João 13

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɨɨn kɨu nga xa xee viko Paxcua. Naꞌa Jesús xa xá n‑xee kɨu xa kee‑ia ñuñayiu, xa ndaa‑ia nuu tuu Taa‑ia. Nɨni n‑xo tuu‑ia ñuñayiu, n‑xemani‑ia ñayiu ka jandixa ñaꞌa. Te kɨu nga ijan n‑dandeꞌa‑ia ñayiu jan xa yo xemani‑ia‑i.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Te xá n‑kidatniu kuiꞌna anu Judas Iscariote, daꞌya yɨɨ Simón, xa diko‑s Jesús nuu se kaꞌni koio‑ia. Naꞌa Jesús xa n‑kixi‑ia nde nuu tuu Taa‑ia, te naꞌa‑ia xa nuꞌu‑ia nuu tuu Taa‑ia. Naꞌa‑ia xa n‑kida Taa‑ia xa taxnuni‑ia nuu ntdaa xa io. Nukoo Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s. N‑ndojuiin Jesús nuu n‑xaxdini‑ia, te n‑dita‑ia daꞌma niꞌna‑ia. N‑tnɨɨ‑ia ɨɨ toalla, te n‑duku niꞌna‑ia dujun kaꞌa‑ia.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 N‑dachitu‑ia ɨɨn caxuela ndute, te n‑kixeꞌe‑ia xa najini‑ia xeꞌe se dakuaꞌa‑ia. Xiꞌin toalla n‑xo duku niꞌna dujun kaꞌa‑ia, n‑nadayichi‑ia xeꞌe‑s.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Na n‑xee‑ia nuu Simón Spedru xa najini‑ia xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan Spedru: —Xtoꞌo‑ro, ¿xeꞌe mee‑da najini‑n a?
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 N‑jaꞌan Jesús: —Ta kutnuni ka ini‑n nax kida‑r vitna, ko nunuu ka kutnuni ini‑n.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 N‑jaꞌan Spedru: —¡Nuncas ma najini mee‑n xeꞌe mee‑da! N‑jaꞌan Jesús: —Nux ma najini‑r xeꞌe‑n, te ma kunduu ka‑n xiꞌin‑r.
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Te n‑xiaꞌan Simón Spedru nuu Jesús: —Xtoꞌo‑ro, nux duꞌa koo, te maxku najini‑n diko ni xeꞌe‑da. Najini‑n ndaꞌa‑da, dɨkɨ‑da tuku.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —Xá n‑dakuchi ñaꞌa Taa‑r Ianyuux mee‑n. Xijan kuu xa meni xeꞌe‑n najini mee‑r vitna. Xá n‑kida Ianyuux xa n‑ndundoo‑n, ña tuu nax io ka‑n. Mee‑n, xá n‑ka ndundoo‑n, ko ñatu ntdaa‑n ndaxio ndoo.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Chi naꞌa Jesús jundu diko ñaꞌa mee‑ia. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia xa ñatu ntdaa‑s ndaxio ndoo.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Na n‑yaꞌa xa n‑najini‑ia xeꞌe‑s ntdaa‑s, te n‑nukondixi‑ia daꞌma‑ia, te n‑nukoo‑ia ɨnka vuelta, n‑jaꞌan‑ia: —¿Ka kutnuni ini‑n nax n‑kida ñaꞌa‑r a?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Danani ñaꞌa‑n Maestru, te ka jaꞌan‑n xa Xtoꞌo‑n kuu ñaꞌa, te xandaa ka jaꞌan‑n, chi ndaa kuu‑r.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nux kuu‑r Xtoꞌo‑n te Maestru te najini mee‑r xeꞌe mee‑n, te io xa najini tnaꞌa koio mee‑n xeꞌe‑n.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Kuu mee‑r ichi ka neꞌe ka tnɨɨ koio‑n jɨꞌɨn. Ná n‑kida ñaꞌa mee‑r, da io xa kada tnaꞌa koio mee‑n.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Kunxaꞌnu ka se kuu xtoꞌo veꞌe, dada se xinokuechi nuu‑s. Kunxaꞌnu ka se taꞌu tniu, dada se tundaꞌa‑s.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nux kutnuni ini‑n xaꞌa te kada‑n xaꞌa, te kuvete koio‑n.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ʼÑa jaꞌan‑r xaxeꞌe ntdaa‑n. Xini vaꞌa‑r jundu n‑kaxí‑r. Ɨɨn tnaꞌa mee‑n, kada xa jɨn tnaꞌa xa jaꞌan tnuꞌu Ianyuux, yodotnuni xá n‑kuu kueꞌe kuia: “Se xax kaꞌnu xiꞌin‑r xini uꞌu ñaꞌa.”
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Vitna, antecas xa yaꞌa, te jaꞌan‑r xa duꞌa koo. Te dada, hora yaꞌa, te jandixa koio‑n xa kuu‑r jundu kuu‑r.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ɨɨn ñayiu, nux kueka vaꞌa‑i se tundaꞌa‑r, duꞌa kueka vaꞌa ñaꞌa‑i mee‑r tuku. Te nux kueka vaꞌa ñaꞌa‑i mee‑r, te kueka vaꞌa‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r vaxi.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Na n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa, te yo n‑tnau ini‑ia. N‑jaꞌan kaxi‑ia: —Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ɨɨn tnaꞌa mee‑n diko ñaꞌa mee‑r nuu se kaꞌni ñaꞌa koio.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 N‑ka nukondeꞌa tnaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ñayo‑s n‑ka kutnuni ini nuu ndeda ɨɨn‑s n‑jaꞌan‑ia.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Nuu n‑ka xaxdini‑s, ijan, yatni Jesús, nukoo ɨɨ se dakuaꞌa‑ia. Yo n‑xemani Jesús se ijan.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 N‑kida Simón Spedru ɨɨn seña ndaꞌa‑s nuu se ijan, xa kajan tnuꞌu‑s‑ia nuu jundu kuu se diko‑ia.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 N‑nundee se ijan Jesús, te n‑jaꞌan niꞌni‑s doꞌo‑ia: —Xtoꞌo‑ro, ¿jundu kuu‑s?
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 N‑jaꞌan niꞌni Jesús doꞌo se ijan: —Dandoyo‑r itaꞌu tila nuu ndeyu, te juñaꞌa‑r‑sɨ. Mee‑s kuu‑s. N‑dandoyo‑ia itaꞌu tila, te n‑xiaꞌan‑ia nuu Judas Iscariote, daꞌya yɨɨ Simón.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 N‑tnɨɨ Judas tila jan, te dada n‑kɨu kuiꞌna anu‑s. N‑jaꞌan Jesús: —Xa kada‑n, yachi kada‑n.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Te ñayo se xtuu ijan n‑ka kutnuni ini nakuenda n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu Judas.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Dava‑s n‑ka xani ini xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia xaxeꞌe xa n‑yɨndaꞌa Judas tvini‑s ntdaa‑s. N‑ka xani ini‑s xa juini‑ia xa jueen‑s xa kax koio‑s viko Paxcua, a xa juñaꞌa‑s tvini nuu ñayiu ka kundaꞌu.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 N‑tnɨɨ Judas tila, te yachi n‑kee‑s juaꞌan‑s. Te xá n‑kuaa hora ijan.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Na n‑kee Judas juaꞌan‑s, te n‑jaꞌan Jesús: —Vitna koo xa kunxaꞌnu ka Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, te xaxeꞌe mee‑s, koo xa kunxaꞌnu ka Ianyuux.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Nux dandeꞌa mee‑s ñayiu xa kunxaꞌnu ka Ianyuux, dada dandeꞌa Ianyuux ñayiu xa kunxaꞌnu ka mee‑s. Te ña kueꞌe ka ndoñuꞌu xa xee xa duꞌa koo.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Daꞌya kuechi‑r, xaku nga hora kutuu‑r xiꞌin‑n. Nanduku ñaꞌa koio‑n, ko mayo ka‑n naniꞌi ñaꞌa. Nani n‑jaꞌan‑r nuu se ka taxnuni nuu ñayiu Israel, dani jaꞌan‑r nuu mee‑n vitna: “Nuu jɨꞌɨn mee‑r, mayo‑n kuaꞌa xa kandijun ñaꞌa koio‑n.”
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Vitna taa‑r ɨɨn tnuꞌu taꞌu tniu xee: “Io xa juemani tnaꞌa koio‑n.” Nani xemani ñaꞌa mee‑r, dani juini‑r xa juemani tnaꞌa koio‑n.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Nux juemani tnaꞌa koio‑n, te jini koio ntdaa ñayiu xa se dakuaꞌa mee‑r ka kuu mee‑n.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 N‑xijan tnuꞌu Simón Spedru: —Xtoꞌo‑ro, ¿ndexu jɨꞌɨn‑n? N‑xiaꞌan Jesús: —Nuu jɨꞌɨn‑r, ma kuaꞌa‑n xa kandijun ñaꞌa‑n jɨꞌɨn vitna, ko ɨnka kɨu, joon, kandijun ñaꞌa‑n xee.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 N‑jaꞌan Spedru: —Xtoꞌo‑ro, ¿nakuenda xa ña kuaꞌa‑da xa kandijun ñaꞌa‑da jɨꞌɨn vitna? Io tuꞌa‑da xa kuú‑da xaxeꞌe‑n.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 N‑jaꞌan Jesús: —¿Xandaa kuu xa io tuꞌa‑n xa kuú‑n xaxeꞌe‑r a? Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Antecas xa kana liꞌi xakuaa vitna, te jaꞌan mee‑n uni vuelta xa ña xini ñaꞌa‑n mee‑r.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.