Marcos 5

Katcha (XTC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kaala ndaꞌda ma to ma Jaliil, ndama ꞌdakeyi ma Jarasiin.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Aga Yasu ka taꞌbarda ndama mürkabü ya, koreene nja ömöꞌdï öꞌdö ndama naala ma oofo ana koronggore tiya toroko ya.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Anna ka naala ma oofo, ömöꞌdï ma tambaanya timiꞌdi iꞌi salla ana jansiiri titaalo.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Iꞌi agaminꞌdadene ka nïïsö nja awwa ana jansiiri, lakiini iꞌi aꞌbuna jansiiri aparsaana kuꞌbu, aꞌbuna ndaliili niini ka uune no. Taalo ömöꞌdï ma tana türü ma timiꞌdi iꞌi.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Anna ka naala ma oofo nja naꞌdikinya ooso kungngo nja uuru, iidhe aara oona niini a nïïgïsï.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Kini ka taasala Yasu ka tadhe kuꞌbꞌba kanna ya, areere aco üürü kuꞌbu ana küüge kini kidha.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Iidhe koꞌdꞌdo eema iki, “Minna yüüdü nja aꞌa Yasu ꞌBiiꞌbala ma Masala tammo koꞌdo mo? Aꞌa nagüdünü oꞌo ka Masala aꞌda nafa tapusu aꞌa.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kudumma Yasu ka tiki iini, “Koronggore ya toroko ya, aayu kürö ka ömöꞌdï tiya ka oona.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ïkïrï Yasu ka tindini iꞌi, “Eere yüüdü aꞌda mada?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Adageema nja Yasu dhabbu asaasa iꞌi aꞌda afa tasoro ana eege co kürö ndama ꞌbuugu tiya.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 A nagüdürü kungngo kadhabbu kaguri ka anya ka tümꞌbü.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Kïkïrï nagoronggore na oroko no ka tiki iini, “Uurugu ungngo ka nagüdürü ungngo co taꞌdïnggö kene ka oona.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ïkïrï ka tamma kene kide, ïkïrï nagoronggore na oroko no kööꞌdö kürö kuurunja ka nagüdürü ka oona na öꞌdö na alif keera no. Ïkïrï nagüdürü karünö ndama nsorondho kafiri co to kaꞌduuru ꞌbïïdï.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 A katasaana tarünö, a tumma tanyala ka anya nja naꞌbuugu ka oona nyeꞌdꞌde, a kadu töꞌdö kürö ma co tassa ka nïïmö tiya agüünï adene ya.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kene kaala ꞌbuugu ya Yasu ka tanna kide ya, kaduna ömöꞌdï ya agaana naganaꞌbu ka oona ka dhabbu ya, ka temmi ana enꞌdi ka oona kaꞌdiila ka üüdü, ariꞌba tümmü eege.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 A kadu na tïnö kini no tadirina eema ya kalinggo adene ya, ma naganaꞌbu nja nagüdürü.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Kïkïrï ka teema nja Yasu kasaasa iꞌi ka tunggeene ka anya tammo eene.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kini ka ndaka ka mürkabü ma tunggeene ya, ömöꞌdï ya kaana naganaꞌbu ka oona ya, tiki iini aꞌda aꞌduga iꞌi nja iini.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 A Yasu taalo amma ka tunggeene nja iini, lakiini iꞌi ya iki iini, “Pataga co ꞌdï tiya üüdü nja kadu tanno üüdü nadirina eema ya Uugaara ka tagalinggo ana oꞌo ya co eene, Uugaara ana ꞌbangnga ma oꞌo nya.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ömöꞌdï tïkïrï ka tunggeene adagööleele ka Naanya tanno öꞌdö kadaꞌbaaga no adünnü eema ya Yasu ka tagüünï ana iꞌi dhabbu, a kadu tadhere nyeꞌdꞌde kungngo.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ka Yasu ka tadaꞌda mürkabü afeꞌde ataꞌdaga co ndaꞌda ma to tökönö, a kadu tarügü kini ka oona ka tinggini ma to kadhabbu.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ömöꞌdï inggide öꞌdö, a uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayiros. Kini ka taasala Yasu ya üürü kuꞌbu ana küüge.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Adageema tumma nja iini dhabbu iki iini, “ꞌBadaada meede madhilli mo ma maara manda kete ka teyi! Ma aayu nanangnga iisine nüüdü kono ka oona amang kono toolonadene ma efe ka ꞌdï.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ïkïrï ka tunggeene nja iini a kadu tuurna iꞌi keere kadhabbu kiti ajeene.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Aka minggide erïïdö ka tïïsö kono mandaguꞌdu nagürüünü kadaꞌbaaga kafünü eera.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A nagadektöörö kadhabbu kamana dawwa oono, madhifi eema yoono ka ꞌdï nyeꞌdꞌde massa ka tütü kungngo taalo maꞌdiila, magala ka takogoona ma tasigi co.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Kono ka taföönyö tumma na Yasu ya maco ka kadu ka teene maaꞌba tenꞌdi ka Yasu ka oona ndama eere.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Kudumma oono ka tiki ka eyi tiya oono aꞌda, “Kede ka taaꞌba tenꞌdi miini ka oona ara aꞌa toolonadene.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Erïïdö tarooro karumeene, mussu a tuuꞌda tanno oono aꞌda moolonadene ka erïïdö.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 A Yasu tarooro ka tussu aꞌda türü köꞌdö kürö kini ka oona, afele ka kadu ka teene iki aꞌda, “Mada iꞌi yungngo ümmü tenꞌdi meede?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 A kadalaadene niini tiki iini, “Nussu oꞌo aꞌda kitaana kadu oꞌo ka oona, na oꞌo saga tindineene niki aꞌda, ‘Mada ümmü tenꞌdi meede?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Lakiini iꞌi afele keere ïïrï ömöꞌdï ya kalinggo tumma no ya.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ariꞌba tümmü aka maꞌdeedene ka oona kudumma oono ka tussu nïïmö ya agalinggo adene ana oogo ya, mööꞌdö müürü kini kidha madirina eema ma timinꞌda iini nyeꞌdꞌde.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A Yasu tiki oono, “ꞌBadaada eede, tamma nüüdü ka Masala no ka oolona oꞌo, unggeene a taꞌdiila, eema ya agu oꞌo ya taalo a tagu oꞌo afeꞌde.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ka Yasu kadeema kungngo ya aꞌda köꞌdö kadu ndama ꞌdï tiya uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayörös kiki, “Meyi ꞌbadaada müüdü fa taꞌdïgïꞌdï tatalaana ka oona.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 A Yasu tanangnga ïïye a tumma tanno eene iki uugaara ma la ma talaana, “Fa tariꞌba amma ka Masala.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Taalo asaasa ömöꞌdï ka tunggeene nja iini illi Bütrüs nja Yaguub nja Yühanna ya örre tiya Yaguub ya.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kene ka ndala ꞌdï ya uugaara ma la ma talaana ya, a Yasu tasala kadu kiidhe kabbü tageere kafara.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ïkïrï ka co iki eene, “Minna agu aaga, aaga tafara aaga tiidhe? Taalo ꞌbadaada meyi oogo marigide!”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kïkïrï ka takiji iꞌi. Ïkïrï ka tuurugu eege kürö ïnꞌdïlï kungngo, ara kico ka ꞌbadaada ka la nja pupa tiya oono nja nïïmö nja kadalaadene tanno kaneene nja iini no.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ümmü oogo ka nïïsö iki oono, “Talisa kom!” Iꞌi ya tiki aꞌda, “ꞌBadaada ma idhilli mo aꞌa niki oꞌo nafïkïꞌdö!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Mïkïrï ka arooro ka fïkïꞌdö ma unggunaana kuꞌbu, nagürüünü noono köꞌdö kadaꞌbaaga kafünü eera a kadu tarooro katadhere ꞌdo.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 A Yasu tageema nja eene dhabbu aꞌda kafa teema tumma ma eema tiya a küünïdene ya, anangnga kadu kanangnga eema oono ma kuri.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.