Lucas 2

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tiempu ijan, n‑taꞌu tniu Augusto César, se kuu emperador, xa nkodotnuni dɨu ntdaa ñayiu xndaxio ntakaa ñuu nuu n‑taxnuni‑s xa jini‑s nuu nadaa‑i io. Te n‑xe kodotnuni xa n‑taꞌu tniu‑s.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Tiempu daa n‑taxnuni se nani Cirenio distrito Siria. Vuelta yaꞌa kuu vuelta kiꞌna nuu n‑ka kaꞌu‑s ñayiu.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Xijan kuu xa n‑ka xeꞌen ntdaa ñayiu ñuteyu xixitna‑i xa nkodotnuni dɨu‑i.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Xijan kuu xa n‑kee José xiꞌin María ñuu Nazaret, distrito Galilea xa ka xeꞌen‑s Belén, distrito Judea. Belén kuu ñuteyu‑s chi daꞌya dana David kuu‑s.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Juaꞌan‑s nduu‑s xiꞌin María, ñá tnundaꞌa xiꞌin‑s xa nkodotnuni‑s. Xa ñuꞌu daꞌya‑ña daa.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Nɨni xtuu‑s Belén n‑xee kɨu kaku daꞌya‑ña.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 N‑kaku daꞌya kiꞌna nuu‑ña. Seyɨɨ kuu‑s. N‑duku niꞌno ñaꞌa‑ña daꞌma, te n‑xajan niꞌno ñaꞌa‑ña ɨɨn nuu xjuꞌun xa ka xaxi kɨtɨ chi ñatu niꞌi José mesón nuu ndoo koio‑s.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Yuku yuꞌu ñuu Belén xtuu se xñunuu tkachi‑s xakuaa ijan.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Nɨni xtuu‑s ijan, danaa n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, te n‑kida Ianyuux xa n‑ndii nɨkaduku nuu xtuu‑s, te yo vichi n‑ka yuꞌu‑s.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 N‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑s: —Maxku yuꞌu koio‑n chi ɨɨn xa vaꞌa kachitnuꞌu ñaꞌa‑r, te yo kudɨ ini‑n xiꞌin ntdaa ñayiu teku xaꞌa.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Vitna n‑kaku Ia dananitaꞌu ñaꞌa. Kuu‑ia Cristu, te dɨuni kuu‑ia Ianyuux. Kuu‑ia Xtoꞌo‑ro tuku. N‑kaku‑ia ñuteyu David.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Duku niꞌno‑ia daꞌma, te kaa niꞌno‑ia ɨɨn nuu xjuꞌun xa ka xaxi kɨtɨ. Na jini koio‑n‑ia, te jini‑n xa dɨu‑ia kuu Ia kakuneꞌe‑r.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Danaa kueꞌe ka ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, n‑ka juun andɨu. Yo kueꞌe ka‑ia n‑kuu. N‑ka nakuetu‑ia nuu Ianyuux. N‑ka jaꞌan‑ia:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ka kuu‑ia.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Nɨni juan ndaa koio ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, andɨu, te n‑ka xiaꞌan tnaꞌa se xñunuu tkachi jan: —Na jɨꞌɨn‑ro Belén. Na jɨn koto‑ro nax n‑yaꞌa. Na jɨn koto‑ro xa n‑ka kuneꞌe ia n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Hora ijan juaꞌan koio‑s Belén, te n‑ka nanduku‑s Jesús, te n‑ka naniꞌi‑s‑ia xiꞌin dɨꞌɨ‑ia xiꞌin José. Kaa niꞌno‑ia ɨɨn nuu xjuꞌun xa ka xaxi kɨtɨ.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Nu n‑ka xini‑s Ia luchi jan, te n‑ka xiko‑s, te n‑ka xian tnuꞌu‑s ñayiu xa n‑ka jaꞌan ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Te n‑ka yuꞌu ñayiu n‑ka teku xa n‑ka najani se xñunuu tkachi jan.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 N‑xo naꞌa María ntdaa xa n‑yaꞌa, te kueꞌe xa n‑xo xani ini‑ña.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 N‑ka nakuetu se xñunuu tkachi jan nuu Ianyuux ichi ka nuꞌu‑s xaxeꞌe xa n‑ka xo ndeꞌa‑s xa n‑yaꞌa xiꞌin xaxeꞌe ntdaa xa n‑ka teku‑s. Dɨuni n‑ka najuen tnuꞌu‑s‑ia. N‑ka xini‑s xa n‑xetnaꞌa xa n‑xian tnuꞌu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Nu n‑kuu una kɨu Jesús, n‑taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑ia, te n‑ka danani ñaꞌa tadɨꞌɨ‑ia Jesús na n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xa kunani‑ia na ta juntuu ka‑ia xiti dɨꞌɨ‑ia.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 N‑ndundoo María xa n‑xajan‑ña daꞌya chi n‑chidotnuni Moisés xa daa kada ñadɨꞌɨ Israel. Nu n‑xinokava xa n‑ndundoo‑ña, xndeka‑ña nduu‑ña xiꞌin José Jesús juaꞌan veñuꞌu Jerusalén xa juñaꞌa‑s xiꞌin‑ña nuu Ianyuux xa kuenda mee‑ia kuu‑ia.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Duꞌa n‑ka kida‑s chi yodotnuni xa n‑taꞌu tniu Ianyuux xa daꞌya yɨɨ kiꞌna nuu n‑kaku, ñadu kuenda tadɨꞌɨ‑s kuu‑s chi kuenda mee‑ia kuu‑s.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Dɨuni yodotnuni tnuꞌu Ianyuux xa ndoñuꞌu xa doko‑s ɨɨn tayu nleu (ɨɨn kɨt yɨɨ, ɨɨn kɨt dɨꞌɨ) a uu data kuechi nuu altar‑ia.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ñuu Jerusalén io ɨɨn se yo vaꞌa nani Simeón, tiempo daa. Vaꞌa xinokuechi‑s nuu Ianyuux, te ñuꞌu ñaꞌa Espíritu Ianyuux. N‑xo ndetu‑s xa kixi se juñaꞌa tnuꞌu kanu ini nuu ñayiu Israel.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 N‑jaꞌan Espíritu Ianyuux nuu‑s xa kiꞌna ka jini‑s Cristu, Ia tundaꞌa‑ia; ijan dada kuú‑s.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Dɨuni n‑jaꞌan Espíritu‑ia nuu‑s xa na jɨꞌɨn‑s veñuꞌu. Xndeka tadɨꞌɨ Jesús‑ia juaꞌan veñuꞌu daa. N‑ka kɨu‑s xa kada koio‑s Jesús na io ley n‑chidotnuni Moisés xa kada ntdaa ñayiu.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 N‑nundee Simeón Jesús, te n‑najuen tnuꞌu‑s Ianyuux. Dɨuni nakuetu‑s nuu‑ia. N‑jaꞌan‑s:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 kuu Simeón, n‑jaꞌan‑s nuu Ianyuux.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 N‑ka yuꞌu tadɨꞌɨ Jesús nu n‑ka teku‑s xa duꞌa n‑jaꞌan Simeón.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 N‑xijan taꞌu Simeón nuu Ianyuux xa kada‑ia xa na kuu José xiꞌin dɨꞌɨ Jesús xavii xavaꞌa. Te xiaꞌan‑s nuu‑ña: —Kunaꞌa‑n xa kueꞌe ñayiu Israel ma kukanu ini‑i‑ia, te kada Ianyuux xa kujanuu‑i chi ma ku kuu ka‑i ñayiu ndandɨꞌɨ. Dɨuni kueꞌe ñayiu Israel kukanu ini‑ia, te nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ. Dɨu‑ia kada xa jini ñayiu ñuñayiu jundu kuu Ianyuux, te kuiꞌa jaꞌan ñaꞌa dava‑i.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Hora kuiꞌa na jaꞌan ñaꞌa ñayiu, jini‑ia janda kuu anu‑i, te ndoꞌo, yo tnau ini‑n kuenda kɨu espada tuu ñaꞌa ñayiu —kuu Simeón, n‑xiaꞌan‑s nuu María.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Hora ijan nujuiin ɨɨn ñá yo n‑kuxaꞌnu nani T‑ana nukeñuꞌu jan. Ñá jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑ña. Taa‑ña n‑kuu Fanuel, se n‑kuu daꞌya dana Aser. Idii ni yɨɨ‑ña n‑xio. Uxa kuia n‑xo tuu‑ña xiꞌin‑s, te n‑xiꞌí‑s.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Koon diko koon kuia io‑ña. Ña n‑xo kee‑ña veñuꞌu Jerusalén xaxeꞌe xa n‑xo xijan taꞌu‑ña nuu Ianyuux. N‑xo xo neꞌe ii‑ña, te n‑xo xio ndite‑ña. Mee ni xa xinokuechi‑ña nuu Ianyuux. Nduu, xakuaa n‑xo xinokuechi‑ña.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 N‑kendita‑ña nuu xnii tadɨꞌɨ Jesús. N‑nakuetu‑ña nuu Ianyuux. N‑xo kakuneꞌe‑ña‑ia nuu ñayiu Jerusalén n‑ka xo ndetu se dakaku ñaꞌa.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 N‑ka daxinokava José xiꞌin María ntdaa xa n‑taꞌu tniu Ianyuux n‑chidotnuni Moisés, te n‑ka xiko‑s. Ka ndixi‑s Nazaret, distrito Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Vax kueꞌnu Jesús, te n‑xiaꞌan Ianyuux xandendaku. Yo kaxi n‑xo kuu ini‑ia, te n‑chindee n‑chituu ñaꞌa Ianyuux.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ntnaꞌa kuia n‑xo xeꞌen tadɨꞌɨ Jesús viko Paxcua Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Na io Jesús uxi kuia, juaꞌan‑ia xiꞌin tadɨꞌɨ‑ia viko Paxcua ná ka kida ntdaa ñayiu ñuteyu‑ia vaxi.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Nu n‑xinokava viko jan, te n‑ka xiko tadɨꞌɨ‑ia xa ka ndixi‑s ñuu‑s, te ña n‑ka chinuu‑s xa n‑ndoo‑ia Jerusalén.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 N‑ka xani ini‑s xa yɨtnaꞌa‑ia nuu ñayiu ka ndixi koio xiꞌin‑s Nazaret. Ɨɨn kɨu n‑kuu ka xika‑s juan ndixi koio. Ijan dada n‑ka nanduku‑s‑ia nuu ñayiu kuu tnaꞌa‑s xiꞌin nuu ñayiu ka xini tnaꞌa xiꞌin‑s.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Xaxeꞌe xa ña n‑ka naniꞌi‑s‑ia, xijan kuu xa n‑ka nangondita‑s; juaꞌan ntuku‑s Jerusalén, te n‑ka nanduku‑s‑ia ichi n‑ka nangondita‑s.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Kɨu kuu uni, dada n‑ka naniꞌi‑s‑ia veñuꞌu Jerusalén. Nukoo‑ia xiꞌin se ka dakuaꞌa ñayiu xa n‑chidotnuni Moisés. Nini‑ia tnuꞌu‑s, te dandichi ñaꞌa‑ia.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Diko n‑ka yuꞌu ntdantuꞌu se ijan xaxeꞌe xa vaꞌa kutnuni ini‑ia xiꞌin xaxeꞌe tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Nu n‑ka xini ñaꞌa tadɨꞌɨ‑ia, te n‑ka yuꞌu‑s. N‑jaꞌan dɨꞌɨ‑ia: —Jesús, ¿nakuenda duꞌa n‑kida ñaꞌa‑un? Te ka nanduku ñaꞌa‑r xiꞌin taa‑un. Yo n‑ka chi ini‑r xaxeꞌe‑un —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Te xiaꞌan‑ia nuu‑ña nduu‑ña xiꞌin yɨɨ‑ña: —¿Nakuenda ka nanduku ñaꞌa‑n u? ¿Ñadu xa ka xini‑n xa io xa kutuu‑da veꞌe Taa‑da u? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
49 Jesus respondeu:
50 Ña n‑ka kutnuni ini tadɨdɨ‑ia nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 N‑xiko‑ia xiꞌin‑s, te n‑ka naxee‑s xiꞌin‑ia Nazaret. N‑xo jandixa‑ia xa n‑ka xo taꞌu tniu tadɨꞌɨ‑ia nuu‑ia. N‑xo naꞌa dɨꞌɨ‑ia ntdaa xa n‑kuu.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Vax kueꞌnu‑ia, te vaꞌa xani ini‑ia. N‑chindee n‑chituu ñaꞌa Ianyuux, te n‑ka tna ini ñaꞌa ñayiu.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.