Lucas 19

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N‑kɨu Jesús Jericó. N‑yaꞌa ndaa‑ia ñuu jan.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ijan tuu ɨɨn se kuika nani Zaqueo xijan tvini nandajan gobierno. Taxnuni‑s nuu dava ka se ka xijan tvini nandajan gobierno.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Nu n‑xini‑s xa n‑kɨu Jesús Jericó, n‑kuu anu‑s xa jini‑s‑ia, ko ña n‑kuu xa jini‑s‑ia chi yo kueꞌe ñayiu xyuku, daxa yo ndiꞌi‑s.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 N‑kendava‑s. N‑xe juindodo nuu‑s nuu juaꞌan‑ia, te n‑xe kaa‑s ɨɨn yutnu nani sicómoro xa kundeꞌa‑s‑ia chi ijan yaꞌa‑ia.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Nu n‑xee Jesús ijan, n‑ndonenuu‑ia. N‑xini‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Zaqueo, yachi. Ta nuu chi kidayɨka‑i xa ndoo‑r veꞌe‑n vitna.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ñama n‑nuu‑s. N‑kudɨ ini‑s, te ndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe‑s te n‑nukoo‑s xiꞌin‑ia.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 N‑ka nukuita ntdaa ñayiu n‑xini xa n‑yaꞌa xa n‑ka jan tnuꞌu‑i Jesús. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑i: —Juaꞌan Jesús veꞌe se yo kueꞌe kuechi kida xa ndoo‑s ijan.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 N‑ndojuiin Zaqueo te n‑jaꞌan‑s nuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro: —Dito, kunaꞌa‑n xa juñaꞌa‑da ñayiu ka kundaꞌu dava xaxii‑da, te ñayiu n‑dandaꞌu‑da, najuñaꞌa‑da xaxii‑i koon vuelta —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Te xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku xiti veꞌe jan: —Vitna niꞌi se io veꞌe yaꞌa taꞌu‑s chi daꞌya dana Abraham kuu‑s ná ka kuu‑ro.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 N‑kixee ruꞌu, Ia kuu ñayiu, xa dananitaꞌu‑r ñayiu ñatu ka xini jundu kuu Ianyuux.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nu n‑yaꞌa xa n‑xo nini ñayiu ijan xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu‑i. Xaꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑kuyatni‑ia xiꞌin‑i Jerusalén, te n‑ka xani ini‑i xa hora ijan kixeꞌe‑ia xa taxnuni‑ia nuu ñayiu Israel.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Xiaꞌan‑ia: —N‑xio ɨɨn daꞌya yɨɨ ɨɨn se n‑taxnuni. N‑kana‑s uxi se ka xinokuechi nuu‑s, te kueꞌe tvini n‑xiaꞌan‑s ɨɨn ɨɨn‑s. Ɨnuu n‑xiaꞌan‑s ɨɨn ɨɨn‑s, te n‑jaꞌan‑s: “Dakaka koio dava tvini yaꞌa, te dava tvini ya jueen koio‑n xa jueen‑n te nadiko koio‑n, te dani ku kada‑n nde kɨu na nxee‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s. Ijan dada n‑kee‑s. Xika juaꞌan‑s xa jantuu tniu ñaꞌa se taxnuni ka. Ka xini uꞌu ñaꞌa se ñuu‑s, te n‑ka tundaꞌa‑s se juaꞌan koio nuu nkonetniu‑s xa ndatnuꞌu‑s xiꞌin se taxnuni ka nuu‑s. Ka xiaꞌan‑s nuu‑s: “Ña ka juini se ñuu‑da xa taxnuni se yaꞌa ñuu‑da.” N‑xe konetniu naꞌi daꞌya yɨɨ se taxnuni jan ñuu xika. Ijan dada n‑xiko‑s; juan nuꞌu‑s ñuu‑s xa taxnuni‑s ijan. Te n‑kana‑s uxi se n‑xiaꞌan‑s tvini jan xa na juñaꞌa‑s nuu‑s nadaa n‑ka niꞌi‑s xa n‑ka dakaka‑s tvini‑s xiꞌin xa n‑ka xetniu‑s tvini‑s xa n‑ka najueen‑s te n‑ka nadiko‑s.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 — ausente —
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 — ausente —
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 — ausente —
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 N‑xee se kiꞌna nuu nuu‑s, te n‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko uxi vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Naka vaꞌa n‑kida‑n. Vaꞌa xinokuechi‑n nuu‑r. Xaxeꞌe xa vaꞌa n‑yɨndaꞌa‑n xaku ni tvini n‑taxi‑r, xijan kuu xa nkonetniu‑n xa taxnuni‑n nuu uxi ñuu”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ijan n‑xee se kuu uu. N‑jaꞌan‑s: “Dito, na tvini n‑taxi‑n xa dakaka‑da yaꞌa, te na yo daꞌya‑i yaꞌa. Diko oꞌon vuelta nayaꞌa nduu‑i dɨꞌɨ‑i xa n‑dakaka‑da.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Te n‑jaꞌan se taxnuni nuu se kuu uu jan: “Ndoꞌo, taxnuni‑n nuu oꞌon ñuu.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 N‑xee se kuu uni. N‑jaꞌan‑s: “Na tvini n‑taxi‑n yaꞌa. N‑chiduku‑da ɨɨn pañitu, te n‑xo nevaꞌa‑da.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 N‑yuꞌu ñaꞌa‑da chi ma kachi ini‑n. Kineꞌe‑n tvini ñatu chiꞌi‑n bancu. Nakueka‑n xa ñatu dadaꞌu‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Te n‑jaꞌan se taxnuni jan: “Xaxeꞌe xa n‑najandixa‑n xa daa n‑kida‑n, io kuechi‑n. Xini‑n xa se ma kachi ini kuu‑r. Kineꞌe‑r tvini ñatu n‑chiꞌi‑r bancu. Nakueka‑r xa ñatu n‑dadaꞌu‑r.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Nakuenda ña n‑xe chiꞌi‑n tvini‑r bancu xa kɨu na nxee‑r te nakueka‑r daꞌya tvini‑r xiꞌin tvini n‑taxi‑r?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu se xinokuechi jan.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Te xiaꞌan‑s nuu se xnii yatni: “Tnɨɨ koio tvini‑s, te juñaꞌa se kueꞌe ka tvini n‑niꞌi xa n‑dakaka‑s tvini‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Te ka xiaꞌan se xnii ijan: “Ase, kueꞌe tvini n‑xiaꞌan‑n neꞌe‑s.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Te xiaꞌan se taxnuni: “Ñayiu nevaꞌa kueꞌe, kueꞌe ka niꞌi‑i. Ñayiu itaꞌu ni nevaꞌa, dita ñayiu ntdaa xa nevaꞌa‑i.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Se ña n‑ka juini xa taxnuni‑r ñuu‑s te ka xini uꞌu ñaꞌa‑s, juan kueka koio‑s, te kaꞌni‑n‑sɨ na kundeꞌa‑r”, kuu se taxnuni jan, xiaꞌan‑s.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te n‑nujunu ichi‑ia. N‑xe juindodo nuu‑ia nuu ñayiu juaꞌan xiꞌin‑ia Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Nu n‑kuyatni‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania yatni Yuku Tnu Olivo, te n‑tundaꞌa‑ia uu‑s juaꞌan ijan.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Juaꞌan koio ñuu ndeꞌa ñaꞌa yaꞌa. Na kɨu koio‑n ñuu ijan, jini‑n ɨɨn burru luchi ta yoo ka kodo ndijun. Nandaxi koio‑n‑tɨ, te kandeka‑n‑tɨ kixi.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda nandaxi‑n‑tɨ?”, juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro ndoñuꞌu kɨt yaꞌa.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Nu n‑ka xee‑s nduu‑s ijan, te n‑ka xini‑s xa n‑xetnaꞌa ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nɨni ka nandaxi‑s burru luchi jan, n‑jaꞌan xtoꞌo‑tɨ: —¿Nakuenda ka nandaxi‑n‑tɨ?
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 N‑ka jaꞌan‑s: —Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ndoñuꞌu kɨtɨ yaꞌa.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ijan dada xndeka‑s‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s Jesús‑tɨ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 N‑ka xe juindodo nuu ñayiu nuu Jesús, te n‑ka xajan‑i daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 N‑kuyatni‑ia nuu vax nuu ichi Yuku Tnu Olivo, te vichi n‑ka kudɨ ini ntdaa ñayiu xndijun ñaꞌa. N‑ka kixeꞌe‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Xee n‑ka kana‑i. N‑ka kakuneꞌe‑i xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ka xiaꞌan‑i: —Naka taꞌu se taxnuni, se n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa kixi‑s. Na kutuu vii kutuu vaꞌa ntdaa xa io andɨu. Na najuen tnuꞌu‑ro Ianyuux, Ia taxnuni ka —kuu‑i, ka jaꞌan‑i.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ka xiaꞌan se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu ka xeꞌen ijan nuu Jesús: —Maestru, kanandee‑n ñayiu xndijun ñaꞌa.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Te xiaꞌan Jesús: —Ruꞌu jaꞌan xa nux ma kana ñayiu, kana yuú chi nux ñatu kida ñayiu xa juini Ianyuux kada yuú xijan.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Nu n‑kuyatni‑ia Jerusalén, n‑xo ndeꞌa‑ia ñuu ijan, te n‑ndaꞌi‑ia.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 N‑jaꞌan‑ia: —Mee‑n xa kuu‑n ñayiu Jerusalén, nu n‑xini‑n nax n‑juini Ianyuux xa kada‑n xa kutuu vii kutuu vaꞌa koio‑n vaꞌa kutuu‑n n‑kuu, ko vitna ma taxi Ianyuux xaxtnuni xa kutnuni ini koio‑n nax yaꞌa koio‑n.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Xee kɨu kixi se ka xini uꞌu ñaꞌa. Dandaa koio‑s ñuꞌu nɨkanduu xeꞌe nama ñuu‑n, te chicurrali ñaꞌa koio‑s xa maxku kee koio‑n ñuu‑n.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Danaa ñaꞌa‑s ntdaa‑n xiꞌin daꞌya‑n. Dani ñuu‑n. Kanu‑s ntdandituꞌu nama ñuu‑n. Ma juejoon‑s xa kava ndodo tnaꞌa ka ni ɨɨn yuú nama ñuu‑n xaxeꞌe xa ña n‑ka xini‑n xa n‑kixee Ianyuux —kuu Jesús.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ijan dada n‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén. N‑nukuita‑ia xijun‑ia se ka nadiko ijan.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Veñuꞌu nuu io xa kajan taꞌu ñayiu nuu‑r kuu veñuꞌu yaꞌa, te veꞌe‑r kuu”, ko ka xetniu‑n veꞌe Ianyuux ná ka xetniu ñaduꞌu yau kava.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu xiti veñuꞌu jan ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ia ijan. N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s‑ia,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 ko ñayo‑s niꞌi mudu tnɨɨ ñaꞌa‑s xa kaꞌni ñaꞌa‑s chi n‑ka xo xeꞌen ñayiu nuu‑ia xa n‑ka xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia chi n‑ka tna ini‑i.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.