Marcos 15
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs VC
1 Tɩga na tu ka pʋʋrɩ tɩtɩɩtɩ tɩn, Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba tɩʋ kʋm nakwa bam, dɩ ba karanyɩna tiinǝ bam dɩ ba sarɩya-dirǝ nakwa kɔgɔ kʋm maama ma ba ba kɩ ni daanɩ. Ba ma pa ba ja Zezi ba vɔ, yɩ ba ja-o ba vu ba kɩ gʋvɩrma tu Pilatɩ jɩŋa nɩ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilatɩ ma bwe-o o wɩ: «Nmʋ mʋ yɩ Zwifǝ bam pɛ wʋm na?»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam ma tiini ba maŋɩ wǝǝnu zanzan ba pa-o.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pilatɩ ta ma joori o bwe-o o wɩ: «Nmʋ ba lagɩ n lǝri ba taanɩ dɩm na? Nmʋ wʋ ni ba na ŋɔɔnɩ kʋlʋ maama ba pa nmʋ tɩn na?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Zezi daa ta ma wʋ lǝri ba taanɩ dɩm dɩlʋdɩlʋ. Kʋ ma pa Pilatɩ tiini o yɩ yǝǝu dɩd-o.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Bɩnɩ maama Pakɩ candiǝ kam maŋa na yǝni ka yi, gʋvɩrma tu yǝni o lɩ pɩɩnʋ dɩdʋa mʋ o pa nɔɔna bam, nɩnɛɛnɩ bantʋ na lagɩ wʋlʋ tɩn.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Pɩɩnʋ wʋdoŋ dɛɛn maa wʋra, o yɩrɩ mʋ Barabasɩ. Ba dɛɛn ya pɩ-o dɩ balʋ na wǝli daanɩ ba kɩ jara dɩ ba tɩʋ kʋm yigǝ tiinǝ yɩ ba gʋ nɔɔnʋ tɩn mʋ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Nɔɔna bam ma ba ba la kɔgɔ, yɩ ba ta dɩ Pilatɩ sɩ o lɩ pɩɩnʋ dɩdʋa o pa-ba, nɩ o na yǝni o kɩ te tɩn.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilatɩ ma bwe-ba o wɩ: «Á lagɩ sɩ a lɩ Zwifǝ bam pɛ wʋm mʋ a pa abam na?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 O dɛɛn bwe-ba kʋntʋ, bɛŋwaanɩ o ye nɩ kʋ yɩ wʋ-gʋrʋ ŋwaanɩ mʋ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam ya jaanɩ Zezi ba kɩ o jɩŋa nɩ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Kaanɩm yigǝ tiinǝ bam ma sʋgɩ nɔn-kɔgɔ kʋm, ba pa ba ta dɩ Pilatɩ nɩ ba lagɩ sɩ o yagɩ Barabasɩ mʋ o pa-ba.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilatɩ laan ma bwe-ba o wɩ: «Sɩ wʋlʋ á na bǝ-o nɩ Zwifǝ bam pɛ tɩn, abam lagɩ sɩ a kɩ-o ta mʋ?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ba ma kaasɩ baŋa baŋa ba wɩ: «Pa-o tʋʋn-dagara baŋa nɩ n gʋ.»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 O ma joori o bwe-ba o wɩ: «Wʋntʋ cɔgɩ bɛɛ mʋ?»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pilatɩ maa lagɩ sɩ o pa kɔgɔ kʋm wʋ poli. Kʋntʋ ŋwaanɩ o ma pa ba pʋrɩ Barabasɩ ba yagɩ. O daarɩ o pa ba magɩ Zezi dɩ balaara, yɩ o pa-ba cwǝŋǝ sɩ ba ja-o ba vu ba pa tʋʋn-dagara baŋa nɩ ba gʋ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Pamaŋna bam laan ma ja Zezi ba vu ba zʋ gʋvɩrma tu Pilatɩ sɔŋɔ kʋm kʋnkɔlɔ. Ba ma pa pamaŋna bam kɔgɔ kʋm maama gilimi da,
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 yɩ ba pa o zʋ gwar-sʋŋʋ. Ba ma daarɩ ba kwe sabarɩ ba ma sɔ yipugǝ ba pu o yuu nɩ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ba laan maa kɩ nɩ ba zul-o mʋ te yɩ ba wɩ: «Zwifǝ bam pɛ, dɩnle.»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ba maa jɩgɩ miu ba lɔɛ o yuu nɩ, yɩ ba twɩ lileeru ba yagɩ o yɩra nɩ. Ba ma kuni doonǝ o yigǝ nɩ, yɩ ba kɩ nɩ ba zul-o mʋ te.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ba na yaalɩ yaal-o ba ti tɩn, ba ma lɩ gwar-sʋŋʋ kʋm, yɩ ba joori ba zʋ-o o tɩtɩ gɔrɔ kʋm. Ba laan ma ja-o ba nuŋi ba vu sɩ ba pa tʋʋn-dagara baŋa nɩ ba gʋ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ba na maa kɛ tɩn, ba ma na nɔɔnʋ wʋdoŋ, o yɩrɩ mʋ Simɔn. O nuŋi Sirɛɛnɩ mʋ. Wʋntʋ mʋ yɩ Alɛsandrɩ dɩ Rufusi ko. O dɛɛn ya nuŋi kara mʋ o ba o yi tɩʋ wʋ o maa kɛa. Pamaŋna bam na nɛ-o tɩn, ba ma fɩ-o sɩ o kwe tʋʋn-dagara kam o zɩŋɩ sɩ ba vu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ba ma ja Zezi ba vu ba yi jǝgǝ kalʋ ba na bǝ nɩ Goligota tɩn. Yɩrɩ dɩm kʋntʋ kuri mʋ Yukol-pʋa piu.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ba na yi da tɩn, ba ma kɩ sana kalʋ na gwaanɩ dɩ liri sɩlʋ yɩrɩ na yɩ Miiri tɩn, ba pa Zezi sɩ o nyɔ. O ma wʋ sɛ o nyɔ.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ba laan ma ja-o ba pa dagara kam baŋa nɩ. Ba ma kwe o gwaarʋ tɩm sɩ ba maŋɩ ba pa daanɩ. Ba ma ta jɔrɔ sɩ ba nii, wɔɔ mʋ wʋ́ twǝri kʋlʋ o na lagɩ tɩn.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ba na pag-o maŋa kalʋ tɩn yɩ tɩtɩɩtɩ luu nʋgʋ maŋa nɩ mʋ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ba ma pʋpʋnɩ tɔnɔ, sɩ kʋ brɩ kʋlʋ o na cɔgɩ yɩ ba gʋ-o tɩn, ba tanɩ tʋʋn-dagara kam yuu nɩ. Ba pʋpʋnɩ ba wɩ:
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ba ma ja ŋwɩɩna bale dɩ ba pa dagarɩ sɩdonnǝ baŋa nɩ. Ba ma cwi dɩdʋa Zezi jazɩm nɩ. Wʋwʋm maa wʋ o jagwiǝ nɩ. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Kʋntʋ ma pa kʋlʋ na pʋpʋnɩ Wɛ tɔnɔ kʋm wʋnɩ tɩn sɩɩnɩ kʋ kɩ, nɩ kʋ na wɩ: «Ba wǝl-o dɩ nɔn-balwaarʋ mʋ, kʋ ma pa nɔɔna nii-o nɩ nɔn-balɔrɔ te.»]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Nɔɔna balʋ na tɔgɩ da ba kɛ tɩn maa niǝ, yɩ ba gɔgɩsɩ ba yuni ba twɩ-o. Ba ma yáal-o yɩ ba wɩ: «Nii. Nmʋ ya na bʋŋɩ sɩ n cɩcʋgɩ Wɛ-di-kamunu kʋm mʋ n dɩ tɩga nɩ, sɩ n daarɩ n ma da yatɔ n joori n fɔgɩ n lɔ-ka tɩn,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 laan nan vrɩ n tɩtɩ n tu dagara kam yuu nɩ sɩ dɩ́ nii.»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba cullu karanyɩna tiinǝ bam dɩ maa twɩ-o ba brɩ daanɩ ba mwana. Ba maa tɛ daanɩ ba wɩ: «O yǝni o vrɩ nɔɔna badonnǝ ŋwɩa, yɩ o laan warɩ o tɩtɩ ŋwɩa o vrɩ.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 O brɩ o tɩtɩ nɩ o yɩ Krisi wʋm Wɛ na tʋŋɩ tɩn, dɩ Yisɩrayɛlɩ dwi tiinǝ pɛ. O nan tu dagara kam yuu nɩ lele sɩ dɩ́ nii. Dɩ́ na nɛ kʋntʋ, dɩ́ laan wʋ́ sɛ-o.»
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Kʋ ma vu kʋ yi maŋa kam wɛ na tu dɩ yi yuparɩ baŋa nɩ tɩn. Lʋgʋ kʋm maama ma ba kʋ ji lim kʋ vu kʋ yi wɛ-guni maŋa nɩ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Kʋ na kɩ nɩnɛɛnɩ luu batɔ te tɩn, Zezi laan ma kaasɩ baŋa baŋa dɩ kwǝr-dɩa o wɩ: «Eli, Eli, lɛma sabakɩtani?» Taanɩ dɩntʋ kuri mʋ: «Amʋ Wɛ, amʋ Wɛ, bɛɛ mʋ kɩ yɩ n yagɩ amʋ?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nɔɔna balʋ na zɩgɩ da yɩ ba ni taanɩ dɩm tɩn badaara maa wɩ: «Cǝgi-na. O lagɩ o bǝŋi Eli mʋ sɩ o ba.»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ba dɩdʋa laan ma duri o vu o kwe sɩpɔɔ o dɩ sa-nywana wʋnɩ, o kɩ-kʋ miu ni nɩ o vu o te o pa Zezi sɩ o nyɔ. O daarɩ o wɩ: «Yagɩ sɩ dɩ́ cǝgi dɩ́ nii, Eli wʋ́ ba o pa o tu dagara kam yuu nɩ na?»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Zezi laan ma kaasɩ baŋa baŋa, yɩ o daarɩ o pa o siun ti.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Zezi na tɩgɩ kʋntʋ tɩn, gɔrɔ kʋlʋ ba na lǝgi ba ma cɩ Wɛ-di-laa kʋm tɩn ma kaarɩ bɩle, kʋ zɩgɩ baŋa nɩ kʋ tu kʋ kwaarɩ tɩga.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Pamaŋna bam yigǝ tu wʋlʋ na zɩgɩ Zezi yigǝ nɩ tɩn ma na o na kaasɩ yɩ o daarɩ o tɩ te tɩn. O na nɛ kʋntʋ tɩn, o maa wɩ: «Nɔɔnʋ wʋntʋ ya sɩɩnɩ o yɩ Baŋa-Wɛ Bu mʋ.»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Kaana badonnǝ maa tɔgɩ ba wʋra, ba ma zɩgɩ yigǝ yigǝ ba niǝ. Mari wʋlʋ na nuŋi Magɩdala tɩn maa wʋ ba wʋnɩ, dɩdaanɩ Mari wʋlʋ na yɩ Zakɩ kukulǝ dɩ Zʋzɛsɩ nu tɩn. Salomɩ dɩ maa tɔgɩ o wʋra.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Kaana bantʋ dɛɛn ya tɔgɩ dɩ Zezi Galile nɩ mʋ, yɩ ba yǝni ba tʋŋɩ ba zǝn-o. Kaana badaara zanzan dɩ maa wʋra, ba ya na tɔgɩ dɩd-o ba ba Zeruzalɛm.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilatɩ na lwarɩ nɩ Zezi maŋɩ o tɩ tɩn, mʋ kʋ sʋ-o lanyɩranɩ. O ma tʋŋɩ nɔɔna sɩ ba vu ba bǝŋi pamaŋna bam yigǝ tu wʋm sɩ o ba. O na tu tɩn, o ma bwe-o sɩ o nii, Zezi sɩɩnɩ o tɩ mʋ na.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 O na lwarɩ nɩ o tɩgɩ tɩn, o ma sɛ sɩ Zʋzɛfʋ vu o kwe o yɩra yam o kɩ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Zʋzɛfʋ ma nuŋi o vu o yǝgi gar-jalɩ dɩlʋ na lana tɩn. O ma vu o parɩ Zezi yɩra yam dagara kam yuu nɩ. O ma kwe gɔrɔ kʋm o ma pipir-o, yɩ o daarɩ o ja vu o tiŋi piu bɔɔnɩ wʋnɩ. Dɩntʋ yɩ yibeeli dɩlʋ ba dɛɛn na lugi-dɩ piu yɩra nɩ tɩn mʋ. O laan ma bibili kandwɛ-pulɔgɔ o ma pɩ bɔɔnɩ dɩm ni.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari wʋlʋ na nuŋi Magɩdala dɩ Mari wʋlʋ na yɩ Zʋzɛsɩ nu tɩn maa zɩgɩ ba nii o na tiŋi Zezi yɩra yam mɛ tɩn.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.