Atos 22
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs VC
1 O ma ta o wɩ: «A kwǝ-ba dɩ a ko-biǝ-ba, á fɔgɩ á cǝgi sɩ a tʋlɩ kʋ na yɩ te tɩn a brɩ abam.»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Zwifǝ bam na lwarɩ nɩ o ŋɔɔnɩ ba tɩtɩ dwi taanɩ mʋ tɩn, ba ma fɔgɩ ba cǝgi sɔɔ.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 O laan ma ta dɩ ba o wɩ: «Amʋ yɩ Zwifu mʋ. Ba lʋgɩ-nɩ Silisi tɩʋ Tarɩsɩ nɩ mʋ. Kʋ nan yɩ Zeruzalɛm yo mʋ a kɩ nɔɔnʋ. Gamalɩyɛlɩ mʋ brɩ amʋ dɩbam nabaara cullu tɩm na yɩ te tɩn cɩga cɩga. A dɛɛn cɛ lanyɩranɩ a kwe a tɩtɩ a pa Wɛ nɩnɛɛnɩ abam zɩm dɩ na kɩ te tɩn mʋ.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 A dɛɛn yaarɩ balʋ na sɛ ba tɔgɩ Zezi cwǝŋǝ kam tɩn, yɩ a daarɩ a pa ba gʋ badaara. A maa yǝni a jaanɩ baara dɩ kaana a kɩ pɩɩna digǝ nɩ.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Dɩbam kaanɩm yuutu wʋm dɩdaanɩ dɩ́ nakwa kɔgɔ kʋm maama wʋ́ wanɩ ba ta nɩ kʋ yɩ cɩga. Maŋa kadoŋ nɩ a ve bantʋ te mʋ a joŋi twaanʋ tɩlʋ a na wʋ́ kwe a brɩ Zwifǝ balʋ na wʋ Damasɩ nɩ tɩn, sɩ ba pa-nɩ cwǝŋǝ sɩ a ja balʋ na tɔgɩ Zezi cwǝŋǝ kam tɩn, a vɔ-ba a ja a ba Zeruzalɛm sɩ ba na cam.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 A na maa ve yɩ a daarɩ fɩɩn sɩ a yi Damasɩ tɩn, kʋ na maŋɩ dɩ wɩa tɩtarɩ nɩ tɩn, mʋ pooni dɛ dɩ nuŋi wɛyuu nɩ dɩ ba dɩ pɩpɩlɩ dɩ kaagɩ-nɩ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 A ma tʋ tɩga nɩ, yɩ a ni kwǝrǝ na bǝŋi-nɩ ka wɩ: ‹Sooli, Sooli! Bɛŋwaanɩ mʋ yɩ n jɩgɩ amʋ n bɛɛsɩ kʋntʋ?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A ma bwe a wɩ: ‹A tu, nmʋ yɩ wɔɔ mʋ?›
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nɔɔna balʋ na tɔgɩ dɩ amʋ tɩn ma na pooni dɩm, yɩ ba wʋ ni wʋlʋ kwǝrǝ na ŋɔɔnɩ dɩ amʋ tɩn.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 A laan ma bwe a wɩ: ‹A tu, bɛɛ mʋ a nan wʋ́ kɩ?›
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 A ma zaŋɩ wɛɛnɩ, yɩ a yiǝ daa ba naɩ, pooni dɩm na tiini dɩ pɩpɩlɩ-ya tɩn ŋwaanɩ. Kʋntʋ, balʋ na tɔgɩ dɩ amʋ tɩn ma ja a jɩŋa ba vaŋɩ-nɩ ba ja zʋ Damasɩ tɩʋ kʋm wʋ.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Nɔɔnʋ wʋdoŋ maa wʋra, o yɩrɩ mʋ Ananiya. O maa nɩgɩ Wɛ lanyɩranɩ, yɩ o tɔgɩ dɩbam Zwifǝ bam cullu tɩm. Zwifǝ balʋ maama na zʋʋrɩ Damasɩ nɩ tɩn maa tɛ o taanɩ ba wɩ, o yɩ nɔn-ŋʋm.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 O laan ma ba o zɩgɩ amʋ tee nɩ yɩ o wɩ: ‹A ko-bu Sooli, joori n ta n naɩ!› O na tagɩ kʋntʋ tɩn, bɩdwɩ baŋa nɩ mʋ a yiǝ yam puri yɩ a na o yibiyǝ.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 O ma ta o wɩ: ‹Dɩbam nabaara Baŋa-Wɛ mʋ lɩ nmʋ sɩ n lwarɩ DƖ wʋbʋŋa na lagɩ kʋlʋ tɩn, sɩ n daarɩ n na Wʋ-poŋo Tu wʋm sɩ n ni o na ŋɔɔnɩ dɩ o tɩtɩ kwǝrǝ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Bɛŋwaanɩ nmʋ wʋ́ ta n yɩ o maana tu sɩ n brɩ nɔɔna bam maama o cɩga kam, sɩ n ta n brɩ-ba nmʋ na nɛ kʋlʋ yɩ n daarɩ n ni te tɩn.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nmʋ nan wʋ maŋɩ sɩ n da n daanɩ. Zaŋɩ sɩ n loori Wɛ dɩ́ Yuutu wʋm yɩrɩ ŋwaanɩ, sɩ n daarɩ n pa ba miisi-m na wʋnɩ, sɩ Wɛ wʋ́ yagɩ n lwarɩm DƖ ma cɛ-m.›
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Kʋntʋ na kɛ tɩn, a laan ma joori a vu Zeruzalɛm. A ma vu Wɛ-di-kamunu kʋm wʋ a wʋra a warɩ Wɛ. A na wʋra tɩn, Wɛ ma pa a na wo-kɩnkagɩlɩ nɩ dɩndwɩa te.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 A ma na dɩ́ Yuutu wʋm yɩ o ŋɔɔnɩ dɩ amʋ o wɩ: ‹Zaŋɩ n kɩ lɩla n duri n nuŋi Zeruzalɛm nɩ, bɛŋwaanɩ tɩʋ kʋm nɔɔna bam bá sɛ kʋlʋ nmʋ na wʋ́ ta amʋ ŋwaanɩ tɩn.›
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 A ma lǝri a wɩ: ‹A yuutu, nɔɔna bam ye lanyɩranɩ nɩ amʋ dɛɛn yǝni a tʋlɩ Zwifǝ bam Wɛ-di sɩm, yɩ a jaanɩ nɔɔna balʋ na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ nmʋ tɩn a pa ba pɩ-ba, yɩ ba daarɩ ba magɩ-ba.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Kʋ daarɩ maŋa kalʋ ba na gʋ Etiyɛnɩ wʋlʋ na yɩ nmʋ maana tu o brɩ nmʋ cɩga kam tɩn, a tɩtɩ wʋra yɩ a sɛ nɩ kʋ maŋɩ sɩ ba gʋ-o. Amʋ dɛɛn mʋ zɩgɩ a nii ba gwaarʋ tɩm ba na lɩ ba tiŋi sɩ ba daarɩ ba dʋl-o ba gʋ tɩn.›
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Dɩ́ Yuutu wʋm laan ma ta dɩ amʋ o wɩ: ‹Nan ve, sɩ amʋ wʋ́ tʋŋɩ-m yigǝ yigǝ sɩ n vu dwi-gɛ tiinǝ bam te.› »
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pooli na ŋɔɔnɩ te maama tɩn, nɔɔna bam ya cɩm mʋ yɩ ba cǝg-o. O nan na tagɩ dwi-gɛ tiinǝ bam taanɩ o wǝli da tɩn, ba laan ma zaŋɩ ba kaasɩ dɩ kwǝr-dɛ ba wɩ: «Ti-na o mʋmwɛ! Kʋ wʋ maŋɩ sɩ o taa ŋwɩ!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ba maa nanɩ baarɩ yɩ ba vuvugǝ ba gwaarʋ wɛɛnɩ, yɩ ba mɔɔnɩ fogo ba caara.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Pamaŋna bam dɩdɛɛrʋ wʋm na nɛ kʋlʋ na kɩ tɩn, o ma pa o nɔɔna bam ni sɩ ba ja Pooli ba zʋ ba pɩɩna digǝ kam. O ma ta dɩ ba sɩ ba mag-o dɩ balaara, sɩ o ta o pa ba lwarɩ o na kɩ kʋlʋ yɩ Zwifǝ bam nanɩ baarɩ o baŋa nɩ tɩn.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ba na vɔg-o ba ti sɩ ba daarɩ ba mag-o tɩn, Pooli ma ta dɩ pamaŋna bam yigǝ tu wʋlʋ na zɩgɩ da tɩn o wɩ: «Abam jɩgɩ cwǝŋǝ sɩ á ja Rom tɩʋ jɩŋa nɔɔnʋ á magɩ, yɩ ba ta wʋ bwe-o ba nii o na cɔgɩ kʋlʋ tɩn na?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Pamaŋna yigǝ tu wʋm na ni kʋntʋ tɩn, o ma vu o ta dɩ o dɩdɛɛrʋ wʋm o wɩ: «Nmʋ nan lagɩ n kɩ ta mʋ? Nɔɔnʋ wʋm yɩ Rom tɩʋ jɩŋa nɔɔnʋ mʋ.»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Dɩdɛɛrʋ wʋm ma vu Pooli te o bwe-o o wɩ: «Nmʋ yɩ Rom tɩʋ kʋm jɩŋa nɔɔnʋ mʋ na? Sɩ n ta n brɩ-nɩ.»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Dɩdɛɛrʋ wʋm ma ta o wɩ: «Amʋ ŋwɩ sǝbu-fɔrɔ mʋ yɩ a daarɩ a ji Rom tɩʋ kʋm jɩŋa nɔɔnʋ.» Pooli ma lǝr-o o wɩ: «A nan maŋɩ a yɩ Rom tɩʋ kʋm jɩŋa nɔɔnʋ a lʋra maŋa nɩ mʋ.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nɔɔna balʋ ya na zɩgɩ sɩ ba mag-o sɩ o ŋɔɔnɩ tɩn na ni kʋntʋ tɩn, ba ma kwe o yɩra ba yagɩ lɩla. Dɩdɛɛrʋ wʋm dɩ na lwarɩ nɩ Pooli yɩ Rom tɩʋ kʋm jɩŋa nɔɔnʋ tɩn, fʋʋnɩ ma ja-o dɩ o na pɛ ba vɔ-o dɩ capʋnnʋ tɩn.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Dɩdɛɛrʋ wʋm dɛɛn maa lagɩ sɩ o lwarɩ kʋlʋ na kɩ yɩ Zwifǝ bam saŋɩ Pooli tɩn. Tɩga na pʋʋrɩ tɩn, o ma pa ba bwǝli Pooli ba yagɩ. O ma daarɩ o pa ni sɩ Zwifǝ bam kaanɩm yigǝ tiinǝ bam dɩ ba sarɩya-dirǝ nakwa bam maama jeeri daanɩ. O laan ma ja Pooli o vu o pa o zɩgɩ ba yigǝ nɩ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.