Rute 1
Katcha (XTC) vs NTLH
1 ꞌBilli ka naguuru ma naguugaara tahükümü ka Israyil, a ïïre tümmü anya, a ömöꞌdï inggide ama anya ma Beetlaham ma Yahüüsa, iꞌi nja aka tammo iini ana laala tiya eene keera. Kunggeene kaco anya ma Müwab.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Eere yiini aꞌda Alimalik, aka miini mana eere aꞌda Naüümï, a laala ya eene tana eere aꞌda, Mahlöön nja Kïlïyöön. Eege kama Afraata ka Beetlaham ka Yahüüsa.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Kanna ya, a Alimalik teyi a Naüümï tütü nja laala tiya oono na eera no.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Ïkïrï laala ka kuna iiya ka Müwab katarna eege. Mo mana eere aꞌda Rawus mo mana eere aꞌda Ürfa, kada kiidi nagürüünü kadaꞌbaaga ka anya ma Müwab.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Ïkïrï Mahlöön nja Kïlïyöön ka tinyi Naüümï kuꞌbu unggodho oogo kungngo.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Amussu kungngo ya, a Naüümï taföönyö aꞌda Masala moolona anya ka ïïre a kuri tanna ka kadu ꞌdo ka Yahüüsa, a Naüümï nja ligadaada moono kindinaana oona ma tafada ma co Yahüüsa anya tammo eene.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Mïkïrï Naüümï ka fïkïꞌdö nja ligadaada moono kinyi anya ma Müwab kuꞌbu kara ka tunggeene kümmü fïïnï ma tapadaga co Yahüüdiya.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Yungngo a Naüümï ka tiki a ligadaada moono, “Aaga fada aaga tapadaga co nööꞌdï tanno nakanïïmö tanno ada. Tafa ka Masala tala taꞌdiila aaga afa maada kaala a naganyori tanno ada no aaya no aaga tala aꞌa.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 A Masala tanangnga aaga ka lïngnge ka ꞌdï ma naganyori tanno ꞌdiila no.” Mïkïrï ka tattogo eege, katafaraana ka oona.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Kiki oono, “Ara ungngo tunggeene nja oꞌo, ungngo co ka kadu tanno üüdü nja oꞌo.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Illi Naüümï miki, “Laala eede, aaga pataga co ööꞌdï. Ara aaga töꞌdö nja aꞌa amana? Ara aꞌa co teene laala ya eera töꞌdö taganyuri ma aaga afeꞌde ya?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Aaga padaga co ꞌdï laala eede, sa aꞌa tadharu ꞌdo meede ka tagona nyuri afeꞌde. Nassa ka takiki aꞌda naleefe aꞌa tagona nyuri, nassa ka tüürü na tarnadene ka ooso tanno nadageene laala.
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 Ara aaga taneene, aaga tïndhïgï eege kara ka tinggiridene ka sere? Ara aaga tütü ꞌbala tanyuri kara ka teesere? Kaw, laala eede. Taalo aguꞌdaana ana aaga ꞌdo kungngo afa miini ka ꞌduuꞌdu aꞌa kungngo, kudumma iisine ma Masala kïïlï kede!”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Kafada ka tafara afeꞌde. Ïkïrï Örpha ka tööjülü taada moono mattogo oogo, illi Rawus mammaꞌda ka ono.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 A Naüümï tiki, “Sele, mafada kööje ma oꞌo mapadaga ka kadu tanno oono nja namasala tanno oono. Aafada nja oono.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Illi Rawus miki oono, “Fa tuuru aꞌa ka tino aꞌda nafada ara ka tinyi oꞌo kuꞌbu. Kita üüdü kico, ara aꞌa co, a kita üüdü ka tanna kide ara aꞌa taneene. Kadu nüüdü kara ta kadu tanno eede, a Masala müüdü ta Masala tiya eede,
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Kita üüdü ka teyi kide ya ara aꞌa teyi kide natüꞌbüdene kita miini kita. Fa ka Masala ma ümmü aꞌa, üürü nïïmö inggide a tanangnga kuꞌbu bala inde.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Ka Naüümï ka tassa ka Rawus kanu mütü ka asaasa tino nja oono ya, mïkïrï ka taadha ka taara oogo keere ka tino nja oono.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Kïkïrï kööꞌdö ka Beetlaham eege a teera. Ka daara ka teene ya a kadu nyeꞌdꞌde takïrï ïïye kene, a iiya tindineene kiki, “tara ada Naüümï oogo mungngo?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 “Aaga fa tümmünü aꞌa aꞌda Naüümï,” oogo miki eene. “Agümmünü aꞌa aꞌda Mara (aꞌda taꞌdiiri), kudumma Masala tammo ana türü mo manangnga tefe ka ꞌdï neede ka ꞌdiiri ꞌdo.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Nunggeene aꞌa ka tiginigo, a Masala tafada ana aꞌa ka taꞌdöngngönyö Kümmünü aaga aꞌa Naüümï amana? Mamuru Masala dhïngkïrï aꞌa, uuru tagorooꞌbo kede ka oona.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 A Naüümï tapadaga co Beetlaham oogo nja Rawus, kööce moono aꞌda karaana kadu ka nasigeene.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.