Atos 7

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni Steva: —¿Ndaa xa duꞌa n‑jaꞌan‑n a?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Xiaꞌan Steva nuu ñayiu: —Dito, Ñani, ɨɨn ni ñayiu ka kuu‑ro. Kunini‑n tnuꞌu na jaꞌan‑da. N‑dandeꞌa Ianyuux mee‑ia Abraham país Mesopotamia na ta nkotuu ka‑s ñuu Harán. N‑xini‑s xa ndii‑ia.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Ta kee ñuu‑n ya. Dandoo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n, te juaꞌan ɨnka ñuu nuu daneꞌe ñaꞌa‑r.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 N‑kee Abraham país nani Caldea te n‑xe kotuu‑s ñuu Harán. Ijan n‑xiꞌí taa‑s. Ijan dada n‑xe kotuu‑s nuu tuu‑ro ya na n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s,
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 ko ni itaꞌu ñuꞌu ña n‑xiaꞌan‑ia, juini nga nuu kunujuiin mee‑s, ko n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa kutaꞌu daꞌya dana‑s ñuꞌu yaꞌa. Duꞌa n‑jaꞌan Ianyuux juini ñayo na daꞌya‑s n‑xio daa.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s xa daꞌya dana‑s jɨꞌɨn koo‑i ɨnka país te kadatniu duꞌa koio‑i nuu toꞌo ñuu ijan. Kada uꞌu ñayiu ijan daꞌya dana‑s koon cientu kuia.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Xiaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada uꞌu‑r ñayiu ñuu ijan xaxeꞌe xa kadatniu duꞌa ñayiu ndeka‑r nuu‑i. Ijan dada kee koio‑i ñuu toꞌo jan te ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i mee‑r yaꞌa.”
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 N‑kendoo tratu Ianyuux xiꞌin Abraham xa juñaꞌa‑ia ɨɨn xa juñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe tratu ijan, n‑xaꞌnde ndodo Abraham ñɨɨ nuu ii Isaac nu n‑kuu una kɨu‑s. Dani n‑xaꞌnde ndodo Isaac ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑s, se kuu Jacob. Dani n‑kida Jacob uxi uu daꞌya yɨɨ‑s.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ʼXaxeꞌe xa ɨnuu kuedi ini dava ka daꞌya yɨɨ Jacob n‑ka diko‑s ñani‑s José nuu se ka xeꞌen Egipto, te xndeka ñaꞌa se n‑ka xeen ñaꞌa jan juaꞌan ijan. Juini daa n‑yaꞌa‑s, ko n‑xo kunduu‑s xiꞌin Ianyuux.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Xaxeꞌe xa ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑s n‑chindee ñaꞌa‑ia, te ñatuka daa n‑yaꞌa‑s. N‑xiaꞌan Ianyuux xa xinitnuni José, te n‑kidatniu‑ia anu se n‑taxnuni Egipto xa n‑tna ini‑s‑sɨ. Xijan kuu xa n‑tetutniu‑s José xa taxnuni‑s nuu ñayiu Egipto. Dɨuni n‑tetutniu‑s‑sɨ xa taxnuni‑s nuu ñayiu ka kidatniu veꞌe‑s.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 N‑kuu tnama ndeꞌe Egipto xiꞌin Canaán te ndaꞌu n‑ka yaꞌa ñayiu. Ña n‑ka xo niꞌi xixitna‑ro xa kaxi‑i.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nu n‑teku Jacob xa io trɨu Egipto te n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s ijan.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 N‑ka xeꞌen ntuku ñani José Egipto ɨnka vuelta, te vuelta yaꞌa n‑datuu José mee‑s nuu ñani‑s. Ijan dada n‑xini se taxnuni ka Egipto jundu kuu familia José.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 N‑tundaꞌa José razón Canaán xa n‑kana‑s taa‑s, ñani‑s xiꞌin ntdaa ka familia‑s xtuu ijan. Uni diko xaꞌun‑s xa ntdaa‑s
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 n‑ka xee Egipto. Ntdaa‑s xiꞌin dava ka xixitna‑ro n‑ka xiꞌí ijan.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Xneꞌe se Israel yɨkɨ kuñu Jacob juan ndixi Siquem te n‑ka ki kuxi‑s nuu ñuꞌu n‑xeen Abraham nuu daꞌya yɨɨ Hamor xiꞌin tvini kuu plata.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ʼNu vax kuyatni tiempo jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham, te n‑ka kukueꞌe xixitna‑ro Egipto.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ijan dada n‑taxnuni ɨɨn se ña n‑xo xini tnaꞌa xiꞌin José nuu ñayiu Egipto.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 N‑kida uꞌu‑s daꞌya dana xixitna‑ro Jacob. N‑taꞌu tniu‑s xa kajan tuu koio daꞌya dana‑s daꞌya yɨjɨn‑i juera xa na kuú koio‑s.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Tiempu ijan n‑kaku Moisés, te n‑tna ini ñaꞌa Ianyuux. Uni yoo n‑xo ndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s veꞌe‑s.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Daa n‑xe dandoo ñaꞌa dɨꞌɨ‑s ɨɨn nuu n‑dandoo ñaꞌa‑ña, te n‑nakueka ñaꞌa daꞌya dɨꞌɨ se taxnuni Egipto. N‑xo ndeka ñaꞌa‑ña, te n‑dakaka ñaꞌa‑ña xkuela. Kuenda kɨu daꞌya‑ña n‑kuu‑s.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Duꞌa n‑kuu xa n‑kuaꞌa vaꞌa‑s tutu na ka tuꞌa se Egipto. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa jaꞌan‑s. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa kada‑s ɨɨn xa kada‑s.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ʼNu n‑chitu‑s uu diko kuia te n‑kuu anu‑s xa kotoniꞌni‑s ñayiu kuu tnaꞌa‑s, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu n‑xee‑s nuu xndaxio yatnuꞌu‑s, te n‑xini‑s xa kani ɨɨn se Egipto se kuu yatnuꞌu‑s te n‑nujuiin xiꞌin‑s xiꞌin‑s. N‑kani‑s se Egipto xa n‑dandenaa‑s, te n‑xaꞌni‑s‑sɨ.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Xaꞌa n‑kida Moisés chi n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xa dakaku‑s yatnuꞌu‑s, ko ñayo yatnuꞌu‑s n‑ka xani ini xa dɨu‑s kuu se dakaku ñaꞌa.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Kɨu kuu uu n‑xini ntuku Moisés uu se ka kuu yatnuꞌu‑s ka jantnaꞌa. N‑juini‑s xa dadaꞌan niꞌno‑s. Xiaꞌan‑s: “¿Nakuenda ka jantnaꞌa‑n te ñani mee‑n ka kutnaꞌa?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 N‑tundaꞌa se jani ɨnka‑s jan Moisés te n‑jaꞌan‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu koio‑r a ku kuu‑n juexi u?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿A juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n ná n‑xaꞌni‑n se Egipto iku a?”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Nu n‑teku Moisés xa duꞌa n‑jaꞌan se ijan te n‑xino‑s. Juaꞌan‑s nuu nani Madián. N‑xe kotuu‑s ñuu ijan, te n‑xio uu daꞌya yɨɨ‑s.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ʼNu n‑yaꞌa uu diko kuia, te juaꞌan‑s yatni nuu nani Yuku Sinaí nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Te nde andɨu n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ɨɨn nuu yutnu iñu koko nukoo ijan.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nu n‑xini‑s xijan te n‑yuꞌu anu‑s. N‑xe tuꞌa‑s yutnu koko jan xa kundeꞌa vaꞌa ka‑s te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑ia:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Ruꞌu kuu Ianyuux xixitna‑n Abraham, Isaac, Jacob.” Nɨꞌɨ Moisés xaxeꞌe xa yo vichi n‑yuꞌu‑s te ña n‑kuyɨɨ‑s xa kundeꞌa ka‑s xijan.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ijan dada xiaꞌan Ianyuux nuu‑s: “Kineꞌe ndixa‑n chi ii nuu nujuiin‑n.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Xá naꞌa‑r xa ka kida uꞌu ñayiu Egipto daꞌya‑r. Ka jan kuechi‑i nuu‑r te n‑juun‑r xa dakaku‑r‑yɨ. Ta kindeꞌe ka xa kunini‑n xa jaꞌan‑r. Tundaꞌa ñaꞌa‑r nuꞌu Egipto”, kuu Ianyuux, n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Dɨu‑s kuu se ña n‑xe ini ñaꞌa xixitna‑ro. N‑ka jaꞌan‑i nuu‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu‑r a xa ku kuu‑n juexi u?” Juini daa n‑ka jaꞌan‑i nuu‑s, ko n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑s nuu ñayiu ijan xiꞌin xa dakaku‑s‑yɨ ná n‑jaꞌan ángel, ia n‑juun nuu yutnu koko jan nuu‑s.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Dɨu‑s n‑kuu se n‑kineꞌe xixitna‑ro Egipto. N‑kida‑s milagru na n‑xo tuu‑i ijan, na n‑ka yaꞌa‑i mar nani Mar Kueꞌe, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau du. Uu diko kuia n‑xo tuu‑i ijan.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Dɨu‑s n‑kuu se n‑jaꞌan nuu xixitna‑ro: “Kada Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana‑n jaꞌan tnuꞌu Ianyuux ná jaꞌan ruꞌu”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mee‑s kuu se n‑xo tuu xiꞌin xixitna‑ro na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Dɨuni n‑xo tuu‑s xiꞌin ángel n‑jaꞌan xiꞌin‑s Yuku Sinai. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑kendoo xijan xiꞌin xixitna‑ro.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Ña n‑ka juini xixitna‑ro xa jandixa‑i Moisés. Ña n‑ka xe ini‑i‑sɨ, te n‑ka juini‑i xa ngondita koio‑i xa nuꞌu‑i Egipto.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 N‑ka jaꞌan‑i nuu Aarón: “Kadavaꞌa‑n ɨɨn ianyuux na juindodo nuu nuu‑ro chi ña kutnuni nax n‑kuu xa ñayo ka Moisés, se ndeka ñaꞌa vaxi nde Egipto.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Te n‑kidavaꞌa Aaron xiꞌin‑i ɨɨn xa kaa ná kaa ncerru. N‑ka xaꞌni‑i kɨtɨ xa n‑ka doko‑i‑tɨ nuu xijan. N‑ka kida‑i viko xa chiñuꞌu‑i ncerru n‑ka kidavaꞌa‑i.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Xaxeꞌe xaꞌa n‑xika yata Ianyuux nuu‑i. N‑dandoo‑ia‑i xa ndadakaꞌnu koio‑i chudini, chi duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Kuu Ianyuux, n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ʼNa n‑xo tuu xixitna‑ro nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau, n‑ka xo nevaꞌa‑i tabernáculo nuu n‑kaa niꞌno yuú yodotnuni tnuꞌu‑ia. N‑taꞌu tniu Ianyuux xa n‑kidavaꞌa Moisés tabernáculo kaa ná kaa xa n‑dandeꞌa‑ia‑s.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 N‑xika kuia, te n‑kendoo Josué xiꞌin dava ka xixitna‑ro xiꞌin tabernáculo jan. Xneꞌe‑s‑tnu n‑ka kixee yaꞌa, te n‑ka xo nevaꞌa xixitna‑ro‑tnu. Nde n‑xiꞌí David, ijan dada ñatuka n‑ka xetniu‑i‑tnu. N‑chindee Ianyuux xixitna‑ro xa n‑ka xijun‑s ntdaa ñayiu n‑ka xio yaꞌa, te n‑ka tnɨɨ‑s ñuꞌu‑i.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 N‑tna ini Ianyuux David te dɨu‑s n‑xijan tnuꞌu‑ia nuu io vaꞌa xa kadavaꞌa‑s ɨɨn veñuꞌu‑ia. Kuu‑ia Ianyuux xixitna‑ro Jacob.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Juini daa n‑juini David, ko ñadu dɨu‑s n‑kidavaꞌa veñuꞌu Jerusalén chi Salomón n‑kidavaꞌa veñuꞌu‑ia.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 N‑kidavaꞌa Salomón veñuꞌu‑ia juini ñatu io‑ia xiti veñuꞌu ka kidavaꞌa ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Kuu Ianyuux, n‑jaꞌan‑ia.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ʼÑa ka juini‑n xa natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, ña ka jandixa‑n Ianyuux, ña ka chinuu‑n tnuꞌu‑ia. Ndɨkɨu ndɨñuu ka dangondita‑n Espíritu‑ia. Ná n‑ka kuu xixitna‑n, daa ka kuu‑n.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Kunini vaꞌa koio‑n xa jaꞌan‑da ya. Xixitna‑n jan n‑ka kida uꞌu ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Nde se n‑ka jaꞌan xa kixi Ia ña tuu na kuechi kada n‑ka xaꞌni‑i. N‑ka diko‑n Ia yaꞌa, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa se n‑ka tnɨɨ ñaꞌa.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 N‑ka teku‑n tnuꞌu‑ia n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ko ña ka jandixa‑n tnuꞌu jan —kuu Steba, n‑xiaꞌan‑s.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xaꞌa yo ndeꞌe n‑ka kiti ini ñayiu n‑ka xo nini xa n‑jaꞌan‑s xa diko n‑ka nɨꞌɨ yuꞌu n‑ka nɨꞌɨ nuu‑i.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 N‑ndakoto niꞌni Steba andɨu te n‑xini‑s xa diñu Ianyuux xaxeꞌe xa ñuꞌu Espíritu‑ia‑s. Dɨuni n‑xini‑s xa nujuiin Jesús lado kuaꞌa‑ia.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Te xiaꞌan‑s nuu ñayiu jan: —Vitna di ndeꞌa‑da xa nune andɨu. Ndeꞌa‑da Ia kuu ñayiu. Nujuiin‑ia diñi kuaꞌa Ianyuux —kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 N‑ka xadɨ ndaꞌa ñayiu xyuku ijan doꞌo‑i, te xee n‑ka kana‑i. N‑ka xetuꞌa se xyuku ijan nuu nujuiin Steba, te n‑ka tnɨɨ‑s‑sɨ.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s nde yuꞌu ñuu Jerusalén, te ijan n‑ka janñaꞌa‑s yuú. Se n‑ka xo ndeꞌa naxa n‑kuu, n‑ka janyuku‑s daꞌma‑s nuu ɨɨn solteru nani Saulo.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Nɨni ka jani‑s Steba yuú, n‑xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux. N‑jaꞌan‑s: —Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da, nakueka‑n anu‑da.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ijan dada n‑xe juiin xiti‑s te xee xa xee n‑kana‑s: —Taa‑ro Ianyuux, taxkanu ini‑n kuechi ka kida se yaꞌa —kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s. Duꞌa n‑jaꞌan‑s te n‑xiꞌí‑s.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.