Atos 7

Katcha (XTC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ïkïrï uugaara ma kaꞌboge ka tiki Istifanüüs, “Tumma no ꞌdee ka timinꞌda?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Istifanüüs tapadaga tumma eene iki, “Nagöre eede nja kafaafa ma aꞌa, aaga toodo kede! Masala ma ïdhïndhï mo matele oona a pupa tiya aja Abrahiim kini ka takaleefe ka anya ma Naato Keera aꞌda üfürü co Haran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Miki iini, ‘Ninyi anya müüdü kuꞌbu nja siliga ma oꞌo ara oꞌo ka tunggeene naco anya tammo meede kara tala oꞌo kide mo.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Ïkïrï Abrahiim ka tinyi anya ma Kaldan kuꞌbu ara kico Haran emmi kide. A pupa tiya iini ka teyi, a Masala taꞌduga iꞌi manangnga ka ꞌbüdhülü tiya ada ka tanna kide ꞌbïtïngngö ya.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ka uuru tanno miini no, taalo Masala manangnga nïïmö iini ma ꞌbüdhülü tiya taalo makara tarmuna ꞌbamꞌbuugu iini. A Masala tiki iini aꞌda oogo matanangnga ꞌbüdhülü a kadaada ma iini kakarna kide, kudumma Abrahiim üfürü ꞌbiiꞌbala taganna kini.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 A Masala tiki iini, ‘Laala yüüdü kara ta kölöge ka anya tammo taalo tanno eene. Eege kara ta kasaga küünï midhi kuꞌbu ana eege a nagürüünü na miya ka egïïsö.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Lakiini ara aꞌa tapusu anya ma üünï eege kada kasaga mo, kassa ka tunggeene ka anya tammo iini mo, kööꞌdö tafara kede ka ꞌbuugu tiya.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 A Masala tïkïrï ka timiꞌdi tumma nja Abrahiim, ma taradene meene ka tussu adene iini. Ïkïrï Abrahiim ka teene Ishak atïïmö füngngö ïïdümmü afünü iidoona, eedhe iꞌi. Ishak tara ꞌbiiꞌbala yiini Yaguub, a Yaguub tara kafaafa ma angnga na adaꞌbaaga kafünü eera no.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “A kafaafa ma angnga tagagïrïmï Yüüsïf ka tanege ana iꞌi kaco Misiri iini, a Masala taganeene ma taafa kini.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 A Masala toolona iꞌi ka dhügürü tiya ïnꞌdïlï ya, manangnga tussu eema iini tumma tanno aꞌdiila niini, a Faröön ya uugaara ma Misiri ya, tasaasa iꞌi ümmünü eema iini nyeꞌdꞌde ada uugaara.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “A ïïre tümmü Misiri nyeꞌdꞌde nja anya ma Kanaan, a kuri titaalo a migile taga taalo a kafaafa ma angnga.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ïkïrï Yaguub ka föönyö aꞌda migile mungngo ka Misiri ya, iꞌi agürünü kafaafa ma angnga ka tino neene na dhidha no.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 A kini ka kürünü eege afeꞌde, a Yüüsïf tala eyi yiini a nagöre tanno niini, a Faröön tussu kadu na Yüüsïf.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 A Yüüsïf tagürünü ka pupa tiya iini nja kadu tanno iini nyeꞌdꞌde, na ööꞌdö kadu kiidoona kadaꞌbaaga ana awwa no.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 A Yaguub töꞌdö ka Misiri, eyi kide nja kafaafa ma angnga nyeꞌdꞌde.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Kaꞌduga eege kaco Shakiim katatüꞌbü eege ka la ma oofo tiya Abrahiim ka taana ka laala tiya Hamüür ka Shakiim ana gürüüsï ya.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Ka uuru ma tafiꞌdi tumma na Masala nja Abrahiim, a kadu naaja kakogoona kadhabbu ka Misiri.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 A kadu tümmü uugaara öccö ka Misiri taalo ussu Yüüsïf.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Adagüünï ada kadu naaja kuꞌbu ada kapusu kafaafa ma angnga no ma taꞌbunu eege ka tapüüpü laala ya aleefe tageenedene co, amang kene tafa tefe ka ꞌdï.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ka naguuru tanno miini no ageenedene Müüsa a ꞌdiila ꞌdo atïïmö nagatereene kiidoona ka ꞌdï tiya pupa tiya iini.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ka kadu ka taanu kini, a ꞌbadaada ma Faröön taꞌduga iꞌi ma tinggiri iꞌi kada ꞌbiiꞌbala tiya oono.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 A Müüsa takalaadene ka tussu eema ma Misiri. Ana türü ma teema tumma nja alinggo.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Kini ka ndaguꞌdu nagürüünü a kadu keera ya, ïkïrï ka tunggeene aaco tosso kadu niini ma Israyil.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ïkïrï ka tasala taga Misiri ka abbü taga Israyil akaraka iꞌi keere adagiidi taga Misiri.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 A Müüsa takiki aꞌda ara nagöre niini tussu aꞌda Masala ma toolona eege, ndama nïïsö tanno iini, lakiini eege taalo kussu.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ka uuru töccö kadu ma Israyil keera kabbü ajeene, adagümmünü eege ma tindinaana eege kuꞌbu. Iki eene, ‘Aaga ꞌdee, aꞌda aaga ka nagöre sa kasaasa tïlï ajeene amana?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Ömöꞌdï öccö tagürünügü iꞌi keere kini ka oona iki, ‘Mada anangnga oꞌo kada uugaara tiya ïïdï?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Nasaasa oꞌo tiidi aꞌa afa müüdü ka tagiidi ta Misiri ka ooso kungngo?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ka Müüsa ka föönyö tumma no ya, ïkïrï ka rünö aaco anya ma Midian, adaganna kide kada tajeene adageene laala eera kide.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Kini ka tatïïmö nagürüünü a kadu keera ya, a tadhangga ma Masala tatele oona iini ka ꞌdikinya ka dhïïle ma Siina ka ïssï ka finne ka ndhaaru.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 A Müüsa tadhere kini ka tasala ïssï ka finne ka ndhaaru, asigi kide kete amang kini tïjöögö, a Masala tümmünü iꞌi ndama ïssï ka teene,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Aꞌa na Masala ma kafaafa ma oꞌo, Masala ma Abrahiim nja Ishak nja Yaguub.’ Ariꞌba tümmü Müüsa taalo aꞌduga rüsü ana eedi ma tassa co.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “A Masala tiki iini, ‘Kïrnö egïïde kuꞌbu küdü kuune, kudumma ꞌbüdhülü tiya üüdü ka ꞌdïngnge kide ya ꞌbüdhülü ya insili ya iꞌi ya miini.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Aꞌa niji dhügürü ya kadu tanno eede ka Misiri naföönyö fara yeene, nïkïrï aꞌa ka ööꞌdö kuꞌbu ma toolona eege. Aayu nagürünü oꞌo ka Misiri.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “A Müüsa ya kadu tanno iini ka tagaanu kini kiki iini, ‘Mada anangnga oꞌo kada uugaara tiya ïïdï?’ Iꞌi yungngo Masala ka kürünü iꞌi ada uugaara atoolona a türü tanno tadhangga na alanja iini ka ndhaaru no.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Unggu kadu kürö ndama Misiri a türü tanno Masala niini ka talinggo eema keefe a kadu ka Misiri nja tadaꞌda ma to ma Dhöyö mo nja dhïïle a nagürüünü a kadu keera.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 A Müüsa ka eyi tiya iini iki a kadu ma Israyil, ‘Ara Masala sa nangnga neꞌbi aaga a töꞌdö ndama aaga afa ma aꞌa kungngo.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 A Müüsa iꞌi yungngo nja kadu ma Israyil ka dhïïle ungngo ka söödö ma kafaafa ma angnga, nja tadhangga ya ageema nja iini ka ꞌdikinya ma Siina, anangnga tumma ma tefe ka ꞌdï iini ööꞌdö iini angnga.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Lakiini kafaafa ma angnga kanu kini kitaalo kaföönyö tumma niini, a nanggeedi neene kasaasa tapadaga co Misiri.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Kiki a Harüün, ‘Adina namasala kunggeene kaja kidha mo, kudumma ungngo taalo kussu nïïmö ya ümmü Müüsa ya aꞌda iꞌi yungngo öꞌdö ana angnga ndama Misiri.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Kadadina masala kafeene nja ꞌbileefo kataraana eema iini kadhodho a nïïmö kadadina a nïïsö meene ya.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 A Masala tümmü eyi yoono eene ka oona mafa kene kafara ka midigi, afa ma tiya ka takirinja ka sorne ma naganeꞌbi,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Uꞌu, lakiini kaꞌduga aaga fangga ma Muluk
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “A kafaafa ma angnga kaganna fangga eene a tumma ma teema tumma ma Masala kide nja eene ka dhïïle. Afa ma tiya Masala ka tiki iini, aꞌda üünï afa miini ka ijöögö kungngo.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 A kafaafa ma angnga taꞌduga fangga ka nïïsö ma Yashu ka ööꞌdö iini nja eene kene ka tamuru ꞌbüdhülü ya kajeene a Masala ka tagasoro eege kene kidha. Fangga maganna kanna ka ꞌbüdhülü idhi uuru na Dawud ka ööꞌdö.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 A Masala tasaasa Dawud ma ꞌdiila nja iini, a Dawud tiki oono aꞌda ara iꞌi tarüꞌbünü la a Masala tammo Yaguub.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Lakiini Siliman iꞌi yungngo arüꞌbü la oono.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Lakiini Masala taalo manna ka naala na arüꞌbü adene ana iisine no, afa ma tiya neꞌbi ka tiraana ya kungngo,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Uugaara iki, ꞌBuugu ma temmi tiya eede ka ꞌdotomboꞌdo,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Taalo iisine neede eege kungngo kagalinggo eema ya nyeꞌdꞌde kungngo?’
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Aaga takïdhö ka nanggüüdü a nanggeedi aaga nakïnggïrï no! Kafeene aaga nja kafaafa ma aaga, kaleefe aaga tanu ka Koronggore tiya Masala ya Insili ya.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Kafaafa ma aaga ka küünï tatoroko ana naganeꞌbi kagirina kadu na keema tumma ma töꞌdö na ömöꞌdï tiya adho ka fïïnï yaada ka tümmü iꞌi, aaga tagiidi iꞌi ya.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Kaꞌduga aaga tumma na Masala ka kadhangga ka nïïsö aaga sa katitaalo kalinggo iini.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Ka kadu ka föönyö tumma no Istifanüüs no, kagorooꞌbo kadiginigo ka nanggeedi kabbünaana igini neene kini.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Lakiini Koronggore ya Insili ya tadigi ka Istifanüüs ka oona, assa co a ꞌdotomboꞌdo asala tïdhïndhï ma Masala, a Yasu ka ꞌdïngnge ka Masala ka nïïsö ma kuri.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Istifanüüs tiki, “Niji aꞌa ꞌdotomboꞌdo ka tatanfaꞌda a ꞌBiiꞌbala ma Tadüꞌdꞌdü taꞌdïngnge ka nïïsö ma kuri tanno Masala!”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Kafiri koꞌdo keela ka tumma koꞌdꞌdo, kaküdhü iisine, kakoꞌdo kini eege ïnꞌdïlï.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Kasisigi iꞌi co kürö ndama anya ma Örsaliim ma tadïïdïrï iꞌi a nïïgïsï. A kadu na adïnï kide no takïrnö enꞌdi eene ka oona, kümmünü ömöꞌdï tiya ana eere aꞌda Sawl ya.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Katïïdïrï Istifanüüs a nïïgïsï, ïkïrï ka tümmüneene iki, “Ka Uugaara Yasu, ꞌduga koronggore yeede!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Üürü kuꞌbu adhiya koꞌdꞌdo iki, “Uugaara, fa tümmü eege ka tatoroko tanno kene no.” Kini ka tiraana nggeege ya eyi.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.