João 20
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NAA
1 Kɨu kiꞌna nuu semana, juaꞌan María Magdalena yau kava jan. Datne neꞌe kuu, dani iin nee ka. N‑xini‑i xa ñatuka ndiꞌu yuú yau.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 N‑kendava‑i, n‑naxee‑i nuu tuu Simón Spedru, xiꞌin ɨnka se n‑dakuaꞌa Jesús, se yo n‑xemani‑ia. N‑jaꞌan‑i nuu‑s: —N‑ka kineꞌe ñayiu yɨkɨ kuñu Xtoꞌo‑ro yau kava, te ña xini‑da ndexu n‑ka kida ñaꞌa‑i.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Ijan n‑kee Spedru, xiꞌin se ijan, ɨnka se n‑dakuaꞌa Jesús kuu‑s, te ka xeꞌen‑s, nduu‑s, yau kava.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 N‑ka kendava‑s nduu‑s, ko xee ka n‑kendava se ijan. Ɨnka se n‑dakuaꞌa Jesús kuu‑s, te kiꞌna ka se ijan n‑xee yau kava.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 N‑xajan nenu‑s xiti yau kava, te n‑xini‑s daꞌma ndi Jesús kandodo ijan, ko ña n‑kɨu‑s yau kava.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Ndijun ka Simón Spedru n‑xee, te n‑kɨu mee‑s yau kava, te n‑xini‑s daꞌma ndi Jesús kandodo ijan.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Te dɨuni n‑xini‑s daꞌma n‑xo daꞌu nuu‑ia kandodo ijan. Ña kandodo kaꞌnu daꞌma jan xiꞌin ɨnka daꞌma. Nuu kandodo dɨɨn daꞌma katnaꞌnu.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ijan dada, n‑kɨu se ijan, ɨnka se n‑dakuaꞌa Jesús kuu‑s, xiti yau kava. Kiꞌna ka‑s n‑xee, ko ña n‑kɨu‑s ijan. N‑xini‑s, te n‑jandixa‑s.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Te tnuꞌu Ianyuux n‑ka chidotnuni seyɨɨ xá n‑kuu kueꞌe kuia, jaꞌan xa io xa nandoto Jesús nuu n‑kuu‑ia ndɨyɨ. Ko se n‑dakuaꞌa‑ia, ta kutnuni ini koio ka‑s tnuꞌu yaꞌa.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Te ka nuꞌu se n‑dakuaꞌa Jesús veꞌe‑s.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Te nujuiin María Magdalena yata yau kava jan. Te ndaꞌi‑i. Nɨni ndaꞌi‑i, te n‑xajan nenu‑i xa kundeꞌa‑i xiti yau kava.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 N‑xini‑i uu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux. Xniꞌna‑ia daꞌma kuixi, te xtuu‑ia nuu n‑kaa ndi Jesús. Ɨɨn‑ia nukoo nuu n‑kaa dɨkɨ‑ia, ɨnka‑ia nukoo nuu n‑kaa xeꞌe‑ia.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 N‑ka jaꞌan‑ia: —Ñadɨꞌɨ, ¿nakuenda ndaꞌi‑n? N‑jaꞌan‑i: —Xneꞌe ñayiu yɨkɨ kuñu Xtoꞌo‑da juaꞌan, te ña xini‑da ndexu n‑kida‑i.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 N‑jaꞌan‑i tnuꞌu yaꞌa, te n‑konenuu‑i. N‑xini‑i Jesús nujuiin‑ia ijan, ko ña n‑najini‑i‑ia.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 N‑jaꞌan Jesús: —Ñadɨꞌɨ, ¿nakuenda ndaꞌi‑n? ¿Jundu nanduku‑n? N‑xani ini‑i xa se ñunuu jardín kuu‑s, te n‑jaꞌan‑i: —Dito, nux mee‑n n‑ndeka‑ia juaꞌan, kachitnuñaꞌa‑n ndexu io‑ia, xa kuaꞌa‑da xa kandeka‑da‑ia jɨꞌɨn.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 N‑jaꞌan Jesús: —¡María! N‑konenuu‑i, te tnuꞌu hebreu n‑jaꞌan‑i: —¡Raboni! (Te raboni juini kachi: maestru.)
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Te n‑jaꞌan Jesús: —Maxku tnɨɨ ñaꞌa‑n, chi ta ndaa ka‑r nuu tuu Taa‑r. Juaꞌan nuu xtuu ñani‑r. Juña tnuꞌu‑n nuu‑s: “Nuꞌu‑r nuu tuu Taa‑r. Taa mee‑n kuu‑ia tuku. Ianyuux jandixa mee‑r kuu‑ia, te Ianyuux ka jandixa mee‑n tuku.”
17 Jesus continuou:
18 N‑xee María Magdalena nuu xtuu se n‑dakuaꞌa Jesús. N‑jaꞌan‑i nuu‑s: —¡Xá n‑xini‑da Xtoꞌo‑ro vitna! Ijan dada n‑jaꞌan‑i nuu mee‑s ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús nuu mee‑i.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Na n‑kunee kɨu kiꞌna nuu semana, daa n‑ka nataka se n‑dakuaꞌa Jesús. Vaꞌa ndiꞌu yeꞌe, chi n‑ka yuꞌu‑s nuu se Israel. Ijan n‑xee Jesús, te n‑nujuiin‑ia meꞌñu mee‑s. N‑jaꞌan‑ia: —Na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa koio‑n.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Na n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa, n‑dandeꞌa‑ia‑s ndaꞌa‑ia xiꞌin yɨkɨ naꞌa‑ia. Xijan kuu xa yo n‑ka kuvete se n‑dakuaꞌa‑ia, na n‑ka xini‑s Xtoꞌo‑ro.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 N‑jaꞌan Jesús ɨnka vuelta: —Na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa koio‑n. Ná n‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r mee‑r, da tundaꞌa ñaꞌa mee‑r mee‑n.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Na n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa, n‑tutachi‑ia nuu‑s, ntdaa‑s, te n‑jaꞌan‑ia: —Juejoon koio xa kadatniu Espíritu Ii anu‑n.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ɨɨn ñayiu, nux taxkanu ini‑n kuechi‑i, xá n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i. Nux ma taxkanu ini‑n kuechi‑i, dani tuu‑i xiꞌin kuechi‑i.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Ko Tomás, se n‑ka xo danani‑s Cuati, ña n‑xo tuu‑s xiꞌin‑s hora n‑xee Jesús. Se n‑dakuaꞌa Jesús kuu‑s, ko xakuaa ijan, ña n‑xo tuu‑s xiꞌin‑s.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Xijan kuu xa n‑ka jaꞌan ɨnka se n‑dakuaꞌa Jesús nuu‑s: —¡N‑ka xini‑r Xtoꞌo‑ro vitna! Ko n‑jaꞌan Tomás nuu‑s: —Io xa jini‑r ndaꞌa‑ia, nuu n‑ka keé ndɨi kaa. Xiꞌin dɨkɨ ndaꞌa‑r, io xa tnɨɨ‑r nuu n‑ka keé‑i. Xiꞌin ndaꞌa‑r, io xa tnɨɨ‑r yɨkɨ naꞌa‑ia. Dada kuu xa jandixa‑r xa ka jaꞌan‑n.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Nuu una kɨu, ɨnka vuelta n‑ka nataka se n‑dakuaꞌa‑ia xiti veꞌe jan. Te vuelta yaꞌa n‑xo tuu Tomás xiꞌin‑s. Juini n‑xo ndiꞌu vaꞌa yeꞌe, ko n‑xe kɨu Jesús xiti veꞌe, te n‑nujuiin‑ia meꞌñu mee‑s. N‑jaꞌan‑ia: —Na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa koio‑n.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Dada n‑jaꞌan‑ia nuu Tomás: —Xiꞌin dɨkɨ ndaꞌa‑n, tnɨɨ ñaꞌa yaꞌa. Kundeꞌa ndaꞌa‑r. Xiꞌin ndaꞌa‑n, tnɨɨ yɨkɨ naꞌa‑r. Te maxku ku kuu ka‑n ɨɨn se ña jandixa. Jandixa ñaꞌa.
27 E logo disse a Tomé:
28 N‑jaꞌan Tomás: —¡Xtoꞌo‑da kuu‑n! ¡Ianyuux jandixa‑da kuu‑n!
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 N‑jaꞌan Jesús: —Xaxeꞌe xa xiꞌin nuu‑n n‑xini ñaꞌa‑n, vitna jandixa‑n. ¡Naka kuvete koio ñayiu ña n‑xini ñaꞌa xiꞌin nuu‑i, ko dani jandixa ñaꞌa‑i!
29 Jesus lhe disse:
30 Kueꞌe ka milagru n‑kida Jesús xa n‑ka xini se n‑dakuaꞌa‑ia, ko ñatu yodotnuni yaꞌa.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ko n‑kidavaꞌa‑da tnuꞌu yaꞌa, xa jandixa koio mee‑n xa Jesús kuu Cristu, Ia n‑tundaꞌa Ianyuux, te kuu‑ia Daꞌya Yɨɨ Ianyuux. N‑kidavaꞌa‑da tnuꞌu yaꞌa, xa jandixa koio mee‑n mee‑ia, te duꞌa kutuu vaꞌa koio mee‑n, xiꞌin mee‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.