Romanos 7
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs BKJ
1 A ko-biǝ-ba, á maama ye cullu laŋa na yɩ te. Kʋntʋ ŋwaanɩ á ye nɩ cullu na te nɔɔnʋ, kʋ yɩ sɩ kʋ taa ve o tʋʋnɩ mʋ. O nan na tɩga, tɩ daa ba te-o.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Kʋ nyɩ nɩ kaanɩ na zʋ barʋ te tɩn mʋ. Culu brɩ nɩ o barʋ wʋm ta na ŋwɩ maŋa kalʋ tɩn, o ba jɩgɩ cwǝŋǝ sɩ o yagɩ o barʋ wʋm. O barʋ wʋm nan na tɩga, o laan jɩgɩ ni sɩ o zʋ barʋ wʋdoŋ, culu daa wʋ vɔgɩ-ba daanɩ.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Kʋntʋ ŋwaanɩ, o barʋ wʋm ta na ŋwɩ, yɩ kaanɩ wʋm na ve o zʋ barʋ wʋdoŋ, o cɔgɩ mʋ. O barʋ wʋm nan na tɩga, culu kʋm daa wʋ vɔgɩ-ba daanɩ. O laan na zʋ barʋ wʋdoŋ, o daa wʋ cɔgɩ.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 A ko-biǝ-ba, kʋ yɩ kʋntʋ mʋ dɩ abam dɩ. Kʋ na yɩ cullu tɩm laŋa nɩ, abam maama nyɩ dɩ twa mʋ te, Zezi Krisi na tɩgɩ tɩn ŋwaanɩ. Kʋntʋ ma pa dɩ́ yigǝ lɩ cullu tɩm wʋnɩ, yɩ dɩ́ jɩgɩ cwǝŋǝ sɩ dɩ́ kɩ dɩ́ tɩtɩ nɔɔnʋ wʋdoŋ jɩŋa nɩ, wʋntʋ yɩ Zezi wʋlʋ na bi o yagɩ tʋʋnɩ tɩn. Kʋ maa paɩ dɩ́ tʋŋɩ tɩtʋŋ-ŋʋna dɩ́ pa Wɛ.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Dɩ́ dɛɛn kɩ wo-yɔɔrʋ tɩlʋ dɩ́ wʋbʋŋa na lagɩ tɩn. Wɛ cullu tɩm nan brɩ dɩbam kʋlʋ na yɩ lwarɩm tɩn, yɩ dɩ́ fra ta yǝni ya zʋʋrɩ wǝǝnu tɩm kʋntʋ. Kʋ dɛɛn ma pa dɩ́ kɩ kǝm-balwaarʋ tɩlʋ na jɩgɩ dɩbam tɩ ve tʋʋnɩ tɩn.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Cullu tɩm dɛɛn tiini tɩ pɩɩnɩ dɩbam mʋ dɩ dam. Lele kʋntʋ tɩ nan daa ba te dɩbam, dɩ́ na tɔgɩ dɩ Zezi dɩ́ tɩ tɩn ŋwaanɩ. Kʋntʋ tɩn, dɩ́ na tʋŋɩ Wɛ tɩtʋŋa yam te tɩn, kʋ yɩ DƖ Jorokʋm na wʋ dɩ́ bɩcara nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ. Dɩ́ laan tɔgɩ cwǝ-dʋŋa kam kʋntʋ, sɩ kʋ daɩ cwǝ-doŋǝ kalʋ na yɩ cullu tɩlʋ na pʋpʋnɩ tɩ tiŋi tɔnɔ wʋnɩ tɩn ŋwaanɩ.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Bɛɛ mʋ dɩ́ nan wʋ́ ta cullu tɩm laŋa nɩ? Tɩ yɩ lwarɩm mʋ na? Aye, kʋ daɩ kʋntʋ. Wɛ cullu tɩm nan mʋ pɛ a lwarɩ lwarɩm na yɩ te tɩn. Tɩ ya na wʋ brɩ nɩ: «Yɩ pa n yi zʋ n donnǝ wǝǝnu», a ya bá ta ye nɩ a yi na zʋ a donnǝ wǝǝnu, kʋ yɩ lwarɩm mʋ.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Culu kʋm kʋntʋ nan mʋ pɛ lwarɩm na cwǝŋǝ dɩ zʋ a wʋbʋŋa kʋ pa a yi zʋ wǝǝnu zanzan. Cullu nan na tǝrǝ, lwarɩm bá ta jɩgɩ dam.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 A dɛɛn ya ta na yǝri Wɛ cullu tɩm tɩn, a ŋwɩ mʋ a ya ba liǝ. A laan nan na tu a lwarɩ Wɛ cullu tɩm na brɩ kʋlʋ tɩn mʋ pɛ lwarɩm jɩgɩ dam a baŋa nɩ,
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 yɩ a nyɩ nɩ a tɩgɩ mʋ te. Wɛ cullu tɩlʋ ya na maŋɩ sɩ tɩ pa nɔɔna ŋwɩa tɩn laan pɛ tʋʋnɩ mʋ ja-nɩ.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Bɛŋwaanɩ, a na ni cullu tɩm tɩn mʋ pɛ lwarɩm laan na cwǝŋǝ dɩ ganɩ-nɩ, yɩ dɩ tɔgɩ cullu tɩm ŋwaanɩ dɩ pa tʋʋnɩ ja-nɩ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Kʋntʋ nan brɩ nɩ Wɛ cullu tɩm ba jɩgɩ lwarɩm mʋ. Ni dɩlʋ maama Wɛ na pɛ dɩbam tɩn ba jɩgɩ lwarɩm. Dɩ yɩ lanyɩranɩ mʋ yɩ dɩ jɩgɩ cɩga.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Kʋntʋ nan brɩ nɩ Wɛ cullu tɩlʋ na lana tɩn mʋ jaanɩ a tʋʋnɩ dɩm dɩ ba na? Awo. Kʋ yɩ lwarɩm mʋ dɛ Wɛ cullu tɩm dɩ pa tʋʋnɩ ja-nɩ. Kʋntʋ kɩ sɩ nɔɔna mʋ wanɩ ba lwarɩ lwarɩm na sɩɩnɩ dɩ yɩ te tɩn. Cullu tɩm ma pa lwarɩm tiini dɩ puli dɩ brɩ dɩ na yɩ balɔrɔ te tɩn.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Dɩ́ ye nɩ Wɛ cullu tɩm tɔgɩ DƖ wʋbʋŋa na lagɩ te tɩn mʋ. Amʋ nan yɩ lʋgʋ baŋa nabiinu mʋ, yɩ a yɩ lwarɩm gambaa.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 A nan yǝri woŋo kʋlʋ a na kɩ tɩn kuri. Amʋ yǝni a ba kɩ kʋlʋ a na lagɩ tɩn, yɩ a laan daarɩ a kɩ kʋlʋ a na culi tɩn.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 A na yǝni a kɩ kʋlʋ a na ba lagɩ sɩ a kɩ tɩn, kʋ brɩ nɩ a sɛ nɩ Wɛ cullu tɩm yɩ cɩga mʋ.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Kʋntʋ, kʋ daɩ nɩ a tɩtɩ mʋ paalɩ a kɩ wǝǝnu tɩm kʋntʋ, kʋ nan yɩ lwarɩm dɩlʋ na wʋ a wʋnɩ tɩn mʋ pa a kɩa.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 A nan ye nɩ lanyɩranɩ tǝri a wʋnɩ, dɩ a na yɩ nabiinu yɩ a fra zʋʋrɩ lʋgʋ baŋa wo-yɔɔrʋ tɩn. Bɛŋwaanɩ, a na yǝni a jɩgɩ wʋbʋŋa sɩ a kɩ lanyɩranɩ, a ta warɩ lanyɩranɩ wʋm a kɩ.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 A yǝni a ba kɩ lanyɩranɩ nɩ a wʋbʋŋa na lagɩ te tɩn, yɩ a laan daarɩ a kɩ wo-balwaarʋ tɩlʋ a na ba lagɩ sɩ a kɩ tɩn.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 A na yǝni a kɩ kʋlʋ a wʋbʋŋa na ba lagɩ sɩ a kɩ tɩn, kʋ brɩ nɩ kʋ daɩ a tɩtɩ mʋ paalɩ a kɩ wǝǝnu tɩm kʋntʋ, kʋ yɩ lwarɩm dɩlʋ na wʋ a wʋnɩ tɩn mʋ paɩ a kɩa.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 A nan lwarɩ kʋ na yǝni kʋ kɩ amʋ te tɩn: A na yǝni a bʋŋɩ sɩ a kɩ kʋlʋ na lana tɩn, kʋ yɩ lwarɩm yɩranɩ mʋ aá kɩ.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 A tiini a jɩgɩ wʋpolo a bɩcarɩ nɩ dɩ Wɛ cullu tɩm.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 A nan ye nɩ dam dɩdoŋ mʋ wʋ amʋ wʋnɩ, kʋ na lagɩ sɩ kʋ pa a taa tɔgɩ cwǝŋǝ kalʋ na ba lana tɩn. Dam dɩm kʋntʋ maa lagɩ sɩ dɩ cɔgɩ a wʋbʋŋa yam na lagɩ sɩ ya da cwǝ-ŋʋŋa kalʋ tɩn. Kʋntʋ maa pɩɩnɩ amʋ, yɩ lwarɩm dɩlʋ na wʋ a wʋnɩ tɩn paɩ a ta tɔgɩ lwarɩm cwǝŋǝ.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Lɛɛrʋ maa jɩgɩ-nɩ, lwarɩm dɩlʋ na wʋ a wʋnɩ tɩn na lagɩ sɩ dɩ pa tʋʋnɩ ja-nɩ tɩn ŋwaanɩ. Wɔɔ mʋ wʋ́ wanɩ o vrɩ-nɩ o yagɩ?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Amʋ kɩ Wɛ le dɩ́ Yuutu Zezi Krisi ŋwaanɩ. Wʋntʋ mʋ wʋ́ joŋi-nɩ.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.