tau uu diko uxi denario.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Xaxeꞌe xa ñayo‑s niꞌi tvini xa nachiyaꞌu‑s, xijan kuu xa ña n‑nandajan juexa se daxa nuu tvini jan tvini‑s. ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑xemani ka se daxa nuu tvini jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Te xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Xani ini‑da xa se n‑xo tau kueꞌe ka tvini‑s —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Te xiaꞌan ntuku‑ia nuu‑s: —Vaꞌa n‑jaꞌan‑n.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 N‑ngokoo Jesús xa kundeꞌa‑ia‑ña. Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu Simón: —Kundeꞌa ñadɨꞌɨ yaꞌa. Na n‑kɨkɨu‑r veꞌe‑n, ña n‑taxi‑n ndute xa n‑ndundoo xeꞌe‑r, ko mee‑ña, n‑najini‑ña xeꞌe‑r xiꞌin ndute nuu‑ña, te n‑xuꞌa‑ña xeꞌe‑r xiꞌin idi dɨkɨ‑ña.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ña n‑teyuꞌu ñaꞌa‑n, ko mee‑ña, nde na n‑kɨkɨu‑ña veꞌe‑n teyuꞌu‑ña xeꞌe‑r.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ña n‑xodo‑n aciti dɨkɨ‑r, ko mee‑ña, chi n‑xodo‑ña perfume xeꞌe‑r.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑kida‑ña na jaꞌan‑r nuu‑n xa n‑taxkanu ini Ianyuux ntdaa xa n‑kida‑ña, juini kueꞌe kuechi n‑kida‑ña chi yo xemani‑ña‑ia. Ñayiu ñatu kaꞌnu kuechi, te n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i xaku ni xemani‑i‑ia —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu Simón.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Te xiaꞌan‑ia nuu ñá ijan: —N‑taxkanu ini‑r kuechi n‑kida‑n.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 N‑ka nukuita dava ñayiu xyuku ijan ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Jundu kuu se yaꞌa xa jaꞌan‑s xa taxkanu ini‑s kuechi n‑kida ñayiu?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu ñadɨꞌɨ jan: —Xaxeꞌe xa kukanu ini ñaꞌa‑n, nanitaꞌu‑n. Juaꞌan xandaa xavatu.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.