Atos 9
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs VC
1 Sooli dɛɛn maa kwaana o yaarɩ dɩ́ Yuutu Zezi karabiǝ bam, yɩ o lagɩ sɩ o gʋ-ba. O ma zaŋɩ o vu Zwifǝ bam kaanɩm yuutu wʋm te.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 O ma loor-o sɩ o pʋpʋnɩ twaanʋ o pa Zwifǝ Wɛ-di sɩm na wʋ Damasɩ nɩ tɩn, nɩ wʋm na nɛ nɔɔna balʋ na tɔgɩ Zezi cwǝŋǝ kam, oó ja baara dɩ kaana o ja vu o kɩ pɩɩna digǝ nɩ Zeruzalɛm nɩ.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 O na nɛ twaanʋ tɩm tɩn, o ma zaŋɩ o maa ve Damasɩ. O na twɛ tɩʋ kʋm tɩn, pooni ma da dɩ nuŋi wɛyuu dɩ pɩpɩlɩ dɩ gilim-o.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 O ma tʋ tɩga nɩ, yɩ o ni kwǝrǝ na bǝŋi o yɩrɩ ka wɩ: «Sooli, Sooli, bɛŋwaanɩ mʋ n jɩgɩ amʋ n bɛɛsɩ kʋntʋ?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 O ma bwe o wɩ: «A tu, nmʋ yɩ wɔɔ mʋ?»
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Nan zaŋɩ n zʋ tɩʋ kʋm wʋ. Nmʋ na yi da, ba laan wʋ́ ta kʋlʋ nmʋ na maŋɩ sɩ n kɩ tɩn.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nɔɔna balʋ na tɔgɩ dɩ Sooli tɩn maa zɩgɩ da, yɩ ba warɩ kʋlʋkʋlʋ sɩ ba ta. Ba dɛɛn ni kwǝrǝ kam, yɩ ba nan wʋ nɛ nɔɔn-nɔɔnʋ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sooli ma zaŋɩ wɛɛnɩ o puri o yiǝ yɩ o daa ba naɩ. Ba ma ja-o o jɩŋa nɩ, ba vaŋ-o ba ja zʋ Damasɩ wʋ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Kʋ dɛɛn jɩgɩ da yatɔ mʋ o yiǝ na dwe. Maŋa kam kʋntʋ nɩ o wʋ di, o nan wʋ nyɔgɩ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Zezi karabu wʋdoŋ dɛɛn maa wʋ Damasɩ nɩ, o yɩrɩ mʋ Ananiya. O ma na vɩɩrɩm wʋnɩ dɩ́ Yuutu wʋm na ŋɔɔnɩ dɩd-o. O ma bǝŋi o yɩrɩ o wɩ: «Ananiya!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Dɩ́ Yuutu wʋm ma ta dɩd-o o wɩ: «Zaŋɩ n vu Zudasɩ sɔŋɔ, kʋ na zɩgɩ cwǝŋǝ kalʋ yɩrɩ na yɩ ‹Yɔɔrɔ-tɔtɔ› tɩn ni nɩ. Nmʋ na yi da, sɩ n bwe nɔɔnʋ wʋlʋ yɩrɩ na yɩ Sooli tɩn bwiǝ. O yɩ Tarɩsɩ tu mʋ. Nmʋ wʋ́ na o na wʋra o warɩ Wɛ.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Vɩɩrɩm wʋnɩ mʋ o nɛ nɔɔnʋ, o yɩrɩ mʋ Ananiya. O ma na-o yɩ o ba o daŋɩ o jɩa o baŋa nɩ, sɩ o yiǝ yam joori ya taa naɩ.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananiya na ni kʋntʋ tɩn, o ma lǝri o wɩ: «A yuutu, nɔɔna zanzan maŋɩ ba ta nɔɔnʋ wʋm kʋntʋ taanɩ ba brɩ amʋ, dɩ o na kɩ wo-balwaarʋ tɩlʋ maama o ma cɔgɩ nmʋ nɔɔna balʋ na wʋ Zeruzalɛm nɩ tɩn.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 O nan tu yo dɩ ni dɩlʋ o na joŋi Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam tee nɩ tɩn mʋ, sɩ o ma ja balʋ maama na bǝ nmʋ nɩ ba Yuutu tɩn.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Dɩ́ Yuutu wʋm ma ta dɩd-o o wɩ: «Nan ve, bɛŋwaanɩ wʋntʋ mʋ yɩ wʋlʋ amʋ na kuri sɩ o taa tʋŋɩ o pa-nɩ, sɩ o daarɩ o pa amʋ yɩrɩ dɩm zaŋɩ Yisɩrayɛlɩ tiinǝ bam tee nɩ dɩdaanɩ dwi-gɛ tiinǝ dɩ ba pwa dɩ tee nɩ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Amʋ tɩtɩ nan wʋ́ brɩ-o yaara yalʋ maama o na maŋɩ sɩ o na amʋ yɩrɩ ŋwaanɩ tɩn.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ananiya laan ma zaŋɩ o vu o yi sɔŋɔ kʋm o zʋ. O ma na Sooli yɩ o daŋɩ o jɩa o baŋa nɩ o wɩ: «A ko-bu Sooli, dɩ́ Yuutu Zezi tɩtɩ mʋ tʋŋɩ amʋ nmʋ tee nɩ. Wʋntʋ ya mʋ brɩ o tɩtɩ nmʋ yigǝ nɩ maŋa kalʋ n ya na wʋ cwǝŋǝ nɩ n maa n bɩɩnɩ tɩn. O tʋŋɩ-nɩ sɩ a ba a pa n joori n ta n naɩ mʋ, sɩ n daarɩ n joŋi Wɛ Joro kʋm dam.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ananiya na tagɩ kʋntʋ tɩn, bɩdwɩ baŋa nɩ mʋ wǝǝnu dwanɩ Sooli yiǝ nɩ tɩ tʋ tɩga nɩ nɩnɛɛnɩ ŋwam-pʋrrʋ te tɩ daarɩ, yɩ o laan naɩ. O ma zaŋɩ o zɩgɩ wɛɛnɩ. O ma pa ba miis-o na wʋnɩ Zezi yɩrɩ ŋwaanɩ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 O laan ma di wʋdiu yɩ o dam joori dɩ ba. O ma maŋɩ Zezi karabiǝ bam tee nɩ Damasɩ nɩ da fɩnfɩɩn.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Sooli dɛɛn na wʋ Damasɩ nɩ kʋntʋ tɩn, o maa yǝni o vu Zwifǝ bam Wɛ-di sɩm o brɩ-ba Zezi taanɩ. O maa tɛ o wɩ: «Zezi yɩ Wɛ Bu mʋ.»
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kʋ ma sʋ nɔɔna balʋ maama na ni o zaasɩm dɩm tɩn. Ba ma bwe daanɩ ba wɩ: «Kʋ daɩ nɔɔnʋ wʋntʋ dɛɛn mʋ wʋ Zeruzalɛm nɩ o cɔgɩ balʋ na ma Zezi ba bǝ nɩ ba Yuutu tɩn na? Kʋ nan daɩ kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ o tu yo seeni, sɩ o taa jaanɩ Zezi karabiǝ o ve o paɩ Zwifǝ kaanɩm yigǝ tiinǝ bam na?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Sooli dɛɛn maa ve yigǝ dɩ baarɩ zanzan, yɩ o brɩ nɔɔna bam nɩ Zezi mʋ sɩɩnɩ o yɩ Krisi wʋm Wɛ na tʋŋɩ tɩn. Kʋ ma paɩ Zwifǝ balʋ na zʋʋrɩ Damasɩ nɩ tɩn daa warɩ o ni-taanɩ ba lǝri.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Da zanzan na kɛ tɩn, Zwifǝ bam ma kɩ ni daanɩ sɩ ba gʋ Sooli.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 O ma lwarɩ ba na bʋŋɩ sɩ ba kɩ-o kʋlʋ tɩn. Dɛ maama wɩa dɩ tɩtɩɩ ba zɩgɩ ba yɩrɩ tɩʋ kʋm niǝ yam mʋ, sɩ Sooli na tu sɩ o da da, sɩ ba laan gʋ-o.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Dɛ dɩdwɩ tɩtɩɩ nɩ mʋ o karabiǝ bam ma pa o zʋ tɩtɔgɔ wʋ, yɩ ba lǝ ŋʋna kʋ ni nɩ ba pa o da kǝbrǝ o tu tɩga yɩ o lu.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sooli laan ma vu Zeruzalɛm. O maa kwaanɩ sɩ o tɔgɩ o wǝli Zezi karabiǝ bam wʋnɩ. Ba maama maa fʋna dɩd-o, yɩ ba ba bʋŋɩ nɩ o sɩɩnɩ o ji Zezi karabu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Banabasɩ ma vu o zǝn-o, yɩ o ja-o o vu Zezi tɩntʋŋna bam te. O ma ta o brɩ-ba Sooli na nɛ dɩ́ Yuutu Zezi cwǝŋǝ nɩ yɩ o ŋɔɔnɩ dɩd-o te tɩn. O ta ma ta o brɩ-ba Sooli na kwaanɩ o ŋɔɔnɩ dɩ baarɩ o pa balʋ na wʋ Damasɩ nɩ tɩn lwarɩ Wɛ cɩga kam dɩ Zezi yɩrɩ te tɩn.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Sooli ma maŋɩ Zezi karabiǝ bam tee nɩ, yɩ o tʋlɩ Zeruzalɛm ni maama o tɔɔlɩ Wɛ kwǝrǝ dɩ dɩ́ Yuutu Zezi yɩrɩ o brɩ nɔɔna.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 O maa yǝni o ŋɔɔnɩ dɩ Zwifǝ balʋ na ŋɔɔnɩ Grɛkɩ tiinǝ taanɩ tɩn, yɩ o magɩ kantɔgɔ dɩ ba. Ba laan maa kwaanɩ sɩ ba gʋ-o.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Zezi karabiǝ bam na lwarɩ kʋntʋ tɩn, ba ma ja-o ba ja vu Sezaarɩ, yɩ ba pa o kɛ o vu Tarɩsɩ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Zezi kɔgɔ kʋm nɔɔna balʋ maama na wʋ Zude dɩ Galile dɩ Samari je sɩm nɩ tɩn dɛɛn ma na siun dɩ ba yaara yam. Ba kɔgɔ kʋm ma fɔgɩ kʋ pulǝ kʋ wǝli da, Wɛ Joro kʋm na zǝni-ba tɩn ŋwaanɩ. Ba maa tɔgɩ dɩ́ Yuutu yɩ ba sɛ-o ba ŋwɩa maama wʋnɩ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pɩyɛɛrɩ dɛɛn yǝni o beeri o ve je maama mʋ o nii Zezi karabiǝ bam. Dɛ dɩdwɩ o daa ma zaŋɩ o vu sɩ o nii karabiǝ balʋ na zʋʋrɩ Lidi nɩ tɩn.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 O na yi da tɩn, o ma na nɔɔnʋ o yɩrɩ mʋ Ene. O dɛɛn yɩ kɔrɔ mʋ, yɩ o tigi bɩna nana o warɩ o zaŋɩ wɛɛnɩ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pɩyɛɛrɩ na nɛ-o tɩn, o ma ta dɩd-o o wɩ: «Ene, Zezi Krisi wʋ́ pa-m yazurǝ. Nan zaŋɩ wɛɛnɩ sɩ n pri n sara kam n tiŋi.» O na tagɩ kʋntʋ bɩdwɩ baŋa nɩ tɩn, mʋ Ene zaŋɩ wɛɛnɩ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nɔɔna balʋ maama na zʋʋrɩ Lidi nɩ dɩ Sarɔn je sɩm maama nɩ tɩn ma na Ene na nɛ yazurǝ. Ba laan ma ba ba tɔgɩ dɩ́ Yuutu Zezi.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Kaanɩ wʋdoŋ dɛɛn mʋ wʋ Zope nɩ, o yɩrɩ mʋ Tabita. (O yɩrɩ dɩdaanɩ Grɛkɩ tiinǝ taanɩ mʋ yɩ Dɔrkasɩ, dɩ kuri mʋ fǝrǝ.) O maa yɩ Zezi karabu. O maa kɩ lanyɩranɩ yɩ o wǝli yinigǝ tiinǝ zanzan.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Maŋa kam kʋntʋ nɩ, o ma ba o ba jɩgɩ yazurǝ yɩ o tɩ. Nɔɔna ma kwe-o ba swɛ, yɩ ba ja-o ba di wɛyuu digǝ ba tiŋi da.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Zope nan batwarɩ dɩdaanɩ Lidi. Kʋntʋ tɩn, Zezi karabiǝ balʋ na wʋ Zope nɩ tɩn ma lwarɩ nɩ Pɩyɛɛrɩ tu Lidi o wʋra. Ba ma tʋŋɩ nɔɔna bale o tee nɩ. Ba ma vu ba loor-o ba wɩ: «Popo, kɩ lɩla n ba dɩbam tɩʋ kʋm.»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pɩyɛɛrɩ ma zaŋɩ o tɔgɩ dɩ ba o kɛ. O na yi Zope tɩn, ba ma ja-o ba di wɛyuu digǝ kam. Kadǝnǝ bam maama maa zɩgɩ ba gilim-o yɩ ba keerǝ. Ba ma brɩ-o gwaarʋ tɩlʋ maama Dɔrkasɩ ya na ŋwɩ yɩ o nyaanɩ-tɩ o pa-ba tɩn.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pɩyɛɛrɩ laan ma pa ba maama nuŋi pooni ba daar-o. O ma kuni doonǝ tɩga nɩ o warɩ Wɛ. O laan ma pipiri o nii tʋ wʋm yɩ o wɩ: «Tabita, zaŋɩ wɛɛnɩ.» O ma puri o yiǝ o na Pɩyɛɛrɩ. O ma zaŋɩ o je.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pɩyɛɛrɩ ma twɩ o jɩŋa o ja-o o pa o zaŋɩ wɛɛnɩ o zɩgɩ. O laan ma bǝŋi kadǝnǝ bam dɩ Zezi karabiǝ bam maama. O ma pa Tabita zɩgɩ ba yigǝ nɩ yɩ o brɩ-ba sɩ o ŋwɩ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Zope je sɩm nɔɔna bam maama ma ni kǝm dɩm kʋntʋ ŋwa. Kʋ ma paɩ nɔɔna zanzan kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ dɩ́ Yuutu Zezi.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pɩyɛɛrɩ ma maŋɩ Zope nɩ taan da zanzan. O dɛɛn zʋʋrɩ tɔn-gɔgɔ kʋdoŋ tee nɩ mʋ, o yɩrɩ mʋ Simɔn.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.