Lucas 14
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC
1 N‑xee ɨɨn sabado, te n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu taxnuni Jesús xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s, te n‑xee‑ia veꞌe‑s xa kaxdini‑ia. Nɨni tuu‑ia ijan, n‑ka xo ndeꞌa se n‑ka taka ijan nu nax kida‑ia xa na kuaꞌa na tekuechi‑s‑ia.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ijan nujuiin ɨɨn se ñuꞌu ñaꞌa Kuiña.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Xaxeꞌe xa n‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin se fariseu xyuku ijan, n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —¿Io vaꞌa xa ndadavaꞌa‑ro ñayiu kuꞌu kɨu kuu sabado a ñaꞌa u?
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ni ɨɨn ña tuu nax n‑ka jaꞌan se ijan. N‑tnɨɨ Jesús se kuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia xa na nuꞌu‑s veꞌe‑s.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Te xiaꞌan‑ia nuu se fariseu: —Nux kekava daꞌya yɨɨ‑n a ngutu‑n xiti yau kɨu kuu sabado, ña xndetu‑n chi ka xe nutava‑n‑sɨ juini kɨu sabado kuu. ¿Ndaa a ñaꞌa u? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu se ijan, ɨɨn ɨɨn‑s.
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ñayo‑s niꞌi tnuꞌu jaꞌan‑s.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Nu n‑xini‑ia xa ka kaxí se n‑ka xee ijan nuu kunukoo koio‑s nuu ka xko nukoo se ndandɨꞌɨ ka, xiaꞌan‑ia nuu‑s:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 —Hora na jɨꞌɨn koio‑n viko tnundaꞌa, maxku nkoo koio‑n nuu kaxko nukoo se ndandɨꞌɨ xa na ñaꞌa xee ɨnka se ndandɨꞌɨ ka dada ndoꞌo viko jan.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Nkueka se n‑jaꞌan ñaꞌa ndoꞌo se ndandɨꞌɨ ka jan, te xee‑s nuu nukoo‑n, te jaꞌan‑s nuu‑n: “Xikojuiin na nkoo se yaꞌa nuu nukoo‑n.” Nux daa na yaꞌa‑n kujanuu‑n, te jɨꞌɨn‑n. Nkoo‑n nuu ka xko nukoo se dakuu nga.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Maxku daa kada‑n. Nux na jaꞌan ñaꞌa ɨɨn se kida viko te hora na xee koio‑n viko jan, nkoo koio‑n nuu ka xko nukoo ñayiu dakuu nga, ijan te xee se n‑jaꞌan ñaꞌa, te kachi‑s nuu‑n ɨɨn ɨɨn‑n: “Dito, juaꞌan‑n. Nkoo‑n nuu xtuu ñayiu ndandɨꞌɨ ka.” Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑s nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Ñayiu najuen tnuꞌu mee‑i, nduu‑i ñayiu dakuu nga, te kujanuu‑i. Ñayiu xko kida ná kida ñayiu dakuu nga, najuen tnuꞌu ñaꞌa ñayiu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Te xiaꞌan‑ia nuu mee ni se n‑jaꞌan ñaꞌa: —Hora na kada‑n viko, maxku jaꞌan‑n ñayiu kumani xiꞌin‑n. Maxku jaꞌan‑n ñani‑n, kuꞌa‑n. Maxku jaꞌan‑n ñayiu kutnaꞌa xiꞌin‑n. Maxku jaꞌan‑n ñayiu kuika io yatni xiꞌin‑n chi dani na jaꞌan ñaꞌa mee‑i.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Maxku duꞌa kada koio‑n; hora na kada‑n ɨɨn viko kaꞌnu, jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu ka xika yakua, ñayiu kuaa du.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Kudɨ ini‑n chi ña tuu nax nataxi ñayiu ijan. Niꞌi‑n taꞌu‑n kɨu na nandoto ñayiu vaꞌa.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Nu n‑teku ɨɨn se yɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan, te xiaꞌan‑s: —Naka taꞌu ñayiu kaxi koꞌo nuu taxnuni Ianyuux.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Te xiaꞌan Jesús: —N‑xio ɨɨn se n‑kida tuꞌa kueꞌe ndeyu xa kaxdeꞌñu kueꞌe ñayiu n‑jaꞌan‑s.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 N‑xee hora kaxdeꞌñu koio‑s, te n‑tundaꞌa se kida viko jan se xinokuechi nuu‑s xa duꞌa na juñaꞌa‑s nuu ñayiu n‑jaꞌan‑s: “Juan xee‑n chi xa io tuꞌa xa kaxdeꞌñu‑n.”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Ntdaa se ijan ña n‑ka juini xa jɨꞌɨn koio‑s. Xiaꞌan se kiꞌna nuu nuu se xinokuechi jan: “N‑xeen‑r ñuꞌu te ndoñuꞌu xa nkoto‑r. Juñaꞌa‑n nuu se kida viko xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Xiaꞌan se kuu uu: “Oꞌon tayu ngutu n‑xeen‑r, te io xa nkoto‑r‑tɨ. Juñaꞌa‑n nuu‑s xa na taxkanu ini‑s chi ma kuu xa xee‑r.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Xiaꞌan ɨnka ntuku se n‑jaꞌan se kida viko: “Dijan n‑tnundaꞌa‑r, te ma kuu xa xee‑r.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Te n‑xiko se xinokuechi jan, te n‑najani‑s nuu xtoꞌo‑s xa n‑ka jaꞌan se ijan. Yo n‑kiti ini xtoꞌo‑s jan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “Yachi. Juaꞌan ichi kaꞌnu, ichi kuechi xiti ñuu, te jaꞌan‑n ñayiu ka kukee ka kundaꞌu, ñayiu n‑ka nduneꞌe, ñayiu kuaa, ñayiu xika yakua du.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 N‑kee‑s. Juaꞌan ntuku‑s. Ijan dada n‑naxee‑s, te xiaꞌan‑s: “Dito, xa n‑kida‑da xa n‑taꞌu tniu‑n, ko ta chitu ka veꞌe‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu xtoꞌo‑s.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Te xiaꞌan ntuku xtoꞌo‑s jan nuu‑s: “Juaꞌan ichi kaꞌnu. Juaꞌan ichi yuꞌu ñuu, te kandeka juexa‑n ñayiu kixi xa na chitu veꞌe‑r.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Kaxdeꞌñu koio‑i, ko se ña n‑ka juini xa kixi‑s, mayo‑s kaxkoꞌo viko‑r. Ni itaꞌu ndeyu‑r ma juñaꞌa‑r xa kaxi‑s” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 N‑ndee Jesús veꞌe se fariseu jan, te juaꞌan‑ia nuu io xa jɨꞌɨn‑ia. Kueꞌe ñayiu xndijun ñaꞌa juaꞌan, te n‑ngokoo‑ia xa kundeꞌa‑ia ñayiu jan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑i:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 —Se juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑s, nux dani kukajan ini‑s taa‑s, dɨꞌɨ‑s, ñadɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, ñani‑s, kuꞌa‑s; ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ. Dani ma kuu xa dakuaꞌa‑r‑sɨ nux ma dandoo‑s xa kukajan ini mee‑s.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nux ña io tuꞌa‑n xa kuu koio‑n kuenda kɨu se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s xaxeꞌe‑r, na io tuꞌa ruꞌu, ma kuu xa dakuaꞌa ñaꞌa‑r.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Se juini xa kadavaꞌa‑s veꞌe iñu uxa piso, kiꞌna ka juen tnuꞌu‑s nadaa njuꞌun‑s xa kuaꞌa veꞌe dujun jan xa na daxinokava‑s
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 na ñaꞌa tava‑s cimientu, te ma kuu daxinokava‑s, te kuekundee ñaꞌa ñayiu xndeꞌa ñaꞌa.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Te juñaꞌa tnaꞌa‑i: “Se yaꞌa n‑kixeꞌe‑s xa kadavaꞌa‑s veꞌe‑s, ko ña n‑kuu xa daxinokava‑s.”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Dani ɨɨn se taxnuni, nux ñu ini‑s xa jantnaꞌa‑s xiꞌin ntnaꞌa ka taxnuni‑s, kiꞌna ka kani ini‑s nux ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s nuu ɨnka se taxnuni io oko mil soldado.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nux tu ini‑s xa ma ndaku‑s xiꞌin uxi mil soldado‑s, tundaꞌa‑s ɨɨn soldado xa kada ɨnuu‑s xa kutuu mani naꞌi koio‑s.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Dani ndoꞌo, ɨɨn ɨɨn‑n, ma ndaku‑n xa nkuitandijun ñaꞌa‑n nux ma dandoo‑n ntdaa xaxii‑n.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 ʼVaꞌa ñɨɨ́, ko nux ñatuka ede, ma kuu xa nduu ede mee.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ña xiniñuꞌu ka, ni xa kate‑ro nuu ñuꞌu xa ku kuu‑i xeꞌen, ni xa daka‑ro xiꞌin xeꞌen kɨtɨ. Diko nga kate‑ro. Daa ka kuu ndoꞌo. Xaxeꞌe xa xnini‑n xa jaꞌan‑r, xijan kuu xa kunini vaꞌa koio xa na kutnuni ini‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.